ACE-remmer
| Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht. Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts. |
ACE-remmers zijn medicijnen[1] die de werking van angiotensine-converting enzyme (ACE) in de weefsels en het bloedplasma remmen. Ze worden voorgeschreven bij Essentiële hypertensie, chronisch hartfalen in combinatie met diuretica en zo nodig digoxine en beta-blokker, een gestoorde linkerventrikelfunctie (EF<40%) en bij diabetische nefropathie met macroproteïnurie bij type I diabetes.
Renine-angiotensine-aldosteronsysteem (RAAS): Angiotensinogeen wordt gesynthetiseerd in de lever. Renine (gevormd in nier) zet angiotensinogeen om in angiotensine I, en ACE zet angiotensine I om in angiotensine II. Angiotensine II is een stof met een krachtige vaatvernauwende werking. Een ACE-remmer remt de werking van ACE waardoor de omzetting van angiotensine I in angiotensine II vermindert. Doordat de vorming van angiotensine II wordt geremd, wordt vaatvernauwing verminderd , en dus wordt de bloeddruk verlaagd. Door de verlaging van de bloeddruk wordt het hart minder belast (afterloadreductie), waardoor bij hartfalen het hart tegen een lagere weerstand in kan pompen.
Angiotensine II induceert ook de productie van Aldosteron. Aldosteron heeft een stimulerend effect op de natrium- en water-retentie, oftewel de nieren gaan zout en water vasthouden. Hierdoor stijgt het bloedvolume en daarbij ook de bloeddruk. De belangrijkste functie van een ACE-remmer is de rem van de aanmaak van Aldosteron en daarbij een rem op het toenemen van het bloedvolume en daarbij de bloeddruk.
Mogelijke bijwerkingen:
- Kriebelhoest: dit komt voor bij 20-30% van de mensen.
- Lage bloeddruk / duizeligheid
- Huiduitslag / jeuk
- Nierfalen
Voorbeelden van deze medicijnen: captopril, enalapril, ramipril, perindopril.
[bewerken] Voetnoot