Alken (vogels)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alken
Fratercula arctica (Papegaaiduiker)
Fratercula arctica (Papegaaiduiker)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Charadriiformes (Steltloperachtigen)
Familie
Alcidae
(Leach, 1820)
Ptychoramphus aleuticus (Cassins alk)
Ptychoramphus aleuticus (Cassins alk)
Aethia psittacula (Papegaai-alk)
Aethia psittacula (Papegaai-alk)
Brachyramphus marmoratus (Marmeralk)
Brachyramphus marmoratus (Marmeralk)
Afbeeldingen Alken op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Alken op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De alken (Alcidae) zijn een vogelfamilie van de open zee. De familie telt 23 soorten.[1]

Kenmerken[bewerken]

Het verenkleed is grotendeels zwart van boven en wit aan de onderzijde. Ze hebben korte poten, hals en staart. Deze gedrongen zeeduikvogels hebben korte vleugels, die bij het onder water zwemmen als vinnen dienst doen, maar om te vliegen zijn ze minder geschikt. Hun lichaamslengte varieert van 15 tot 75 cm.

Leefwijze[bewerken]

Het voedsel van deze vogels bestaat uit vele soorten zeeorganismen, zoals wormen, kreeftachtigen en zelfs algen, maar de meeste soorten prefereren vis. Ze leven in groepen en broeden in kolonies, die kunnen bestaan uit miljoenen vogels.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Ze komen voor in de koude en gematigde streken van het noordelijk halfrond. Ze broeden meestal in kolonies op rotsige kusten.

Instinctief gedrag[bewerken]

Deze vogels broeden op rotsen, wat voor de jonge vogel fatale gevolgen kan hebben. Als het 3 tot 4 weken oud is, worden het door de ouders geroepen, die onder aan de rotsen zwemmen, waarna het jong zich van de rots laat afvallen. Dit is geen probleem als het vloed is, maar bij eb zal het diertje meestal op de rotsen te pletter vallen. Het jong kan wel zwemmen, maar nog niet vliegen.

Taxonomie[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties