Eintracht Frankfurt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eintracht Frankfurt
Eintracht Frankfurt
Naam Eintracht Frankfurt
Bijnaam SGE, Adlerträger
Opgericht 1899, in 1920 gefuseerd tot Eintracht Frankfurt
Stadion Commerzbank-Arena
Capaciteit 51.500
Voorzitter Vlag van Duitsland Heribert Bruchhagen
Trainer Vlag van Duitsland Thomas Schaaf
Competitie Bundesliga
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2014-2015
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Eintracht Frankfurt is een Duitse sportvereniging, vooral bekend als voetbalclub. In 1920 ontstond de club na verschillende fusies tussen Frankfurter sportverenigingen. De grootste rivaal van Eintracht is Kickers Offenbach.

Geschiedenis[bewerken]

Ontstaan[bewerken]

Op 8 maart 1899 werd Frankfurter Fußball-Club Victoria von 1899 opgericht door leden van Frankfurter FC Germania 1894, de oudste club van Frankfurt. Door de populariteit van Germania kwamen een aantal leden niet aan de bak en richtten daardoor een nieuwe club op. In hetzelfde jaar werd ook Frankfurter Fußball-Club 1899 opgericht dat in 1900 fusioneerde met Frankfurter Kickers dat de nam Frankfurter FC 1899-Kickers aannam.

Op 5 mei 1908 speelde het nationale elftal zijn eerste interland in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Zwitserland. Kickers-speler Fritz Becker scoorde twee keer voor de Mannschaft. Op 13 mei 1911 fusioneerden de rivalen Victoria en Kickers tot Frankfurter Fußballverein (Kickers-Victoria) von 1899. In 1920 volgde een nieuwe fusie met Frankfurter Turngemeinde 1861. De fusieclub heette nu Turn- und Sportgemeinde Eintracht Frankfurt von 1861. In 1927 moet de turnafdeling zich onder druk van de Duitse turnbond zich afsplitsen van de club zodat er nu twee sportclubs ontstaan Turngemeinde Eintracht Frankfurt von 1861 en Sportgemeinde Eintracht Frankfurt (F.F.V) von 1899.

Bezirksliga[bewerken]

De fusieclub begon in 1920 in de Noordmaincompetitie en werd meteen kampioen. Hierdoor plaatste de club zich meteen voor de Zuid-Duitse eindronde en werd hier derde in de groepsfase. Na dit seizoen ging de club in de nieuwe Maincompetitie (Bezirksliga) spelen, die aanvankelijk uit vier reeksen bestond en over twee seizoenen werd teruggebracht naar één reeks. Eintracht werd groepswinnaar en verloor dan in de halve finale van rivaal Germania 1894. De volgende jaren werd de competitie gedomineerd door andere stadsrivaal FSV Frankfurt. In 1924 en 1927 werd Eintracht wel vicekampioen en bij die tweede keer plaatste de club zich voor de eindronde, waarin ze derde werden.

In 1927/28 doorbrak de club de hegemonie van FSV. In de eindronde werd de club Zuid-Duits vicekampioen achter FC Bayern München. Hierdoor plaatste de club zich voor het eerst voor de eindronde om de Duitse landstitel. In de 1/8ste finale werd de club met 3:1 verslagen door SpVgg Sülz 07. Het volgende seizoen werd de club opnieuw kampioen, maar kon zich nu niet plaatsen voor de nationale eindronde na een vierde plaats in de Zuid-Duitse eindronde. Na een derde titel op rij werd Eintracht nu voor het eerst kampioen van Zuid-Duitsland en plaatste zich opnieuw voor de eindronde waarin het eerst VfL Benrath aan de kant schoof, maar dan uitgeschakeld werd door Holstein Kiel. Het volgende seizoen werd de club vicekampioen van Zuid-Duitsland achter SpVgg Fürth en ging opnieuw naar de nationale eindronde. Na een overwinning op Fortuna Düsseldorf bleek Hamburger SV te sterk voor de club.

In 1931/32 werd de eindronde geherstructureerd en werden kampioenen en vicekampioenen samen in twee geografische groepen verdeeld. Eintracht werd groepswinnaar met één punt voorsprong op rivaal FSV en won in de finale van Bayern München voor de tweede keer de Zuid-Duitse titel. In de nationale eindronde maakte de club in de eerste ronde brandhout van Hindenburg Allenstein (6:0) en versloeg in de kwartfinale Tennis Borussia Berlin en in de halve finale Schalke 04, waardoor de club zich plaatste voor de finale. Dit was een heruitgave van de Zuid-Duitse finale tegen Bayern München. Deze keer trok Eintracht echter aan het kortste eind en moest zich tevreden stellen met de tweede plaats. Het volgende seizoen moet de club voor het eerst sinds jaren de titel aan FSV Frankfurt laten en werd in de Zuid-Duitse eindronde tweede achter FSV. Eintracht kon de barragewedstrijd winnen van SpVgg Fürth met 1:0 en plaatste zich andermaal voor de nationale eindronde. Na een 1:4 overwinning op Hamburger SV trof de club opnieuw Hindenburg Allenstein. Na de 6:0 vernedering van het voorgaande jaar deed de club er nog een schepje bovenop. Aan de rust stond het al 7:0 en na de tweede helft was het 12:2. In de halve finale werd de club echter van het veld gespeeld door Fortuna Düsseldorf (4:0).

Gauliga[bewerken]

In 1933 kwamen de nazi's aan de macht in Duitsland en werd de competitie grondig hervormd. De Gauliga werd nu de hoogste klasse en bestond uit zestien regionale kampioenschappen. Frankfurt speelde in de Gauliga Südwest-Mainhessen. Eintracht en FSV verliezen hun greep op de competitie en eindigden de eerste jaren in de middenmoot. In 1937 wordt Eintracht vicekampioen achter Wormatia Worms en in 1937/38 werd de club voor het eerst kampioen in de Gauliga. Hierdoor plaatst de club zich opnieuw voor de eindronde die nu niet meer in bekervorm gespeeld wordt, maar in groepsfase. In een groep met Hamburg, Stettiner SC en Yorck Boyen Insterburg. De wedstrijden zijn altijd doelpuntenrijk en er vallen altijd minstens vijf goals. Tegen Stettin wordt er zelfs 11 keer gescoord (5:6 voor Eintracht). Hamburg en Eintracht eindigden samen eerste, maar HSV had een beter doelsaldo. De volgende seizoenen moest de club de titel laten aan Wormatia en aartsrivaal Kickers Offenbach en in 1941 eindigt zelfs kleine broer Rot-Weiß Frankfurt voor Eintracht.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Gauliga nog verder onderverdeeld en Eintracht ging nu in de Gauliga Hessen-Nassau spelen die door Offenbach gedomineerd werd.

Oberliga[bewerken]

Na de oorlog wordt Duitsland in twee gesplitst en in West-Duitsland wordt de Oberliga ingevoerd als hoogste klasse. Met vijf reeksen zijn er nu heel wat minder clubs die in de hoogste klasse spelen als voorheen. Eintracht komt terecht in de Oberliga Süd met clubs als VfB Stuttgart, Bayern München en 1. FC Nürnberg. Na een kwakkelseizoen wordt de club derde in 1946/47. De volgende seizoenen gaat het bergaf en Eintracht vecht zelfs tegen degradatie. Begin jaren vijftig gaat het beter en in 1952/53 wordt Eintracht voor het eerst kampioen en plaatst zich zo voor de eindronde om de landstitel. Er zijn twee groepen van vier en de groepswinnaars bekampen elkaar in de finale. Eintracht wordt tweede in zijn groep achter 1. FC Kaiserslautern. De volgende jaren eindigt de club in de subtop en wordt pas in 1958/59 opnieuw kampioen met twee punten voorsprong op aartsrivaal Kickers Offenbach. In de eindronde wordt de club groepswinnaar met zes gewonnen wedstrijden op zes. Offenbach slaagd erin om in de tweede groep groepswinnaar te worden en zo bekampten de eeuwige rivalen elkaar om de titel en Eintracht won na verlengingen met 5-3. Hierdoor plaatste Eintracht zich voor het eerst voor Europees voetbal in de Europacup I. Nadat eerst de Young Boys en Wiener SC opzij gezet werden scoorde de club twaalf keer in twee wedstrijden tegen de Glasgow Rangers. Eintracht werd nu de eerste Duitse ploeg die de finale van de Europacup I bereikte. In de finale tegen Real Madrid in Hampden Park in Glasgow, die door velen als beste Europacupfinale ooit wordt beschouwd, wordt met 7-3 verloren. De uitslag is enigszins geflatteerd. Eintracht Frankfurt speelde goed mee en was gelijkwaardig aan Madrid, dat voor de vijfde opeenvolgdende keer de beker bwon. Het probleem voor de Frankfurt spelers was dat ze als amateurs niet goed om konden gaan met de smerige trucs die de grootverdieners van Real Madrid met ze uithaalden. Ook had Madrid geluk dat een overduidelijke schwalbe (Madrids sterspeler Puskás zou dit na de wedstrijd bevestigen) een penalty opleverde.

Ondanks het grote succes in Europa moest de club in de competitie lijdzaam toekijken hoe Karlsruher SC en Offenbach de tickets voor de eindronde wegkaapten zodat Eintracht zijn titel zelfs niet kon verdedigen. In 1960/61 plaatste de club zich wel en werd gedeeld eerste met Borussia Dortmund, maar had een slechter doelsaldo en was bijgevolg uitgeschakeld. Ook het volgende seizoen plaatste de club zich, en werd opnieuw tweede. Deze keer achter 1. FC Köln. In het laatste seizoen van de Oberliga werd de club vierde achter Bayern München. Hierna werd de Bundesliga opgericht waarbij Duitsland voor het eerst een hoogste klasse kreeg die slechts uit één reeks bestond. Bayern München werd niet geselecteerd omdat de Bundesliga maar één club per stad toestond in het eerste seizoen en TSV 1860 München was net kampioen geworden in de Oberliga Süd. FSV Frankfurt was een jaar eerder uit de Oberliga gedegradeerd dus in Frankfurt stelde zich dit probleem niet en Eintracht werd één van de zestien clubs die mocht starten in de Bundesliga.

Bundesliga[bewerken]

In het eerste seizoen wordt de club derde en verliest de bekerfinale van TSV 1860. De club wordt geselecteerd voor de Jaarbeursstedenbeker, maar wordt in de eerste ronde verslagen door het Schotse Kilmarnock. De volgende seizoenen eindigt de club in de middenmoot en in 1966 herenigde de club zich met ''Turngemeinde Eintracht Frankfurt von 1861 en werd nu Eintracht Frankfurt e.V.. In de 1966/67 leek de club in de Jaarbeursstedenbeker op een tweede Europese finale af te stevenen. Tegen Dinamo Zagreb won de club thuis met 3-0 en stond met één been in de finale, maar in de terugwedstrijd verloor de club met 4-0 en was uitgeschakeld. De volgende seizoenen eindigde de club meestal in de middenmoot. In 1974/75 wordt voor de tweede keer de derde plaats bereikt en in de bekerfinale wint de club van MSV Duisburg, een jaar eerder won de club ook al de beker tegen HSV. Na deze tweede bekerwinst stootte de club opnieuw door tot de halve finale in de Europacup II en werd daar verslagen door West Ham United. Ook de volgende jaren bleef de club in de subtop eindigen. In de 1980 stootte de club door naar de halve finale van de UEFA Cup en dat leek opnieuw het eindstation te worden voor de club na een 2-0 nederlaag tegen landgenoot Bayern München. In de terugwedstrijd won Eintracht echter met 5-1 en plaatste zich voor de tweede keer in de geschiedenis voor de finale van een Europese beker. Daar trof men opnieuw een Duitse club, Borussia Mönchengladbach. In deze tijd werd de finale nog in twee wedstrijden gespeeld in tegenstelling tot de twee andere Europacups. Frankfurt verloor met 3-2 en won thuis met 1-0 en won de UEFA Cup omdat uitdoelpunten dubbel tellen.

In 1981 wint de club nog de beker tegen Kaiserslautern en wordt in de kwartfinale van de Europacup II verslagen door Tottenham Hotspur. Hierna zakt de club weg in de middenmoot en in 1983/84 eindigt de club slechts één plaats boven de degradatiezone, al heeft de club wel nog een comfortabele voorsprong van 8 punten op degradant Offenbach. Ook de volgende seizoenen eindigt de club in de lagere middenmoot. In 1987/88 wordt de club negende en wint voor de vierde keer de bekerfinale, deze keer tegen VfL Bochum. In de Europacup II bereikt de club de kwartfinale en wordt daar gewipt tegen titelverdediger KV Mechelen. In de competitie eindigen vier clubs met evenveel punten op een degradatieplaats en Stuttgarter Kickers degradeert en Eintracht speelt een barragewedstrijd tegen tweedeklasser 1. FC Saarbrücken en wint deze waardoor het behoud verzekerd is.

Begin jaren 90 heeft Eintracht Frankfurt een heropleving. Ze spelen een paar seizoenen mee om het kampioenschap en hebben top spelers als Andread Möller, Anthony Yeboah en Jay-Jay Okocha onder contract. Nadat ze in het voorgaande seizoen aan de degradatie ontsnapten werden ze nu derde in de eindstand. In de UEFA Cup worden ze twee keer vroeg uitgeschakeld door de bescheiden clubs Brøndby IF en AA Gent. In 1991/92 dingt de club tot op de laatste speeldag mee om een tweede landstitel. Samen met VfB Stuttgart en Borussia Dortmund heeft de club 50 punten en het beste doelsaldo. Tegenstander in de laatste wedstrijd is Hansa Rostock dat theoretisch nog een kans heeft om degradatie te ontlopen. In het Ostseestadion van Hansa gaat de club echter met 2-1 de boot in terwijl de directe tegenstanders winnen en Stuttgart met de titel aan de haal gaat. Door een overwinning van Wattenscheid 09 degradeerde Hansa evenzeer. Het team van Frankfurt van dat seizoen geldt als één van de beste Frankfurter teams aller tijden.

De volgende seizoenen werd de club opnieuw derde, deze keer met grotere achterstand en vijfde. In de UEFA Cup werd twee keer nog de kwartfinale bereikt.

Door extreem-wanbeleid van het bestuur, ruzies binnen dat zelfde bestuur, ruzies tussen coaches en spelers (waaronder Yeboah die de club teleurgesteld verlaat en daarna nooit meer zo goed zal spelen als bij Frankfurt) glijd de club in no-time af naar de onderste regionen van de Bundesliga. En in 1996 is het dan zover: Eintracht Frankfurt degradeert voor de eerste keer naar de tweede Bundesliga. Het is zelfs de eerste keer in het bestaan van de club dat ze niet in de hoogste klasse spelen. Frankfurt, Köln, Hamburg en Kaiserslautern waren de enige clubs die sinds het ontstaan van de Bundesliga altijd erbij geweest waren, ook Kaiserslautern degradeerde. Kaiserslautern zou twee jaar later al weer landskampioen worden, maar voor Eintracht verliep het parcours moeizamer.

Na twee seizoenen werd de club vicekampioen achter Nürnberg en promoveerde. Het leek alsof de club een retourticket 2. Bundesliga kreeg. Op de laatste speeldag moest Frankfurt hopen op een wonder, bij een winst tegen Kaiserslautern en een nederlaag van Hansa Rostock verzekerde de club het behoud, maar bij winst van Hansa moest de club hopen op een nederlaag van Nürnberg en zelfs dan was het kantje boord omdat het doelsaldo van Nürnberg vijf doelpunten beter was dan dat van Frankfurt. Hansa won terwijl Nürnberg verloor. Aan de rust stond het nog 0-0 voor Frankfurt-Kaiserslautern, maar in een wervelende tweede helft kwam de wedstrijd op gang, enkele minuten voor affluiten stond het 4-1, waardoor de club nog degradeerde, maar de Noorse publiekslieveling Jan Åge Fjørtoft scoorde nog in de laatste minuten waardoor het 5-1 werd en het doelsaldo plots beter was dan dat van Nürnberg. Het 100-jarig bestaan van de club kon gevierd worden met het behoud. Het volgende seizoen werd het behoud opnieuw pas op de laatste speeldag verzekerd. Deze keer had de club het lot volledig in eigen handen. Eintracht moest tegen directe concurrent SSV Ulm 1846 spelen. De verliezer zou degraderen en bij een gelijkspel bleef Frankfurt in eerste. Frankfurt won met 2-1 en bleef in de Bundesliga. Het bleek slechts uitstel van executie te zijn want het volgende seizoen werd het lot van de club op de voorlaatste speeldag bezegeld.

Door financiële problemen was de voetbalafdeling onafhankelijk geworden van de sportclub en werd een AG als onderdeel van de sportclub. In 2002 komt de club opnieuw zwaar in de problemen nadat enkele sponsors afhaken en ze met een miljoenenschuld zitten. Frankfurt zou geen licentie krijgen voor de 2. Bundesliga en moest degraderen, waardoor SpVgg Unterhaching van degradatie gered werd. Op 3 juli kreeg de club dan toch zijn licentie, Unterhaching ging in beroep maar verloor. Het volgende seizoen doet de club weer helemaal mee voor de promotie en op de laatste speeldag zijn de eerste twee plaatsen al verdeeld, maar strijden Frankfurt, FSV Mainz en SpVgg Greuther Fürth nog voor de laatste promotieplaats, al moet Fürth wel rekenen op nederlagen van Frankfurt en Mainz. Het doelsaldo van Frankfurt telt één goal meer, dus een grote zege van Mainz zou nog roet in het eten kunnen gooien. Mainz won met 1-4 van Eintracht Braunschweig, maar door een spectaculaire 6-3 zege van Frankfurt tegen SSV Reutlingen dwong Eintracht nog de promotie af.

De terugkeer in de Bundesliga was geen succes en na één seizoen degradeerde de club opnieuw. In de DFB-Pokal trof de club in de eerste ronde de oude rivaal Kickers Offenbach, het was de eerste officiële wedstrijd tussen de twee sinds de degradatie uit de Bundesliga van Offenbach in 1984. Het werd gelijk (1-1) en Frankfurt won na penalty's met 4-3. In de tweede ronde werd de club door MSV Duisburg uitgeschakeld. Het volgende seizoen in de 2. Bundesliga nam de club een zeer slechte start en stond na 11 speeldagen op de veertiende plaats. Daarna ging het beter met de club en aan de winterstop stond de club op de vijfde plaats. In de terugronde was Frankfurt de beste en eindigde daardoor op de derde plaats.

In 2005/06 startte de club vrij goed met een tiende plaats in de heenronde. In de terugronde was de club voorlaatste, maar verzekerde toch het behoud op de voorlaatste speeldag. In de beker gaf de club Schalke een 6-0 pandoering en won ook met 5-2 van Nürnberg, beide teams eindigden in de linkertabelhelft van de Bundesliga en Frankfurt bereikte zelfs de finale die het verloor van kampioen Bayern München. Door het feit dat Bayern zich al geplaatst had voor de Champions League mocht Frankfurt nog eens Europees spelen in de UEFA Cup. Na winst tegen het Deense Brøndby plaatste Eintracht zich voor de groepsfase van de UEFA Cup, maar kon daar niet overtuigen met een nederlaag tegen Palermo en drie gelijke spellen. In de DFB-Pokal bereikte de club de halve finale.

De fans van Eintracht Frankfurt hebben de laatste jaren de naam gekregen de fanatiekste supporters van Duitsland te zijn. Dit gaat echter ook gepaard met een hoop hooligan geweld waarvoor de club regelmatig hoge boetes moet betalen.

Het seizoen 2010/2011 was een rampzalig seizoen van Eintracht Frankfurt. Ze eindigden voorlaatst en degradeerden dus naar de 2.Bundesliga. Toen de degradatie een feit was, stapte trainer Christoph Daum zelf op. Armin Veh volgde hem op. Na één seizoen maakte de club echter al een terugkeer naar de Bundesliga.

De terugkeer bij de elite begon glansrijk met vier zeges op rij, nog nooit was een promovendus daarin geslaagd. Speler Sebastian Jung werd in november geselecteerd voor het nationaal elftal en dat was al 13 jaar geleden voor de club. De club kon de goede vorm enigszins behouden en ging de winterstop in met een vierde plaats.

Erelijst[bewerken]

Duits landskampioenschap

1958/59

DFB-Pokal

1974, 1975, 1981, 1988

UEFA Cup

1980

International Football Cup

1967

Gauliga Südwest

1938

Mainkampioen

1921 (Noord), 1928, 1929, 1930, 1931, 1932

Eintracht Frankfurt in Europa[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van Eintracht Frankfurt voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Eintracht Frankfurt speelt sinds 1959 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

Champions League
-
Europacup I
1959/60
Europa League
2013/14
Europacup II
1974/75, 1975/76, 1981/82, 1988/89
UEFA Cup
1972/73, 1977/78, 1979/80, 1980/81, 1990/91, 1991/92, 1992/93, 1993/94, 1994/95, 2006/07
Intertoto Cup
1965/66, 1995
Jaarbeursstedenbeker
1964/65, 1966/67, 1967/68, 1968/69

Selectie 2014/2015[bewerken]

De rugnummers en de selectie kunnen nog gewijzigd worden.

Nummer Naam Nationaliteit Positie BL- Wedstrijden BL- Doelpunten Contract
1. Kevin Trapp Vlag van Duitsland Duitsland Keeper 92 0 2016
4. Marco Russ Vlag van Duitsland Duitsland Verdediger 222 18 2016
5. Carlos Zambrano Vlag van Peru Peru Verdediger 96 1 2015
6. Bastian Oczipka Vlag van Duitsland Duitsland Verdediger 82 0 2015
7. Jan Rosenthal Vlag van Duitsland Duitsland Middenvelder 158 24 2016
8. Takashi Inui Vlag van Japan Japan Middenvelder 47 6 2015
9. Haris Seferović Vlag van Zwitserland Zwitserland Aanvaller 0 0 2017
10. Václav Kadlec Vlag van Tsjechië Tsjechië Aanvaller 21 5 2017
11. Nelson Valdez Vlag van Paraguay Paraguay Aanvaller 193 37 2016
13. Martin Lanig Vlag van Duitsland Duitsland Middenvelder 120 10 2015
14. Alexander Meier Vlag van Duitsland Duitsland Middenvelder 209 56 2017
15. Constant Djakpa Vlag van Ivoorkust Ivoorkust Verdediger 74 0 2016
16. Stefan Aigner Vlag van Duitsland Duitsland Middenvelder 67 13 2018
17. Alexander Madlung Vlag van Duitsland Duitsland Verdediger 263 25 2015
18. Johannes Flum Vlag van Duitsland Duitsland Middenvelder 119 10 2016
19. Lucas Piazon Vlag van Brazilië Brazilië Aanvaller 0 0 2015
20. Makoto Hasebe Vlag van Japan Japan Middenvelder 149 5 2016
21. Marc Stendera Vlag van Duitsland Duitsland Middenvelder 10 0 2015
22. Timothy Chandler Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Verdediger 95 4 2017
23. Anderson Bamba Vlag van Brazilië Brazilië Verdediger 56 1 2015
24. Luca Waldschmidt Vlag van Duitsland Duitsland Aanvaller 0 0 2017
25. Slobodan Medojević Vlag van Servië Servië Middenvelder 29 0 2017
27. Aleksandar Ignjovski Vlag van Servië Servië Middenvelder 60 1 2017
28. Sonny Kittel Vlag van Duitsland Duitsland Middenvelder 14 0 2016
30. Felix Wiedwald Vlag van Duitsland Duitsland Keeper 1 0 2015
31. David Kinsombi Vlag van Duitsland Duitsland Verdediger 0 0 2016
32. Joel Gerezgiher Vlag van Duitsland Duitsland Middenvelder 0 0 2015

Eindstanden[bewerken]

Seizoen Klasse Reeks DFB-Pokal Opmerkingen
  I II III IV V      
1920/21 1         Bezirksliga Nordmain
1921/22 1         Bezirksliga Main
1922/23 1         Bezirksliga Main
1923/24 2         Bezirksliga Main
1924/25 5         Bezirksliga Main
1925/26 4         Bezirksliga Main
1926/27 2         Bezirksliga Main
1927/28 1         Bezirksliga Main
1928/29 1         Bezirksliga Main
1929/30 1         Bezirksliga Main
1930/31 1         Bezirksliga Main
1931/32 1         Bezirksliga Main
1932/33 2         Bezirksliga Main
1933/34 4         Gauliga Südwest
1934/35 7         Gauliga Südwest
1935/36 3         Gauliga Südwest
1936/37 2         Gauliga Südwest
1937/38 1         Gauliga Südwest
1938/39 3         Gauliga Südwest
1939/40 2         Gauliga Südwest-Mainhessen
1940/41 3         Gauliga Südwest-Mainhessen
1941/42 2         Gauliga Hessen-Nassau
1942/43 5         Gauliga Hessen-Nassau
1943/44 4         Gauliga Hessen-Nassau
1944/45 2         Gauliga Hessen-Nassau Seizoen werd niet voltooid
1945/46 11         Oberliga Süd
1946/47 3         Oberliga Süd
1947/48 10         Oberliga Süd
1948/49 13         Oberliga Süd
1949/50 14         Oberliga Süd
1950/51 8         Oberliga Süd
1951/52 4         Oberliga Süd
1952/53 1         Oberliga Süd
1953/54 2         Oberliga Süd
1954/55 4         Oberliga Süd
1955/56 6         Oberliga Süd
1956/57 5         Oberliga Süd
1957/58 3         Oberliga Süd
1958/59 1         Oberliga Süd
1959/60 4         Oberliga Süd
1960/61 2         Oberliga Süd
1961/62 2         Oberliga Süd
1962/63 4         Oberliga Süd
1963/64 3         Bundesliga
1964/65 8         Bundesliga
1965/66 7         Bundesliga
1966/67 4         Bundesliga
1967/68 6         Bundesliga
1968/69 8         Bundesliga
1969/70 8         Bundesliga
1970/71 15         Bundesliga
1971/72 5         Bundesliga
1972/73 8         Bundesliga
1973/74 4         Bundesliga
1974/75 3         Bundesliga
1975/76 9         Bundesliga
1976/77 4         Bundesliga
1977/78 7         Bundesliga
1978/79 5         Bundesliga
1979/80 9         Bundesliga
1980/81 5         Bundesliga
1981/82 8         Bundesliga
1982/83 10         Bundesliga
1983/84 16         Bundesliga
1984/85 12         Bundesliga
1985/86 15         Bundesliga
1986/87 15         Bundesliga
1987/88 9         Bundesliga
1988/89 16         Bundesliga
1989/90 3         Bundesliga
1990/91 4         Bundesliga
1991/92 3         Bundesliga
1992/93 3         Bundesliga
1993/94 5         Bundesliga
1994/95 9         Bundesliga
1995/96 17         Bundesliga
1996/97   7       2. Bundesliga
1997/98   1       2. Bundesliga
1998/99 15         Bundesliga
1999/00 13         Bundesliga
2000/01 17         Bundesliga
2001/02   7       2. Bundesliga
2002/03   3       2. Bundesliga
2003/04 16         Bundesliga
2004/05   3       2. Bundesliga
2005/06 14         Bundesliga
2006/07 14         Bundesliga
2007/08 9         Bundesliga
2008/09 13         Bundesliga
2009/10 10         Bundesliga
2010/11 17         Bundesliga
2011/12   2       2. Bundesliga
2012/13 6         Bundesliga
2013/14 13         Bundesliga

Voormalige spelers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van spelers van Eintracht Frankfurt voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

.

Trainer-coaches[bewerken]


Externe links[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties