Bisamine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bisamine
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van bisamine
Structuurformule van bisamine
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C13H12Cl2N2
IUPAC-naam 4-[(4-amino-3-chloorfenyl)methyl]-2-chlooraniline
Andere namen 2,2'-dichloor-4,4'-methyleendianiline, 4,4'-diamino-3,3'-dichloordifenylmethaan, 4,4'-methyleenbis(2-chlooraniline), MOCA, MBOCA
Molmassa 267,15378 g/mol
SMILES
C1=CC(=C(C=C1CC2=CC(=C(C=C2)N)Cl)Cl)N
InChI
1S/C13H12Cl2N2/c14-10-6-8(1-3-12(10)16)5-9-2-4-13(17)11(15)7-9/h1-4,6-7H,5,16-17H2
CAS-nummer 101-14-4
EG-nummer 202-918-9
PubChem 7543
Beschrijving Kleurloze kristallen of lichtbruine korrels
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk Schadelijk voor de gezondheid Milieugevaarlijk
Gevaar
H-zinnen H302 - H350 - H410
EUH-zinnen geen
P-zinnen P201 - P273 - P308+P313 - P501
Carcinogeen mogelijk
Opslag Goed gesloten en gescheiden van aluminium, magnesium en kalium.
EG-Index-nummer 612-078-00-9
MAC-waarde 0,01 ppm
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur kleurloos of lichtbruin
Dichtheid 1,44 g/cm³
Smeltpunt 110 °C
Onoplosbaar in water
log(Pow) 3,94
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Bisamine (IUPAC-naam: 4-[(4-amino-3-chloorfenyl)methyl]-2-chlooraniline) is een organische verbinding met als brutoformule C13H12Cl2N2. De stof komt voor als kleurloze kristallen of als lichtbruine korrels, die onoplosbaar zijn in water.

Bisamine wordt gebruikt bij de productie van polyurethanen. Handelsnamen van de stof zijn: Bisamine S, Bisamine A, Cuamine M, Cuamine MT, Curalin M, Curalon M, Curene 442 en Diamet Kh

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

De stof ontleedt bij verhitting boven 200°C of bij verbranding, met vorming van giftige en corrosieve dampen, waaronder waterstofchloride en stikstofoxiden. Bisamine is een zwakke base en ook de oplossing is basisch. De stof reageert met sommige metalen zoals aluminium, magnesium en kalium.

De stof kan effecten hebben op het bloed, met als gevolg de vorming van methemoglobine. Ze is waarschijnlijk kankerverwekkend bij de mens en kan genetische afwijkingen veroorzaken. In het lichaam wordt het afgebroken door het enzym CYP2A6 (cytochroom P450 2A6).

Externe links[bewerken]