Zeesneeuw

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Zeesneeuw is een bezinksel in de diepzee dat voornamelijk uit organisch materiaal bestaat. Het is een samenstelling van dode dierlijke en plantaardige resten, diatomeeën en ontlasting, en verder anorganisch materiaal als zand. De 'sneeuwvlokken' worden door een slijm uit koolhydraten bijeen gehouden en dwarrelen van de hoger gelegen regionen van de oceaan naar beneden. De vlokken groeien naarmate ze zinken en kunnen uiteindelijk een diameter van een paar centimeter bereiken. Het kan een paar weken duren voordat een vlok de oceaanbodem bereikt.

De meeste organische deeltjes van de zeesneeuw worden opgegeten door micro-organismen, dierlijk plankton en andere diertjes die organische resten uit het zeewater filteren. Omdat het zonlicht niet tot de diepzee doordingt, zijn diepzeeorganismen voor hun energievoorziening in grote mate afhankelijk van zeesneeuw.

Het deel van de zeesneeuw dat niet wordt opgegeten komt terecht op de oceaanbodem, waar het door biologische processen wordt afgebroken.

Zie ook[bewerken]