Cercle Brugge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Cercle Brugge
Naam Cercle Brugge Koninklijke Sportvereniging
Bijnaam Cercle(tje), Groen-Zwart, de Vereniging, (Cercle)trutten
Stamnummer 12
Opgericht 1899
Plaats Brugge
Stadion Jan Breydelstadion
Capaciteit 29.042
Voorzitter Vlag van België Paul Vanhaecke
Trainer Vlag van België Lorenzo Staelens
(Hoofd)sponsor ADMB
Competitie Eerste Klasse
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2013/14
Icoontje huidige resultaten Cercle Brugge in het seizoen 2013-2014
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
Het Jan Breydelstadion

Cercle Brugge KSV, kortweg Cercle, is een Belgische voetbalclub uit Brugge die uitkomt in Eerste Klasse. De thuishaven is het Jan Breydelstadion in Brugge, dat men deelt met Club Brugge. De vereniging is aangesloten bij de KBVB met stamnummer 12 en heeft groen-zwart als kleuren. Cercle kende vooral succes in de eerste helft van de 20ste eeuw, toen het driemaal de landstitel binnenhaalde.

Geschiedenis[bewerken]

Cercle Sportif Brugeois werd opgericht op 9 april 1899 door de "Vereeniging der Oudleerlingen Broeders Xaverianen". Rapid Football Club sloot zich algauw bij de nieuwe vereniging aan. In 1902 werd Vlaamsche FC de Bruges opgedoekt en een deel van de leden trok naar Cercle, een ander deel naar FC Brugeois. De groen-zwarte vereniging sloot zich aan bij de Belgische Voetbalbond op 7 november en ging spelen in de Vlaamse reeks van de hoogste afdeling. Cercle speelde de daaropvolgende jaren in deze Ere Afdeling, maar eindigde meestal onderaan of in de middenmoot, terwijl stadsgenoot FC Brugeois regelmatig in de top van de rangschikking meestreed voor de titel. Na een decennium slaagde de vereniging er eindelijk in mee te doen voor ereplaatsen. In 1910 eindigde men derde, op amper twee punten van kampioen Union Saint-Gilloise en stadsgenoot FC Brugeois. Het jaar erop, in het seizoen 1910/11, was het wel raak, en werd Cercle de eerste Vlaamse club die de landstitel veroverde. De volgende jaren bleef Cercle in de middenmoot of subtop meedraaien. Ook in de Beker van België haalde men goede resultaten. In 1913 bereikte men de finale, maar Union Saint-Gilloise ging na een 3-2 zege met de beker lopen.

Bij het 25-jarig bestaan in 1924 kreeg de vereniging de koninklijke titel en werd de naam Royal Cercle Sportif Brugeois. Bij de invoering van de stamnummers in 1926 kreeg Cercle als één van de oudste nog actieve verenigingen het stamnummer 12 toegewezen. In 1927 slaagde de vereniging er uiteindelijk in een tweede landstitel te veroveren, en ook in de Beker van België was men succesvol. De finale werd met 2-1 gewonnen van Tubantia Borgerhout. Drie jaar later, in 1930, volgde uiteindelijk de derde en laatste landtitel. Datzelfde jaar deed Cercle mee in de Coupe Des Nations, de voorloper van de Europacup I. Het verloor tegen SK Slavia Praag en Servette Genève en eindigde het toernooi uiteindelijk als negende. Cercle bleef nog enkele seizoenen meedraaien in de hoogste afdeling, tot men in 1936 op een voorlaatste plaats eindigde. Voor het eerst diende Cercle te degraderen naar de Tweede Klasse. Na twee seizoenen kon men dankzij reekswinst toch terug plaatsnemen in de hoogste afdeling. De ploeg gooide echter geen hoge ogen, en op het eind van de Tweede Wereldoorlog zakte men door een afgetekende laatste plaats in 1946 weer weg naar de Tweede Klasse.

Ditmaal bleef Cercle vijftien jaar in de lagere reeksen hangen. Cercle werd een middenmoter in de Tweede Klasse. In 1952 werd de vereniging voorlaatste in zijn reeks, en Cercle zakte verder weg naar de Derde Klasse. Daar duurde het even eer de ploeg weer kon meestrijden voor de hoogste plaatsen. In 1955 strandde men nog als derde op twee punten van reekswinnaar RRC Tournaisien. Het jaar nadien pakte men wel reekswinst, en Cercle kon terugkeren naar Tweede Klasse na vier seizoenen. In 1959 eindigde Cercle daar derde, op amper één punt van de tweede, stadsgenoot RFC Brugeois, dat met de promotie ging lopen. In 1960 strandde Cercle opnieuw op een derde plaats, met evenveel punten als VV Patro Eisden dat ditmaal de promotie wegsnoepte. In 1961 pakte men uiteindelijk wel de tweede plaats, en na vijftien jaar kon Cercle zo terugkeren naar het allerhoogste nationale niveau.

De terugkeer in de hoogste afdeling verliep echter niet zo vlot, en in 1966 eindigde men als laatste op een degradatieplaats. Naast deze sportieve tegenvaller was de vereniging ook betrokken in een omkoopschandaal. Als straf werd Cercle naar de Derde Klasse verwezen. Cercle zou echter in relatief korte tijd terugvechten, via de rechtbank werd ook eerherstel bedongen. Na twee seizoenen pakte men al reekswinst in Derde. In 1968 werd de naam van de vereniging vervlaamst tot Koninklijke Sportvereniging Cercle Brugge. Na drie seizoenen in Tweede pakte Cercle ook daar de titel en zo keerde men vijf jaar na de omkoopaffaire terug in de Eerste Klasse.

Cercle kende nu een langere periode van een kwarteeuw in de hoogste afdeling, enkel onderbroken door één seizoen Tweede Klasse in 1978/79. De vereniging bleef echter een middenmoter en kon nooit meedoen voor de ereplaatsen. In de Beker van België kende men echter wel succes. In 1985 pakte men de trofee, na in de finale na een 1-1 gelijkspel KSK Beveren te verslaan. Ook in 1986 stootte men door naar de finale, maar ditmaal was stadsrivaal Club Brugge te sterk; Club won met 3-0. Dankzij de bekerwinst van het voorgaande seizoen mocht Cercle deelnemen aan de Europese Beker voor Bekerwinnaars, waar men echter al na een ronde werd uitgeschakeld door FC Dynamo Dresden.

Halverwege de jaren 90 begon weer een moeilijker periode voor Cercle. In 1996 speelde men nog een bekerfinale, opnieuw tegen stadsgenoot Club Brugge. De finale werd met 2-1 verloren, maar leverde Cercle toch een Europees ticket voor volgende seizoen op. Dat seizoen 1996/97 strandde Cercle Brugge echter op een laatste plaats in de competitie, en zakte weer de Tweede Klasse. Ook het Europese avontuur was opnieuw beperkt gebleven tot één ronde, waarin Brann Bergen te sterk was. De clubnaam werd in 1997 gewijzigd in Cercle Brugge Koninklijke Sportvereniging.

Na zes seizoenen in Tweede klasse slaagde Cercle er dankzij de titel in 2003 weer in te promoveren naar de hoogste klasse. Onder trainer Jerko Tipuric behaalde Cercle de 14de plaats met 35 punten. Het jaar daarop moest de nieuwe trainer, Harm van Veldhoven, aanvallender voetbal brengen. Van Veldhoven kon de volgende seizoenen echter niet meer bereiken dan de middenmoot, en vertrok na het seizoen 2006/07 naar Germinal Beerschot. Glen De Boeck, ex-Anderlecht, werd zijn opvolger. De Boeck had nog geen Pro License-diploma en daarom nam Eddy Van de Ven in het seizoen 2007/08 als stroman plaats op de bank. Cercle eindigde dat seizoen als vierde (het beste resultaat sinds 1933), scoorde het meeste doelpunten van alle eersteklassers en haalde de kwartfinale van de Beker van België. Het kwalificeerde zich voor de Intertotocup, maar gaf het ticket door aan de vijfde in de stand, Germinal Beerschot. Met het oog op het seizoen 2008/09 werd Lorenzo Staelens aangeworven als beloftentrainer en houder van het Pro License-diploma. In het seizoen 2009-2010 werd de finale van de beker van België bereikt, maar werd verloren van AA Gent. Nog voor het begin van seizoen 2010-2011, op 21 mei 2010, raakte bekend dat trainer De Boeck zijn contract eenzijdig verbrak en overstapte naar GBA, waar hij een contract tekende voor drie seizoenen.[1] Op 27 mei 2010 werd Bob Peeters aangesteld als nieuwe hoofdtrainer. Hij kwam over van AA Gent, waar hij beloftentrainer was. Cercle speelde in het seizoen 2010-2011 voor het eerst terug Europees sinds 1996-97. In de Europa league stootte Cercle, na het Finse TPS Turku uitgeschakeld te hebben, door naar de derde kwalificatieronde. In deze ronde werd Cercle uitgeschakeld door het Cypriotische Anorthosis Famagusta. In deze Europese campagne werd zo voor het eerst in Cercles naoorlogse geschiedenis een Europese tegenstander uitgeschakeld. Voor het seizoen 2009-2010 sloot Cercle Brugge ook een samenwerkingsakkoord met Sporting Lissabon[2] vanwaar het enkele jonge beloften kon huren. In het begin van seizoen 2012-2013 flirtte Cercle met de degradatie en op 27 oktober 2012 kreeg Bob Peeters zijn ontslag, hij werd opgevolgd door Foeke Booy. Onder de Nederlandse coach plaatste de vereniging zich voor de bekerfinale, maar raakte het niet weg van de laatste plaats. Tijdens play-off III, waarin Cercle het tegen Beerschot AC opnam, nam assistent-coach Lorenzo Staelens het roer over. Hij zorgde ervoor dat Cercle play-off III als winnaar afsloot en aan de eindronde mocht deelnemen. Na de bekerfinale, die verloren ging tegen Genk, wist Cercle zich in de eindronde te verzekeren van het behoud.

Damesvoetbal[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie het artikel Cerkelladies Brugge voor de geschiedenis van de damesploeg

Sinds begin jaren 70 richt de KBVB ook officieel damesvoetbal in en ook Cercle Brugge trad na een paar jaar met een elftal in competitie. In 1975 promoveerde de ploeg er naar Eerste Nationale. Het grootste succes kende de ploeg in 1981, toen het zowel de titel als de beker pakte. De volgende jaren kon men dit succes niet meer herhalen en in de jaren 90 degradeerde de ploeg. In 1998 splitste de damesafdeling zich af van Cercle Brugge en ging voortaan autonoom verder als Cerkelladies Brugge, dat zich bij de KBVB aansloot met stamnummer 9330.

Erelijst[bewerken]

Belgisch landskampioenschap

winnaar (3): 1910/11, 1926/27, 1929/30

Beker van België

winnaar (2): 1926/27, 1984/85
finalist (5): 1912/13, 1985/86, 1995/96, 2009/10, 2012/13

Belgische Supercup

finalist (2): 1984/85, 1995/96

Individuele trofeeën

Verschillende spelers behaalden een trofee toen ze voor de vereniging speelden:
Topscorer (4)
1911 (Alphonse Six), 1992, 1993 en 1994 (Josip Weber)

Resultaten[bewerken]

Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen Beker
  I II P.I          
1899/00 2       Afdeling Oost- & West-Vlaanderen  ?
1900/01 9       Ere Afdeling 6
1901/02 4       Ere Afdeling A 8
1902/03 4       Ere Afdeling A 4
1903/04 3       Ere Afdeling A 17
1904/05 8       Ere Afdeling 15
1905/06 8       Ere Afdeling 12
1906/07 6       Ere Afdeling 17
1907/08 10       Ere Afdeling 6
1908/09 6       Ere Afdeling 22
1909/10 3       Ere Afdeling 36
1910/11 1       Ere Afdeling 35
1911/12 5       Ere Afdeling 27 1/4
1912/13 5       Ere Afdeling 25 fin
1913/14 3       Ere Afdeling 30 1/16
1914/15         Eerste Wereldoorlog
1915/16         Eerste Wereldoorlog
1916/17         Eerste Wereldoorlog
1917/18         Eerste Wereldoorlog
1918/19         Eerste Wereldoorlog
1919/20 8       Ere Afdeling 19
1920/21 5       Ere Afdeling 26
1921/22 6       Ere Afdeling 28
1922/23 3       Ere Afdeling 37
1923/24 3       Ere Afdeling 33
1924/25 4       Ere Afdeling 28
1925/26 5       Ere Afdeling 31
  I II III P.I Vanaf 1926/27 zijn er 3 nationale niveaus
1926/27 1       Ere Afdeling 35 winst
1927/28 3       Ere Afdeling 34
1928/29 4       Ere Afdeling 29
1929/30 1       Ere Afdeling 37
1930/31 7       Ere Afdeling 26
1931/32 6       Ere Afdeling 27
1932/33 3       Ere Afdeling 33
1933/34 8       Ere Afdeling 25
1934/35 6       Ere Afdeling 27
1935/36 13       Ere Afdeling 19
1936/37   6     Eerste Afdeling B 27
1937/38   1     Eerste Afdeling B 39
1938/39 11       Ere Afdeling 22
1939/40       Ere Afdeling competitie niet afgerond wegens Tweede Wereldoorlog
1940/41       Ere Afdeling B officieuze competitie wegens oorlog
1941/42 13       Ere Afdeling 13
1942/43 8       Ere Afdeling 28
1943/44 8       Ere Afdeling 29
1944/45       Ere Afdeling competitie niet afgerond wegens oorlog
1945/46 19       Ere Afdeling 18
1946/47   7     Eerste Afdeling B 33
1947/48   5     Eerste Afdeling A 33
1948/49   11     Eerste Afdeling B 28
1949/50   11     Eerste Afdeling A 28
1950/51   11     Eerste Afdeling B 27
1951/52   15     Eerste Afdeling A 18
  I II III IV Vanaf 1952/53 zijn er 4 nationale niveaus
1952/53     8   Derde Klasse B 32
1953/54     7   Derde Klasse A 31
1954/55     3   Derde Klasse B 40
1955/56     1   Derde Klasse A 47
1956/57   9     Tweede Klasse 28
1957/58   11     Tweede Klasse 25
1958/59   3     Tweede Klasse 38
1959/60   3     Tweede Klasse 39
1960/61   2     Tweede Klasse 41
1961/62 14       Eerste Klasse 24
1962/63 11       Eerste Klasse 26
1963/64 10       Eerste Klasse 26
1964/65 11       Eerste Klasse 25
1965/66 16       Eerste Klasse 16 degradatie naar Derde Klasse na omkoopzaak
1966/67     4   Derde Klasse A 35
1967/68     1   Derde Klasse B 45
1968/69   4     Tweede Klasse 37
1969/70   6     Tweede Klasse 35
1970/71   1     Tweede Klasse 46
1971/72 5       Eerste Klasse 32
1972/73 11       Eerste Klasse 28
1973/74 8       Eerste Klasse 27
1974/75 10       Eerste Klasse 37
1975/76 13       Eerste Klasse 31
1976/77 8       Eerste Klasse 35
1977/78 17       Eerste Klasse 16
1978/79   1     Tweede Klasse 46
1979/80 10       Eerste Klasse 32
1980/81 14       Eerste Klasse 29
1981/82 14       Eerste Klasse 28
1982/83 12       Eerste Klasse 29 1/8
1983/84 11       Eerste Klasse 31 1/32
1984/85 11       Eerste Klasse 29 winst
1985/86 10       Eerste Klasse 34 fin
1986/87 11       Eerste Klasse 30 1/2
1987/88 7       Eerste Klasse 33 1/32
1988/89 15       Eerste Klasse 27 1/32
1989/90 9       Eerste Klasse 31 1/16
1990/91 16       Eerste Klasse 25 1/32
1991/92 9       Eerste Klasse 34 1/16
1992/93 13       Eerste Klasse 28 1/16
1993/94 12       Eerste Klasse 29 1/16
1994/95 15       Eerste Klasse 28
1995/96 8       Eerste Klasse 49 fin
1996/97 18       Eerste Klasse 27 1/16
1997/98   10     Tweede Klasse 44 1/16
1998/99   9     Tweede Klasse 42 1/8
1999/00   8     Tweede Klasse 54 1/16
2000/01   7     Tweede Klasse 49 1/4
2001/02   6     Tweede Klasse 52 4de in eindronde met 4 punten V
2002/03   1     Tweede Klasse 69 1/16
2003/04 14       Eerste Klasse 35 1/4
2004/05 11       Eerste Klasse 41 1/16
2005/06 14       Eerste Klasse 37 1/8
2006/07 12       Eerste Klasse 38 1/16
2007/08 4       Eerste Klasse 60 1/4
2008/09 9       Eerste Klasse 47 1/2
2009/10 9       Eerste Klasse 38 in play-off II A eindigde Cercle Brugge op de 3e plaats met 7 punten fin
2010/11 9       Eerste Klasse 39 in play-off II was Cercle verliezend finalist 1/2
2011/12 7       Eerste Klasse 46 winnaar play-off II, verloren in barrage voor Europa League 1/8
2012/13 16       Eerste Klasse 14 Cercle plaatst zich via play-off III voor de eindronde en wint die fin
2013/14 11       Eerste Klasse 33 1/4
2014/15       Eerste Klasse

Cercle in Europa[bewerken]

  • 1R = eerste ronde
  • 2Q = tweede voorronde
  • 3Q = derde voorronde
  • PUC = punten UEFA coëfficiënten
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1985/86 Europacup II 1R Vlag van Duitse Democratische Republiek Dynamo Dresden 3-2, 1-2 2.0
1996/97 Europacup II 1R Vlag van Noorwegen SK Brann 3-2, 0-4 2.0
2010/11 Europa League 2Q Vlag van Finland TPS Turku 0-1, 2-1 2.0
3Q Vlag van Cyprus Anorthosis Famagusta 1-0, 1-3

Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 6.0

Nuvola single chevron right.svg Zie ook Deelnemers UEFA-toernooien België

Records[bewerken]

Wedstrijden in Belgische eerste klasse[bewerken]

Naam Nationaliteit Wedstrijden
1 Geert Broeckaert Vlag van België België 314
2 Rudy Poorteman Vlag van België België 306
3 Bram Van Kerkhof Vlag van Nederland Nederland 292
4 Kurt Soenens Vlag van België België 290
5 Wim Kooiman Vlag van Nederland Nederland 277
Huidige kern
1 Bram Verbist Vlag van België België 160
2 Arnar Viðarsson Vlag van IJsland IJsland 153

Seizoen 2013-2014[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Cercle Brugge in het seizoen 2013-2014 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Persoonlijkheden[bewerken]

Belangrijke ex-spelers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook de lijst van spelers van Cercle Brugge voor een uitgebreider overzicht met spelers
Voormalig speler Stijn De Smet neemt een hoekschop.
   

Spelers afkomstig uit de Cercle-jeugd[bewerken]

Trainers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van trainers van Cercle Brugge voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bron:[3][4]


Voorzitters[bewerken]

Bron:[3][4]


Verenigingscultuur[bewerken]

Stadsrivaliteit[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Brugse stadsderby voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Naast Cercle Brugge speelt ook Club Brugge in Eerste Klasse. De beide clubs treffen elkaar al sinds het begin van de 20ste eeuw regelmatig in competitie- en bekerwedstrijden. Tijdens de derby's ontstaat een ware stadsrivaliteit.

De laatste decennia is stadsgenoot Club echter uitgegroeid tot Belgische topclub en treedt zo meestal als favoriet aan. In het seizoen 2006/07 wist Cercle Brugge na 13 jaar nog eens te winnen van stadsrivaal Club Brugge met 1-0 door een kopdoelpunt van Frederik Boi[5].

In het seizoen 2007-08 versloeg Cercle Brugge Club opnieuw met 1-0 (een doelpunt van Tom De Sutter) in de 8ste finales van de Beker van België[6]. Dit was de allereerste overwinning voor Cercle op Club in de beker van België.

In het Seizoen 2010-2011 stond de stadsderby gepland op de derde speeldag. Na vier jaar wist Cercle Brugge nog eens stadsgenoot Club te verslaan in de Jupiler Pro League. Deze match eindigde op 3-1[7]. Nadat ook de terugmatch gewonnen werd, haalde Cercle voor het eerst sinds 1992/93 6 op 6 in de Brugse burenstrijd.[8] Cercle wist ook in het seizoen 2012/13 te winnen van Club, in de Beker Van België.

Pop-Poll d'Echte[bewerken]

Naar jaarlijkse gewoonte organiseert de supportersvereniging d'Echte de Pop-Poll. Iedere supporter kan hieraan deelnemen door op het deelnameformulier hun drie favoriete spelers aan te kruisen. Deze trofee mag beschouwd worden als de "Gouden Schoen" van Cercle. Volgens de reglementen van d' Echte worden de spelers niet alleen beoordeeld op hun voetbalkunde en inzet, maar tevens op hun Cercle-liefde.

Winnaars[9][bewerken]


(*) Aangezien Querter na het seizoen overstapte naar Club Brugge, vonden de organisatoren dat aan de voorwaarde "Cercle-liefde" niet voldaan werd.

Bekende supporters van Cercle Brugge[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Roland PODEVIJN, Cercle Brugge 1899-1989, Brugge, 1989
  • J. CLAEYS & G. DEBACKER, Jubileumboek Cercle Brugge KSV, Brugge 1999
  • Marnix KNOCKAERT, KSV Cercle Brugge, Competitief, Brugge 2003
  • Georges DEBACKER & Marnix KNOCKAERT, 115 jaar Cercle Brugge in een notendop, Brugge, 2014.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Glen De Boeck nieuwe trainer van Germinal Beerschot, demorgen.be, 21-05-2010, geraadpleegd op 22-05-2010
  2. Cercle Brugge in zee met Sporting Lissabon, hln.be, 16-04-2009, geraadpleegd op 10-10-2010
  3. a b Roland Podevijn, Cercle Brugge 1899-1989, K.S.V. Cercle Brugge, 1989
  4. a b J. Claeys en G. Debacker, Jubileumboek Cercle Brugge KSV, 1999
  5. matchverslag Cercle-Brugge-Club Brugge, sporza.be, 17-12-2006, geraadpleegd op 22-09-2010
  6. Sterk Cercle schakelt Club uit in geladen derby, demorgen.be, 14-01-2008, geraadpleegd op 22-09-2010
  7. Cercle Brugge vloert 9 Club-spelers in Brugse derby, demorgen.be, 15-08-2010, geraadpleegd op 22-09-2010
  8. Cercle haalt 6 op 6 tegen Club, demorgen.be, 21-11-2010, geraadpleegd op 30-11-2010
  9. Pop-poll d'Echte, cerclebrugge.be, geraadpleegd 22-09-2010
  10. Le Bacq, Tom. Club en Cercle samen verdraagzaam. Het Nieuwsblad (14-12-2006) Geraadpleegd op 10 oktober 2010
  11. a b De pronostiek van, uit Het Nieuwsblad, 9/11/2007
  12. a b Bekende Cercle fans, uit Het Laatste Nieuws, 19/02/2005
  13. Hoste, G., 06-05-2010. Column - Cerclesupporter zijn zit in je DNA.. Sport/Voetbalmagazine Speciale editie: 130.
  14. Le Bacq, Tom. Phaedra en co mee met Cercle naar bekerfinale. Het Nieuwsblad (28-04-2010) Geraadpleegd op 10 oktober 2010
  15. Buyse, F., 06-05-2010. 'Als je wilt winnen, moet je ook kunnen verliezen'. Sport/Voetbalmagazine Speciale editie: 86-87.
  16. Pol Van Den Driessche, CD&V-senator en woordvoerder Cercle Brugge. het Nieuwsblad (13-03-2008) Geraadpleegd op 17 oktober 2010