Wyomia Tyus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wyomia Tyus
Wyomia Tyus in 1968
Wyomia Tyus in 1968
Volledige naam Wyomia Tyus
Geboortedatum 29 augustus 1945
Geboorteplaats Griffin
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Lengte 1,72 m
Gewicht 61 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint
Eerste titel Amerikaans kampioene 100 m 1964
OS 1964, 1968
Extra Wereldrecordhoudster 100 m 1968-1972; 4 x 100 m 1964-1968, 1968, 1968-1972
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Wyomia Tyus (Griffin, 29 augustus 1945) is een voormalige Amerikaanse sprintster, die was gespecialiseerd in de 100 m. Ze werd in deze discipline tweemaal olympisch kampioene, driemaal Amerikaans kampioene en wereldrecordhoudster. Op de Olympische Spelen won ze in totaal vier medailles (driemaal goud en eenmaal zilver).

Biografie[bewerken]

Wyomia Tyus studeerde aan de Staatsuniversiteit van Tennessee. Op negentienjarige leeftijd maakte ze haar olympische debuut op de Olympische Spelen van 1964 in Tokio. Hierbij won ze op de 100 m een gouden medaille. In de kwalificatieronde verbeterde ze het drie jaar oude wereldrecord van Wilma Rudolph tot 11,2 s. In de finale versloeg ze in 11,4 haar landgenote Edith McGuire (zilver; 11,6) en de Poolse Ewa Kłobukowska (brons; 11,6). Samen met haar teamgenotes Willye White, Marilyn White en Edith McGuire was ze ook succesvol op de 4 x 100 m estafette. Met een tijd van 43,9 eindigde het Amerikaanse viertal achter het Poolse estafetteteam.

In de jaren hierna werd Tyus op diverse sprintafstanden Amerikaanse kampioene en won een gouden medaille op de Pan-Amerikaanse Spelen 1967. Vier jaar later op de Olympische Spelen van 1968 in Mexico-Stad won ze net als vier jaar eerder goud op 100 m. In de finale verbeterde ze het wereldrecord tot 11,0. Hiermee was ze de eerste vrouw die haar olympische titel op deze sprintafstand wist te prolongeren. In de finale op de 200 m eindigde ze op een zesde plaats. Als slotloopster won ze op de 4 x 100 m estafette ze met haar teamgenotes Barbara Ferrell, Margaret Bailes en Mildrette Netter nog een gouden medaille. Met een verbetering van het wereldrecord tot 42,8 werden de estafetteploegen uit Cuba (zilver; 43,3) en de Sovjet-Unie (brons; 43,4) verslagen.

Na de Olympische Spelen trok Wyomia Tyus zich uit de topsport terug. In 1973 werd ze gevraagd voor de 60 yd sprint in de competitie van de Professional International Track Association. In haar eerste jaar na haar comeback won ze acht van de achttien wedstrijden. In het jaar erop won ze elke wedstrijd waar ze aan deelnam: in totaal 22 wedstrijden. Ze werd traintster aan de Beverly Hills High School en was oprichtster van Women's Sports Foundation (WSF).

Titels[bewerken]

  • Olympisch kampioene 100 m - 1964, 1968
  • Olympisch kampioene 4 x 100 m - 1968
  • Amerikaans kampioene 100 m - 1964, 1965, 1966
  • Amerikaans kampioene 200 m - 1966, 1968
  • Amerikaans indoorkampioene 60 m - 1965, 1966, 1967

Wereldrecords[bewerken]

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
100 m 11,2 15.10.1964 Tokio
100 m 11,1 31.07.1965 Kiev
100 m 11,0 (11,08) 15.10.1968 Mexico-Stad
4 x 100 m 43,9 (43,92) 21.10.1964 Tokio
4 x 100 m 43,4 (43,50) 19.10.1968 Mexico-Stad
4 x 100 m 42,8 (42,88) 20.10.1968 Mexico-Stad

Palmares[bewerken]

100 m[bewerken]

  • 1964: Goud OS - 11,4 s
  • 1968: Goud OS - 11,0 s (WR)

200 m[bewerken]

  • 1967: Goud Pan-Amerikaanse Spelen - 23,78 s
  • 1968: 6e OS - 23,0

4 x 100 m[bewerken]

  • 1964: Zilver OS - 43,9 s
  • 1968: Goud OS - 42,8 s (WR)

Onderscheidingen[bewerken]

  • Georgia Sports Hall of Fame - 1976
  • National Track and Field Hall of Fame - 1980
  • International Women's Sports Hall of Fame - 1981