2C-D

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
2C-D
Structuurformule en molecuulmodel
2cd.png
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C11H17NO2
IUPAC-naam 1-(2,5-dimethoxy-4-methylfenyl)-2-ethylamine
Andere namen 2,5-dimethoxy-4-methylfenethylamine, LE-25
Molmassa 195,26 g/mol
SMILES
COC1=C(CCN)C=C(OC)C(C)=C1
CAS-nummer 24333-19-5
Fysische eigenschappen
Smeltpunt hydrochloride: 213 - 214 °C, hydrobromide: 183 - 184 °C
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

2C-D is de afkorting die gegeven wordt aan 2,5-dimethoxy-4-methylfenethylamine, een synthetisch fenethylamine (designer drug) met relatief weinig bekendheid. Het is een psychoactieve drug die in Duitsland tijdens de jaren 1980 onder de naam LE-25 getest werd door de onderzoeksgroep van Hanscarl Leuner als hulpmiddel in de psychotherapie.

Effecten[bewerken]

Alexander Shulgin beschreef de werking van 2C-D in PiHKAL en raadde een dosis van 20–60 mg aan (8 MU). De stof wordt beschreven als een mild psychedelicum met een korte werking (4 tot 6 h) en weinig neveneffecten.

Wetgeving[bewerken]

Externe links[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Richard Laing 2003. Hallucinogens: a Forensic Drug Handbook - Academic Press. ISBN 0-12-433951-4
  • Alexander Shulgin 2000. PiHKAL - Transform Press - 5th printing. ISBN 0-9630096-0-5