Bundesliga 2001/02

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bundesliga
Vlag van Duitsland
Land Duitsland
Bond DFB
Competitie Bundesliga
Seizoensdetails
Seizoen 2001/02
Kampioen Borussia Dortmund
Topscorer Márcio Amoroso en
Martin Max (18)
Aantal clubs 18
Degradatie naar 2. Bundesliga
Gedegradeerd FC Köln
St. Pauli
SC Freiburg
Europese kwalificatie
3x Champions League, 3x UEFA Cup
Algemeen
Opgericht 1963
Recordtitelhouder Bayern München (24x)
Website Bundesliga.de
Actueel
Actuele editie Bundesliga 2013/14
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

De Bundesliga 2001/02 was het 39ste seizoen in de historie van de Bundesliga, Duitslands hoogste voetbalniveau. Het was het 93e seizoen dat er om het (West-)Duits landskampioenschap gestreden werd.

Overzicht[bewerken]

Het seizoen bevestigde als geen ander dat Leverkusen altijd de eeuwige tweede zal zijn. Na de 31ste speeldag had de club vijf punten voorsprong op de nummer twee en had zich inmiddels ook al geplaatst voor de finale van de DFB-Pokal en de Champions League. De club had alles mee om een fantastisch jaar te beleven.

De volgende twee speeldagen verloor de club echter van Werder Bremen en het met degradatie bedreigde 1. FC Nürnberg. Borussia Dortmund nam de leiding over en won op de laatste speeldag van Bremen terwijl Leverkusen van Hertha BSC won maar deze zege maakte niets meer uit.

In de bekerfinale ging de club met 2-4 kopje onder tegen Schalke 04 en ook in de Champions League finale kon de club het niet halen van Real Madrid (1-2).

Bayern München dat de voorbije drie titels gewonnen had moest genoegen nemen met een derde plaats maar won in november 2001 wel nog de wereldbeker.

Eindstand[bewerken]

Club Wed W G V Saldo +/- Punten
1. Borussia Dortmund 34 21 7 6 62:33 +29 70
2. Bayer 04 Leverkusen 34 21 6 7 77:38 +39 69
3. FC Bayern München (K) 34 20 8 6 65:25 +40 68
4. Hertha BSC 34 18 7 9 61:38 +23 61
5. FC Schalke 04 (B) 34 18 7 9 52:36 +16 61
6. SV Werder Bremen 34 17 5 12 54:43 +11 56
7. 1. FC Kaiserslautern 34 17 5 12 62:53 +9 56
8. VfB Stuttgart 34 13 11 10 47:43 +4 50
9. TSV 1860 München 34 15 5 14 59:59 0 50
10. VfL Wolfsburg 34 13 7 14 57:49 +8 46
11. Hamburger SV 34 10 10 14 51:57 -6 40
12. Borussia Mönchengladbach (P) 34 9 12 13 41:53 -12 39
13. FC Energie Cottbus 34 9 8 17 36:60 -24 35
14. FC Hansa Rostock 34 9 7 18 35:54 -19 34
15. 1. FC Nürnberg (P) 34 10 4 20 34:57 -23 34
16. SC Freiburg 34 7 9 18 37:64 -27 30
17. 1. FC Köln 34 7 8 19 26:61 -35 29
18. FC St. Pauli (P) 34 4 10 20 37:70 -33 22
Landskampioen en gekwalificeerd voor de UEFA Champions League: Borussia Dortmund
Gekwalificeerd voor de: Bayer 04 Leverkusen
Gekwalificeerd voor de voorrondes van de Champions League: FC Bayern München
Gekwalificeerd voor de UEFA Cup: Hertha BSC, FC Schalke 04, SV Werder Bremen
Gekwalificeerd voor de Intertoto Cup: 1. FC Kaiserslautern, VfB Stuttgart, TSV 1860 München
Degradatie naar de 2. Bundesliga: FC St. Pauli, 1. FC Köln, SC Freiburg
(K) Titelverdediger
(P) Promovendus
Gepromoveerd uit de 2. Bundesliga: Hannover 96, DSC Arminia Bielefeld, VfL Bochum

Topschutters[bewerken]

Speler Club Goals
1. Vlag van Brazilië Marcio Amoroso Borussia Dortmund 18
Vlag van Duitsland Martin Max TSV 1860 München 18
3. Vlag van Duitsland Michael Ballack Bayer 04 Leverkusen 17
Vlag van Brazilië Giovane Élber FC Bayern München 17
5. Vlag van Brazilië Ailton SV Werder Bremen 16
Vlag van Duitsland Miroslav Klose 1. FC Kaiserslautern 16
7. Vlag van Peru Claudio Pizarro FC Bayern München 15
8. Vlag van Brazilië Marcelinho Hertha BSC 13
Vlag van Duitsland Oliver Neuville Bayer 04 Leverkusen 13
10. Vlag van Nederland Arie van Lent Borussia Mönchengladbach 12
Vlag van Kroatië Tomislav Marić VfL Wolfsburg 12
Vlag van Duitsland Michael Preetz Hertha BSC 12

Kampioenenploeg Borussia Dortmund[bewerken]

Philipp Laux, Jens Lehmann; Jürgen Kohler, Ahmed Madouni; Christoph Metzelder; Stefan Reuter; Christian Wörns; Otto Addo, Francis Bugri; Dedê, Jörg Heinrich, Sebastian Kehl, Sunday Oliseh, Lars Ricken, Tomáš Rosický, Miroslav Stevic; Marcio Amoroso, Fredi Bobic, Ewerthon, Heiko Herrlich, Jan Koller, David Odonkor, Giuseppe Reina, Jan-Derek Sørensen

Externe links[bewerken]