Bona Sforza

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bona Sforza
1494-1557
Cranach the Younger Bona Sforza.jpg
Koningin van Polen
Periode 1518-1557
Voorganger Barbara Zápolya
Opvolger Elisabeth van Oostenrijk
Vader Gian Galeazzo Sforza
Moeder Isabella van Napels

Bona Sforza van Aragona (Vigevano, 2 februari 1494 - Bari (Italië), 19 november 1557) was een dochter van Gian Galeazzo Sforza van Milaan en Isabella van Napels. Zij was een nicht van Bianca Maria Sforza, die in 1493 was gehuwd met de latere keizer Maximiliaan I. Zij was genoemd naar haar grootmoeder, Bonna van Savoye. Bona werd in 1518 de tweede echtgenote van Sigismund I van Polen. Zij bevorderde de renaissance-cultuur in het Pools-Litouwse Gemenebest en beïnvloedde tevens de Poolse en Litouwse keuken door de introductie van nieuwe gerechten.

Na de dood van haar echtgenoot stond zij aan de zijde van de velen in katholiek Polen, die gekant waren tegen het huwelijk van haar zoon met de Litouwse calvinistische Barbara Radziwiłł. Zij werd er - zonder bewijzen - van verdacht de nieuwe koningin kort na haar kroning te hebben vergiftigd.

In 1556 keerde zij terug naar Bari. Daar werd zij vergiftigd door haar privésecretaris Gian Lorenzo Pappacoda. Pappacoda handelde in opdracht van Filips II van Spanje, die de terugbetaling van de belangrijke schulden aan de Poolse koningin wilde ontlopen.

Haar enige overlevende zoon Sigismund Augustus Jagello werd koning van Polen. Na de dood van haar broer werd Anna in de tweede verkiezing koning van Polen, en regeerde over Polen, samen met haar verkozen echtgenoot Stefanus Báthory. De titel van koning van Jeruzalem ging naar haar jongste dochter Catharina, koningin van Zweden, die deze doorgaf aan haar zoon koning Sigismund III Wasa.

Kinderen[bewerken]

Bona en Sigismund I van Polen hadden zes kinderen: