William Paterson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
William Paterson
Jefferson Beauregard Sessions III
Jefferson Beauregard Sessions III
Geboren 24 december 1745
County Antrim, Noord-Ierland
Overleden 9 september 1806
Albany, New York
Politieke partij Federalist
Religie Presbyteriaans
Rechter in het Hooggerechtshof
Aangetreden 4 maart 1790
Einde termijn 9 september 1806
Voorganger Thomas Johnson
Opvolger Henry Brockholst Livingston
2e gouverneur van New Jersey
Aangetreden 29 oktober 1790
Einde termijn 30 maart 1793
Voorganger Elisha Lawrence
Opvolger Thomas Henderson
Senator namens New Jersey
Aangetreden 4 maart 1789
Einde termijn 13 november 1790
Voorganger geen voorganger
Opvolger Philemon Dickinson
Portaal  Portaalicoon   Politiek

William Paterson (County Antrim (Noord-Ierland), 24 december 17459 september 1806) was een staatsman uit New Jersey, ondertekenaar van de Amerikaanse Grondwet, en rechter bij de Amerikaans Hooggerechtshof. Hij diende van 1790 tot 1793 als tweede gouverneur van New Jersey.

Levensloop[bewerken]

Paterson werd geboren in County Antrim, in het huidige Noord-Ierland. Toen hij twee was emigreerde hij naar de Amerikaanse koloniën. Hij studeerde rechten aan het College of New Jersey (vandaag de dag bekend als Princeton). Na het afronden van zijn studie kwam Paterson te werken voor de bekende rechter Richard Stockton. Hij werd in 1769 toegelaten tot het beroep advocaat.

Namens Somerset County in de staat New Jersey werd hij driemaal aangewezen om deel te nemen aan het provinciale congres van New Jersey. Als secretaris schreef hij in 1776 mee aan de grondwet van New Jersey. Na de onafhankelijk van de Verenigde Staten diende hij van 1776 tot 1783 als Openbaar aanklager van de staat New Jersey. In 1787 was een delegatielid naar het Constitutional Convention in Philadelphia. Daar werd de Amerikaanse Grondwet ontworpen. Een voorstel van Paterson, het New Jersey Plan, om een wetgevende vergadering in de te stellen bestaande uit twee kamers waarin alle staten gelijk vertegenwoordig waren, haalde het niet. Hij ondertekende de grondwet wel mede in 1789.

Paterson had van 1789 tot 1790 ook zitting in de de eerste Senaat. Hij speelde een belangrijke rol bij het ontwerp van de Judiciary Act of 1789 waardoor het Hooggerechtshof in het leven werd geroepen. In de Senaat behoorde hij tot de Federalistische fractie. Hij verliet de Senaat in 1790 om William Livingston op te volgen als gouverneur van New Jersey.

President George Washington nomineerde Paterson op 27 februari 1793 om de vrijgekomen zetel van Thomas Johnson in het Hooggerechtshof in te nemen. Hij trok de nominatie een dag later weer in, omdat hij zich realiseerde dat de wet was aangenomen tijdens de huidige termijn van Paterson als senator – ook al was hij afgetreden - en dat was een schending van sectie 6 van artikel 1 van de Amerikaanse Grondwet. Paterson werd een week later op 4 maart 1793 alsnog genomineerd toen zijn termijn was afgelopen.

Als rechter moest hij onder andere zijn oordeel over individuen die werden beschuldigd van verraad door hun deelname aan de Whisky-opstand. Dit was een opstand door boeren in west-Pennsylvania omdat de federale overheid een belasting oplegde op whisky, die de boeren distilleerden uit graan. President Washington wist de opstand met behulp van militie neer te slaan. Het Hooggerechtshof moest voor de eerste keer oordelen of deze troepen mochten worden ingezet. Zij gaf hier toestemming voor. Een centraal uitgangspunt van Paterson was dat het primaat van de wet boven die van de overheid ging.

Paterson overleed op 60-jarige leeftijd. De plaats Paterson in New Jersey en William Paterson-universiteit zijn naar hem vernoemd.