Wereldkampioenschap voetbal 2018

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
WK voetbal 2018
Vreugde in het Russische kamp na de bekendmaking
Vreugde in het Russische kamp na de bekendmaking
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van Rusland Rusland
Datum 8 juni 2018 - 8 juli 2018
Teams 32 (van 6 confederaties)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 64
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het FIFA wereldkampioenschap voetbal 2018 zal worden gehouden in Rusland. De FIFA maakte op 2 december 2010 de organisator bekend, samen met die van het toernooi in 2022. Elf (groepen) landen hadden zich bij de FIFA aangemeld als kandidaat voor de organisatie van 2018 en/of 2022. Twee landen vielen af en uiteindelijk richtten alle Europese landen zich op de organisatie van 2018 en de overige landen op 2022.

Veranderingen[bewerken]

Aanpassing roulatiesysteem[bewerken]

Op 29 november 2007 maakte de FIFA bekend dat men afstapt van het tot dan toe gehanteerde roulatiesysteem. Alle landen mogen zich weer kandidaat stellen voor de organisatie van het toernooi in 2018, behalve landen afkomstig van de continenten die de twee voorgaande toernooien organiseren. Dit zijn de landen uit Zuid-Amerika en Afrika.[1]

Gecombineerde toewijzing toernooien 2018 en 2022[bewerken]

In 2008 maakte de voorzitter van de FIFA, Sepp Blatter, bekend dat de organiserende landen voor zowel 2018 als 2022 in december 2010 tegelijkertijd worden bekendgemaakt.[2] Dit zal voor het eerst zijn dat twee toernooien tegelijkertijd worden toegewezen. De reden is dat dit commercieel interessanter is voor de FIFA omdat het voor de sponsoren en de media extra voorbereidingstijd geeft. De bestaande regel dat een continent nooit twee toernooien na elkaar mag organiseren, blijft van kracht. Blatter gaf aan dat geïnteresseerde landen op dat moment waren: Mexico, Verenigde Staten, Engeland, Spanje, Nederland-België, Rusland, Qatar, China, Japan en Australië. Hij maakte de suggestie dat Australië zich beter kan richten op 2022 omdat de voorgaande twee toernooien (2010 en 2014) ook al op het zuidelijk halfrond worden georganiseerd.[3] Tevens leek Blatter er op te zinspelen dat de Noord-Amerikaanse landen zich het beste zouden richten op 2022, omdat in 2014 het toernooi al in Zuid-Amerika plaats heeft. Ook gaf hij aan dat "het verlangen is groot om minstens één op de drie WK's in Europa te organiseren." Omdat de twee voorgaande edities buiten Europa plaats hebben, sprak hij hiermee een voorkeur uit voor Europa in 2018 en leek hij de niet-Europese landen te adviseren zich te richten op 2022.[4] Landen mochten zich kandidaat stellen voor de organisatie van één van de toernooien, of beiden. Een half jaar voor de toewijzing van de toernooien bleek dat de FIFA inderdaad de voorkeur heeft om het toernooi van 2018 in Europa te houden en verzocht het de niet-Europese landen zich te richten op 2022.[5] Sinds dat moment maakten de niet-Europese landen stuk voor stuk bekend zich op 2022 te richten en bleven alleen de Europese landen in de race voor 2018.

Voorkeur voor organisatie door één land[bewerken]

Op een persconferentie in Asuncion, Paraguay gaf Blatter begin 2009 aan dat zijn voorkeur uitgaat dat elk van beide WK's door slechts één land wordt georganiseerd en dat dus niet twee landen samen een toernooi organiseren. Dit was bijvoorbeeld het geval op het WK van 2002 met de gastheren Japan en Zuid-Korea. "Als we individuele kandidaten hebben die voldoen aan de noodzakelijke voorwaarden, wijzen we de gezamenlijke kandidaturen van de hand", aldus Blatter.[6] Op dat moment bereidden België & Nederland en Spanje & Portugal een gezamenlijke kandidatuur voor. Een paar dagen later nuanceerde een FIFA-woordvoerder het bericht: "Grote landen die in staat zijn alleen een WK te organiseren moeten zich alleen kandidaat stellen. Kleinere landen die niet bekwaam zijn een WK alleen te organiseren, moeten zich samen met een ander kleiner land aanmelden". Hiermee leek de FIFA alleen te doelen op het feit dat Spanje zich niet alleen kandidaat stelt, maar samenwerking zoekt met Portugal.[7]

Procedure[bewerken]

Half januari 2009 maakte de FIFA de definitieve procedure bekend.[8] Alle landen die zijn aangesloten bij de FIFA mogen zich aanmelden voor de organisatie van de toernooien van 2018 en/of 2022. Uitgezonderd zijn de landen aangesloten bij de Conmebol (Zuid-Amerika) voor beide edities en de landen aangesloten bij de CAF (Afrika) voor de editie van 2018. Dit vanwege het hiervoor genoemde aangepaste roulatiesysteem.

  • Op 2 februari 2009 was de uiterste datum waarop de landen hun interesse kunnen aangeven.
  • Op 16 februari 2009 stuurde de FIFA aan de geïnteresseerde landen FIFA het registratieformulier voor het bid.
  • Op 16 maart 2009 was de uiterste datum voor het retourneren van het registratieformulier.
  • In april 2009 stuurde de FIFA de geregistreerde landen de documenten en overeenkomsten voor het bid.
  • Op 11 december 2009 was de uiterste datum voor het tekenen van de bidovereenkomst.
  • Op 14 mei 2010 was de uiterste datum waarop de kandidaatlanden het bid-boek aan de FIFA overhandigen. In dat boek verstrekken ze de gegevens die de FIFA nodig heeft om de kandidatuur te kunnen beoordelen en een besluit te kunnen nemen.
  • Op 2 december 2010 maakte de FIFA de organiserende landen voor het WK van 2018 (Rusland) en 2022 (Qatar) bekend.

Bij de bekendmaking van de procedure gaf de FIFA bovendien aan dat 12 stadions met capaciteiten tussen ongeveer 40.000 (groepswedstrijden) en 80.000 (opening en finale) nodig zijn.

Kandidaten[bewerken]

Kandidaten voor 2018 Kandidaten voor 2022
Map of 2018 FIFA World Cup bids.svg
Vlag van Engeland Engeland Vlag van Australië Australië
Vlag van Rusland Rusland Vlag van Japan Japan
Vlag van Nederland Nederland en
Vlag van België België
Vlag van Qatar Qatar
Vlag van Portugal Portugal en
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten

██ Kandidaat voor 2018

██ Kandidaat voor 2022

██ Kandidatuur gestopt

██ Onverkiesbaar voor 2018

██ Onverkiesbaar voor 2018/2022

Landen en groepen landen hadden tot 2 februari 2009 de mogelijkheid om hun interesse te tonen voor de organisatie van de toernooien van 2018 en/of 2022. Negen landen en twee duo-landen meldden zich aan.[9] Nadat de registratieformulieren aan de FIFA waren teruggestuurd, maakte de FIFA bekend dat er nog steeds 11 (groepen) landen kandidaat zijn maar dat Qatar en Zuid-Korea zich beperken tot de organisatie van 2022.[10] In september 2009 werd bekend dat Mexico zich heeft teruggetrokken vanwege de mondiale economische crisis.[11] De Indonesische kandidatuur werd in maart 2010 door de FIFA geweigerd.[12] In mei 2010 kondigde Japan aan zich niet meer op 2018 te richten maar alleen op 2022.[13] Een maand later maakte ook Australië een dergelijke keuze bekend.[5] De Verenigde Staten maakten in oktober 2010 als laatste niet-Europese kandidaat ook bekend zich alleen op 2022 te richten. Hierdoor konden de Europese kandidaten alleen voor 2018 gekozen worden, omdat er nu alleen nog kandidaten uit Europa zich voor 2018 kandidaat gesteld hebben en een WK niet twee keer achter elkaar in hetzelfde continent mag worden gehouden.[14]

Organiserend land[bewerken]

Voor Rusland is het WK na de Olympische Winterspelen 2014 het tweede grote sportevenement sinds de val van de Sovjet-Unie. Rusland had de steun van premier Poetin, die er mede voor heeft gezorgd dat de Olympische Spelen in 2014 in Sotsji worden gehouden.

In de kandidatuur worden 16 stadions in 13 steden voorgesteld. Dertien stadions worden nieuw gebouwd, de overige drie gerenoveerd. De nieuwbouw en verbouw van de stadions is geraamd op 3,82 miljard dollar.[15]

De openingswedstrijd, een van de halve finales en de finale zullen worden gespeeld in het Olympisch Stadion Loezjniki in Moskou.

Stad Capaciteit Status Toekomstig bespeler Investering (USD)
Jekaterinenburg 44.130 renovatie van het Zentralstadion FK Oeral Jekaterinenburg 160 miljoen
Kazan 45.015 nieuw Roebin Kazan 250 miljoen
Kaliningrad 45.015 nieuw Baltika Kaliningrad 210 miljoen
Moskou 44.920 renovatie van het Dinamostadion Dinamo Moskou 280 miljoen
44.257 nieuw FK Saturn 260 miljoen
89.318 renovatie van het Olympisch Stadion Loezjniki Torpedo Moskou 240 miljoen
46.990 nieuw Spartak Moskou 290 miljoen
Nizjni Novgorod 44.899 nieuw Volga Nizjni Novgorod 240 miljoen
Rostov aan de Don 43.702 nieuw FK Rostov 220 miljoen
Samara 44.198 nieuw Krylja Sovetov Samara 180 miljoen
Saransk 45.015 nieuw Mordovia Saransk 180 miljoen
Sint-Petersburg 69.501 nieuw Zenit Sint-Petersburg 415 miljoen
Sotsji 43.702 nieuw, Olympisch Stadion Fisjt FK Zjemtsjoezjina Sotsji 225 miljoen
Wolgograd 45.015 nieuw Rotor Volgograd 210 miljoen

Overige kandidaten[bewerken]

België en Nederland[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Belgisch-Nederlandse kandidatuur voor het WK voetbal 2018 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In de kandidatuur werden 14 stadions in 12 steden voorgesteld. Zeven stadions zouden nieuw gebouwd worden, vijf gerenoveerd en één bestaande stadions had niet gerenoveerd hoeven te worden. De nieuwbouw en verbouw van de stadions zou geraamd zijn op 2,43 miljard dollar.[16] België en Nederland werden uiteindelijk niet gekozen.

België
Stad Stadion Status Capaciteit Bespeler Investering (USD)
Antwerpen Eurostadion nieuw 41.647 K. Beerschot AC en Antwerp FC 175 miljoen
Brugge Chartreuse Stadion nieuw 45.000 Club Brugge 185 miljoen
Brussel Brussels Stadium nieuw 88.000 400 miljoen
Charleroi Stade du Pays de Charleroi renovatie 44.000 Sporting Charleroi 160 miljoen
Genk Cristal Arena renovatie 44.000 RC Genk 80 miljoen
Gent Ghelamco Arena renovatie 44.000 KAA Gent 165 miljoen
Luik Sclessin renovatie 44.000 Standard Luik 110 miljoen
Nederland
Amsterdam Amsterdam ArenA renovatie 65.000 Ajax 125 miljoen
Olympisch Stadion (tijdelijke) renovatie 45.000 Geen bespeler 74 miljoen
Eindhoven Philips Stadion renovatie 45.000 PSV Eindhoven 125 miljoen
Enschede De Grolsch Veste renovatie 44.000 FC Twente 80 miljoen
Heerenveen Abe Lenstra Stadion renovatie 44.000 SC Heerenveen 96 miljoen
Rotterdam Nieuwe Kuip nieuw 85.900 Feyenoord dan 615 miljoen
Stadion Feijenoord gereed 51.577 Feyenoord nu n.n.b.

Engeland[bewerken]

Engeland had serieuze belangstelling om het wereldkampioenschap voetbal voor de tweede keer naar Engeland te halen.

In de kandidatuur werden 17 stadions in 12 steden voorgesteld. Vijf stadions zouden nieuw gebouwd worden, vijf gerenoveerd en zeven bestaande stadions zouden niet gerenoveerd hoeven te worden. De nieuwbouw en verbouw van de stadions zou geraamd zijn op 2,54 miljard dollar.[17] Uiteindelijk wonnen de Engelsen de verkiezing niet.

Stad Stadion Geplande capaciteit Activiteit Bespeler Investering (USD)
Birmingham Villa Park 47.300 kleine renovatie Aston Villa 46 miljoen
Bristol Ashton Gate 44.000 kleine renovatie Bristol City 147 miljoen
Leeds Elland Road 39.410 renovatie Leeds United 87 miljoen
Liverpool Anfield 45.362 gereed nu Liverpool FC 0
Nieuwe Anfield 72.334 nieuw Liverpool FC 800 miljoen
Londen Emirates Stadium 60.400 gereed Arsenal FC 0
Olympisch Stadion 80.000 gereed West Ham United 800 miljoen
Wembley 90.000 gereed nationaal elftal 0
Nieuwe White Hart Lane 58.000 nieuw Tottenham Hotspur 375 miljoen
Manchester City of Manchester Stadium 47.717 gereed Manchester City 0
Old Trafford 75.797 gereed Manchester United 0
Milton Keynes Stadium:mk 44.000 kleine renovatie Milton Keynes Dons 36 miljoen
Newcastle St. James' Park 52.000 gereed Newcastle United 0
Nottingham nog niet bekend 45.300 nieuw Nottingham Forest 175 miljoen
Plymouth Home Park 43.874 renovatie Plymouth Argyle 75 miljoen
Sheffield Hillsborough 43.946 renovatie Sheffield Wednesday 14,3 miljoen
Sunderland Stadium of Light 48.707 gereed Sunderland FC 0

Portugal en Spanje[bewerken]

Portugal en de regerend Europees en wereldkampioen Spanje hadden zich gezamenlijk kandidaat gesteld. Spanje was in 1982 gastheer van het wereldkampioenschap. Portugal organiseerde in 2004 het Europees kampioenschap en Spanje deed dit in 1964.

In de kandidatuur werden 21 stadions in 18 steden voorgesteld. Vijf stadions zouden nieuw gebouwd worden, negen gerenoveerd en zeven bestaande stadions zouden niet gerenoveerd hoeven te worden. De nieuwbouw en verbouw van de stadions zou geraamd zijn op 2 miljard dollar.[18] Uiteindelijk wonnen de Portugezen en de Spanjaarden de verkiezing niet.

Stad Stadion Geplande capaciteit Activiteit Bespeler Investering (USD)
Portugal
Lissabon Estádio da Luz 65.650 gereed Benfica 0
Estádio José Alvalade 50.100 gereed Sporting Lissabon 0
Porto Dragão 50.400 gereed FC Porto 0
Spanje
Alicante José Rico Pérez 40.000 renovatie Hércules CF en Alicante CF 54 miljoen
Badajoz New Vivero 48.000 kleine renovatie CD Badajoz 11 miljoen
Barcelona Camp Nou 98.700 gereed FC Barcelona 0
Olympisch stadion 55.000 gereed RCD Espanyol 0
Bilbao Nieuwe San Mamés 53.100 nieuw Athletic Bilbao 234 miljoen
Coruña Riazor 45.000 renovatie Deportivo La Coruña 309 miljoen
Gijón El Molinón 40.000 renovatie Sporting Gijón 99 miljoen
Madrid Bernabéu 80.530 gereed Real Madrid CF 0
nog niet bekend 69.000 nieuw Atlético Madrid 264 miljoen
Málaga Nieuwe Rosaleda 45.000 nieuw Málaga CF 81 miljoen
Murcia Nueva Condomina 41.000 kleine renovatie Real Murcia 14 miljoen
San Sebastian Estadio Anoeta 43.650 renovatie Real Sociedad 127 miljoen
Santander El Sardinero 45.400 renovatie Racing Santander 97 miljoen
Sevilla Olympisch stadion 57.580 gereed geen 0
Valencia nog niet bekend 74.000 nieuw Valencia CF 406 miljoen
Valladolid Nuevo José Zorrilla 43.650 kleine renovatie Real Valladolid 16 miljoen
Vigo Estadio Balaidos 42.300 renovatie Celta de Vigo 167 miljoen
Zaragoza nog niet bekend 50.000 nieuw Real Zaragoza 108 miljoen

Stemming[bewerken]

Het uitvoerend comité van de FIFA bestaat uit 24 leden die elk hun stem mogen uitbrengen. Twee weken voor de stemming werden twee leden geschorst omdat ze zich volgens de ethische commissie van de FIFA zich schuldig hadden gemaakt aan corruptie en samenzwering. Reynald Temarii (Tahiti) en Amos Adamu (Nigeria) zouden hun stem hebben willen geven in ruil voor geld.[19]

De stemprocedure is als volgt; eerst wordt gestemd over de toewijzing van 2018, vervolgens over die van 2022. Er wordt in het geheim gestemd en er is een absolute meerderheid van stemmen nodig. Indien de stemmen staken wanneer er gekozen moet worden tussen twee kandidaturen, heeft de President de beslissende stem. Als bij een stemming geen absolute meerderheid wordt bereikt, valt de kandidatuur met het laagste aantal stemmen af en wordt een nieuwe stemronde gehouden. Als meerdere kandidaturen het laagste aantal stemmen hebben, volgt een stemming tussen die landen om de afvaller te bepalen.[20]

Uitslag[bewerken]

De uitslag was als volgt:[21]

Land Eerste stemronde Tweede stemronde
Vlag van Rusland Rusland 9 13
Vlag van Portugal Portugal en Vlag van Spanje Spanje 7 7
Vlag van België België en Vlag van Nederland Nederland 4 2
Vlag van Engeland Engeland 2 -

Controverse[bewerken]

De Britse krant The Sunday Times onthulde dat twee leden van het uitvoerend comité van FIFA geld vroegen in ruil voor hun steun aan kandidaatlanden om het kampioenschap te organiseren. De twee, Reynald Temarii, een Franse vicepresident van FIFA, en Amos Adamu, een Nigeriaans lid van het comité en de president van de West Africa Football Union, zouden aan journalisten die zich uitgaven als lobbyisten voor de VS gezegd hebben dat ze een stem voor de VS konden "verzekeren" voor $800.000. Adamu beweerde dat het geld zou dienen voor vier voetbalstadions in Nigeria.[22][23] FIFA kondigde enkele dagen later hun schorsing aan.[24]

Het team dat het bod van Engeland ondersteunde trok haar klacht bij FIFA over de campagne van Rusland terug na verontschuldigingen van Rusland. Russische officials hadden neerbuigende opmerkingen gemaakt over de criminaliteit en het jeugdalcoholisme in Londen.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. "FIFA laat rotatiesysteem WK los" op nu.nl d.d. 29 oktober 2007
  2. (en) "Combined bidding confirmed" op FIFA.com d.d. 20 december 2008
  3. (en) "Joint decision on 2018 and 2022", FIFA.com, 30 mei 2008
  4. "Blatter gelooft in kansen Benelux op WK 2018" op voetbalkrant.be op 7 oktober 2008
  5. a b (en) "Australia to focus on 2022 FIFA World Cup Bid", www.australia2018-2022.com.au, 11 juni 2010
  6. "FIFA-voorzitter Blatter ziet niets in WK in twee landen" op Sportweek.nl d.d. 30 januari 2009
  7. "België en Nederland blijven in race voor WK 2018 en 2022" op www.thebid.org d.d. 2 februari 2009
  8. (en) "2018 and 2022 bidding begins!" op FIFA.com d.d. 15 januari 2009, inclusief formele brief aan de associaties
  9. (en) "Remarkable interest in 2018 & 2022" op FIFA.com d.d. 3 februari 2009
  10. (en) "Confirmation of bids received" op FIFA.com d.d. 17 maart 2009
  11. Mexico trekt zich terug voor WK 2018/2022, de Volkskrant, 29 september 2009
  12. Indonesië geen WK-kandidaat meer, Trouw, 19 maart 2010
  13. "Japan haakt af in strijd om wk voetbal 2018", BN De Stem, 4 mei 2010
  14. (en) "USA Bid Committee to focus on 2022 FIFA World Cup", www.gousabid.com, 15 oktober 2010
  15. (en) "2018 FIFA World Cup Bid Evaluation Report: Russia", FIFA.com, november 2010
  16. (en) "2018 FIFA World Cup Bid Evaluation Report: Holland & Belgium", FIFA.com, november 2010
  17. (en) "2018 FIFA World Cup Bid Evaluation Report: England", FIFA.com, november 2010
  18. (en) "2018 FIFA World Cup Bid Evaluation Report: Spain & Portugal", FIFA.com, november 2010
  19. "Fikse schorsing bestuursleden FIFA", NOS.nl, 18 november 2010
  20. (en) "Executive Committee approves voting process", FIFA.com, 18 november 2010
  21. (en) "Russia and Qatar to host 2018 and 2022 FIFA World Cups, respectively", FIFA.com, 2 december 2010
  22. http://english.aljazeera.net/news/europe/2010/10/2010101745140857556.html
  23. "Fifa launches investigation into vote-selling claims", BBC. Geraadpleegd op 17 oktober 2010.
  24. http://english.aljazeera.net/news/europe/2010/10/20101020182141660249.html