Wereldkampioenschap voetbal 1966

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wereldkampioenschap voetbal 1966
FIFA World Cup 1966
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van Engeland Engeland
Datum 11 – 30 juli
Teams 16 (van 4 confederaties)
Stadions (in 7 gaststeden)
Winnaar Vlag van Engeland Engeland (1e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 32
Doelpunten 89  (2,78 per wedstrijd)
Toeschouwers 1.614.677  (50.459 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Portugal Eusébio
Beste speler Vlag van Engeland Bobby Charlton
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Engeland was in 1966 gastheer van het achtste wereldkampioenschap voetbal, zoals zes jaar eerder, op 22 augustus 1960, besloten tijdens een FIFA-congres in Rome. Aan de voorronden deden 53 landen mee. De loting voor de eindronde had plaats op 6 januari 1966 in Londen. Het toernooi zelf begon op 11 juli en eindigde op 30 juli. De winnaar van het toernooi werd het organiserende land zelf, Engeland.

Deelnemende landen[bewerken]

1rightarrow blue.svg 'Zie het artikel WK voetbal 1966 (kwalificatie) voor een uitgebreide beschrijving van de kwalificaties'
Deelnemende landen
Groep A Groep B Groep C Groep D

Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Uruguay Uruguay

Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
Vlag van Zwitserland Zwitserland

Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Bulgarije Bulgarije
Vlag van Hongarije Hongarije
Vlag van Portugal Portugal

Vlag van Chili Chili
Vlag van Italië Italië
Vlag van Noord-Korea Noord-Korea
Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie

Speelsteden[bewerken]

London Birmingham Sheffield
Wembley Stadium White City Stadium Villa Park Hillsborough
Toeschouwers:100.000 Toeschouwers: 76.567 Toeschouwers: 55.000 Toeschouwers: 42.730
Old Wembley Stadium (external view).jpg White City Stadium 1908.jpg Holt End in 1983.jpg Hillsborough Clock.JPG
Manchester Liverpool Sunderland Middlesbrough
Old Trafford Goodison Park Roker Park Ayresome Park
Toeschouwers: 42.730 Toeschouwers: 40.157 Toeschouwers: 40.310 Toeschouwers: 40.310
Stretford end 1992.JPG Goodisonview1.JPG Roker Park August 1976.jpg Ayresome Park in 1991 - geograph.org.uk - 2796728.jpg

White City Stadium was eigenlijk niet bedoeld als stadion voor het toernooi. Alle wedstrijden van groep A zouden volgens de oorspronkelijke plannen op Wembley worden gespeeld. Op vrijdags werd Wembley echter standaard gebruikt voor Greyhoundracing. De wedstrijd tussen Uruguay en Frankrijk op vrijdag 15 juli 1966 werd daarom verplaatst naar White City, dat overigens zelf ook voornamelijk voor Greyhoudracing werd gebruikt,

Uitslagen[bewerken]

Groepsfase[bewerken]

Groep A[bewerken]

Engeland begon het toernooi in eigen land matig met een 0-0 gelijkspel tegen de oud-wereldkampioen Uruguay, dat vooral verdedigde. Het gastland herstelde zich tegen Mexico en Frankrijk met twee identieke overwinningen: 2-0. Uruguay won van Frankrijk, speelde gelijk tegen Mexico en plaatste zich ook voor de kwartfinales. Bij Mexico nam doelman Carbajal afscheid van het internationale podium, het was zijn vijfde wereldkampioenschap, een record dat in 1998 werd geëvenaard door de Duitser Lothar Matthaeus.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Engeland Engeland 3 2 1 0 4 0 4 5
Vlag van Uruguay Uruguay 3 1 2 0 2 1 1 4
Vlag van Mexico Mexico 3 0 2 1 1 3 -2 2
Vlag van Frankrijk Frankrijk 3 0 1 2 2 5 -3 1



11 juli 1966
19:30 UTC
Engeland Vlag van Engeland 0 – 0 Vlag van Uruguay Uruguay Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 87.148
Scheidsrechter: Istvan Zsolt (Vlag van Hongarije Hongarije)
Wedstrijdverslag

13 juli 1966
19:30 UTC
Frankrijk Vlag van Frankrijk 1 – 1 Vlag van Mexico Mexico Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 69.237
Scheidsrechter: Menachem Ashkenazi (Vlag van Israël Israël)
Hausser Goal 62' Wedstrijdverslag Borja Goal 48'

15 juli 1966
19:30 UTC
Uruguay Vlag van Uruguay 2 – 1 Vlag van Frankrijk Frankrijk White City Stadium, Londen
Toeschouwers: 45.662
Scheidsrechter: Karol Galba (Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjechië)
Rocha Goal 26'
Cortés Goal 31'
Wedstrijdverslag De Bourgoing Goal 15' (pen.)

16 juli 1966
19:30 UTC
Engeland Vlag van Engeland 2 – 0 Vlag van Mexico Mexico Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 92.570
Scheidsrechter: Concetto Lo Bello (Vlag van Italië Italië)
B. Charlton Goal 37'
Hunt Goal 75'
Wedstrijdverslag

19 juli 1966
16:30 UTC
Mexico Vlag van Mexico 0 – 0 Vlag van Uruguay Uruguay Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 61.112
Scheidsrechter: Bertil Lööw (Vlag van Zweden Zweden)
wedstrijdverslag

20 juli 1966
19:30 UTC
Engeland Vlag van Engeland 2 – 0 Vlag van Frankrijk Frankrijk Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 98.270
Scheidsrechter: Arturo Yamasaki (Vlag van Peru Peru)
Hunt Goal 38'75' wedstrijdverslag

Groep B[bewerken]

De Zwitserse bondscoach besloot twee spelers disiplinair te schorsen voor de wedstrijd tegen West Duitsland, omdat ze te lang waren wezen "stappen". Gevolg was wel een duidelijke 5-0 nederlaag voor Zwitserland. Franz Beckenbauer , toen nog een aanvallende middenvelder, vervolmaakte zijn debuut op het internationale podium met twee doelpunten. In de tweede wedstrijd strandde de Duitsers op het betonvoetbal van de Argentijnen: 0-0. Europees kampioen Spanje begon het toernooi slecht met een nederlaag tegen Argentinië en moest winnen van de Duitsers om zich te kwalificeren. Spanje kwam wel met 1-0 voor, maar wist de voorsprong niet vast te houden: 2-1 nederlaag. Argentinië plaatste zich ook voor de kwartfinales door met 2-0 te winnen van Zwitserland. Het was voor de eerste keer sinds 1930, dat de Zuid-Amerikaanse ploeg de eerste ronde overleefde.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 3 2 1 0 7 1 6 5
Vlag van Argentinië Argentinië 3 2 1 0 4 1 3 5
Vlag van Spanje Spanje 3 1 0 2 4 5 -1 2
Vlag van Zwitserland Zwitserland 3 0 0 3 1 9 -8 0



12 juli 1966
19:30 UTC
West-Duitsland Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 5 – 0 Vlag van Zwitserland Zwitserland Hillsborough, Sheffield
Toeschouwers: 36.000
Scheidsrechter: Hugh Phillips (Vlag van Schotland Schotland)
Held Goal 16'
Haller Goal 21'77' (pen.)
Beckenbauer Goal 40'52'
Wedstrijdverslag

13 juli 1966
19:30 UTC
Argentinië Vlag van Argentinië 2 – 1 Vlag van Spanje Spanje Villa Park, Birmingham
Toeschouwers: 48.000
Scheidsrechter: Dimiter Rumentchev (Vlag van Bulgarije Bulgarije)
Artime Goal 65'77' Wedstrijdverslag Pirri Goal 67'

15 juli 1966
19:30 UTC
Spanje Vlag van Spanje 2 – 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland Hillsborough, Sheffield
Toeschouwers: 32.000
Scheidsrechter: Tofik Bakhramov (Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie)
Sanchís Goal 57'
Amancio Goal 75'
wedstrijdverslag Quentin Goal 31'

16 juli 1966
15:00 UTC
Argentinië Vlag van Argentinië 0 – 0 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Villa Park, Birmingham
Toeschouwers: 51.000
Scheidsrechter: Konstantin Zečević (Vlag van Joegoslavië Joegoslavië)
Wedstrijdverslag

19 juli 1966
19:30 UTC
Argentinië Vlag van Argentinië 2 – 0 Vlag van Zwitserland Zwitserland Hillsborough, Sheffield
Toeschouwers: 32.000
Scheidsrechter: Joaquim Campos (Vlag van Portugal Portugal)
Artime Goal 52'
Onega Goal 79'
Wedstrijdverslag

20 juli 1966
19:30 UTC
West-Duitsland Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 2 – 1 Vlag van Spanje Spanje Villa Park, Birmingham
Toeschouwers: 51.000
Scheidsrechter: Armando Marques (Vlag van Brazilië Brazilië)
Emmerich Goal 39'
Seeler Goal 84'
Wedstrijdverslag Fusté Goal 23'

Groep C[bewerken]

Een ware poule des doods met de regerend wereldkampioen Brazilië. Brazilië wilde alles op alles zetten de derde titel op rij te winnen, maar sloeg in de voorbereiding op hol. Men speelde veel te veel vriendschappelijke wedstrijden met veel te veel verschillende spelers. Uit een slectie van meer dan veertig spelers werden veel spelers geselecteerd op hun reputatie. Garrincha was duidelijk geen schim meer van vroeger maar ging gewoon mee evenals de 37-jarige Djalma Santos, die zijn vierde wereldkampioenschap ging spelen. Latere grote spelers als Jairzinho en Tostão gingen ook mee, maar waren nog te licht voor het grote werk. Alle hoop was gevestigd op een nu fitte Pelé.

In de wedstrijd tegen Bulgarije leverde een overwinning op dankzij vrije trappen van Garrincha en Pelé. Pelé was vaak getackled door de Bulgaren, daarom gaf de trainer hem rust. Hongarije, dat de eerste wedstrijd verloor van Portugal zag mogelijkheden en was veel sterker met Flórián Albert als absolute uitblinker. Het was de eerste nederlaag van Brazilië op een WK sinds 1954 (Hongarije was dezelfde tegenstander) en de eerste en laatste nederlaag van Garrincha als international. In de beslissende wedstrijd tegen Portugal wijzigde coach Feola het elftal op negen plaatsen, alle wereldkampioenen van 1958 en 1962 werden gepasseerd, alleen Pelé deed nu weer mee. Het hielp niet, want na een half uur stond het 2-0 voor Portugal. Pelé werd door Morais uit de wedstrijd geschopt en kon niet meer verder. Het contrast met Eusébio was groot, hij scoorde twee goals in de met 3-1 gewonnen wedstrijd en loodste zijn debuterende ploeg naar de kwartfinales samen met Hongarije.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Portugal Portugal 3 3 0 0 9 2 7 6
Vlag van Hongarije Hongarije 3 2 0 1 7 5 2 4
Vlag van Brazilië Brazilië 3 1 0 2 4 6 -2 2
Vlag van Bulgarije Bulgarije 3 0 0 3 1 8 -7 0



12 juli 1966
19:30 UTC
Brazilië Vlag van Brazilië 2 – 0 Vlag van Bulgarije Bulgarije Goodison Park, Liverpool
Toeschouwers: 48.000
Scheidsrechter: Kurt Tschenscher (Vlag van Duitsland Duitsland)
Pelé Goal 15'
Garrincha Goal 63'
Wedstrijdverslag

13 juli 1966
19:30 UTC
Portugal Vlag van Portugal 3 – 1 Vlag van Hongarije Hongarije Old Trafford, Manchester
Toeschouwers: 37.000
Scheidsrechter: Leo Callaghan (Vlag van Wales Wales)
José Augusto Goal 1'67'
Torres Goal 90'
Wedstrijdverslag Bene Goal 60'

15 juli 1966
19:30 UTC
Hongarije Vlag van Hongarije 3 – 1 Vlag van Brazilië Brazilië Goodison Park, Liverpool
Toeschouwers: 52.000
Scheidsrechter: Ken Dagnall (Vlag van Engeland Engeland)
Bene Goal 2'
Farkas Goal 64'
Mészöly Goal 73' (pen.)
Wedstrijdverslag Tostão Goal 14'

16 juli 1966
15:00 UTC
Portugal Vlag van Portugal 3 – 0 Vlag van Bulgarije Bulgarije Old Trafford, Manchester
Toeschouwers: 26.000
Scheidsrechter: José María Codesal (Vlag van Uruguay Uruguay)
Vutsov Goal 17' (e.d.)
Eusébio Goal 38'
Torres Goal 81'
Wedstrijdverslag

19 juli 1966
19:30 UTC
Portugal Vlag van Portugal 3 – 1 Vlag van Brazilië Brazilië Goodison Park, Liverpool
Toeschouwers: 62.000
Scheidsrechter: George McCabe (Vlag van Engeland Engeland)
Simões Goal 15'
Eusébio Goal 27'85'
Wedstrijdverslag Rildo Goal 70'

20 juli 1966
19:30 UTC
Vlag van Hongarije Hongarije 3 – 1 Vlag van Bulgarije Bulgarije Old Trafford, Manchester
Toeschouwers: 22.000
Scheidsrechter: Roberto Goicoechea (Vlag van Argentinië Argentinië)
Davidov Goal 43' (e.d.)
Mészöly Goal 45'
Bene Goal 54'
Wedstrijdverslag Asparuhov Goal 15'

Groep D[bewerken]

Vooraf leek een groep D een spannende strijd te worden tussen drie kanshebbers: Italie, Chili en de Sovjet-Unie, alleen het volslagen onbekende Noord Korea leek kansloos. De Koreanen speelden alle wedstrijden in Middlesbrough en werden eerst wantrouwend aangekeken vanwege de Koude Oorlog en de recent verlopen Korea-oorlog, waar Engeland en Noord-Koreanen vijanden waren. Later werden de Koreanen toegejuicht vanwege hun onbevangen spel. De eerste wedstrijd tegen de Sovjet-Unie ging met 3-0 verloren, omdat de Russen veel groter en agressiever waren. In de tweede wedstrijd zorgden de Koreanen al voor een verrassing door in de slotfase een gelijkspel te behalen tegen de nummer drie van het vorige WK, Chili

De laatste wedstrijd was tegen de voormalige wereldkampioen Italiĕ. Het Italiaans voetbal was zeer succesvol in het clubvoetbal, AC Milan en Inter Milan wonnen Europa Cups en de ploeg had grote spelers als Gianni Rivera en Sandro Mazzola. In de eerste wedstrijd namen ze wraak op de "slag van Santiago" van 1962 door te winnen van Chili, daarna werd er verloren van de Sovjet-Unie. In de eerste helft verloren de Italianen al snel aanvoerder Bulgarelli door een mislukte tacle van dezelfde speler. Aangezien er geen wissels waren toegestaan moesten de Italianen verder met tien man. Vlak voor rust schreef de tandarts uit Pyongyang Pak-Doo-Ik geschiedenis door het winnende doelpunt te scoren. De sensatie was compleet en toen Chili verloor van de Sovjet-Unie plaatste Noord-Korea zich voor de kwartfinales. De Italianen gingen beschaamd naar huis, waar ze door een woedende menigte werden opgewacht met rotte tomaten en eieren. Sindsdien heet een onverwachte nederlaag in het Italiaanse voetbal een "Korea".

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 3 3 0 0 6 1 5 6
Vlag van Noord-Korea Noord-Korea 3 1 1 1 2 4 -2 3
Vlag van Italië Italië 3 1 0 2 2 2 0 2
Vlag van Chili Chili 3 0 1 2 2 5 -3 1

12 juli 1966
19:30 UTC
Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie 3 – 0 Vlag van Noord-Korea Noord-Korea Ayresome Park, Middlesbrough
Toeschouwers: 22.000
Scheidsrechter: Juan Gardeazábal Garay (Vlag van Spanje Spanje)
Malofeyev Goal 31'88'
Banishevskiy Goal 33'
Wedstrijdverslag

13 juli 1966
19:30 UTC
Italië Vlag van Italië 2 – 0 Vlag van Chili Chili Roker Park, Sunderland
Toeschouwers: 30.000
Scheidsrechter: Gottfried Dienst (Vlag van Zwitserland Zwitserland|)
Mazzola Goal 8'
Barison Goal 88'
Wedstrijdverslag

15 juli 1966
19:30 UTC
Chili Vlag van Chili 1 – 1 Vlag van Noord-Korea Noord-Korea Ayresome Park, Middlesbrough
Toeschouwers: 16.000
Scheidsrechter: Ali Kandil (Vlag van Egypte Egypte)
Marcos Goal 26' (pen.) Wedstrijdverslag Pak Seung-Zin Goal 88'

16 juli 1966
15:00 UTC
Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie 1 – 0 Vlag van Italië Italië Roker Park, Sunderland
Toeschouwers: 27.800
Scheidsrechter: Rudolf Kreitlein (Vlag van Duitsland Duitsland)
Chislenko Goal 57' Wedstrijdverslag

19 juli 1966
19:30 UTC
Noord-Korea Vlag van Noord-Korea 1 – 0 Vlag van Italië Italië Ayresome Park, Middlesbrough
Toeschouwers: 18.000
Scheidsrechter: Pierre Schwinte (Vlag van Frankrijk Frankrijk)
Pak Doo-Ik Goal 42' Wedstrijdverslag

20 juli 1966
19:30 UTC
Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie 2 – 1 Vlag van Chili Chili Roker Park, Sunderland
Toeschouwers: 22.000
Scheidsrechter: John Adair (Vlag van Ierland Ierland)
Porkujan Goal 28'85' Wedstrijdverslag Marcos Goal 32'

Knockoutfase[bewerken]

kwartfinale halve finale finale
                   
       
 Vlag van Engeland Engeland  1
 Vlag van Argentinië Argentinië  0  
 Vlag van Engeland Engeland  2
   Vlag van Portugal Portugal  1  
 Vlag van Portugal Portugal  5
 Vlag van Noord-Korea Noord-Korea  3  
 Vlag van Engeland Engeland  4
   Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland  2
 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland  4
 Vlag van Uruguay Uruguay  0  
 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland  2 derde plaats
   Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie  1  
 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie  2
   Vlag van Portugal Portugal  2
 Vlag van Hongarije Hongarije  1  
 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie  1


Kwartfinale[bewerken]

Veel beroering was er rond de wedstrijden van de Zuid-Amerikaanse ploegen. West-Duitsland tegen Uruguay werd geleid door de Engelse scheidsrecht Finney. Uruguay was niet de minste van Duitsland en de scheidsrechter liet een handspel van Karl-Heinz Schnellinger onbestraft. Na een 1-0 achterstand raakte Uruguay van de kook en werden twee spelers van Uruguay uit het veld gestuurd. Op weg naar de kleedkamer sloeg aanvoerder Hector Silva Uwe Seeler in het gezicht. Tegen negen man liep West-Duitsland in de slotfase uit naar 4-0.

Engeland tegen Argentinië was nog erger. De Duitse scheidsrechter Rudolf Kreitlein stuurde de Argentijnse aanvoerder Rattin uit het veld vanwege onophoudelijk protesteren. Echter, de Duitser sprak geen woord Spaans en Rattin weigerde van het veld af te stappen. Het duurde tien minuten, voordat de wedstrijd door kon gaan. Daarna ontaarde de wedstrijd in een ordinaire schoppartij met als enig hoogtepunt het Engelse doelpunt van Geoff Hurst. Na afloop mochten de Engelse spelers van coach Alf Ramsey geen shirts wisselen en hij noemde de tegenstander na afloop beesten. De Argentijnen en Uruguayanen waren woedend op de arbitrage, stelden de neutraliteit van de Engelse en Duitse scheidsrechters ter discussie, stuurden alle journalisten naar huis en overwogen uit de FIFA te stappen. Vanwege deze incidenten besloot de FIFA vanaf nu gele en rode kaarten in te voeren.

Hongarije tegen Sovjet-Unie werd beslist door de keepers. Een blunder van de Hongaarse doelman leverde een 1-0 voorsprong van de Russen op. Lev Yashin moest maar één doelpunt incasseren tegen de fel aanvallende Hongaren en zorgde voor de 2-1 overwinning. Op Goodison Park in Liverpool ontaarde een wonderlijk duel, na 25 minuten stonden de Noord-Koreanen met 3-0 voor tegen Portugal. Twee oorzaken zorgden voor de ommekeer van de Portugezen: de Noord-Koreanen bleven maar aanvallen en de klasse van Eusébio. Hij scoorde vier keer achter elkaar waaronder twee benutte strafschoppen. Augusto zorgde voor de beslissing: 5-3 voor Portugal. Desondanks was men lyrisch over het spel van Noord-Korea.


23 juli 1966
15:00 UTC
Portugal Vlag van Portugal 5 – 3 Vlag van Noord-Korea Noord-Korea Goodison Park, Liverpool
Toeschouwers: 51.780
Scheidsrechter: Menachem Ashkenazi (Vlag van Israël Israël)
Eusébio Goal 27'43' (pen.)56'59' (pen.)
José Augusto Goal 80'
Wedstrijdverslag Pak Seung-Zin Goal 1'
Li Dong-Woon Goal 22'
Yang Seung-Kook Goal 25'

23 juli 1966
15:00 UTC
West-Duitsland Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 4 – 0 Vlag van Uruguay Uruguay Hillsborough stadion, Sheffield
Toeschouwers: 34.000
Scheidsrechter: Jim Finney (Vlag van Engeland Engeland)
Haller Goal 11'83'
Beckenbauer Goal 70'
Seeler Goal 75'
Wedstrijdverslag

23 juli 1966
15:00 UTC
Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie 2 – 1 Vlag van Hongarije Hongarije Roker Park, Sunderland
Toeschouwers: 26.844
Scheidsrechter: Juan Gardeazábal Garay (Vlag van Spanje Spanje)
Chislenko Goal 5'
Porkujan Goal 46'
Wedstrijdverslag Bene Goal 57'

23 juli 1966
15:00 UTC
Engeland Vlag van Engeland 1 – 0 Vlag van Argentinië Argentinië Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 90.000
Scheidsrechter: Rudolf Kreitlein (Vlag van Duitsland Duitsland)
Hurst Goal 78' Wedstrijdverslag

Halve Finale[bewerken]

De halve finale tussen de Sovjet-Unie tegen West-Duitsland kenmerkte zich weer tot hard spel, met name bij de Russen. Hun intimidatie-tactiek had echter een averechts effect, in de eerste helft moest Sabo strompelend de wedstrijd vervolgen na een onbesuisde tacle van hemzelf en Chislenko werd uit het veld gestuurd. De Duitsers wonnen met 2-1 dankzij treffers van Franz Beckenbauer en Helmut Haller.

Engeland liet zich eindelijk van zijn positieve kant zien. In een buitengewoon sportieve wedstrijd won het gastland met 2-1 van Portugal dankzij twee treffers van Bobby Charlton. Eusébio werd effectief uit de wedstrijd gehouden door Nobby Stiles, al scoorde hij nog wel zijn achtste doelpunt van het toernooi uit een strafschop, het eerste tegendoelpunt van de Engelsen dit toernooi. De Engelse keeper Gordon Banks verrichtte nog een cruciale redding in de slotminuut. Eusébio was ontroostbaar aan het einde van de wedstrijd, debutant Portugal was ver gekomen, maar een finale-plaats was niet haalbaar.


25 juli 1966
19:30 UTC
West-Duitsland Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 2 – 1 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie Goodison Park, Liverpool
Toeschouwers: 38.300
Scheidsrechter: Concetto Lo Bello (Vlag van Italië Italië)
Haller Goal 42'
Beckenbauer Goal 67'
Wedstrijdverslag Porkujan Goal 88'

26 juli 1966
19:30 UTC
Engeland Vlag van Engeland 2 – 1 Vlag van Portugal Portugal Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 95.000
Scheidsrechter: Pierre Schwinte (Vlag van Frankrijk Frankrijk)
B. Charlton Goal 30'80' Wedstrijdverslag Eusébio Goal 82' (pen.)

Troostfinale[bewerken]


28 juli 1966
19:30 UTC
Portugal Vlag van Portugal 2 – 1 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 88.000
Scheidsrechter: Ken Dagnall (Vlag van Engeland Engeland)
Eusébio Goal 12' (pen.)
Torres Goal 89'
Wedstrijdverslag Malofeev Goal 43'

Finale[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Finale wereldkampioenschap voetbal 1966 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

30 juli 1966
15:00 UTC
Engeland Vlag van Engeland 4 – 2 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 98.000
Scheidsrechter: Gottfried Dienst (Vlag van Zwitserland Zwitserland)
Hurst Goal 18'101'120'
Peters Goal 78'
Wedstrijdverslag Haller Goal 12'
Weber Goal 89'
1966 Wereldkampioen
Vlag van Engeland
ENGELAND
Eerste titel

Topscorers[bewerken]

No. Naam D W D/W¹ Land
1. Eusébio 9 Vlag van Portugal Portugal
2. Helmut Haller 5 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
3. Geoff Hurst 4 Vlag van Engeland Engeland
Franz Beckenbauer 4 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
Valeri Porkujan 4 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie
Ferenc Bene 4 Vlag van Hongarije Hongarije

Statistieken[bewerken]

Aantal wedstrijden 32
Totaal aantal doelpunten 89
Eigen doelpunten 2
Aantal uitsluitingen (rood) 5
Doelpuntgemiddelde per wedstrijd 2,78
Toeschouwerstotaal 1.614.677
Toeschouwersgemiddelde 50.459

Het derde doelpunt[bewerken]

Het door Engeland in de verlenging van de finale gemaakte derde en beslissende doelpunt is nog steeds onderwerp van discussie. Vooral in Duitsland, daar spreekt men van Das Wembley Tor. De bal werd door Geoff Hurst tegen de onderkant van de lat geschoten en kaatste naar beneden. De vraag is of de bal voor of achter de doellijn de grond raakte. Een recent onderzoek wijst erop dat dit vermoedelijk voor de doellijn zou zijn geweest. Maar op advies van zijn grensrechter keurde de scheidsrechter de goal goed. Ook het vierde Engelse doelpunt is omstreden omdat zich op het ogenblik dat deze goal viel, vlak voor het eindsignaal, al Engelse supporters op het veld bevonden. Tegenwoordig wordt in een dergelijke situatie de wedstrijd stilgelegd.

Bronnen, noten en/of referenties