Yacon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Yacon
Yacon
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Embryophyta (Landplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:Bedektzadigen
Clade:'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade:Campanuliden
Orde:Asterales
Familie:Asteraceae (Composietenfamilie)
Onderfamilie:Asteroideae
Geslachtengroep:Millerieae
Geslacht:Smallanthus
Soort
Smallanthus sonchifolius
(Poepp.) H.Rob. (1978)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Yacon op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De yacon (Smallanthus sonchifolius, ook wel: appelwortel of yakon) is een plant die oorspronkelijk uit het Andes-gebergte komt. De plant wordt ook op andere plekken verbouwd, waaronder Nederland en België.

De wortel van de plant kan rauw gegeten worden. De zoete smaak wordt mede veroorzaakt door inuline, wat in yacon in hoge mate (5,25 gram per 100 gram)[1] aanwezig is. Omdat inuline slecht opgenomen wordt door het menselijk lichaam, kan yacon mogelijk een gunstige bijdrage leveren tegen obesitas en diabetes.

De yacon behoort tot de onderfamilie Asteroideae, waartoe bijvoorbeeld ook de aardpeer en de zonnebloem behoren.

De knol kan worden gefrituurd, gewokt, en gekookt, maar ook heel goed rauw worden verwerkt in salades, gebak, stamppotten en nagerechten; de gedroogde bladeren van de plant kunnen ook dienen als basis voor thee.

Voedingswaarde[bewerken | brontekst bewerken]

De wortel van 100 gram verse yacon bevat:[2]