Papegaaiduiker
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Papegaaiduiker IUCN-status: Veilig[1] (2008) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Fratercula arctica (Linnaeus, 1758) |
|||||||||||||
 Afbeeldingen Papegaaiduiker |
|||||||||||||
Papegaaiduiker op  Wikispecies |
De papegaaiduiker (Fratercula arctica) is een opvallende vogel uit de familie van alken (Alcidae). Hij is gemakkelijk te herkennen aan het zwartwitte verenkleed en de grote, tijdens het broedseizoen felgekleurde snavel.
Door zijn uiterlijk en manier van voortbewegen wordt hij soms de clown der zeevogels genoemd, en ook wel eerbiediger de priester.
De papegaaiduiker wordt 28 tot 34 cm lang, heeft een vleugelspanwijdte van 50 tot 60 cm en weegt ongeveer 300 tot 700 gram. Hij eet voornamelijk vis. Hij komt voor in het Noord-Atlantisch gebied, waar hij in kolonies broedt in zelfgegraven holen op steile grazige hellingen op rotskusten. Hij overwintert op volle zee, verder van de kust dan andere alken. Aan de Nederlandse kust is hij zeldzaam.
Er bestaan drie ondersoorten:
[bewerken] Jacht
Op sommige plaatsen in IJsland wordt er legaal op de papegaaiduiker gejaagd. Voor de IJslanders is het (gegrilde) vlees een delicatesse. Eieren worden ook uit het nest meegenomen voor consumptie. Buitenlanders vinden papegaaiduikervlees meestal minder lekker omdat het enigszins naar visolie (levertraan) smaakt.
[bewerken] Externe links
- SoortenBank.nl beschrijving, afbeeldingen en geluid
Bronnen, noten en/of referenties:
