Boudewijn van Avesnes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Boudewijn van Avesnes (Oizy, september 1219 - Avesnes, 10 april 1295) was de jongste zoon van Burchard van Avesnes en Margaretha van Constantinopel. Het huwelijk van zijn ouders werd later onwettig verklaard, doordat zijn vader al een aantal lagere geestelijke wijdingen had ontvangen. Boudewijn kreeg in 1246 Beaumont in apanage, nadat hij, op aandringen van Lodewijk IX van Frankrijk, toch als wettige zoon werd erkend door de paus. Samen met zijn broer Jan voerde hij zijn ganse leven strijd tegen de halfbroers uit het tweede huwelijk van zijn moeder met Willem II van Dampierre. Zo zou hij verantwoordelijk zijn geweest voor het dodelijk ongeval van één van hen, Willem III, in 1251 bij een steekspel in Trazegnies. Na het edict van Péronne (1256) en de dood van zijn broer Jan, verzoende hij zich met zijn moeder, die hem in 1263 op wraaktocht naar Namen stuurde. In 1287 verkocht Boudewijn Duinkerken en Warneton aan de graaf van Vlaanderen, Gwijde van Dampierre.

In 1243 was hij gehuwd met Felicitas van Coucy (1220-1307), dochter van Thomas II van Coucy, heer van Vervins, een zoon van Rudolf I van Coucy.

Hij was de vader van:

Boudewijn was ook een bekend kroniekschrijver. Hij schreef de Chronique Universelle.