Standard Luik

Standard Luik
Naam	Royal Standard Club de Liège
Bijnaam	Rouches
Stamnummer	16
Opgericht	1898
Plaats	Luik
Stadion	Stade Maurice Dufrasne (Sclessin)
Voorzitter	Roland Duchâtelet
Trainer	José Riga
Assistent	Peter Balette
Sponsor	VOO
Begroting	25 miljoen
Competitie	Eerste Klasse
Thuiskleuren Uitkleuren Derde tenue
geldig voor 2011/2012
2011/12
2010/11
Portaal    Voetbal

Standard Luik, officieel Royal Standard de Liège, is een voetbalclub uit België. De club uit Luik draagt stamnummer 16 en speelt zijn thuiswedstrijden in le Stade Maurice Dufrasne, beter bekend onder de naam Sclessin. Dit stadion biedt plaats aan zo'n 30.000 mensen en is daarmee, samen met het Brugse Jan Breydelstadion, het grootste stadion in de Belgische hoogste klasse. De ploeg speelt in rood-witte uitrusting en wordt ook wel de 'Rouches' genoemd. Standard pakte tien maal de landstitel en ook zes maal de Beker van België. Eén maal speelde de club een Europese finale. Standard is de eersteklasser die al het langst onafgebroken in Eerste Klasse actief is: sinds de promotie in 1921 is Standard nooit meer uit de hoogste afdeling gezakt. De club staat bekend om zijn vurige en passionele supporters. Ook in het damesvoetbal heeft Luik een topclub, met de verwante maar autonome club Standard Fémina de Liège.

Geschiedenis

De club werd in 1898 opgericht in Luik, als Standard Football Club, door studenten van het Saint-Servaiscollege en de club sloot aan bij de UBSSA. De naam werd gekozen na een stemming. Standard haalde het met één stem voor Skill. De naam werd geïnspireerd door de legendarische Franse voetbalclub Standard Athlétic Club uit Parijs, die in deze tijd al enkele landstitels had binnen gehaald en onklopbaar leek. In 1899 werd de naam Standard FC Liégeois. De club speelde in het begin van de 20ste eeuw in de Luikse juniorenreeks. In 1903 speelde men in de Tweede Afdeling. Luik werd tweede in de Luikse reeks na de tweede ploeg van CS Verviétois en mocht zo niet naar de nationale eindronde van de Eerste Afdeling (later de Tweede Klasse. In 1904/05 won de club wel de Luikse reeks en mocht men naar de eindronde van de Eerste Afdeling, vooralsnog zonder succes. De volgende seizoenen haalde men telkens de eindronde en de ploeg werd telkens sterker. Dit resulteerde in 1909 uiteindelijk in de eerste kampioenstitel in de finale van de Eerste Afdeling, het tweede nationale niveau. Standard trad in 1909 zo voor het eerst aan in de hoogste nationale reeks, de Ere Afdeling. De naam werd in 1910 Standard Club Liégeois.

Na een mooie vijfde plaats het eerste seizoen, eindigde Standard daar echter meestal onderin de rangschikking. In 1913/14 eindigde men met 13 punten op een gedeelde voorlaatste plaats, samen met AA La Gantoise. Op 23 mei 1914 moest een testmatch beslissen wie voorlaatste zou worden. Standard verloor met 2-0 en degradeerde zo opnieuw. De Eerste Wereldoorlog brak echter uit en gedurende vijf jaar werd geen officiële competitie ingericht. Pas vanaf 1919 ging men weer van start. Standard eindigde meteen tweede in de Eerste Afdeling, na streekgenoot Tilleur FC. Het seizoen erop pakte de club al meteen weer de titel, en na twee seizoenen in de Eerste Afdeling keerde de club weer terug naar het hoogste niveau. Sinds deze promotie in 1921 zou Standard onafgebroken op het hoogste niveau blijven spelen.

Bij het 25-jarig bestaan in 1923 kreeg de club de koninklijke titel en werd Royal Standard Club Liège (R. Standard CL). Standard was ondertussen een degelijke middenmoter in de Ere Afdeling geworden. Halverwege de jaren 20 eindigde de club voor het eerst sterk, met van 1926 tot 1928 respectievelijk een tweede, een derde en weer een tweede plaats. Daarna zakte men wat terug, met toch weer derde plaats in 1934 en een tweede in 1936. Standard bleef echter een middenmoter tot na de Tweede Wereldoorlog. In 1952 wijzigde men de naam naar Royal Standard Club Liégeois. Na enkele knappe seizoenen afgewisseld met verschillende moeilijke seizoen werd men uiteindelijk in 1957/58 voor het eerst de landskampioen. Standard bleef nu een Belgische topclub en pakte in het decennium van 1961 tot 1971 nog vijf maal de titel, waaronder drie maal op rij op het eind van de jaren 60. Ook in de Beker van België was men enkele malen succesvol.

De naam werd nogmaals gewijzigd in 1972, nu tot Royal Standard de Liège. Tijdens de jaren 70 slaagde men er niet in een nieuwe titel te pakken. Het duurde tot 1982 eer de club weer succesvol was en zijn zevende titel behaalde. Ook Europees schitterde Standard dat seizoen. Als bekerwinnaar van het jaar voordien speelde men in de Europese Beker voor Bekerwinnaars, waar men doorstootte tot de finale. Deze werd echter op 12 mei 1982 verloren van FC Barcelona met 2-1. Ook in 1983 pakte men weer de landstitel.

In 1984 bleek dat enkele dagen voor de Europese finale Standard tegenstander Waterschei had omgekocht om het kampioenschap van België te behalen. Bij dit schandaal waren verschillende bekende spelers betrokken, waaronder Eric Gerets. Trainer Raymond Goethals verhuisde naar Portugal om aan strafvervolging te ontkomen. Standard verloor heel wat van zijn glans, zakte sportief en financieel weg tot een subtopper en bleef de volgende decennia afwisselende resultaten neerzetten. In 1993 werd terug een eerste succes behaald na wisselvallige seizoenen. De beker van België werd gewonnen na een 2-0 winst tegen Sporting Charleroi.

Standard fusioneerde in 1996 met buur RFC Seraing (stamnummer 17), een feitelijke opslorping van de mijnclub. In 1998 zocht voorzitter André Duchêne nieuwe investeerders voor de slapende reus, en vond die bij spelersmakelaar Luciano d'Onofrio en vooral bij diens goede vriend Robert Louis-Dreyfus. Hoewel d'Onofrio nooit officieel deel uitmaakt van het organigram van Standard, noch als investeerder te boek staat, werd het snel duidelijk dat hij de sterke man was achter het nieuwe Standard. Zijn nauwe banden met clubs als FC Porto en Olympique de Marseille zorgden er voor dat Standard gunstige transfers kon verrichten in beide richtingen, onder meer van Daniel Van Buyten en Antonio Folha. Daarnaast hertekende de club volledig haar jeugdopleiding, onder leiding van Tomislav Ivić, wat in 2007 resulteerde in de Académie Robert Louis Dreyfus. Geleidelijk aan nam Standard terug zijn status aan als lid van de Belgische grote 3.

Recente seizoenen

De wedstrijd tegen UN Käerjeng 97.

Met Sergio Conceiçao haalde Standard in 2004/05 een internationale klasbak in huis. In januari 2006 won hij de Gouden Schoen 2005. In 2005/06 waren de titelambities van de club opnieuw hoog gespannen. De ploeg bevestigde als officieus herfstkampioen en trok nog de nodige versterking aan in de naam van Jorge Costa, een landgenoot en vriend van de Portugese kapitein van Standard. Doordat Anderlecht en Club Brugge het lieten afweten bleef Standard tot op de slotspeeldag in de running voor de titel, maar na een magere afsluitende punt uit drie wedstrijden gaf Standard opnieuw een titel uit handen.

Het seizoen daarop begon de Nederlander Johan Boskamp aan het nieuwe seizoen als trainer van Standard. Hij erkende het talent van de jonge Marouane Fellaini, en dropte hem in het eerste elftal. Na een ontgoochelende competitiestart, waarbij Standard slechts 2 punten op 12 behaalde in de eerste 4 competitiewedstrijden, werd Boskamp op 30 augustus 2006 ontslagen, net als de andere leden van zijn technische staf. Hij werd opgevolgd door Michel Preud'Homme. De nieuwe assistent-coaches waren Manu Ferrera en Stan van den Buijs. In 2007 ging de bekerfinale verloren tegen Club Brugge met 1-0. Duizenden supporters volgden de wedstrijd op Sclessin. In 2008 behaalde Preud'homme wél de titel, uitgerekend tegen aartsrivaal Anderlecht, met nog drie speeldagen te gaan. Club Brugge speelde gelijk op AA Gent en na de overwinning thuis tegen Anderlecht was de titel een feit. Zo won Standard na ruim 25 jaar nog eens de Belgische landstitel.

Na het behalen van de titel wordt László Bölöni de nieuwe trainer van Standard. Zijn assistenten zijn Joaquim Rolao Preto, Frans Masson, Jean-François Lecomte (doelmannen) en Guy Namurois (fysiek). Coach Bölöni pakte meteen een eerste prijs met Standard door in de Supercup Anderlecht te verslaan met 3-1.

Ook Europees verbaasde Bölöni door in de derde en laatste kwalificatieronde van de Uefa Championsleague Liverpool bijna uit te schakelen. Thuis konden de Rouches de Reds op 0-0 houden (Dante miste een strafschop), maar in Liverpool werden ze in de tweede verlenging (118e minuut) opzij geschoven door Dirk Kuijt. Vervolgens kwam de Luikse ploeg in de laatste voorronde van de UEFA-cup terecht. Hier kwam men uit tegen het kleinere broertje en stadsgenoot van Liverpool, Everton FC. De heenwedstrijd op Everton FC eindigde op 2-2. Maar thuis slaagden de Luikenaars erin om door te stoten naar de poulefase van de UEFA-cup na een 2-1 overwinning. De winnende goal kwam van Milan Jovanovic op penalty. In de groepsfase troffen de Rouches vervolgens Sevilla FC (thuis), Partizan Belgrado (Partizan stadion), Sampdoria Genua (thuis) en VfB_Stuttgart (in het Gottlieb-Daimler-stadion). Standard werd groepswinnaar met 9 op 12 dankzij winst tegen Sevilla 1-0, Partizan 0-1 en Sampdoria 3-0. De laatste wedstrijd werd in Stuttgart met 3-0 verloren. Door het verlies van Sevilla tegen Sampdoria werd Standard toch groepswinnaar. Voor de volgende ronde voor de UEFA-beker werden de rouches uitgeloot tegen het Portugese Braga. De heenwedstrijd in Braga eindigde op een 3-0 verlies. Defour viel in de eerste helft uit met een blessure en dat was een kentering. De terugwedstrijd, in een uitverkocht kolkend Sclessin, eindigde op 1-1.

In het seizoen 2008-2009 eindigt Standard na de 34 competitiewedstrijden op een gedeelde eerste plaats met Anderlecht. Twee testmatchen waren nodig om te bepalen wie kampioen wordt. De eerste wedstrijd werd gespeeld in Anderlecht en eindigde op 1-1. De tweede wedstrijd in Luik eindigde op 1-0 voor Standard. Zo werd Standard landskampioen en plaatste zich rechtstreeks voor de poulefase van de Champions League. Dit werd de eerste deelname van de Luikse club op het hoogste trapje van het Europees clubvoetbal.

In 2009 won Standard opnieuw de Supercup, ditmaal met een 2-0-overwinning tegen Racing Genk.

Europees werden de Rouches uitgeloot in groep H van de Champions League, samen met Arsenal, AZ en het Griekse Olympiakos Piraeus. De eerste wedstrijd werd met 2-3 verloren van Arsenal, nadat Standard vroeg op 2-0 voorkwam. Tegen AZ werd vervolgens met 1-1 gelijk gespeeld, met een doelpunt voor Standard in blessure-tijd en in Piraeus ging het pas in de slotseconde onderuit met 2-1. In de terug-ronde van de groepsfase won Standard thuis met 2-0 van het Griekse Olympiakos Piraeus. Uit bij Arsenal verloor Standard met 2-0. De laatste speeldag zou alles beslissen voor Standard. Bij winst was het afhankelijk van de uitslag tussen Olympiakos Piraeus en Arsenal. Indien Olympiakos verloor en Standard won, ging Standard door in de Champions League. Bij gelijkspel gingen ze door in de Europa League. Bij verlies was het Europees uitgeschakeld. De laatste wedstrijd tegen AZ kende een spectaculaire ontknoping. Standard kwam 0-1 achter en deze score leek de einduitslag te gaan worden. Dit was echter buiten de keeper Sinan Bolat gerekend. Hij werd de matchwinnaar voor Standard door mee op te rukken in de blessuretijd. Een vrije trap van Nicaise kwam neer op het hoofd van Bolat, die hem voorbij de AZ doelman Romero kopte. Zodoende overwinterde Standard voor het tweede jaar op rij Europees. De tegenstander voor de 1/16 finale in de Europa League was Red Bull Salzburg uit Oostenrijk. Standard speelde eerst thuis op 18 februari en won met 3-2 nadat het 0-2 was achtergekomen. De terugmatch vond plaats op 25 februari, waar het op een scoreloos 0-0 bleef steken en Standard doorstootte naar de 1/8 finales. Daarin treft het de Griekse voetbalploeg Panathinaikos FC uit Athene. Standard speelde eerst uit op 11 maart en won met 1-3 cijfers. Een opmerkelijk feit is dat er slechts een 150-tal supporters van Standard de uitmatch bijwoonde. Dit kwam door een algemene staking in Griekenland, waardoor vluchten naar Athene werden geannuleerd. De terugmatch op 18 maart won Standard met 1-0 en plaatste zich daardoor voor de kwartfinales van de Europa League. Daarin troffen ze het Duitse Hamburger SV. Standard speelde eerst uit op 1 april en verloor de wedstrijd met 2-1. De terugmatch, in Sclessin op 8 april, werd verloren met 1-3. In 2010/11 beleefde de club aanvankelijk een kwakkelseizoen en kon zich maar met moeite plaatsen voor de play-offs. Daarin wonnen ze echter de meeste wedstrijden waardoor ze zich naar de tweede plaats werkten en op de laatste speeldag tegenover rechtstreekse concurrent Genk stond. Beide clubs hadden evenveel punten, maar door een beter resultaat in de reguliere competitie had Genk genoeg aan een gelijkspel voor de titel. Standard kwam op voorsprong maar Genk maakte in de tweede helft gelijk waardoor Standard genoegen moest nemen met de vicetitel. In de voorronde van de Champions League werd Standard gewipt door FC Zürich en werd doorverwezen naar de Europa League. In een groep met toch het Duitse Hannover 96 werd de club groepswinnaar en overwintert Europees.

De club is op 23 juni 2011 overgenomen door Roland Duchâtelet, die op dat moment nog voorzitter was van Sint-Truidense VV. Hij betaalde er een slordige 40 miljoen voor.

Erelijst

Nationaal

Belgisch landskampioenschap

winnaar (10): 1957/58, 1960/61, 1962/63, 1968/69, 1969/70, 1970/71, 1981/82 , 1982/83, 2007/08, 2008/09

→ Gouden Kampioenssterren: 1 (1 ster per 10 landstitels)

tweede (11): 1925/26, 1927/28, 1935/36, 1961/62, 1964/65, 1972/73, 1979/80, 1992/93, 1994/95, 2005/06, 2010/11

Beker van België

winnaar (6): 1954, 1966, 1967, 1981, 1993, 2011

finalist (9): 1965, 1972, 1973, 1984, 1988, 1989, 1999, 2000, 2007

Belgische Supercup

winnaar (4) 1981, 1983, 2008, 2009

finalist (3) 1982, 1993, 2011

Ligabeker

winnaar (1): 1975

Trofee Jules Pappaert

winnaar (6): 1953, 1960, 1962, 1971, 1992, 2008

Internationaal

Europese Beker voor Bekerwinnaars

finalist (1) 1982

Individuele trofeeën

Verschillende spelers behaalden een trofee toen ze voor de club speelden:

Topscorer (7)

1927 (Lucien Fabry), 1956 (Jean Mathonet), 1968 (Roger Claessen), 1969 (Antal Nagy), 1971 (Erwin Kostedde), 1978 (Harald Nickel), 1995 (Aurelio Vidmar)

Gouden Schoen (8)

1963 (Jean Nicolay), 1969 en 1970 (Wilfried Van Moer), 1972 (Christian Piot), 1982 (Eric Gerets), 2005 (Sergio Conceição), 2007 (Steven Defour), 2008 (Axel Witsel), 2009 (Milan Jovanović)

Resultaten

Seizoen	Klasse				Reeks	Punten	Opmerkingen
	I	II	III	IV
1902/03			3		Juniorsreeks (Luik)	18
1903/04		2			Eerste Afdeling	8	Standard werd vicekampioen van de provincie Luik en mocht dus niet naar de eindronde.
1904/05		4			Eerste Afdeling	5	Standard werd kampioen van de provincie Luik. Nadien werd het vierde in de eindronde.
1905/06		3			Eerste Afdeling	7	Standard werd kampioen van de provincie Luik. Nadien werd het derde in de eindronde.
1906/07		4			Eerste Afdeling	6	Standard werd kampioen van de provincie Luik. Nadien werd het vierde in de eindronde.
1907/08		3			Eerste Afdeling	8	Standard werd kampioen van de provincie Luik. Nadien werd het derde in de eindronde.
1908/09		1			Eerste Afdeling	26	Standard werd kampioen van de provincie Luik. Nadien won het ook de eindronde.
1909/10	5				Ere Afdeling	23
1910/11	11				Ere Afdeling	14
1911/12	9				Ere Afdeling	15
1912/13	10				Ere Afdeling	17
1913/14	11				Ere Afdeling	13
1914/15							oorlog
1915/16							oorlog
1916/17							oorlog
1917/18							oorlog
1918/19							oorlog
1919/20		2			Eerste Afdeling	28
1920/21		1			Eerste Afdeling	35
1921/22	5				Ere Afdeling	28
1922/23	7				Ere Afdeling	25
1923/24	5				Ere Afdeling	33
1924/25	8				Ere Afdeling	26
1925/26	2				Ere Afdeling	33
1926/27	3				Ere Afdeling	32	Lucien Fabry werd topschutter.
1927/28	2				Ere Afdeling	37
1928/29	12				Ere Afdeling	23
1929/30	10				Ere Afdeling	24
1930/31	9				Ere Afdeling	23
1931/32	9				Ere Afdeling	26
1932/33	4				Ere Afdeling	31
1933/34	3				Ere Afdeling	35
1934/35	7				Ere Afdeling	26
1935/36	2				Ere Afdeling	34
1936/37	7				Ere Afdeling	29
1937/38	7				Ere Afdeling	26
1938/39	9				Ere Afdeling	23
1939/40					Ere Afdeling		Door de oorlog werd geen volledige competitie afgewerkt. Standard stond als twaalfde in het klassement.
1940/41	6				Ere Afdeling A	8	Speciale noodcompetitie tijdens de oorlog, met twee provinciale reeksen.
1941/42	12				Ere Afdeling	22
1942/43	12				Ere Afdeling	24
1943/44	14				Ere Afdeling	22
1944/45					Ere Afdeling		Door de oorlog werd geen volledige competitie afgewerkt. Standard stond laatste in het klassement.
1945/46	14				Ere Afdeling	8
1946/47	9				Ere Afdeling	36
1947/48	13				Ere Afdeling	26
1948/49	2				Ere Afdeling	38
1949/50	13				Ere Afdeling	22
1950/51	8				Ere Afdeling	30
1951/52	13				Ere Afdeling	23
1952/53	5				Eerste Klasse	33
1953/54	13				Eerste Klasse	27	Standard wint de Beker van België.
1954/55	3				Eerste Klasse	37
1955/56	8				Eerste Klasse	30	Jean Mathonet werd topschutter.
1956/57	7				Eerste Klasse	33
1957/58	1				Eerste Klasse	44	Geëindigd met evenveel punten als R. Antwerp FC. Maar Standard had minder wedstrijden verloren en werd kampioen.
1958/59	3				Eerste Klasse	42
1959/60	7				Eerste Klasse	32
1960/61	1				Eerste Klasse	45
1961/62	2				Eerste Klasse	40
1962/63	1				Eerste Klasse	44
1963/64	3				Eerste Klasse	40
1964/65	2				Eerste Klasse	39
1965/66	3				Eerste Klasse	40	Standard wint de Beker van België.
1966/67	4				Eerste Klasse	37	Standard wint de Beker van België.
1967/68	3				Eerste Klasse	40	Roger Claessen werd topschutter.
1968/69	1				Eerste Klasse	45	Antal Nagy werd topschutter.
1969/70	1				Eerste Klasse	49
1970/71	1				Eerste Klasse	47	Erwin Kostedde werd topschutter.
1971/72	3				Eerste Klasse	41
1972/73	2				Eerste Klasse	38
1973/74	4				Eerste Klasse	34
1974/75	6				Eerste Klasse	44
1975/76	8				Eerste Klasse	39
1976/77	3				Eerste Klasse	45
1977/78	3				Eerste Klasse	49	Harald Nickel werd topschutter.
1978/79	3				Eerste Klasse	44
1979/80	2				Eerste Klasse	49
1980/81	3				Eerste Klasse	42	Standard wint de Beker van België.
1981/82	1				Eerste Klasse	48
1982/83	1				Eerste Klasse	50
1983/84	4				Eerste Klasse	40
1984/85	8				Eerste Klasse	33
1985/86	3				Eerste Klasse	42
1986/87	10				Eerste Klasse	31
1987/88	10				Eerste Klasse	30
1988/89	6				Eerste Klasse	36
1989/90	5				Eerste Klasse	42
1990/91	6				Eerste Klasse	42
1991/92	3				Eerste Klasse	46
1992/93	2				Eerste Klasse	45	Standard wint de Beker van België.
1993/94	6				Eerste Klasse	38
1994/95	2				Eerste Klasse	51	Aurelio Vidmar werd topschutter.
1995/96	6				Eerste Klasse	51
1996/97	7				Eerste Klasse	50
1997/98	9				Eerste Klasse	43
1998/99	6				Eerste Klasse	54
1999/00	5				Eerste Klasse	56
2000/01	3				Eerste Klasse	60
2001/02	5				Eerste Klasse	57
2002/03	7				Eerste Klasse	50
2003/04	3				Eerste Klasse	65
2004/05	4				Eerste Klasse	70	Geëindigd met evenveel punten als KRC Genk. De eerste testwedstrijd won Standard met 3-1, de tweede werd verloren met 3-0.
2005/06	2				Eerste Klasse	65
2006/07	3				Eerste Klasse	64
2007/08	1				Eerste Klasse	77
2008/09	1				Eerste Klasse	77	Geëindigd met evenveel punten als RSC Anderlecht. De testwedstrijden eindigden op 1-1 in Anderlecht en 1-0 winst in Luik.
2009/10	8				Eerste Klasse	39	In play-off II B eindigde Standard op de 2e plaats met 8 punten.
2010/11	2				Eerste Klasse	51	In de reguliere competitie eindigde Standard Luik 6de met 49 punten. Na Play-off I eindigde ze 2de met 51 punten.

Standard in Europa

• Q = voorronde
• Groep = groepsfase
• 1R = eerste ronde / 2R = tweede ronde / 3R = derde ronde
• 1/8 = achtste finale / 1/4 = kwartfinale / 1/2 = halve finale
• F = finale
• PUC = punten UEFA coëfficiënten

Seizoen	Competitie	Ronde	Land	Club	Score	PUC
1958/59	Europacup I	Q		Heart of Midlothian FC	5-1, 1-2	9.0
		1/8		Sporting Portugal	3-2, 3-0
		1/4		Stade de Reims	2-0, 0-3
1961/62	Europacup I	Q		Fredrikstad FK	2-1, 2-0	12.0
		1/8		FC Haka Valkeakoski	5-1, 2-0
		1/4		Rangers FC	4-1, 0-2
		1/2		Real Madrid CF	0-4, 0-2
1963/64	Europacup I	Q		IFK Norrköping	1-0, 0-2	2.0
1965/66	Europacup II	1R		Cardiff City FC	2-1, 1-0	4.0
		1/8		Liverpool FC	1-3, 1-2
1966/67	Europacup II	Q		Valur Reykjavík	1-1, 8-1	13.0
		1R		Apollon Limassol	5-1, 1-0
		1/8		Chemie Leipzig	1-2, 1-0
		1/4		Raba ETO Győr	1-2, 2-0
		1/2		FC Bayern München	0-3, 1-3
1967/68	Europacup II	1R		Altay Izmir	3-2, 0-0	8.0
		1/8		Aberdeen FC	3-0, 0-2
		1/4		AC Milan	1-1, 1-1, 0-2
1968/69	Jaarbeursstedenbeker	1R		Leeds United AFC	0-0, 2-3	1.0
1969/70	Europacup I	1R		17 Nëntori Tirana	3-0, 1-1	8.0
		1/8		Real Madrid CF	1-0, 3-2
		1/4		Leeds United AFC	0-1, 0-1
1970/71	Europacup I	1R		Rosenborg BK	2-0, 5-0	6.0
		1/8		Legia Warschau	1-0, 0-2
1971/72	Europacup I	1R		Linfield FC	2-0, 3-2	9.0
		1/8		CSKA Moskou	0-1, 2-0
		1/4		Internazionale	0-1, 2-1
1972/73	Europacup II	1R		Sparta Praag	1-0, 2-4	2.0
1973/74	UEFA Cup	1R		Ards FC	2-3, 6-1	7.0
		2R		Universitatea Craiova	2-0, 1-1
		1/8		Feyenoord	1-3, 2-0
1977/78	UEFA Cup	1R		Slavia Praag	1-0, 2-3	5.0
		2R		AEK Athene	2-2, 4-1
		1/8		Carl Zeiss Jena	0-2, 1-2
1978/79	UEFA Cup	1R		Dundee United FC	1-0, 0-0	5.0
		2R		Manchester City FC	0-4, 2-0
1979/80	UEFA Cup	1R		Glenavon FC	1-0, 1-0	7.0
		2R		SSC Napoli	2-1, 1-1
		1/8		Zbrojovska Brno	1-2, 2-3
1980/81	UEFA Cup	1R		Steaua Boekarest	1-1, 2-1	12.0
		2R		1. FC Kaiserslautern	2-1, 2-1
		1/8		Dynamo Dresden	1-1, 4-1
		1/4		1. FC Köln	0-0, 2-3
1981/82	Europacup II	1R		Floriana FC	3-1, 9-0	18.0
		1/8		Vasas Boedapest	2-0, 2-1
		1/4		FC Porto	2-0, 2-2
		1/2		FC Dinamo Tbilisi	1-0, 1-0
		F		FC Barcelona	1-2
1982/83	Europacup I	1R		Raba ETO Győr	5-0, 0-3	3.0
		1/8		Juventus FC	1-1, 0-2
1983/84	Europacup I	1R		Athlone Town FC	3-2, 8-2	5.0
		1/8		Dundee United FC	0-0, 0-4
1984/85	UEFA Cup	1R		Glentoran FC	1-1, 2-0	3.0
		2R		1. FC Köln	0-2, 1-2
1986/87	UEFA Cup	1R		NK Rijeka	1-0, 1-1	5.0
		2R		FC Swarovski Tirol	1-2, 3-2
1992/93	UEFA Cup	1R		Portadown FC	5-0, 0-0	8.0
		2R		Heart of Midlothian FC	1-0, 1-0
		1/8		AJ Auxerre	2-2, 1-2
1993/94	Europacup II	1R		Cardiff City FC	5-2, 3-1	4.0
		1/8		Arsenal FC	0-3, 0-7
1995/96	UEFA Cup	1R		Vitória SC	1-3, 0-0	1.0
1996	Intertoto Cup	Groep		Cliftonville FC	3-0	0.0
		Groep		Hapoel Haifa	2-2
		Groep		VfB Stuttgart	2-0
		Groep		Aalborg BK	1-0
		1/2		FC Nantes	2-1, 1-0
		F		Karlsruher SC	1-0, 1-3
1997	Intertoto Cup	Groep		FC Aarau	0-0	0.0
		Groep		Cork City FC	0-0
		Groep		Maccabi Petah-Tikva	0-0
		Groep		1. FC Köln	1-1
2000	Intertoto Cup	1R		FC Dinamo Tbilisi	2-2, 1-1	0.0
		2R		Perugia Calcio	2-1, 1-1
		3R		Austria Salzburg	3-1, 1-1
		1/2		VfB Stuttgart	1-1, 0-1
2001/02	UEFA Cup	Q		FK Vardar	3-0, 3-1	5.0
		1R		RC Strasbourg	2-0, 2-2
		2R		Girondins de Bordeaux	0-2, 0-2
2004/05	UEFA Cup	1R		VfL Bochum	0-0, 1-1	5.0
		Groep		Steaua Boekarest	0-2
		Groep		AC Parma	2-1
		Groep		Beşiktaş JK	1-1
		Groep		Athletic Bilbao	1-7
2006/07	Champions League	3Q		Steaua Boekarest	2-2, 1-2	0.5
2006/07	UEFA Cup	1R		Celta de Vigo	0-1, 0-3
2007/08	UEFA Cup	2Q		UN Käerjeng 97	3-0, 1-0	3.0
		1R		FK Zenit Sint-Petersburg	0-3, 1-1
2008/09	Champions League	3Q		Liverpool FC	0-0, 0-1nv	10.5
2008/09	UEFA Cup	1R		Everton FC	2-2, 2-1
		Groep		Sevilla FC	1-0
		Groep		FK Partizan	1-0
		Groep		Sampdoria	3-0
		Groep		VfB Stuttgart	0-3
		3R		SC Braga	0-3, 1-1
2009/10	Champions League	Groep		Arsenal FC	2-3, 0-2	16.0
		Groep		AZ	1-1, 1-1
		Groep		Olympiakos Piraeus	1-2, 2-0
2009/10	Europa League	3R		Red Bull Salzburg	3-2, 0-0
		1/8		Panathinaikos FC	3-1, 1-0
		1/4		Hamburger SV	1-2, 1-3
2011/12	Champions League	3Q		FC Zürich	1-1, 0-1	12.5
2011/12	Europa League	PO		Helsingborgs IF	1-0, 3-1
		Groep		FC Kopenhagen	3-0, 1-0
		Groep		Hannover 96	0-0, 2-0
		Groep		Vorskla Poltava	0-0, 3-1
		3R		Wisła Kraków

Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 205.5

Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien België

Seizoen 2011/2012

Zie Standard Luik in het seizoen 2011/12 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Spelerskern

Nr. Nat. Pos. Speler 2 M Réginal Goreux 3 V Karim Belhocine 4 V Daniel Opare 5 V Felipe 6 V Laurent Ciman 8 M Maor Buzaglo 10 A Mémé Tchité 11 A Gohi Bi Zoro Cyriac 14 M Ignacio Gonzalez 15 V Sébastien Pocognoli 17 M Yoni Buyens 18 DM Anthony Moris 20 M Luis Manuel Seijas

Nr. Nat. Pos. Speler 21 M William Vainqueur 25 V Kanu 27 DM Laurent Henkinet 30 A Michy Batshuayi 35 M Henry Eninful 36 V Dino Arslanagic 37 V Jelle Van Damme 38 DM Sinan Bolat 40 M Paul José Mpoku 89 M Geoffrey Mujangi Bia 25 V Rami Gershon 7 M Birkir Bjarnason 77 M Serge Gakpé

= Aanvoerder

Zitten in de C-kern en mogen vertrekken: Hans Dibi - Moussa Traoré - Leroy Labylle

Technische staf

• Trainer
  • José Riga
• Assistent-trainer
  • Peter Balette
  • Bernard Smeets
• Keeperstrainer
  • Hans Galjé

Inkomend

• Moussa Traoré (SV Zulte Waregem) (einde huur)
• Andréa Mbuyi-Mutombo (STVV) (einde huur)
• Hans Dibi (UD Melilla) (einde huur)
• Guy Dufour (Lommel United)
• Geoffrey Mujangi Bia (Wolverhampton Wanderers FC)
• Dino Arslanagic (Lille OSC)
• Edenilson Bergonsi (FC Brussels)
• Paul José Mpoku (Tottenham Hotspur FC)
• Yoni Buyens (KV Mechelen)
• Karim Belhocine (KV Kortrijk)
• Ignacio María González (Valencia CF)
• Laurent Henkinet (Sint-Truidense VV)
• Maor Buzaglo (Maccabi Tel Aviv Association)
• William Vainqueur (FC Nantes)
• Luis Manuel Seijas (Independiente Santa Fe)
• Rami Gershon (KV Kortrijk) (einde huur)
• Birkir Bjarnason (Viking FK)

Uitgaand

• Christopher Verbist (Sporting Charleroi) (huur)
• Kristof Van Hout (KV Kortrijk)
• Rami Gershon (KV Kortrijk) (huur)
• Tom De Mul (FC Sevilla) (einde huur)
• Axel Witsel (SL Benfica)
• Luigi Pieroni (Athlétic Club Arles-Avignon)
• Victor Ramos Ferreira (CR Vasco da Gama) (huur)
• Hendrik Van Crombrugge (Sint-Truidense VV)
• Gheorghe Grozav (U Cluj) (huur)
• Steven Defour (FC Porto)
• Eliaquim Mangala (FC Porto)
• Srđan Blažić (Panetolikos)
• Christian Benteke (KRC Genk)
• Arnor Angeli (K. Beerschot AC) (huur)
• Mehdi Carcela-Gonzalez (Anzji Machatsjkala)
• Koen Daerden (Sint-Truidense VV)
• Guy Dufour (Antwerp FC) (huur)
• Abdelfattah Boukhriss (FUS de Rabat) (huur)
• Francesco D'Onofrio (contract ontbonden)
• Aloys Nong (RAEC Mons)
• Dolly Menga (Sint-Truidense VV) (huur)
• Pape Abdou Camara (Valenciennes FC)
• Franck Berrier (SV Zulte-Waregem)
• Edenilson Bergonsi (contract ontbonden)
• Danilo Sousa Campos (contract ontbonden)

Bekende oud-spelers

Zie ook: Lijst van spelers van Standard Luik

Ole Martin Årst Sambegou Bangoura Roberto Bisconti Gilbert Bodart Danny Boffin Ferdinand Boogaerts René Botteron Fabián Carini Nico Claesen Roger Claessen Sergio Conceiçao Jorge Costa André Cruz Alexandre Czerniatynski Jos Daerden Guy Dardenne Wamberto de Sousa Campos Nico Dewalque Stéphane Demol Henri Depireux Léon Dolmans Ivica Dragutinović Ralf Edström Joseph Enakarhire Didier Ernst Marouane Fellaini Antonio Folha Régis Genaux Eric Gerets Joseph Givard Marcos Camozzato

Michaël Goossens Arie Haan Guy Hellers Horst Hrubesch Jean Jadot Léon Jeck Erwin Kostedde Georges Laurent Philippe Léonard Fernand Massay Walter Meeuws Almani Moreira Ivica Mornar Emile Mpenza Mbo Mpenza Jacky Munaron Adolphe Nicolay Jean Nicolay Oguchi Onyewu Paul Philipp Gerard Plessers Christian Piot Theo Poel Michel Preud'homme Robert Prosinečki Milan Rapaić Mircea Rednic Alfred Riedl Peter Maes Igor De Camargo

Michel Renquin Cédric Roussel Vedran Runje Jeff Saibene Ricardo Sa Pinto Gunther Schepens Tibor Selymes Léon Semmeling Ásgeir Sigurvinsson Mike Small Robert Spehar Simon Tahamata Henri Thellin Bernd Thijs Jean Thissen Guy Thys Daniel Van Buyten Önder Turaci Guy Vandersmissen Wilfried Van Moer Patrick Vervoort Aurelio Vidmar Henk Vos Johan Walem Benny Wendt Marc Wilmots Michel Wintacq Dieumerci Mbokani Milan Jovanović

Trainers

Zie ook: Lijst van trainers van Standard Luik

• 1989-1991: Georg Kessler
• 1991-1993: Arie Haan
• 1993-1994: Arie Haan, René Vandereycken
• 1994-1996: Robert Waseige
• 1996-1997: Jos Daerden
• 1997-1998: Aad de Mos, Luka Peruzović
• 1998-1999: Tomislav Ivić
• 1999-2000: Tomislav Ivić, Zvletko Mijac, Jean Thissen, Tomislav Ivic
• 2000-2001: Tomislav Ivić, Michel Preud'homme
• 2001-2002: Michel Preud'homme
• 2002-2003: Robert Waseige, Dominique D'Onofrio
• 2003-2006: Dominique D'Onofrio
• 2006-2007: Johan Boskamp, Michel Preud'homme
• 2007-2008: Michel Preud'homme
• 2008-2009: László Bölöni
• 2009-2010: László Bölöni, Dominique D'Onofrio
• 2010-2011: Dominique D'Onofrio
• 2011-heden: José Riga

Voorzitters

• 1898-1902: Joseph Débatty
• 1902-1903: Gaston Jacquet
• 1903-1907: Joseph Nollet
• 1906-1909: Léon Herzet
• 1909-1931: Maurice Dufrasne
• 1931–1935: Joseph Fernand Herzet
• 1935–1938: Hubert Delacolette
• 1938–1952: Léon Rassart
• 1952–1977: Paul Henrard
• 1977–1986: Charles Huriaux
• 1986–1988: Charles Heusghem
• 1988–1998: Jean Wauters
• 1998–2000: André Duchene
• 2000–2011: Reto Stiffler
• 2011-heden: Roland Duchâtelet

Kapiteins

Hieronder een lijst met aanvoerders sinds 1939.

• Roger Petit : 1939-1943
• Fernand Massay : 1943-1953
• Fernand Blaise : 1953-1954
• Jean Mathonet : 1954-1959
• Henri Thellin : 1959-1963
• Marcel Paeschen : 1963-1964
• Jean Nicolay : 1964-1965
• Lucien Spronck : 1965-1966
• Léon Semmeling : 1966-1972
• Jean Thissen : 1972-1974
• Wilfried Van Moer : 1974-1976
• Eric Gerets : 1980-1983
• Guy Vandersmissen : 1988-89
• Gilbert Bodart : 1992-1996
• Guy Hellers : 1996-1999
• Didier Ernst : 1999-2002
• Ivica Dragutinović : 2002-2004
• Eric Deflandre : 2004-2005
• Sérgio Conceição : 2005-2007
• Steven Defour : 2007-2011
• Jelle Van Damme : 2011-heden

Sponsors

Pas vanaf 1972 verscheen er reclame op de shirts. De sponsor was toen Texaco, een Amerikaanse oliemaatschappij. Een jaar later werd de verzekeringsmaatschappij Orbis hoofdsponsor, maar ook dat duurde slechts één seizoen. Nadien kwamen respectievelijk Nova en Bricout Pétrole, een onderneming van de Belgische industrieel André Bricout, op de truitjes.

De bekendste sponsor is Maes Pils. Het biermerk sierde de shirts tijdens de succesvolle jaren 70 en 80. In 1983 kwam er een einde aan de samenwerking met Maes, Banque Nagelmackers werd toen één jaar hoofdsponsor.

Van 1985 tot 1997 was Opel sponsor van de Rouches. Het Duits automerk prijkte 12 jaar lang op de truitjes van Standard. Vervolgens gingen Standard en Cirio samenwerken. Cirio was een bedrijf gespecialiseerd in tomatenpuree. In 2001 nam Randstand de sponsoring over.

In de jaren daarna volgden de sponsors ALE-Télédis, een kabelmaatschappij die in 2006 fusioneerde en haar naam veranderde in VOO. Momenteel is de Nationale Loterij hoofdsponsor.

Periode	Shirtsponsor	Kledingsponsor
1972-1973	Texaco	Le Coq Sportif
1973-1974	Orbis Assurances
1974-1975	Nova Electro-Ménagers
1976-1983	Maes-Pils
1983-1985	Banque Nagelmackers 1747
1985-1997	Opel	Adidas
1997-2001	Cirio
2001-2002	Randstad
2002-2003	ALE-Télédis
2003-2006		Umbro
2006-2008	VOO
2008-2010	BASE	Diadora
2010-2011	e-lotto	Planète Rouge
2011-heden		Joma

Supporters

Standard heeft één van de trouwste supportersschares in België; er wordt dan ook gesproken over "De hel van Sclessin". Er zijn verschillende supportersgroepen: op tribune 3 is de grootste supportersgroep te vinden, namelijk de Ultras Inferno 1996. "Ultras" is een begrip in de supporterswereld, "Inferno" staat voor de slechte staat van de tribune 3 toen de groep werd opgericht in 1996. Naast de Ultras Inferno staat de harde kern Hell Side 1981. Op tribune 2 staat de oudste supportersgroep, Kop Rouches. Deze zag het eerste levenslicht in 1968 en staat bekend om zijn choreo's (papiertifo's). Op tribune 4 staat de jongste sfeergroep, Publik Hysterik '04. Deze werd opgericht toen het bezoekersvak werd verkleind. Er kwam toen veel plaats vrij op tribune 4 en enkele jongeren sloegen de handen in elkaar. In 2009 werd voor het 5-jarige bestaan de naam veranderd in Publik Hysterik Kaos.

Externe links

• Officiële website

Referenties

Belgisch voetbal

Nationaal voetbal · Provinciaal voetbal · KBVB · Nationaal voetbalelftal Belgisch nationaal voetbal Eerste klasse · Tweede klasse · Derde klasse · Vierde klasse · Beker van België · Belgische Supercup · Eerste klasse (vrouwen) Eerste klasse seizoen 2011/12 Anderlecht · Beerschot AC · Bergen · Cercle Brugge · Club Brugge · Racing Genk · AA Gent · KV Kortrijk · OH Leuven · Lierse SK · Lokeren · KV Mechelen · Sint-Truiden · Standard Luik · Westerlo · Zulte Waregem