Blake en Mortimer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Blake en Mortimer
Land van oorsprong Vlag van België België
Oorspronkelijke taal Frans
Genre realistische strip, detectivestrip, sciencefictionstrip
Creatieteam
Tekenaar(s) Edgar P. Jacobs
Publicatie
Publicatie Tintin
Publicatiemedia Stripboeken, kranten
Eerste publicatie 1946
Portaal  Portaalicoon   Strip

Blake en Mortimer is een stripreeks van auteur Edgar P. Jacobs. De oorspronkelijk Franse naam van deze strip is Blake et Mortimer. De strip verscheen voor het eerst in het Belgische stripblad Tintin in 1946. In Nederland verschenen de verhalen vanaf 1946 in Kuifje Weekblad en vanaf 1964 in Pep/Sjors.

Hoewel de strip is genoemd naar beide hoofdpersonen, is professor Philip Mortimer de belangrijkste hoofdpersoon. Het is Mortimer die vaak in moeilijke situaties belandt, waarna hij hulp krijgt van zijn vriend Kapitein Francis Blake. Hun eeuwige vijand is Kolonel Olrik, wiens uiterlijk is gebaseerd op dat van Edgar P. Jacobs zelf.

Analyse[bewerken]

Edgar P. Jacobs situeerde zijn verhalen over het algemeen in de tijd waarin hij zelf leefde. De eerste verhalen spelen zich dus af in de jaren 40 terwijl zijn laatste verhaal (De 3 formules van Professor Satô) zich afspeelt in de jaren 70 van de 20e eeuw.

Door de zorgvuldige manier van documenteren en de zeer gedetailleerde tekenstijl zijn er maar een handvol verhalen verschenen. Ook had Jacobs veel aandacht voor de inkleuring. Deze inkleuring bepaalt grotendeels de fantastische sfeer die in de verhalen hangt, vooral in Het gele teken en SOS Meteoren. De inkleuring komt het beste tot zijn recht bij de publicatie van de verhalen in het weekblad Pep (Pyramide/Teken/Sos/Atlantis en Halssnoer).

De verhalen die na het overlijden van Jacobs zijn gemaakt, spelen zich af eind jaren 50 en begin jaren 60. Ze bevatten meer thrillerelementen en wat minder sciencefiction. Bovendien schuilt er nog wel eens een knipoog in: Het Voronov complot schetst (naar werkelijkheid!) een van de meest invloedrijke ontmoetingen van de 20e eeuw.

In 1943/44 verscheen het verhaal De "U" straal in het Vlaamse jeugdblad Bravo. Jacobs had op verzoek van de redacteur het Flash Gordon verhaal afgemaakt dat op dat moment in het blad liep. Door de oorlog kwamen de platen uit Amerika niet meer door en er moest een einde aan het verhaal gemaakt worden. Dat werd goed ontvangen en Jacobs mocht zijn eigen strip maken. Dat werd De "U" Straal, (met veel Flash Gordon-achtige elementen) en bevatte een vroege versie van de hoofdpersonen van de Blake en Mortimer-reeks. Dit verhaal is in 1973/74 geheel hertekend en aangepast aan de eisen van een stripboek (44 platen van 4 strips).

Verschenen titels[bewerken]

Door Edgar P. Jacobs[bewerken]

  1. Het Geheim van de Zwaardvis: 1 - De meedogenloze achtervolging (1950)
  2. Het Geheim van de Zwaardvis: 2 - De ontsnapping van Mortimer (1953)
  3. Het Geheim van de Zwaardvis: 3 - SX1 in de tegenaanval
  4. Het Geheim van de Grote Piramide: 1 - Het manuscript van Manethon (1954)
  5. Het Geheim van de Grote Piramide: 2 - De kamer van Horus (1955)
  6. Het Gele Teken (1956)
  7. Het Raadsel van Atlantis (1957)
  8. S.O.S Meteoren (1959)
  9. De Valstrik (1962)
  10. Het Halssnoer van de Koningin (1967)
  11. De 3 Formules van Professor Satô: 1 - Mortimer in Tokio (1977)
  12. De 3 Formules van Professor Satô: 2 - Mortimer contra Mortimer (1990) (tekeningen voltooid door Bob De Moor)

In de Franse taal zijn de twee Zwaardvis- en de twee Piramide-verhalen al in de jaren 60 verschenen in één band, met behoud van een van de twee oorspronkelijke voorplaten. Deze zijn nooit in het Nederlands verschenen. In de jaren negentig is dit herhaald met de vernieuwde inkleuring en met nieuwe voorplaten. Voor de Zwaardvis-omnibus is de voorplaat van een Kuifje-weekblad uit de jaren vijftig gebruikt (de raketbasis) en voor de Piramide is een nieuwe voorkant getekend (Mortimer die door het donkere Egyptologisch Museum rent)

Het aanvankelijk uit 2 delen bestaande "Het Geheim van de Zwaardvis" werd tussen 1984 en 1986 in 3 delen heruitgegeven. Alle 21 voorkanten die Jacobs voor Kuifje tekende zijn op de toepasselijke plaatsen toegevoegd.

Door andere auteurs[bewerken]

Vanaf de jaren 90 wordt de serie voortgezet door enkele andere auteurs. De tijdsperiode waarin Blake en Mortimer leven blijft de jaren 50. Wel worden de karakters in deze nieuwe verhalen verder uitgewerkt. Zo wordt in De Sarcofagen van het 6e continent verteld hoe het tweetal elkaar ontmoet. Vooral over de jeugd van Philip Mortimer wordt veel uitgelicht. Ook verschijnen enkele nieuwe personages in beeld.

  1. De Zaak Francis Blake (1996) (Jean Van Hamme en Ted Benoit)
  2. Het Voronov-complot (2000) (Yves Sente en André Juillard)
  3. Bericht uit het Verleden (2001) (Jean Van Hamme en Ted Benoit)
  4. De Sarcofagen van het 6e Continent: 1 - De universele dreiging (2003) (Yves Sente en André Juillard)
  5. De Sarcofagen van het 6e Continent: 2 - Het duel van de geesten (2004) (Yves Sente en André Juillard)
  6. Het Heiligdom van Gondwana (2008) (Yves Sente en André Juillard)
  7. De Vloek van de Dertig Zilverlingen: 1 - Het Manuscript van Nicodemus (2009) (Jean Van Hamme, René Sterne en Chantal De Spiegeleer)
  8. De Vloek van de Dertig Zilverlingen: 2 - De Poort van Orpheus (8 december 2010) (Jean Van Hamme, Aubin Frechon)[1][2]
  9. De Eed van de Vijf Lords (14 november 2012) (Yves Sente en André Juillard)
  10. De Septimus-Golf (4 december 2013) (Jean Dufaux, Antoine Aubin en Étienne Schréder)
  11. De Staf van Plutarchus (december 2014) (Yves Sente, André Juillard en Étienne Schréder)

In de Franstalige uitgave is de voorkant van Het Voronov-complot al na de eerste druk vervangen door een andere. Hierbij is rekening gehouden met de stijl van Jacobs en de traditie om de hoofdpersonen zo min mogelijk op de cover te tonen.

In 2005 is Schaduw over het Britse Rijk verschenen van Pierre Veys en Nicolas Barral. Deze strip over Philip en Francis is een parodie op Blake en Mortimer waarin veel bekende elementen uit de serie terugkomen. In 2011 kwam een tweede deel uit. Een derde deel wordt niet uitgesloten.[3]

Op 15 november 2006 overleed plotseling tekenaar René Sterne, die samen met Jean van Hamme werkte aan het Blake en Mortimer-album "La Malédiction des Trente Deniers" ("De Vloek van de Dertig Zilverlingen"), dat eind 2006 had moeten verschijnen. Zijn partner, Chantal De Spiegeleer, heeft het verhaal afgetekend.

Jean Van Hamme vermeldde in een interview op ActuaDB [4] als eerste dat in 2012 Yves Sente en André Juillard met een nieuw album (nr. 21) gingen uitkomen. Hijzelf stelde in 2013 met een nieuw album (nr. 22) uit te komen, in samenwerking met Aubin Frechon. Jean Van Hamme zei zelf al jaren dat hij maar 3 verhalen voor Blake en Mortimer zou schrijven, maar suggereerde toch dat hij een vierde zou schrijven. Zijn vrouw vroeg hem al jaren om te stoppen met schrijven, maar ze wilde toch nog één Blake en Mortimer zien. Het verhaal zou over politiek gaan. Uiteindelijk werd deel 22, De Septimus-Golf, niet geschreven door Jean Van Hamme maar door Jean Dufaux.

André Juillard deed aan fans via MarqueJaune.com [5] een oproep om grafisch materiaal uit Reading in Berkshire, Engeland, Valley Thames, vooral van de dokken in 1919 naar hem te sturen. Dit was de eerste aanduiding dat De Eed van de Vijf Lords (Blake en Mortimer nr. 21) zich daar afspeelt.

Belangrijke nevenpersonages[bewerken]

Olrik: is de ‘aartsvijand’ van Blake en Mortimer. Hoewel hij een onverbeterde slechterik is, slaagt hij er nooit in zijn vijanden te verslaan. Op het einde van de strips wordt hij meestal ook slachtoffer. Een voorbeeld: op het einde van het verhaal Het geheim van de piramide wordt hij krankzinnig als straf voor zijn slechte daden.

Nasir: de trouwe Sikh-bediende van Mortimer. In de latere avonturen komt hij minder vaak voor, wellicht omdat het hebben van een (al dan niet donkere) persoonlijke bediende niet in de huidige tijdsgeest past.

Sharkey: is de handlanger van Olrik die hem in kwade en slechte dagen te hulp komt.

Kendall: de politie-inspecteur die Blake en Mortimer helpt gedurende hun avonturen.

Dokter Septimus: de slechterik in het verhaal Het Gele Teken, waarin hij Olrik gebruikt om de volmaakte robotburger van de toekomst te ontwerpen.

Professor Miloch: Geleerde die even begaafd als ethiekloos is. In S.O.S. Meteoren is hij het brein achter de weerterreur. Hij weet ternauwernood aan de kernexplosies te ontkomen al raakt hij dodelijk aangetast door straling. In zijn laatste maanden maakt hij een tijdmachine waarmee hij Mortimer in De Valstrik door de eeuwen heen stuurt.

Natasia Wardynska: Jonge Russische spionne voor de Britse geheime dienst. In Het Voronov-complot wordt ze ontmaskerd maar ze wordt door de Britten uitgeruild met Olrik. Later gaat ze mee in het avontuur in Het heiligdom van Gondwana.

Sarah Summertown: Een knappe brildragende schrijfster en een jeugdliefde van Philip Mortimer. Het tweetal heeft een aantal maanden een relatie wanneer Philip negentien is. In Het heiligdom van Gondwana ontmoeten de twee elkaar weer na lange tijd.

Verfilmingen[bewerken]

Televisieserie[bewerken]

In 1997 werden alle tot dan toe verschenen verhalen verfilmd tot een televisieserie van 13 afleveringen, die ieder ongeveer 50 minuten duurden. Van deze 13 afleveringen waren er 4 speciaal voor deze serie geschreven door scenarist Eric Rondeaux.

Film[bewerken]

Al een twintigtal jaar probeert men in Europa het populaire verhaal "Het Gele Teken" te verfilmen tot een live-action film getiteld "The Yellow M". Hierin zou/zal Gong Li de rol vertolken van de slechte professor.[6] Hoewel de strip voornamelijk door mannelijke figuren is bevolkt, gaf tekenaar Jacobs toen deze nog in leven was zelf aan een vrouwelijke slechterik in de film te willen. Verder zou/zal James Caviezel als Olrik zijn opwachting maken. In het verleden was er ook sprake van Rufus Sewell als Blake.[7]

Geïnspireerd door Blake en Mortimer[bewerken]

Enkele herkenbare zaken uit de strips van Blake en Mortimer worden later bij andere dingen gebruikt:

  • De Belgische dj Dr. Lektroluv gebruikt professor Miloch als zijn portrettekening op albumhoezen.
  • De stripreeks De avonturen van Philip en Francis is een parodie op de stripreeks Blake en Mortimer. Qua vormgeving en verhaallijn zijn er sterke overeenkomsten met de originele stripreeks maar zijn de verhalen luchtiger, grappiger en komen ook de kleine kantjes van de personages aan bod. Naast de hoofdpersonages Blake en Mortimer zijn er ook parodieën van andere personages zoals bijvoorbeeld Olrik en wordt ook in deze reeks de eeuwige strijd tussen goed en kwaad verdergezet.
  • De Nederlandse dance-act Atlantic Ocean gebruikt "Het raadsel van Atlantis" als inspiratiebron voor de single Trance Atlantis (1999). Op de albumhoes en in de videoclip zijn de ruimteschepen uit dit album te zien.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Interview Yves Schlirf marquejaune.com, 9 december 2009
  2. (Scoop) Strip d'Aubin Frechon marquejaune.com, 10 december 2009
  3. Interview Philippe Ostermann marquejaune.com, 26 november 2009
  4. [1] Interview Jean Van Hamme met ActuaDB
  5. [2] oproep André Juillard op MarqueJaune.com
  6. Gong Li signs for live action 'The Yellow M' The Hollywood Reporter, 13 september 2002
  7. Blake & Mortimer Acting Credits New York Times