Ahmet III
| Ahmet III 30 december 1673 - 1736 |
||||
|---|---|---|---|---|
|
||||
| Ottomaanse sultans | ||||
Ahmed III (Istanboel, 30 december 1673 - aldaar, 1 juli 1736) was de 23e Sultan van het Osmaanse Rijk en zoon van Mehmed IV. Hij regeerde van 1703 tot 1730 als opvolger van zijn broer Mustafa II.
[bewerken] Biografie
Karel XII van Zweden wist Ahmet in de Russisch-Turkse Oorlog (1710-1711) met Peter de Grote te betrekken. Na de succesvolle campagne aan de Proet is de gewonde Zweedse koning, die na een jaar rust nog geen zin had het Moldavische Bender te verlaten, naar Turkije vervoerd en gevangen gehouden. Bij de vrede van Adrianopel in 1713 kwam Azov in Turkse handen.
Ahmed veroverde in 1715 Morea op de Venetianen, maar verloor Korfoe in 1716. Hij was minder gelukkig tegen de Oostenrijkers en verloor Belgrado en Hongarije in resp. 1717 en 1718. De bevolking sloeg op de vlucht voor prins Eugène van Savoye, die langs de Donau oprukte tot diep in Turkije.
De vorst en zijn grootvizier Damad Ibrahim Pasha vormden het middelpunt van het zeer decadent leven. Ahmet had dertig dochters, waarvan één vijf keer in het huwelijk trad. Het feest bij de besnijdenis van zijn vier zoons in 1720 duurde twee weken. Ter verhoging van de feestvreugde werden in die zelfde tijd 5000 jongens besneden, maar Ahmet staat ook bekend als een liefhebber van boeken. In 1727 stond hij de boekdrukkunst toe. De poëzie kreeg een meer werelds karakter, met name in het werk van hofdichter Nedim. De Franse schilder Jean-Baptiste Vanmour[1], schilderde uitgebreid het hofleven.
Het weelderige tijdperk in de Ottomaanse cultuur, tussen 1718 en 1730, waarin veel tientallen paleizen langs de oevers van de Gouden Hoorn en de Bosporus werden gebouwd en tuinen aangelegd, wordt het tijdperk van de tulpen genoemd. Tulpen werden afgebeeld op het Iznik-keramiek en op Hollandse tegels, die uit de Republiek werd aangevoerd.
Toen Ahmed in de jaren twintig tegen Perzië nederlagen leed en Tabriz viel, kwam de bevolking in opstand: de grootvizier werd vermoord. In opdracht van de sultan werd de Albaanse leider van de opstandelingen in het paleis in de val gelokt.
Ahmet werd na een opstand van de Janitsaren afgezet. Hij werd gevangengenomen, vergiftigd en opgevolgd door zijn neef Mahmut I.
[bewerken] Externe link
Bronnen, noten en/of referenties:
-
- Finkel, C. (2005) Osman's dream. The story of the Ottoman Empire 1300-1923.
| Zie de categorie Ahmed III van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |