Antwerp FC
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||
![]() |
||||||||||||||||||||||||||||||
| Naam: | Royal Antwerp Football Club | |||||||||||||||||||||||||||||
| Bijnaam: | "Great Old"[1] | |||||||||||||||||||||||||||||
| Opgericht: | 1880 | |||||||||||||||||||||||||||||
| Stadion: | Bosuilstadion | |||||||||||||||||||||||||||||
| Capaciteit: | 16.649 | |||||||||||||||||||||||||||||
| Voorzitter: | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Trainer: | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Hoofdsponsor: | / | |||||||||||||||||||||||||||||
| Competitie: | Exqi League (Tweede Klasse) | |||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||
| geldig voor 2008-2009 | ||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||
Royal Antwerp Football Club (afgekort RAFC) of kortweg Antwerp, is een Belgische professionele voetbalclub uit Deurne, Antwerpen. De club werd opgericht in 1880 als de "Antwerp Athletic Club" en is daarmee de oudste club van België waardoor het ook bij de Koninklijke Belgische Voetbalbond aangesloten is met stamnummer 1.
Sinds 1993 is Antwerp de laatste Belgische voetbalclub die een Europese Bekerfinale betwistte. Antwerp heeft ook sinds 1998 een samenwerkingsakkoord met Manchester United FC. Ze spelen reeds sinds 1923 in het Bosuilstadion (16.649 plaatsen, waarvan 13.253 overdekte zitplaatsen, 2.596 overdekte staanplaatsen en 800 Business Seats) en de clubkleuren zijn rood en wit.
Inhoud |
[bewerken] Geschiedenis
Rond 1880 ontstond in Antwerpen de Antwerp Athletic Club. In deze sportclub werden verschillende sporten beoefend, zoals rugby, tennis, cricket en voetbal. Aanvankelijk bestond geen georganiseerde voetbalafdeling. Die kwam er vanaf 1887, onder de naam Antwerp Football Club, met een eigen penningmeester en secretaris, en eigen voorzitter vanaf 1889. Met het ontstaan van Brussels Football Club in 1889, kreeg men een tegenstander waar men regelmatig tegen speelde.
Antwerp Athletic Club ging failliet in 1892. Op 8 mei van datzelfde jaar ging Antwerp Football Club als zelfstandige organisatie door; op 11 mei werd ook Antwerp Cricket And LawnTennis' opgericht. Beide clubs deelden het volgende jaar dezelfde terreinen, tot het cricket in 1894 verdween uit Antwerpen. Een tennisafdeling sloot zich aan bij Antwerp FC.
Antwerp FC werd één van de stichtende leden van de UBSSA, de Belgische sportbond en latere Voetbalbond, opgericht op 11 augustus 1895. Antwerp nam als favoriet deel aan de allereerste competitie in 1895/96, maar moest uiteindelijk de allereerste titel laten aan FC Liégeois. Ook de volgende jaren kon Antwerp helemaal niet meestrijden voor de titel, en stelde het sportief teleur, tot het seizoen 1899/1900. Dat seizoen eindigde de club op een gedeelde eerste plaats met Racing Club de Bruxelles. Een testwedstrijd in Leuven moest beslissen wie kampioen werd. Antwerp verloor met 1-0 na een owngoal, en pakte zo naast de titel.
In mei 1900 kende het voetbal in Antwerpen een groot conflict. Een groot deel van de spelers van Antwerp trok naar het pas opgerichte Beerschot AC. Dat Beerschot zou de volgende twee seizoenen ook telkens op een tweede plaats stranden. Antwerp daarentegen, ging in 1900/01 vrijwillig in de Eerste Afdeeling (toen de Tweede Klasse spelen, om te herstellen van het verdwijnen van zoveel spelers. Na één seizoen keerde Antwerp terug, maar kon er jarenlang geen rol van betekenis spelen. In 1903 ging de ploeg spelen op een terrein aan de Kruisstraat; vijf jaar later verhuisden ze naar de Broodstraat, waar ze voor het eerst eigenaar werden.
Na de Eerste Wereldoorlog kenden de Antwerpse club geleidelijk aan meer succes. Het was echter concurrent Beerschot dat in 1922 als eerste club uit de stad met een landstitel ging lopen. Antwerp FC eindigde dat jaar als al derde, op amper twee puntjes. Ondertussen had Antwerp in 1920 de koninklijke titel gekregen en heette sindsdien Royal Antwerp FC.
Antwerp keek opnieuw uit naar nieuwe terreinen. Men had een groot (30 ha) en open terrein op het oog in Deurne, nabij de lusttuin Bosschuil. Er ontstond onenigheid binnen de club. Een groep binnen het bestuur, met onder meer voorzitter Henri Elebaers en Alfred Verdyck, haalden met één stem de meerderheid voor hun plan om enkel de 8 hectare op te kopen die nodig was voor de uitbouw van de nieuwe infrastructuur. Anderen en geldschieters daarentegen hadden het volledige terrein willen kopen, en zouden de overige oppervlakte gebruiken voor andere winstgevend projecten. Dit was echter in strijd met de regels van de Voetbalbond, die geen commerciële activiteiten toestond. Het Bosuilstadion werd ingewijd op 1 november 1923 met een wedstrijd tussen België en Engeland, die 40.000 toeschouwers aantrok.
Ondanks dit nieuwe groot stadion kende Antwerp nog problemen. Stadsrivaal Beerschot bleef de betere club in Antwerpen en pakte nog enkele landstitels in de jaren 20. Ook op extra-sportief gebied bleven de conflicten in de club voortduren. De investeerders en eigenaars wilden professioneel worden, gebaseerd op het Engels model. Professionalisme was in die tijd echter nog niet toegelaten door de Voetbalbond, en het bestuur verkoos dan ook amateur te blijven. De eigenaars van de officiële naam en het Bosuilstadion weigerden nog de toegang tot het stadion. Met een jonge ploeg, en met de naam L'Antwerp, speelde men zo het seizoen 1928/29. De thuiswedstrijden werd afgewerkt op de naburige terreinen van Beerschot AC en van Berchem Sport. Toch wist Antwerp met deze ploeg in 1929 zijn allereerste landstitel binnen te halen. Antwerp was samen met Beerschot op een eerste plaats geëindigd. Een testwedstrijd op het terrein van Racing Mechelen moest over de titel beslissen; Antwerp won met 2-0. De partijen binnen de club verzoenden zich opnieuw, en men ging weer als Royal Antwerp FC in het eigen Bosuilstadion spelen.
Antwerp kon in 1930 bijna zijn titel verlengen, maar strandde als tweede op één puntje van kampioen RCS Brugeois. Het jaar nadien, in 1930/31, was het echter opnieuw raak, en haalde Antwerp zijn tweede landstitel binnen. Het jaar nadien strandde men opnieuw als tweede op slechts één puntje, ditmaal van kampioen en provinciegenoot Liersche SK.
Antwerp bleef meestrijden in de top tijdens de jaren 30. Halverwege de jaren 30 ontstond een nieuw conflict in de club. In 1934 was de Hongaarse trainer Ignace Molnar binnengehaald. Onder die trainer was het seizoen 1935/36 slechte van start gegaan, maar de terugronde was voor Antwerp een erg sterke periode. Die werd al ingezet met een 7-1 zegen tegen de uittredende kampioen Union Royale Saint-Gilloise. Antwerp zou uiteindelijk het seizoen afsluiten met 99 gescoorde doelpunten in 26 wedstrijden; dit waren er 37 meer dan kampioen Daring Club de Bruxelles. Toch werd Molnar door het bestuur ontslagen.
Er ontstond onenigheid tussen de speler en het bestuur. Het volgende seizoen slaagde de ploeg er niet in aan te knopen met de sterke prestaties van het vorige seizoen, en werd een modale middenmoter. Na een 7-1-verlies bij Standard Club Liège, werden verschillende pro-Molnar spelers van opzettelijk slecht spelen beschuldigd, en geschorst door het bestuur. Ze verlieten de club, en richtten Antwerp Boys op, waar ook andere voormalige en actieve Antwerpspelers naar toe trokken. Die nieuwe club sloot zich aan bij de Vlaamse Voetbalbond, een met de KBVB concurrerende bond. Die ploeg zou er enkele malen kampioen worden.
De eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog werd geen competitie gespeeld, of werden provinciale kampioenschappen gespeeld met een irreguliere nationale eindronde. Vanaf 1941 werden de normale competities hervat. Antwerp bleef één van de betere clubs, en slaagde er zo in 1943/44 in zijn derde landstitel te pakken. Het volgende seizoen werd door de gevechten tijdens de Bevrijding niet gespeeld. Het eerste seizoen na de oorlog (1945/46) kon Antwerp weliswaar zijn titel niet verlengen; het eindigde tweede na RFC Malinois. Tegen de jaren 50 was Antwerp een weer een middenmoter geworden.
In 1955 slaagde de club er echter opnieuw in een prijs te pakken. Antwerp won bij zijn 75-jarig bestaan zijn eerste Beker van België, na een 4-0 winst tegen Waterschei SV Thor. In het volgende competitieseizoen 1955/56 wist men ook nog eens tweede te worden. Antwerp streed opnieuw mee aan de top. In 1957 pakte Antwerp zo zijn vierde landstitel, met 6 punten voorsprong op het in die tijd erg succesvolle RSC Anderlecht. Het jaar nadien wist Antwerp bijna zijn titel te verlengen. Antwerp eindigde met evenveel punten als Standard Club Liégeois. Bij gelijke punten was het in die tijd echter de ploeg met de minste nederlagen die eerste werd. Standard had slechts vier wedstrijden verloren, Antwerp vijf. Zo greep Antwerp in 1958 net naast de titel. Antwerp speelde dat jaar wel voor het eerst Europees. In de Europacup trof men Europese topclub Real Madrid. Na een 1-2 nederlaag thuis voor 55.000 toeschouwers, ging Antwerp ook in Madrid met 6-0 onderuit.
Antwerp eindigde nog een paar maal bovenaan in het begin van de jaren 60, maar moest in 1964/65 plots vechten tegen degradatie. Uiteindelijk eindigde Antwerp met twee punten voor de twee degraderende ploegen. Antwerp redde zich na onder meer een 1-0 zege tegen uiteindelijke degradant KFC Diest de voorlaatste speeldag. Antwerp bleef echter wisselvallig. Uiteindelijk eindigde Antwerp in 1968 echter als voorlaatste. Voor het eerst in zijn geschiedenis moest Antwerp verplicht degraderen uit de Eerste Klasse. De oorzaak werd gezocht bij de terughoudendheid van het clubbestuur zich aan te passen aan het groeiend professionalisme in het Belgisch voetbal. Voorzitter Fernand Collin nam ontslag en een nieuw bestuur zou proberen de toekomst van de club te verzekeren.
Het eerste seizoen in Tweede Klasse was erg slecht. Antwerp eindigde ver onderaan, en werd pas 12de op 16 clubs. Het seizoen nadien eindigde Antwerp echter tweede, met evenveel punten als kampioen KFC Diest, en verdiende zo weer een promotie naar de hoogste afdeling in 1970.
In 1970/71 kon Antwerp met geluk een degradatie vermijden. In de loop van het seizoen was de latere kampioen Standard met 0-2 bij Antwerp komen winnen. Standard had echter 4 buitenlanders opgesteld, één meer dan toegelaten. Na een klacht kreeg Antwerp een 5-0 overwinnen met de bijhorende twee punten toegekend. Uiteindelijk bleek op het einde van het seizoen Antwerp met amper één puntje voorsprong te eindigden op de voorlaatste, Charleroi SC. Die twee punten bleken zo een belangrijk aandeel te hebben gehad in het behoud van de ploeg in de hoogste afdeling.
Antwerp kon uiteindelijk langzaam weer opklimmen. In 1973/74 werd shirtsponsoring ingevoerd in België. Bell Telephone werd de eerste sponsor die verscheen op het shirt van Antwerp. Dat jaar bereikte men de halve finale van de Belgische Beker. Bovendien sloot men het seizoen weer af op een tweede plaats, op amper twee punten van kampioen Anderlecht. Ook in 1975 werd men tweede, weliswaar op ruime achterstand van RWDM. In de Beker bereikte Antwerp dat jaar de finale, na onder meer de uitschakeling van datzelfde RWDM. Uiteindelijk was het Anderlecht dat met 1-0 de bekerwinst pakte.
Het seizoen nadien startte Antwerp als één van de favorieten. Het schakelde in de UEFA Cup ook Aston Villa uit. Onder andere door een hoop blessureleed, eindigde men het seizoen uiteindelijk in de middenmoot. Antwerp bleef de komende seizoen meestal in de middenmoot spelen. In 1987 eindigde men zelfs even boven de degradatiezone. Het jaar nadien, onder trainer Georg Kessler, zette Antwerp echter onverwacht sterke prestaties neer. Antwerp werd ongeslagen herfstkampioen. Na de winterstop ging het echter iets minder, en uiteindelijk strandde men samen met KV Mechelen, op amper twee puntjes van kampioen Club Brugge. Antwerp kon het seizoen nadien echter niet doorgaan op dit elan. Het werd Europees vroeg uitgeschakeld, en kon in de competitie nog net een Europees ticket bemachtigen op het einde van het seizoen.
Dat volgende Europees seizoen in de UEFA Cup 1989/90 zette de ploeg een memorabele prestatie neer tegen het Bulgaarse Vitosha Sofia. Antwerp had in Bulgerije 0-0 gelijk gespeeld. Bij de terugwedstrijd kwam Antwerp echter al gauw op achterstand. Twintig minuten voor tijd verloor men na een blessure ook Franky Dekenne als elfde man. Een minuut voor het eind stond Antwerp 1-3 achter. Na de blessure werd echter 6 minuten extra speeltijd gegeven. Antwerp scoorde nog drie maal in die minuten, en plaatste zich zo in extremis voor de volgende ronde. In de volgende rondes schakelde Antwerp recente UEFA-bekerfinalisten Dundee United en VfB Stuttgart uit om uiteindelijk in de kwartfinales tegen 1. FC Köln te stranden. Ook in de nationale competitie pakte men weer een Europees ticket.
In 1991 werd het oude Bosuilstadion grondig verbouwd, en werden onder meer 800 business-seats ingericht. In 1992 was Antwerp succesvol in de Beker van België. KV Mechelen werd verslagen na strafschoppen. Pas de 22ste strafschop bracht de beslissing. 37 jaar na de eerste bekerwinst, en 35 jaar na de laatste titel, haalde Antwerp weer een trofee binnen.
Dankzij die bekerwinst speelde Antwerp in 1992/93 in de Europese Beker voor Bekerwinnaars. Antwerp was er succesvol, en stootte door naar de finale. De finale werd gespeeld tegen het Italiaanse AC Parma, in het Engelse Wembleystadion, maar werd weliswaar met 3-1 verloren.
Antwerp eindigde in de competitie nog een paar jaar in de subtop, maar kon Europees geen successen meer boeken. In de competitie eindigde men in 1995 zelfs maar net boven de degradatiezone. Bovendien waren er problemen met het stadion. Zo liet in augustus 1995 de stad Antwerpen een tribune een tijd sluiten omwille van de instabiliteit van de dakconstructie. Het volgend jaar bleven de affaires rond het stadion aanslepen en volgde een nieuwe sluiting. Een derde sluiting volgde eind 1997. Ook sportief gezien kende Antwerp weinig succes. 1997/98 eindigde men afgetekend op de laatste plaats, en Antwerp degradeerde opnieuw naar Tweede Klasse. De tweede staantribune werd gesloopt, en Antwerp kreeg geen steun voor de bouw van een nieuw stadion. De club ging wel een samenwerking aan met het Engelse Manchester United. Beloftevolle jongeren van de Engelse club zou bij Antwerp speelkans krijgen en ervaring opdoen in competitie alvorens terug te keren naar Engeland.
Antwerp strandde zijn eerste nieuwe seizoen in Tweede Klasse al op een tweede plaats. Ook via de eindronde kon men echter geen promotie afdwingen. Het volgende seizoen was het wel raak. Antwerp won de Tweede Klasse in 1999/2000, en keerde terug naar de hoogste afdeling. Antwerp kon in Eerste Klasse echter moeilijk bevestigen, en in 2004 werd het opnieuw laatste. Opnieuw zakte men naar Tweede Klasse.
Seizoen 2007-2008 was opnieuw een tegenvaller voor de Great Old. Opnieuwe knokte de ploeg zich in de eindronde en eindigde 2e. AFC Tubeke promoveerde naar de Belgische eerste klasse.
In het seizoen 2008-2009 liep het ook niet altijd van een leien dakje. Onder leiding van Dimitri Davidovic kon Antwerp geen aansluiting vinden bij de top van het klassement. Davidovic werd dan ook in februari vervangen door zijn assistent Ratko Svilar. Svilar wist met dezelfde ploeg een reeks van dertien wedstrijden zonder nederlaag te realiseren en eindigde alsnog 3des in de eindstand. RAFC was daarmee geplaatst voor de eindronde. Ook dit jaar slaagde de Great Old er niet in om via deze weg de promotie af te dwingen. Roeselare won de eindronde en bleef zo alsnog in de Jupiler Pro League.
[bewerken] Erelijst
- winnaar (4): 1928/29, 1930/31, 1943/44, 1956/57
- tweede (11): 1895/96, 1924/25, 1929/30, 1931/32, 1932/33, 1945/46, 1955/56, 1957/58, 1962/63, 1973/74, 1974/75
- winnaar (2): 1955, 1992
- finalist (1): 1975
- finalist (1): 1992
Europese Beker voor Bekerwinnaars
- finalist (1): 1993
Individuele trofeeën
- Verschillende spelers behaalden een trofee toen ze voor de club speelden:
- Topscorer (6)
- 1931 (Joseph Van Beeck), 1933 (Guillaume Ulens), 1936 (Florent Lambrechts), 1939 (Jozef Wagner), 1975 (Alfred Riedl), 1988 (Francis Severeyns)
- Belgische Gouden Schoen (2)
- 1956 (Vic Mees), 1966 (Wilfried Van Moer)
[bewerken] Antwerp in Europa
- Groep = groepsfase
- 1R = eerste ronde / 2R = tweede ronde
- 1/8 = achtste finale / 1/4 = kwart finale / 1/2 = halve finale
- F = finale
| Seizoen | Competitie | Ronde | Land | Club | Score |
|---|---|---|---|---|---|
| 1957/58 | Europacup I | 1/8 | Real Madrid | 1-2, 0-6 | |
| 1964/65 | Jaarbeursstedenbeker | 1R | Hertha BSC Berlin | 1-2, 2-0 | |
| 2R | Athletic Bilbao | 0-2, 0-1 | |||
| 1965/66 | Jaarbeursstedenbeker | 1R | Glentoran FC | 1-0, 3-0 | |
| 2R | FC Barcelona | 2-1, 0-2 | |||
| 1966/67 | Jaarbeursstedenbeker | 1R | Union Luxemburg | 1-0, 1-0 | |
| 2R | Kilmarnock FC | 0-1, 2-7 | |||
| 1967/68 | Jaarbeursstedenbeker | 1R | Göztepe Izmir | 1-2, 0-0 | |
| 1974/75 | UEFA Cup | 1R | Sturm Graz | 1-2, 1-0 | |
| 2R | Ajax Amsterdam | 0-1, 2-1 | |||
| 1975/76 | UEFA Cup | 1R | Aston Villa | 4-1, 1-0 | |
| 2R | Slask Wroclaw | 1-1, 1-2 | |||
| 1983/84 | UEFA Cup | 1R | FC Zürich | 4-1, 4-2 | |
| 2R | RC Lens | 2-2, 2-3 | |||
| 1988/89 | UEFA Cup | 1R | 1. FC Köln | 2-4, 1-2 | |
| 1989/90 | UEFA Cup | 1R | Vitosha Sofia | 0-0, 4-3 | |
| 2R | Dundee United | 4-0, 2-3 | |||
| 1/8 | VfB Stuttgart | 1-0, 1-1 | |||
| 1/4 | 1. FC Köln | 0-2, 0-0 | |||
| 1990/91 | UEFA Cup | 1R | Ferencvaros | 0-0, 1-3 | |
| 1992/93 | Europacup II | 1R | Glenavon FC | 0-0, 1-0 | |
| 1/8 | FC Admira/Wacker | 4-2, 3-4 | |||
| 1/4 | Steaua Boekarest | 0-0, 1-1 | |||
| 1/2 | Spartak Moskou | 0-1, 3-1 | |||
| F | AC Parma | 1-3 | |||
| 1993/94 | UEFA Cup | 1R | CS Maritimo | 2-0, 2-2 | |
| 2R | Casino Salzburg | 0-1, 0-1 | |||
| 1994/95 | UEFA Cup | 1R | Newcastle United | 0-5, 2-5 | |
| 1997 | Intertoto Cup | Groep | Ards FC | 1-0 | |
| Groep | Nea Salamina Famagusta | 4-0 | |||
| Groep | AJ Auxerre | 0-5 | |||
| Groep | Lausanne Sports | 2-2 |
[bewerken] Resultaten
| Seizoen | Klasse | Reeks | Punten | Opmerkingen | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| I | II | III | IV | |||||
| 1989/90 | 4 | Eerste Klasse | 43 | |||||
| 1990/91 | 7 | Eerste Klasse | 36 | |||||
| 1991/92 | 5 | Eerste Klasse | 41 | |||||
| 1992/93 | 5 | Eerste Klasse | 41 | |||||
| 1993/94 | 4 | Eerste Klasse | 39 | |||||
| 1994/95 | 16 | Eerste Klasse | 24 | |||||
| 1995/96 | 13 | Eerste Klasse | 42 | |||||
| 1996/97 | 6 | Eerste Klasse | 53 | |||||
| 1997/98 | 18 | Eerste Klasse | 25 | |||||
| 1998/99 | 2 | Tweede Klasse | 69 | vierde in eindronde met 5 punten | ||||
| 1999/00 | 1 | Tweede Klasse | 80 | |||||
| 2000/01 | 12 | Eerste klasse | 40 | |||||
| 2001/02 | 16 | Eerste klasse | 31 | |||||
| 2002/03 | 12 | Eerste Klasse | 34 | |||||
| 2003/04 | 18 | Eerste Klasse | 27 | |||||
| 2004/05 | 4 | Tweede Klasse | 50 | derde in eindronde met 4 punten | ||||
| 2005/06 | 7 | Tweede Klasse | 49 | |||||
| 2006/07 | 4 | Tweede Klasse | 60 | tweede in eindronde met 10 punten | ||||
| 2007/08 | 5 | Tweede Klasse | 59 | tweede in eindronde met 12 punten | ||||
| 2008/09 | 3 | Tweede Klasse | 61 | vierde in eindronde met 5 punten | ||||
[bewerken] Seizoen 2008-09
[bewerken] Bekende oud-spelers
[bewerken] Trainers
| Seizoen | Trainer(s) | Nationaliteit |
|---|---|---|
| 2000-2001 | Regi Van Acker | |
| 2001-2002 | Wim De Coninck+ Henk Houwaart | |
| 2002-2003 | Henk Houwaart | |
| 2003-2004 | Marc Grosjean + Dojcin Perazic + René Desaeyere | |
| 2004-2005 | Regi Van Acker + Jerko Tipurić | |
| 2005-2006 | Regi Van Acker | |
| 2006-2007 | Warren Joyce | |
| 2007-2008 | Warren Joyce | |
| 2008-2009 | Dimitri Davidovic (assistent: Ratko Svilar) | |
| 2009-2010 | Ratko Svilar |
[bewerken] Externe links
- Royal Antwerp Football Club, Officiële website
- RAFC-museum
- RAFC Fan Blog
- RAFC TV
- Website van de Federatie van Antwerp Supporters Clubs
- Red Army vzw
- Ploeg van't stad! (sfeerfilmpjes)
- Onafhankelijke fansite
- Onafhankelijk forum
Bronnen |
| Belgisch voetbal |
|---|
|
Nationaal voetbal · Provinciaal voetbal · KBVB · Nationaal voetbalelftal Eerste klasse · Tweede klasse · Derde klasse · Vierde klasse · Beker van België · Belgische Supercup Tweede klasse seizoen 2009/10 Antwerp · KSK Beveren · Boussu Dour Borinage · FC Brussels · FCV Dender EH · Eupen · Lierse · KVSK United · RAEC Mons · KV Oostende · OH Leuven · Club Luik · SK Ronse · KVK Tienen · RFC Tournai · AFC Tubize · KV Turnhout · Waasland · Standaard Wetteren |


