Cercle Brugge
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Cercle Brugge KSV, kortweg Cercle, is een Belgische voetbalclub uit Brugge. De thuishaven is het Jan Breydelstadion in Brugge, dat men deelt met Club Brugge. De vereniging is aangesloten bij de KBVB met stamnummer 12 en heeft groen-zwart als kleuren. Cercle kende vooral succes in de eerste helft van de 20ste eeuw, toen het driemaal de landstitel binnenhaalde. Cercle Brugge heeft een samenwerkingsakkoord met Blackburn Rovers.
 |
Voor actuele informatie, zie: Cercle Brugge 2008/2009 |
Inhoud |
[bewerk] Geschiedenis
Cercle Sportif Brugeois werd opgericht op 9 april 1899 door de "Vereeniging der Oudleerlingen Broeders Xaverianen". Rapid Football Club sloot zich algauw bij de nieuwe vereniging aan. In 1902 werd Vlaamsche FC de Bruges opgedoekt en een deel van de leden trok naar Cercle, een ander deel naar FC Brugeois. De groen-zwarte vereniging sloot zich aan bij de Belgische Voetbalbond op 7 november en ging spelen in de Vlaamse reeks van de hoogste afdeling. Cercle speelde de daaropvolgende jaren in deze Ere Afdeling, maar eindigde meestal onderaan of in de middenmoot, terwijl stadsgenoot FC Brugeois regelmatig in de top van de rangschikking meestreed voor de titel. Na een decennium slaagde de club er eindelijk in mee te doen voor ereplaatsen. In 1910 eindigde men derde, op amper twee punten van kampioen Union Saint-Gilloise en stadsgenoot FC Brugeois. Het jaar erop, in het seizoen 1910/11, was het wel raak, en werd Cercle de eerste Vlaamse club die de landstitel veroverde. De volgende jaren bleef Cercle in de middenmoot of subtop meedraaien. Ook in de Beker van België haalde men goede resultaten. In 1913 bereikte men de finale, maar Union Saint-Gilloise ging na een 3-2 zege met de beker lopen.
Bij het 25-jarig bestaan in 1924 kreeg de vereniging de koninklijke titel en werd de naam Royal Cercle Sportif Brugeois. Bij de invoering van de stamnummers in 1926 kreeg Cercle als één van de oudste nog actieve verenigingen het stamnummer 12 toegewezen. In 1927 slaagde de vereniging er uiteindelijk in een tweede landstitel te veroveren, en ook in de Beker van België was men succesvol. De finale werd met 2-1 gewonnen van Tubantia Borgerhout. Drie jaar later, in 1930, volgde uiteindelijk de derde en laatste landtitel. Cercle bleef nog enkele seizoenen meedraaien in de hoogste afdeling, tot men in 1936 op een voorlaatste plaats eindigde. Voor het eerst diende Cercle te degraderen naar de Tweede Klasse. Na twee seizoenen kon men dankzij reekswinst toch terug plaats nemen in de hoogste afdeling. De ploeg gooide echter geen hoge ogen, en op het eind van de Tweede Wereldoorlog zakte men door een afgetekende laatste plaats in 1946 weer weg naar de Tweede Klasse.
Ditmaal zou Cercle 15 jaar lang in de lagere reeksen blijven hangen. Cercle werd een middenmoter in de Tweede Klasse. In 1952 werd de vereniging voorlaatste in zijn reeks, en Cercle zakte verder weg naar de Derde Klasse. Daar duurde het even eer de ploeg weer kon meestrijden voor de hoogste plaatsen. In 1955 strandde men nog als derde op twee punten van reekswinnaar RRC Tournaisien; het jaar nadien pakte men wel reekswinst, en Cercle kon terugkeren naar Tweede Klasse na vier seizoenen. In 1959 eindigde Cercle daar derde, op amper één punt van de tweede, stadsgenoot RFC Brugeois, dat met de promotie ging lopen. In 1960 strandde Cercle opnieuw op een derde plaats, met evenveel punten als VV Patro Eisden dat ditmaal de promotie wegsnoepte. In 1961 pakte men uiteindelijk wel de tweede plaats, en na vijftien jaar kon Cercle zo terugkeren naar het allerhoogste nationale niveau.
De terugkeer in de hoogste afdeling verliep echter niet zo vlot, en in 1966 eindigde men als laatste op een degradatieplaats. Naast deze sportieve tegenvaller was de vereniging ook betrokken in een omkoopschandaal. Als straf werd Cercle naar de Derde Klasse verwezen. Cercle zou echter in relatief korte tijd terugvechten, via de rechtbank werd ook eerherstel bedongen. Na twee seizoenen pakte men al reekswinst in Derde. In 1968 werd de naam van de vereniging vervlaamst tot Koninklijke Sportvereniging Cercle Brugge. Na drie seizoenen in Tweede pakte Cercle ook daar de titel, en zo keerde men vijf jaar na de omkoopaffaire terug in de Eerste Klasse.
Cercle kende nu een langere periode van een kwarteeuw in de hoogste afdeling, enkel onderbroken door één seizoen Tweede Klasse in 1978/79. De vereniging bleef echter een middenmoter en kon nooit meedoen voor de ereplaatsen. In de Beker van België kende men echter wel succes. In 1985 pakte men de trofee, na in de finale na een 1-1 gelijkspel KSK Beveren te verslaan. Ook in 1986 stootte men door naar de finale, maar ditmaal was stadsrivaal Club Brugge te sterk; Club won met 3-0. Dankzij de bekerwinst van het voorgaande seizoen mocht Cercle deelnemen aan de Europese Beker voor Bekerwinnaars, waar men echter al na een ronde werd uitgeschakeld door FC Dynamo Dresden.
Halverwege de jaren 90 begon weer een moeilijker periode voor Cercle. In 1996 speelde men nog een bekerfinale, opnieuw tegen stadsgenoot Club Brugge. De finale werd met 2-1 verloren, maar leverde Cercle toch een Europees ticket voor volgende seizoen op. Dat seizoen 1996/97 strandde Cercle Brugge echter op een laatste plaats in de competitie, en zakte weer de Tweede Klasse. Ook het Europese avontuur was opnieuw beperkt gebleven tot één ronde, waarin Brann Bergen te sterk was. De clubnaam werd in 1997 gewijzigd in Cercle Brugge Koninklijke Sportvereniging.
Na zes seizoenen in Tweede, slaagt Cercle dankzij de titel in 2003, er weer in te promoveren naar de hoogste klasse. Onder trainer Jerko Tipuric behaalde Cercle de 14de plaats met 35 punten. Het jaar daarop moest de nieuwe trainer, Harm van Veldhoven, aanvallender voetbal brengen. Op 24 november 2004 sterft Nele Deboeuf, vriendin van aanvoerder Denis Viane, op 27-jarige leeftijd na een aanslepende ziekte. De hele groep wordt getroffen en een reeks slechte resultaten volgt; Cercle eindigt uiteindelijk nog in de middenmoot, hetgeen ook de twee daaropvolgende seizoenen onder Van Veldhoven het geval zal zijn. Na het seizoen 2006-2007 vertrekt Harm van Veldhoven naar Germinal Beerschot. Glen De Boeck, ex-Anderlecht, is zijn opvolger. De Boeck heeft nog geen Pro Licencediploma en daarom neemt Eddy Van de Ven in het seizoen 2007-08 als stroman op de bank plaats. Cercle eindigt dat seizoen op de vierde plaats (het beste resultaat sinds 1933), scoort het meeste doelpunten van alle eersteklassers en haalt de kwartfinale van de Beker van België. Met het oog op het seizoen 2008-09 wordt Lorenzo Staelens aangeworven als beloftentrainer en houder van het Pro License-diploma.
[bewerk] Cercle Brugge per seizoen
[bewerk] Stadsrivaliteit
Naast Cercle Brugge speelt ook Club Brugge in Eerste Klasse. De beide clubs treffen elkaar al sinds het begin van de 20ste eeuw regelmatig in competitie- en bekerwedstrijden. Tijdens de derby's ontstaat een ware stadsrivaliteit. In totaal werden al 138 stadsderby's gespeeld. De laatste decennia is stadsgenoot Club echter uitgegroeid tot Belgische topclub en treedt zo meestal als favoriet aan. In het seizoen 2006/07 wist Cercle Brugge na 13 jaar nog eens te winnen van stadsrivaal Club Brugge met 1-0 door een kopdoelpunt van Frederik Boi. In het seizoen 2007-08 versloeg Cercle Brugge Club opnieuw met 1-0 (een doelpunt van Tom De Sutter) in de 8ste finales van de Beker van België. Dit was de allereerste overwinning voor Cercle op Club in de beker van België.
[bewerk] Erelijst
- winnaar (3): 1910/11, 1926/27, 1929/30.
- winnaar (2): 1927, 1985
- finalist (3): 1913, 1986, 1996
- finalist (2): 1985, 1996
Individuele trofeeën
- Verschillende spelers behaalden een trofee toen ze voor de vereniging speelden:
- Topscorer (4)
- 1911 (Alphonse Six), 1992, 1993 en 1994 (Josip Weber)
[bewerk] Seizoen 2008/09
 Zie Cercle Brugge 2008/2009 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
[bewerk] Spelerskern
| Naam | Positie | Nationaliteit | Rugnummer |
|---|---|---|---|
| Rubin Dantschotter | GK |  |
1 |
| Bram Verbist | GK | |
25 |
| Jo Coppens | GK | |
|
| Wouter Artz | V |  |
23 |
| Jimmy De Wulf | V | |
16 |
| Igor Gjuzelov | V |  |
20 |
| Armand "Mahan" Mondakan | V |  |
11 |
| Anthony Portier | V | |
3 |
| Bram Vandenbussche | V | |
21 |
| Denis Viane | V | |
7 |
| Dwight Wille | V | |
13 |
| Frederik Boi | M | |
12 |
| Honour Gombami | M |  |
5 |
| Vusumuzi "Prince" Nyoni | M | |
22 |
| Serhij Serebrennikov | M |  |
14 |
| Tony Sergeant | M | |
17 |
| Obadiah Tarumbwa | M | |
8 |
| Jonas Buyse | M | |
|
| Jelle Schotte | M | |
|
| Lukas Van Eenoo | M | |
|
| Stijn De Smet | A | |
19 |
| Tom De Sutter | A | |
10 |
| Osahon Eboigbe | A |  |
15 |
| Oleg Iachtchouk | A | |
9 |
| Kristof Snelders | A | |
18 |
| Iwein Catteeuw | A | |
[bewerk] Resultaten
[bewerk] Cercle in Europa
- 1R = eerste ronde
| Seizoen | Competitie | Ronde | Land | Club | Score |
|---|---|---|---|---|---|
| 1985/86 | Europacup II | 1R |  |
Dynamo Dresden | 3-2, 1-2 |
| 1996/97 | Europacup II | 1R |  |
SK Brann | 3-2, 0-4 |
| Zie ook Deelnemers UEFA-toernooien België |
[bewerk] Belangrijke ex-voetballers van Cercle Brugge
| Zie ook de lijst van spelers van Cercle Brugge voor een uitgebreider overzicht met spelers |
[bewerk] Voetballers afkomstig uit de Cercle-jeugd
- Maxime Annys (MVV Maastricht)
- Thomas Buffel (Glasgow Rangers)
- Siebe Blondelle (VVV Venlo)
- Günther Vanaudenaerde (KVC Westerlo)
- Vincent Euvrard (KVK Tienen)
- Bjorn De Wilde (SV Roeselare)
- Steve Cooreman (Hamarkameratene)
[bewerk] Pop-Poll d'Echte
Naar jaarlijkse gewoonte organiseert de supportersvereniging d'Echte de Pop-Poll. Iedere supporter kan hieraan deelnemen door op het deelnameformulier hun drie favoriete spelers aan te kruisen. Deze trofee mag beschouwd worden als de "Gouden Schoen" van Cercle. Volgens de reglementen van d' Echte worden de spelers niet alleen beoordeeld op hun voetbalkunde en inzet, maar tevens op hun Cercle-liefde.
Winnaars:
- 1972-1973 Morten Olsen
Denemarken - 1973-1974 Morten Olsen Denemarken
- 1974-1975 Morten Olsen Denemarken
- 1975-1976 Dirk Beheydt
België - 1976-1977 Dirk Beheydt België
- 1977-1978 Julien Verriest België
- 1978-1979 Julien Verriest België
- 1979-1980 Kees Krijgh
Nederland - 1980-1981 Filip Schepens België
- 1981-1982 Alex Querter (niet uitgereikt*) België
- 1982-1983 Paul Sanders België
- 1983-1984 Leen Barth Nederland
- 1984-1985 Geert Broeckaert België
- 1985-1986 Zoran Bojovic
Joegoslavië - 1986-1987 Kalusha Bwalya
Zambia - 1987-1988 Kalusha Bwalya Zambia
- 1988-1989 Geert Broeckaert België
- 1989-1990 Geert Broeckaert België
- 1990-1991 Josip Weber Joegoslavië
- 1991-1992 Josip Weber
Kroatië - 1992-1993 Josip Weber België
- 1993-1994 Dorinel Munteanu
Roemenië - 1994-1995 Yves Feys België
- 1995-1996 Yves Feys België
- 1996-1997 Yves Feys België
- 1997-1998 Isaac Asare
Ghana - 1998-1999 Philippe Piedfort België
- 1999-2000 Mohamed Kanu
Sierra Leone - 2000-2001 Giovanni Dekeyser België
- 2001-2002 Bram Vandenbussche België
- 2002-2003 Mohamed Kanu Sierra Leone
- 2003-2004 Ricky Begeyn België
- 2004-2005 Denis Viane België
- 2005-2006 Darko Pivaljević
Servië - 2006-2007 Christophe Grondin
Frankrijk 
Madagaskar - 2007-2008 Tom De Sutter België
(*) Gezien Querter na het seizoen overstapte naar Club Brugge, vonden de organisatoren dat aan de voorwaarde "Cercle-liefde" niet voldaan werd.