Marouane Fellaini
| Marouane Fellaini | ||||||||
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Marouane Fellaini Bakkioui | |||||||
| Bijnaam | ▪ The Perminator ▪ Big Fella ▪ Hairo ▪ Screech |
|||||||
| Geboortedatum | 22 november 1987 | |||||||
| Geboorteplaats | Etterbeek, België | |||||||
| Lengte | 194 cm | |||||||
| Gewicht | 85 kg | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Spelend bij | Everton FC | |||||||
| Rugnummer | 25 | |||||||
| Positie | Verdedigende middenvelder / Aanvallende middenvelder | |||||||
| Contract tot | 2016 | |||||||
| Jeugd | ||||||||
|
||||||||
| Senioren | ||||||||
|
||||||||
| Interlands * | ||||||||
|
||||||||
|
|
||||||||
| * Bijgewerkt op 7 juni 2013 | ||||||||
|
||||||||
Marouane Fellaini (Etterbeek, 22 november 1987) is een Belgische voetballer van Marokkaanse afkomst. Hij is een centrale middenvelder en staat momenteel onder contract bij het Engelse Everton FC. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen.[1]
Fellaini is een struise, kopbalsterke middenvelder. Hij beschikt over veel duelkracht en kan als aanvallende of verdedigende middenvelder uitgespeeld worden. Hij debuteerde in 2006 op het hoogste niveau bij Standard Luik, met wie hij in 2008 kampioen werd. Sinds de zomer van 2008 komt de Marokkaanse Belg uit voor Everton FC. Sinds 2007 is hij ook Belgisch international.
Inhoud |
Carrière[bewerken]
Jeugd[bewerken]
Marouane Fellaini, wiens roots in Tanger liggen, werd geboren in het Brusselse Etterbeek. Zijn vader, Abdellatif Fellaini, voetbalde in de jaren 70 als doelman voor Londerzeel SK en de Marokkaanse eersteklasser IR Tanger. Fellaini sloot zich op 7-jarige leeftijd aan bij RSC Anderlecht. Tijdens zijn opleiding bij paars-wit werd hij verwezen naar de provinciale reeksen. Omdat Fellaini het liefst in de nationale reeksen wou voetballen, verliet hij in 1997 de club.[2] Via de Henegouwse clubs RAEC Mons, R. Francs Borains en Sporting Charleroi belandde hij uiteindelijk in 2004 bij Standard Luik. Op 17-jarige leeftijd tekende hij er zijn eerste profcontract.
Standard Luik[bewerken]
In het seizoen 2006/07 was hij samen met Steven Defour, Axel Witsel en Milan Jovanović één van de nieuwe gezichten in de A-kern van Standard. De boomlange, sterke middenvelder maakte zijn debuut onder trainer Johan Boskamp. Door zijn groot uithoudingsvermogen groeide de box-to-box middenvelder meteen uit tot een vaste waarde bij de Rouches. Hij was moeilijk van de bal te zetten en stond bekend om zijn soms bikkelharde tussenkomsten. Op 26 mei 2007 bereikte hij met Standard de bekerfinale. De Rouches verloren daarin met 1-0 van Club Brugge. Reeds in 2007 kon Fellaini rekenen op de interesse van Manchester United, Real Madrid, Aston Villa, Tottenham Hotspur en Bayern München.[3] Even dreigde hij Standard te verlaten via de wet van '78, maar uiteindelijk tekende Fellaini toch bij.[4] In zijn tweede seizoen voor Standard veroverde hij de landstitel na testwedstrijden tegen Anderlecht. Na afloop van het seizoen kreeg hij de Ebbenhouten Schoen en greep hij net naast de trofee voor Profvoetballer van het Jaar.[5]
In de zomer van 2008 veroverde Fellaini met Standard de Supercup, al kwam hij zelf niet in actie in het duel tegen Anderlecht. In de voorrondes van de Champions League speelde hij wel. Standard kwam sterk voor de dag tegen Liverpool FC. Zowel in de heen- als terugwedstrijd was het na 90 minuten nog 0-0. Uiteindelijk moesten de Rouches na verlengingen het onderspit delven.
Op de laatste dag van de transferperiode tekende Fellaini een contract voor 5 seizoenen bij Everton FC. Manager David Moyes legde €18,5 miljoen op tafel voor de Luikse middenvelder.[6] Het was de duurste Belgische transfer ooit. Ook voor Everton was het een recordtransfer.[7]
Op 21 januari 2009 werd de Gouden Schoen uitgereikt. Fellaini, die op dat moment al een half jaar voor Everton uitkwam, won de eerste stemronde overtuigend met 179 punten. In de tweede stemronde kon hij als speler van Everton geen punten krijgen. Hij werd uiteindelijk derde na gewezen ploegmaats Axel Witsel en Milan Jovanović. Hij werd wel verkozen tot beste Belg in het buitenland.
Everton FC[bewerken]
Op 14 september 2008 maakte Fellaini zijn officieel debuut voor Everton. Hij speelde toen mee in een competitiewedstrijd tegen Stoke City. Zijn eerste goal voor The Toffees scoorde hij op 5 oktober tegen Newcastle United. Op 30 mei 2009 speelde hij met Everton de finale van de FA Cup. De club uit Liverpool verloor daarin met 2-1 van het Londense Chelsea. Fellaini speelde de volledige finale en leverde al na 30 seconden een assist af aan Louis Saha. Na afloop van het seizoen 2008/09 werd hij verkozen tot beste jongere van Everton.[8]
Fellaini speelde zich in Engeland niet alleen in de kijker door zijn potige stijl, maar evenzeer door zijn opvallend afrokapsel. Zijn haardos zette supporters aan om gelijkaardige pruiken aan te trekken en leverde hem bijnamen als "The Perminator" en "Hairo" op. Ook op sportief vlak ging het hem voor de wind. Fellaini groeide in zijn tweede seizoen in de Premier League uit tot een sterkhouder van Everton. Op 16 januari 2010 werd hij verkozen tot "Man van de Match" na een duel tegen Manchester City. Net geen maand later blesseerde hij zich na een tackle van Sotirios Kyrgiakos. Fellaini was voor de rest van het seizoen buiten strijd.[9]
Fellaini keerde terug voor het seizoen 2010/11, maar bijna exact een jaar na zijn vorige, zware blessure viel hij opnieuw uit. In een bekerduel tegen Chelsea FC blesseerde hij zich aan de enkel. Opnieuw stond hij maanden aan de kant.[10] Desondanks werd hij in april 2011 opnieuw gelinkt aan Manchester United.[11] In november 2011 verlengde hij zijn contract tot 2016.[12]
Statistieken[bewerken]
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Beker van België | Supercup | Europees | Overige | Totaal | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | ||||
| 2006/07 | Standard Luik | Jupiler Pro League | 30 | 3 | 7 | 1 | — | 3 | 0 | — | 40 | 4 | |||
| 2007/08 | 31 | 6 | 5 | 1 | 3 | 0 | 39 | 7 | |||||||
| 2008/09 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 5 | 0 | |||||
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | FA Cup | Community Shield | Europees | League Cup | Totaal | ||||||
| Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | ||||
| 2008/09 | Everton FC | Premier League | 30 | 8 | 4 | 1 | — | 0 | 0 | 1 | 0 | 35 | 9 | ||
| 2009/10 | 23 | 2 | 2 | 0 | 7 | 1 | 2 | 0 | 34 | 3 | |||||
| 2010/11 | 20 | 1 | 3 | 1 | — | 2 | 1 | 25 | 3 | ||||||
| 2011/12 | 34 | 5 | 5 | 1 | 3 | 1 | 35 | 6 | |||||||
| 2012/13 | 24 | 11 | 4 | 1 | 1 | 0 | 28 | 12 | |||||||
| TOTAAL | 195 | 36 | 26 | 5 | 0 | 0 | 15 | 1 | 9 | 2 | 241 | 43 | |||
Laatst bijgewerkt op 02-02-2013.
Nationale ploeg[bewerken]
Marouane Fellaini werd in België geboren en speelde als tiener voor de nationale jeugdploegen van België. In 2007 nam hij met de beloften van België deel aan het EK -21 in Nederland. Na een 2-2 gelijkspel tegen het gastland werd België tweede in zijn groep. Daardoor mochten de jonge Duivels naar de halve finale en waren ze zeker van een deelname aan de Olympische Spelen in Peking. Op de Olympische Spelen kwam België sterk voor de dag. De Rode Duivels verloren in hun eerste wedstrijd nipt van Brazilië. Fellaini kreeg na 87 minuten wel een rode kaart en kwam later in het toernooi niet meer in actie. Nadien won België van China en Nieuw-Zeeland. In de kwartfinale versloeg het Belgisch elftal Italië, waar toen onder meer Sebastian Giovinco, Riccardo Montolivo en Giuseppe Rossi deel uitmaakten van de selectie. België versloeg de Azzurri met 2-3. In de halve finale bleek Nigeria een maatje te groot, België verloor met 4-1. In de strijd om de bronzen medaille verloren de Duivels opnieuw tegen het Brazilië van Ronaldinho, Marcelo, Diego en Rafinha.
Een jaar voor de Olympische Spelen had Fellaini al zijn debuut gemaakt voor de Rode Duivels. Het was toenmalig bondscoach René Vandereycken die hem voor het eerst selecteerde. Fellaini kon ook voor Marokko kiezen, maar opteerde voor zijn geboorteland. Zijn eerste interland speelde hij op 7 februari 2007. België verloor toen met 0-2 van Tsjechië, Fellaini speelde de volledige 90 minuten. De Marokkaanse Belg werd meteen een vaste waarde onder Vandereycken, die zich met de Rode Duivels niet wist te plaatsen voor het EK 2008 en het WK 2010. Vandereycken werd ontslagen, maar ook onder diens opvolgers Franky Vercauteren en Dick Advocaat werd hij regelmatig geselecteerd. Later, onder Georges Leekens, vormde hij samen met Timmy Simons en gewezen ploegmaat Axel Witsel een driehoek op het middenveld. Ook onder huidig bondscoach Marc Wilmots is hij een vaste waarde.
Erelijst[bewerken]
Als speler[bewerken]
| Competitie | Aantal | Jaren | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Nationaal | |||||
| Belgisch kampioen | 1x | 2008 | |||
| Belgische Supercup | 1x | 2008 | |||
| Individueel | |||||
| Ebbenhouten Schoen | 1x | 2008 | |||
| Beste Belg in het buitenland | 1x | 2008 | |||
| Everton FC – Seizoen 2012/2013 | ||
|---|---|---|
|
1 Mucha · 2 Hibbert · 3 Baines · 4 Gibson · 5 Heitinga · 6 Jagielka · 7 Jelavić · 8 Oviedo · 11 Mirallas · 14 Naismith · 15 Distin · 16 Hitzlsperger · 19 Gueye · 20 Barkley · 21 Osman · 22 Pienaar · 23 Coleman · 24 Howard · 25 Fellaini · 26 Stones · 27 Vellios · 28 Anichebe · 30 Júnior · 31 Kennedy · 34 Duffy · 42 Garbutt · 43 McAlleny · Coach: Martínez |
||
| België – Huidige kern | ||
|---|---|---|
|
1 Courtois · 2 Alderweireld · 3 Van Buyten · 4 Kompany · 5 Vertonghen · 6 Witsel · 7 De Bruyne · 8 Fellaini · 9 Benteke · 10 Hazard · 11 Mirallas · 12 Mignolet · 13 G. Gillet · 14 Mertens · 15 Lombaerts · 16 Pocognoli · 17 Defour · 18 Dembélé · 19 Vossen · 20 Lukaku · 21 J-F. Gillet · 22 Chadli · 23 Simons · Coach: Wilmots |
||
| Voorganger: Mohammed Tchité |
Ebbenhouten Schoen 2008 |
Opvolger: Mbark Boussoufa |
Bronnen, noten en/of referenties
|