West Ham United FC

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
West Ham United FC
West Ham match Boleyn Ground 2006.jpg
Naam West Ham United Football Club
Bijnaam The Hammers
The Irons
Diss Irons
Opgericht 1895
Stadion Upton Park (Boleyn Ground)
Capaciteit 35.016
Voorzitter Andrew Bernhardt
Trainer Sam Allardyce
Competitie Premier League
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
Londen

West Ham United F.C. is een Engelse voetbalclub uit het oosten van Londen. Thuiswedstrijden worden gespeeld in Boleyn Ground, ook wel bekend als Upton Park, de naam van de buurt en het nabijgelegen metrostation. De clubkleuren zijn bordeauxrood en blauw.

Historie[bewerken]

De club werd in 1895 opgericht als Thames Ironworks FC, bedrijfsteam van Thames Ironworks and Shipbuilding Company, een scheepsbouwbedrijf en dat zelf een soort opvolger was van de Old Castle Swifts. In 1900 scheidde de club zich af onder de naam West Ham United. In 1923 promoveerde de club voor het eerst naar de hoogste klasse, maar in de competitie werden geen grote successen behaald. De beste prestatie was een derde plaats in 1983, maar er werd vooral ook regelmatig gepromoveerd en gedegradeerd.

In de FA Cup deed West Ham het een stuk beter. In 1923 werd al in de eerste op Wembley gespeelde Cup Final verloren van Bolton Wanderers. In de jaren zestig en zeventig was de club wel succesvol. Met Bobby Moore en Geoff Hurst in het team onder leiding van Ron Greenwood werd in 1964 de FA Cup gewonnen. Tegen Preston North End werd het 3-2, terwijl het 2 minuten voor tijd nog 1-2 stond. Een jaar later volgde het op een na grootste succes uit de clubhistorie: de Europacup II werd gewonnen. Op Wembley werd TSV 1860 München met 2-0 verslagen.

Daarna volgde nog twee keer de winst in de FA Cup, en in 1976 het verlies van de Europacupfinale tegen RSC Anderlecht. Maar ook degradeerde de club weer enkele malen. In 2004/2005 speelde West Ham United in de Football League Championship en op 30 mei 2005 werd de play-off finale gewonnen. Preston North End werd met 1-0 verslagen door een goal van Bobby Zamora.

In het seizoen 2005-2006 speelde West Ham dus weer in de Premier League, ze eindigden het seizoen met een knappe 9e plaats en plaatsing voor de FA Cup finale. In deze FA Cup finale stond het in de blessuretijd nog 3-2 voor de Hammers maar een paar seconden voor tijd zorgde Steven Gerrard met een knal van 30 meter voor de gelijkmaker, West Ham verloor uiteindelijk na penalty’s.

Op 26 november 2006 werd de club opgekocht door een IJslands consortium, geleid door Eggert Magnusson. Na een reeks slechte resultaten werd manager Alan Pardew vervangen door een oud-speler van West Ham, Alan Curbishley. Curbishley hield het echter niet lang uit. Vlak na de seizoensstart neemt hij ontslag, nadat hij het oneens was geworden met toenmalig eigenaar Björgólfur Gudmundsson over het transferbeleid. Zijn opvolger was Gianfranco Zola.

In oktober 2008 werd bekend dat West Ham in acute geldnood was gekomen. Dit omdat de bank van eigenaar Gudmundsson, Icesave, werd genationaliseerd en hij al zijn geld kwijt was. De club moest een aantal spelers verkopen in de winterstop. Ondanks dit eindigde Zola met West Ham op een verdienstelijke negende plaats. In juni werd de club gered van een naderend faillissement, dankzij een overname door het Britse bedrijf CB Holding. De nieuwe voorzitter wordt Andrew Bernhardt.

In het seizoen 2010/2011 degradeerde de club terug naar de Engelse Tweede Divisie, maar kon de afwezigheid bij de elite tot een jaar beperken. De club moest wel via de eindronde promoveren en dwong deze af in een beslissende wedstrijd tegen Blackpool.

Vele bekende Engelse voetballers zijn hun carrière bij West Ham in de jeugdopleiding begonnen, waaronder Jermaine Defoe, Frank Lampard, Joe Cole, Glen Johnson, Michael Carrick en Rio Ferdinand.

Erelijst[bewerken]

Nationaal Vlag van Engeland[bewerken]

Football League Championship (en voorgangers) Aantal Jaren
Winnaar 2x 1957/1958, 1980/1981
Runners-up 3x 1922/1923, 1990/1991, 1992/1993
FA Cup Aantal Jaren
Winnaar 3x 1963/1964, 1974/1975, 1979/1980
Runners-up 2x 1922/1923, 2005/2006
FA Community Shield Aantal Jaren
Winnaar 1x 1998/1999

Internationaal Vlag van Europa[bewerken]

Europa Cup II Aantal Jaren
Winnaar 1x 1964/1965
Runners-up 1x 1975/1976
UEFA Intertoto Cup Aantal Jaren
Winnaar 1x 1998/1999

West Ham in Europa[bewerken]

  • Q = voorronde
  • 1R = eerste ronde
  • 1/8 = 1/8ste finale
  • 1/4 = kwartfinale
  • 1/2 = halve finale
  • F = finale
  • PUC = punten UEFA coëfficiënten
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1964/65 Europacup II 1R Vlag van België AA Gent 1-0, 1-1 17.0
1/8 Vlag van Tsjechië Spartak Praag Sokolovo 2-0, 1-2
1/4 Vlag van Zwitserland Lausanne Sports 2-1, 4-3
1/2 Vlag van Spanje Real Zaragoza 2-1, 1-1
F Vlag van Duitsland TSV 1860 München 2-0
1965/66 Europacup II 1/8 Vlag van Griekenland Olympiakos Piraeus 4-0, 2-2 8.0
1/4 Vlag van Duitse Democratische Republiek 1. FC Magdeburg 1-0, 1-1
1/2 Vlag van Duitsland Borussia Dortmund 1-2, 1-3
1975/76 Europacup II 1R Vlag van Finland Reipas Lahti 2-2, 3-0 13.0
1/8 Vlag van Sovjet-Unie Ararat Erevan 1-1, 3-1
1/4 Vlag van Nederland FC Den Haag 2-4, 3-1
1/2 Vlag van Duitsland Eintracht Frankfurt 1-2, 3-1
F Vlag van België RSC Anderlecht 2-4
1980/81 Europacup II 1R Vlag van Historische vlag van Spanje CF Castilla 1-3, 5-1 7.0
1/8 Vlag van Roemenië Politehnica Timişoara 4-0, 0-1
1/4 Vlag van Sovjet-Unie Dinamo Tbilisi 1-4, 1-0
1999 Intertoto Cup 3R Vlag van Finland FC Jokerit Helsinki 1-0, 1-1 0.0
1/2 Vlag van Nederland sc Heerenveen 1-0, 1-0
F Vlag van Frankrijk FC Metz 0-1, 3-1
1999/00 UEFA Cup 1R Vlag van Kroatië NK Osijek 3-0, 3-1 5.0
2R Vlag van Roemenië Steaua Boekarest 0-2, 0-0
2006/07 UEFA Cup 1R Vlag van Italië USC Palermo 0-1, 0-3 0.0

Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 50.0

Nuvola single chevron right.svg Zie ook Deelnemers UEFA-toernooien Engeland

Stadion[bewerken]

Boleyn Ground[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Boleyn Ground voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Boleyn Ground is de officiële naam van het stadion van de Engelse voetbalclub West Ham United. De club is in 1904 naar de huidige locatie in Upton Park verhuisd, en huurde het van de gemeente. Het stadion zelf wordt ook wel Upton Park genoemd. De club heeft interesse om na de Olympische Spelen van 2012 te gaan voetballen in het nieuwe Olympische Stadion. Het is hiermee nog in discussie met andere voetbalclubs uit London.

Selectie 2014/15[bewerken]

Nr. Positie Speler
2. Vlag van Nieuw-Zeeland V Winston Reid
3. Vlag van Noord-Ierland V George McCartney
4. Vlag van Engeland M Kevin Nolan Aanvoerder
5. Vlag van Engeland V James Tomkins
- Vlag van Senegal V Cheikhou Kouyaté
7. Vlag van Engeland M Matt Jarvis
8. Vlag van Colombia V Pablo Armero*
9. Vlag van Engeland A Andy Carroll
10. Vlag van Wales M Jack Collison
12. Vlag van Portugal A Ricardo Vaz Tê
13. Vlag van Spanje DM Adrián
14. Vlag van Engeland M Matthew Taylor
- Vlag van Ecuador A Enner Valencia
16. Vlag van Engeland M Mark Noble
17. Vlag van Ierland V Joey O'Brien
18. Vlag van Frankrijk M Alou Diarra
19. Vlag van Wales V James Collins
20. Vlag van Ivoorkust V Guy Demel
21. Vlag van Senegal M Mohamed Diamé
22. Vlag van Finland DM Jussi Jääskeläinen
23. Vlag van Engeland M Stewart Downing
Nr. Positie Speler
24. Vlag van Engeland A Carlton Cole
25. Vlag van Ierland DM Stephen Henderson
26. Vlag van Engeland M Joe Cole
27. Vlag van Engeland V Daniel Potts
28. Vlag van Engeland DM Roger Johnson*
29. Vlag van Zwitserland DM Raphael Spiegel
31. Vlag van Engeland M Danny Whitehead
32. Vlag van Engeland A Elliot Lee
35. Vlag van Verenigde Staten M Sebastian Lletget
37. Vlag van Engeland V Leo Chambers
38. Vlag van Australië A Dylan Tombides
39. Vlag van Engeland V Callum Driver
41. Vlag van Engeland M Matthias Fanimo
42. Vlag van Engeland A Sean Maguire
43. Vlag van Engeland A Jaanai Gordon
44. Vlag van Engeland V Reece Burke
46. Vlag van Italië A Marco Borriello*
47. Vlag van Italië M Antonio Nocerino*

Bijgewerkt tot 31 januari 2014
Gehuurde spelers hebben een *

Speler van het Jaar ("Hammer of the Year")[bewerken]

Jaar Winnaar
1958 Andy Malcolm
1959 Ken Brown
1960 Malcolm Musgrove
1961 Bobby Moore
1962 Lawrie Leslie
1963 Bobby Moore
1964 Johnny Byrne
1965 Martin Peters
1966 Geoff Hurst
1967 Geoff Hurst
1968 Bobby Moore
1969 Geoff Hurst
1970 Bobby Moore
1971 Billy Bonds
1973 Bryan 'Pop' Robson
1974 Billy Bonds
1975 Billy Bonds
1976 Trevor Brooking
1977 Trevor Brooking
1978 Trevor Brooking
1979 Alan Devonshire
1980 Alvin Martin
1981 Phil Parkes
1982 Alvin Martin
1983 Alvin Martin
1984 Trevor Brooking
1985 Paul Allen
 
Jaar Winnaar
1986 Tony Cottee
1987 Billy Bonds
1988 Stewart Robson
1989 Paul Ince
1990 Julian Dicks
1991 Ludek Miklosko
1992 Julian Dicks
1993 Steve Potts
1994 Trevor Morley
1995 Steve Potts
1996 Julian Dicks
1997 Julian Dicks
1998 Rio Ferdinand
1999 Shaka Hislop
2000 Paolo Di Canio
2001 Stuart Pearce
2002 Sebastien Schemmel
2003 Joe Cole
2004 Matthew Etherington
2005 Teddy Sheringham
2006 Danny Gabbidon
2007 Carlos Tévez
2008 Robert Green
2009 Scott Parker
2010 Scott Parker
2011 Scott Parker
2012 Mark Noble

Bekende spelers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie de lijst van spelers van West Ham United FC voor een opsomming van spelers die uitkwamen voor de club.

Rivaliteit[bewerken]

West Ham United heeft een sterke rivaliteit met een aantal andere voetbalclubs. De meeste van deze clubs spelen in Londen, met name de buren Tottenham Hotspur, Arsenal en Chelsea, dat het eeuwenoude oosten versus het westen sublimeert. De rivaliteit werd vooral aangewakkerd door West Ham spelers die vertrokken naar Tottenham.

De sterkste en oudste rivaliteit is met Millwall. De twee partijen zijn de plaatselijke rivalen, ze zijn beide gevormd rond de scheepswerven Thames Ironworks en Millwall Ironworks. Ze waren rivalen met dezelfde contracten en de spelers woonden op dezelfde locatie. De vroege historie van de beide clubs is in elkaar verweven, West Ham bewees dat ze succesvoller waren bij de derby's. Het resultaat dat West Ham promoveerde en Millwall achterbleef, Millwall weigerde bij de jonge Football League aan te sluiten. Terwijl West Ham naar de top steeg en de FA Cup finale speelde, in de jaren 1920 werd de rivaliteit geïntensiveerd tijdens stakingen die gestart werden door de East End.

De rivaliteit tussen West Ham en Millwall heeft geleid tot aanzienlijk veel geweld, het is een van de meest beruchte in de wereld van het voetbalhooliganisme. De teams moesten tegen elkaar in de tweede ronde van de League Cup op 25 augustus 2009, dit was de eerste keer in vier jaar dat de teams tegen elkaar moesten spelen, en de eerste in de League Cup. Kleine opstootjes buiten het stadion zorgde voor gevechten 1,5 kilometer rond het stadion. Met ernstig letsel, schade aan persoonlijke eigendommen en vele arrestaties. Door het geweld werd het spel een tijd lang stilgelegd.

Externe link[bewerken]