Bundesliga 2000/01

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bundesliga
Vlag van Duitsland
Land Duitsland
Bond DFB
Competitie Bundesliga
Seizoensdetails
Seizoen 2000/01
Kampioen Bayern München
Topscorer Sergej Barbarez en
Ebbe Sand (22)
Aantal clubs 18
Degradatie naar 2. Bundesliga
Gedegradeerd Eintracht Frankfurt
SpVgg Unterhaching
VfL Bochum
Europese kwalificatie
4x Champions League, 3x UEFA Cup
Algemeen
Opgericht 1963
Recordtitelhouder Bayern München (24x)
Website Bundesliga.de
Actueel
Actuele editie Bundesliga 2013/14
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

De Bundesliga 2000/01 was het 38ste seizoen in de historie van de Bundesliga, Duitslands hoogste voetbalniveau. Het was het 92e seizoen dat er om het (West-)Duits landskampioenschap gestreden werd.

Overzicht[bewerken]

Seizoen 2000/01 was ongetwijfeld het spannendste seizoen in de geschiedenis van de Bundesliga. De titel werd pas in de allerlaatste minuut beslist. Voor de laatste speeldag stond Bayern drie punten voor op Schalke 04 en had genoeg aan een gelijk spel tegen HSV om de titel binnen te halen. Bij een verlies van Bayern en winst van Schalke bij Unterhaching zou Schalke de titel winnen op basis van doelsaldo.

Schalke kwam al snel 0-2 achter en in de 69ste minuut stond het 2-3 in het voordeel van Unterhaching, maar dan draaide de club de wedstrijd helemaal om en won nog met 5-3.

In de partij HSV - Bayern stond het na 90 minuten 0-0, maar dan scoorde Sergej Barbarez voor HSV. In de 93ste minuut was het nog steeds deze stand, en bijna alle andere Bundesligawedstrijden waren reeds afgefloten. In Gelsenkirchen kwamen de berichten binnen dat HSV gewonnen had en de fans in Parkstadion van Schalke begonnen al te feesten. Dan kwam het bericht dat de wedstrijd nog niet afgelopen was en de fans werden nerveus. Dan kreeg Bayern een vrije trap in het strafschopgebied en Patrik Andersson nam de trap en scoorde. Eén minuut later werd de wedstrijd afgefloten. De supporters van Schalke hadden zich 3 minuten en 43 seconden als Duits kampioen gewaand.

Eindstand[bewerken]

Club Wed W G V Saldo +/- Punten
1. FC Bayern München (K, B) 34 19 6 9 62:37 +25 63
2. FC Schalke 04 34 18 8 8 65:35 +30 62
3. Borussia Dortmund 34 16 10 8 62:42 +20 58
4. Bayer 04 Leverkusen 34 17 6 11 54:40 +14 57
5. Hertha BSC 34 18 2 14 58:52 +6 56
6. SC Freiburg 34 15 10 9 54:37 +17 55
7. SV Werder Bremen 34 15 8 11 53:48 +5 53
8. 1. FC Kaiserslautern 34 15 5 14 49:54 -5 50
9. VfL Wolfsburg 34 12 11 11 60:45 +15 47
10. 1. FC Köln (P) 34 12 10 12 59:52 +7 46
11. TSV 1860 München 34 12 8 14 43:55 -12 44
12. FC Hansa Rostock 34 12 7 15 34:47 -13 43
13. Hamburger SV 34 10 11 13 58:58 0 41
14. FC Energie Cottbus (P) 34 12 3 19 38:52 -14 39
15. VfB Stuttgart 34 9 11 14 42:49 -7 38
16. SpVgg Unterhaching 34 8 11 15 35:59 -24 35
17. Eintracht Frankfurt 34 10 5 19 41:68 -27 35
18. VfL Bochum (P) 34 7 6 21 30:67 -37 27
Landskampioen en gekwalificeerd voor de UEFA Champions League: FC Bayern München
Gekwalificeerd voor de: FC Schalke 04
Gekwalificeerd voor de voorrondes van de Champions League: Borussia Dortmund, Bayer 04 Leverkusen
Gekwalificeerd voor de UEFA Cup: Hertha BSC, SC Freiburg
Gekwalificeerd voor de Intertoto Cup: SV Werder Bremen, VfL Wolfsburg, TSV 1860 München
Degradatie naar de 2. Bundesliga: VfL Bochum, Eintracht Frankfurt, SpVgg Unterhaching
Promotie uit 2. Bundesliga: 1. FC Nürnberg, Borussia Mönchengladbach, FC St. Pauli

Topschutters[bewerken]

Speler Club Goals
1. Vlag van Bosnië en Herzegovina Sergej Barbarez Hamburger SV 22
Vlag van Denemarken Ebbe Sand FC Schalke 04 22
3. Vlag van Peru Claudio Pizarro SV Werder Bremen 19
4. Vlag van Duitsland Michael Preetz Hertha BSC 16
5. Vlag van Brazilië Giovane Élber FC Bayern München 15
Vlag van Duitsland Oliver Neuville Bayer 04 Leverkusen 15

Kampioenenploeg FC Bayern München[bewerken]

Bernd Dreher, Oliver Kahn, Stefan Wessels; Patrik Andersson, Sebastian Backer, Samuel Kuffour, Thomas Linke, Bixente Lizarazu, Willy Sagnol; Stefan Effenberg, Thorsten Fink, Owen Hargreaves, Jens Jeremies, Hasan Salihamidžić, Mehmet Scholl, Paulo Sérgio, Ciriaco Sforza, Thomas Strunz, Michael Tarnat, Michael Wiesinger, Patrick Mölzl, Andrew Sinkala; Giovane Élber, Berkant Göktan, Carsten Jancker, Antonio di Salvo, Roque Santa Cruz, Alexander Zickler.

Externe links[bewerken]