KV Oostende

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
KV Oostende
Naam Koninklijke Voetbalclub Oostende
Bijnaam De kustjongens
Stamnummer 31
Opgericht 1904 (oprichting stamnummer 31)
1981 (fusie tot KV Oostende)
Plaats Oostende
Stadion Albertparkstadion
Capaciteit 8.125
Voorzitter België Yves Lejaeghere
Trainer België Frederik Vanderbiest
Competitie Tweede Klasse
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2010/11
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

KV Oostende is een Belgische voetbalclub uit Oostende. De club is aangesloten bij de Voetbalbond met stamnummer 31 en heeft geel-rood-groen als kleuren. De club ontstond in 1981 uit een fusie van VG en AS Oostende. De club speelde in zijn geschiedenis enkele seizoenen op het hoogste niveau.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

1rightarrow.png Zie ook het artikel AS Oostende KM voor meer informatie over deze club

In 1904 werd het Van Neste Genootschap Oostende (afgekort VG Oostende) opgericht, met stamnummer 31. Deze club verscheen in 1925 één seizoen in de Tweede Klasse, maar zakte onmiddellijk. In 1929 kreeg de club, ter ere van het 25-jarig bestaan, de koninklijke titel en werd de naam K. Van Neste Genootschap Oostende (afgekort KVG Oostende). In 1935 werd de club kampioen in de Derde Klasse en promoveerde naar de Tweede Klasse. VGO speelde er drie seizoenen, maar zakte toen wederom naar de Derde Klasse, toen de bevorderingsklasse genoemd (er bestond immers nog geen Vierde Klasse). De club bleef in de bevorderingsreeksen hangen, eerst in de Derde en later in de Vierde Klasse. In 1964 behaalde de club de kampioenstitel in zijn reeks in de Vierde Klasse en promoveerde opnieuw naar Derde. In 1974 werd de ook in de Derde Klasse de titel behaald. Zo kon VGO weer aantreden in de Tweede Klasse, waar het vier seizoenen zou verblijven. In 1978 zakte de club terug naar de Derde Klasse.

In 1911 was in de stad ook AS Oostende opgericht, met stamnummer 53. Deze club kende al gauw meer succes dan het enkele jaren oudere VG Oostende. De club speelde gedurende vele jaren in de hoogste nationale afdelingen. In het begin van de jaren 1970 verbleef AS Oostende vier seizoen in de Eerste Klasse. In relatief korte tijd zakte de club echter terug naar de Derde Klasse.

In 1981 besloten VG Oostende en AS Oostende om te fusioneren. De nieuwe club heette KV Oostende, en speelde verder met het stamnummer 31 van KVG Oostende. Het stamnummer van AS Oostende werd geschrapt. De kleuren van de nieuwe club werden rood,geel en groen. ASO had immers rood en groen als clubkleuren, VGO rood en geel. De fusieclub ging van start in de Derde Klasse. Het Albertparkstadion, waar AS Oostende zijn thuiswedstrijden afwerkte, werd de thuisbasis van de nieuwe club.

In 1982 werd, door aanhangers van het oude VG Oostende, overigens een nieuwe club opgericht, die van start ging in de laagste provinciale afdeling: Oostendse Voetbal Gemeenschap (kortweg OVG). De KBVB voorziet immers een reglement waarin staat dat een clubnaam gedurende de eerste tien jaar na de verdwijning ervan niet meer gebruikt mag worden. In augustus 1991, tien jaar na het verdwijnen van het oude VG, werd OVG uiteindelijk omgedoopt tot VG Oostende. Dit nieuwe VG Oostende is echter een aparte club met stamnummer 8837, die geen aanspraak kan maken op het palmares en de geschiedenis van het oude VG Oostende.

Tijdens de eerste seizoenen van zijn bestaan eindigde KV Oostende jaar na jaar aan de top van de rangschikking, maar telkens moest het de titel aan een andere club laten. Meerdere trainers passeerden de revue: Gilbert Marmenhout, Han Grijzenhout, Ned Bulatović, Chris Demet, Luc Sanders, James Storme, Freddy Maeckelberghe, Walter Butseraen en Bram van Kerkhof. Pas onder Raoul Peeters slaagde de kustploeg er, tijdens het seizoen 1991/92, voor het eerst in om zich tot kampioen te kronen en de promotie af te dwingen naar de Tweede Klasse. Tijdens het daaropvolgende seizoen wist KVO een plaats af te dwingen in de eindronde. De club verbaasde door deze eindronde ook meteen te winnen en onmiddellijk door te stoten naar de Eerste klasse

Het seizoen 1993/94 zou het - tot nu toe - meest succesvolle seizoen ooit worden van de fusieclub. Onder Raoul Peeters werd in de hoogste klasse een mooie zevende plaats behaald. Het seizoen erna kon men echter niet bevestigen. Na tegenvallende resultaten werd Peeters ontslagen en ad interim opgevolgd door Ronni Brackx. KV Oostende strandde op de zeventiende plaats en degradeerde naar de Tweede Klasse.

Urbain Haesaert werd de opvolger van Ronni Brackx. Hij maakte het seizoen 1995/96 vol, maar zijn contract werd niet verlengd. Dennis Van Wijk werd de nieuwe trainer. In zijn tweede seizoen (1997/98) slaagde hij er in om met Oostende de titel te behalen, en zo promoveerde de kustploeg voor de tweede maal naar de Eerste Klasse.

In oktober 1998 werd Van Wijk, na tegenvallende resultaten, ontslagen en realiseerde KV Oostende wellicht de mediastunt van de eeuw door Jean-Marie Pfaff aan te trekken als nieuwe trainer. Ook hij kon het tij niet keren en werd na enkele maanden al bedankt voor bewezen diensten. Ronni Brackx trachtte de club in extremis nog te redden van de degradatie, maar het mocht niet baten. Oostende zakte weer naar de Tweede Klasse.

Het seizoen 1999/2000 werd aangevat onder Leo Van Der Elst. In zijn eerste seizoen bereikte hij met KVO de eindronde, maar daarin wist men niets meer te forceren. In zijn tweede seizoen werd Van Der Elst na tegenvallende resultaten ontslagen en opgevolgd door Luc Devroe. Ook hij kon het tij niet keren, dus werd in laatste instantie Kenneth Brylle nog aangeworven als trainer. Het kalf bleek echter al verdronken, en de degradatie naar de Derde Klasse was een feit.

Tijdens het seizoen 2001/02 mocht Brylle aanblijven als trainer. De ploeg bereikte meteen de eindronde, maar de finale tegen Vigor Wuitens Hamme werd verloren. Brylle kreeg een nieuwe kans tijdens het seizoen 2002/03. Zes wedstrijden voor het seizoenseinde werd hij echter vervangen door het tijdelijke duo Raoul Peeters - Ronni Brackx, dat de kustploeg opnieuw naar de Tweede Klasse wist te loodsen. Oostende was weliswaar op de tweede plaats geëindigd, maar door het faillissement van kampioen Berchem Sport promoveerde KV Oostende rechtstreeks.

Aangezien Raoul Peeters niet wilde aanblijven als trainer, moest de kustploeg voor het seizoen 2003/04 op zoek naar een nieuwe coach. Ex-doelman Gilbert Bodart werd aangeworven. Hij slaagde er in om met KVO meteen de eindronde te bereiken en deze ook te winnen. Voor de derde maal promoveerde KVO naar de Eerste Klasse.

Het seizoen 2004/05 werd gekenmerkt door verschillende negatieve factoren. In oktober stapte hoofdsponsor Franklin Sleuyter op na een dispuut met voorzitter Eddy Vergeylen. In december werd trainer Bodart ontslagen, na een 5-0 nederlaag op Standard Luik en een vermeend gokincident. Hij werd opgevolgd door Herman Vermeulen, die met de kustploeg een zeer verdienstelijke terugronde afwerkte. Desondanks kon de degradatie net niet worden vermeden. Oostende moest voor de derde maal de Eerste Klasse verlaten.

Het seizoen 2005/06 werd aangevat onder trainer Rik Van de Velde. KVO eindigde op de tiende plaats. Het éénjarig contract van Van de Velde werd niet verlengd en hij werd in juli 2006 opgevolgd door Willy Wellens. Ondertussen vond ook een machtswissel plaats in het bestuur: de flamboyante voorzitter Eddy Vergeylen werd na 19 jaar opgevolgd door Bruggeling Yves Lejaeghere.

Na tegenvallende resultaten werd trainer Wellens ontslagen in februari 2007. Ex-speler Edin Ramcic maakte het seizoen vol als trainer. Pas op de voorlaatste speeldag wist KVO zich te verzekeren van het behoud. Het seizoen werd afgesloten op de twaalfde plaats.

In juli 2007 werd Gaby Demanet aangetrokken als nieuwe trainer. Eind oktober 2007, amper vier maanden later, werd hij al ontslagen. Dennis van Wijk, die eerder al succesvol was geweest bij Oostende, volgde hem op. Ook zijn aanstelling bleek van korte duur: een maand later vertrok hij naar eersteklasser Sint-Truiden, waarna assistent-trainer Kurt Bataille het seizoen volmaakte als hoofdtrainer. Het werd knokken tot op de laatste speeldag om het behoud te verzekeren. In extremis werd de veilige zestiende plaats nog behaald.

Jean-Pierre Vande Velde werd aangesteld als trainer voor het seizoen 2008/09. Voor het eerst in enkele jaren kende de kustploeg een heropleving: maandenlang nestelde Oostende zich in de top vijf van de rangschikking, met uitzicht op een eindrondeticket. Begin maart 2009 stapte Vande Velde echter om privéredenen over naar concurrent Oud-Heverlee Leuven. Hij werd opgevolgd door Thierry Pister. De kustploeg was duidelijk aangeslagen door het vertrek van Vande Velde: het eindrondeticket werd in laatste instantie nog uit handen gegeven, en KVO eindigde op de zevende plaats. Tijdens het daaropvolgende voetbaljaar werd de positieve lijn echter doorgetrokken. Opnieuw werd Oostende zevende, nadat het tot op de voorlaatste speeldag had meegestreden voor een eindrondeticket.

Het seizoen 2010/11 werd er één met ups en downs. Midden februari werd het contract met trainer Pister in onderling overleg verbroken. Middenvelder en spelverdeler Frederik Vanderbiest stopte met voetballen en nam over als trainer. KVO eindigde op de negende plaats.

[bewerken] Spelerskern 2011-2012

Naam Land Positie
Jérémy Dumesnil Vlag van Frankrijk FRA Doelman
Thomas Geysen Vlag van België BEL Doelman
Enzo Lecluyse Vlag van België BEL Doelman
Jurgen Sierens Vlag van België BEL Doelman
Frédéric Brillant Vlag van België BEL Verdediger
Christophe De Loore Vlag van België BEL Verdediger
Achraf Essikal Vlag van Frankrijk FRA Verdediger
Thijs Jonckheere Vlag van België BEL Verdediger
Xavier Luissint Vlag van Frankrijk FRA Verdediger
Gertjan Martens Vlag van België BEL Verdediger
Kevin Baert Vlag van België BEL Middenvelder
Yohan Brouckaert Vlag van België BEL Middenvelder
Niels Coussement Vlag van België BEL Middenvelder
Giovanni Franco Simoes Vlag van Brazilië BRA Middenvelder
Daby Gueye Vlag van Frankrijk FRA Middenvelder
Michiel Jonckheere Vlag van België BEL Middenvelder
Rico Jordi Vlag van België BEL Middenvelder
Terence Pinto Vlag van Frankrijk FRA Middenvelder
Denis Vanraefelghem Vlag van België BEL Middenvelder
Lars Wallaeys Vlag van België BEL Middenvelder
Sam De Munter Vlag van België BEL Aanvaller
Mahamadou Dissa Vlag van Mali MLI Aanvaller
Jamaïque Vandamme Vlag van België BEL Aanvaller
Gianny Vanhaecke Vlag van België BEL Aanvaller

[bewerken] Transfers 2010-2011

[bewerken] Inkomend

[bewerken] Uitgaand

  • Julien Chendri
  • Olivier De Cock
  • Xavier Deschacht
  • Dwayne Dildick
  • Ivica Dzidic
  • Michael Kafui Helegbe
  • Xavier Kerckhove
  • Thor Laleman
  • Phillipe Liard
  • Suleiman Abimbola Shabi
  • Jochen Sucaet
  • Sven Van Ryckeghem
  • Dieter Wittesaele
  • François Zoko

[bewerken] Bekende ex-spelers

[bewerken] Voorzitters

Naam Jaren actief
Robert Volckaert 1981-1987
John Boussy 1987
Eddy Vergeylen 1987-2006
Yves Lejaeghere 2006-...

[bewerken] Trainers

[bewerken] Resultaten

1rightarrow.png Dit zijn de resultaten van stamnummer 31, meer bepaald VG Oostende voor de fusie, en KV Oostende sinds de fusie. De resultaten van het vroegere AS Oostende vallen onder die van stamnummer 53.
Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen
  I II P.I        
als VG Oostende
1918/19             oorlog
1919/20     1   IIde Prov. W-Vl eindronde gespeeld, maar door reekswijzigingen door de KBVB kwamen er geen promoties
1920/21     1   IIde Prov. W-Vl zesde in eindronde en geen promotie
1921/22     2   IIde Prov. W-Vl
1922/23     2   IIde Prov. W-Vl
1923/24     3   IIde Prov. W-Vl
1924/25       IIde Prov. W-Vl
1925/26   13     Bevordering B 13
  I II III P.I Vanaf 1926/27 zijn er 3 nationale niveaus
1926/27     10   Bevordering A 21
1927/28     12   Bevordering A 14
1928/29       IIde Prov. W-Vl
1929/30       1 IIde Prov. A W-Vl
1930/31     13   Bevordering A 14 geen degradatie door creatie extra bevorderingsreeks met uitbreiding aantal clubs
1931/32     3   Bevordering A 30
1932/33     6   Bevordering A 26
1933/34     5   Bevordering A 28
1934/35     1   Bevordering A 37
1935/36   9     Eerste Afdeling B 23
1936/37   8     Eerste Afdeling B 26
1937/38   14     Eerste Afdeling B 16
1938/39     10   Bevordering C 22
1939/40             geen officiële competitie, enkel provinciale noodcompetities
1940/41             geen officiële competitie, enkel provinciale noodcompetities
1941/42     10   Bevordering A 7
1942/43     5   Bevordering D 33
1943/44     14   Bevordering A 13 kampioenschap stopgezet enkele wedstrijden voor het einde
1944/45             oorlog
1945/46     17   Bevordering A 20
1946/47     16   Bevordering D 17
1947/48       4 Eerste Prov. W-Vl
1948/49       3 Eerste Prov. W-Vl
1949/50       3 Eerste Prov. W-Vl
1950/51       1 Eerste Prov. W-Vl
1951/52     4   Bevordering B 40
  I II III IV Vanaf 1952/53 zijn er 4 nationale niveaus
1952/53     11   Derde Klasse B 27
1953/54     8   Derde Klasse A 29
1954/55     15   Derde Klasse B 17
1955/56       3 Vierde Klasse A 41
1956/57       5 Vierde Klasse D 34
1957/58       7 Vierde Klasse A 31
1958/59       6 Vierde Klasse B 33
1959/60       2 Vierde Klasse C 44
1960/61       6 Vierde Klasse D 22
1961/62       3 Vierde Klasse A 36
1962/63       4 Vierde Klasse D 34
1963/64       1 Vierde Klasse A 44
1964/65     13   Derde Klasse A 28
1965/66     11   Derde Klasse B 26
1966/67     11   Derde Klasse A 25
1967/68     10   Derde Klasse B 27
1968/69     9   Derde Klasse B 31
1969/70     9   Derde Klasse A 29
1970/71     14   Derde Klasse B 25
1971/72     4   Derde Klasse A 34
1972/73     6   Derde Klasse B 32
1973/74     1   Derde Klasse B 50
1974/75   5     Tweede Klasse 36 laatste in eindronde met 4 punten
1975/76   7     Tweede Klasse 32
1976/77   13     Tweede Klasse 26
1977/78   16     Tweede Klasse 11
1978/79     5   Derde Klasse A 35
1979/80     14   Derde Klasse A 22
1980/81     7   Derde Klasse A 30
als fusieclub KV Oostende
1981/82     12   Derde Klasse A 24
1982/83     2   Derde Klasse A 39
1983/84     3   Derde Klasse A 35
1984/85     2   Derde Klasse A 39 evenveel punten als reekswinnaar RAEC Mons, maar 1 wedstrijd minder gewonnen
1985/86     3   Derde Klasse A 42
1986/87     10   Derde Klasse A 29
1987/88     3   Derde Klasse A 38
1988/89     3   Derde Klasse A 33
1989/90     2   Derde Klasse A 45
1990/91     3   Derde Klasse A 40
1991/92     1   Derde Klasse A 45
1992/93   3     Tweede Klasse 37 eindrondewinnaar (11 punten)
1993/94 7       Eerste Klasse 36
1994/95 17       Eerste Klasse 19
1995/96   5     Tweede Klasse 58 derde plaats in de eindronde (7 punten)
1996/97   9     Tweede Klasse 44
1997/98   1     Tweede Klasse 75
1998/99 18       Eerste Klasse 22
1999/00   2     Tweede Klasse 61 derde plaats in de eindronde (6 punten)
2000/01   18     Tweede Klasse 23
2001/02     3   Derde Klasse A 54 eindrondewinst tegen KV Turnhout en Patro Maasmechelen, maar verlies in finale tegen KFC Vigor Wuitens Hamme (4-1)
2002/03     2   Derde Klasse A 53 Reekswinnaar Berchem Sport krijgt geen licentie voor het volgende seizoen. Oostende promoveert in de plaats, ondanks eindrondenederlaag tegen Oud-Heverlee Leuven.
2003/04   2     Tweede Klasse 65 eindrondewinnaar (9 punten)
2004/05 17       Eerste Klasse 27
2005/06   10     Tweede Klasse 41
2006/07   12     Tweede Klasse 39
2007/08   16     Tweede Klasse 42
2008/09   7     Tweede Klasse 53
2009/10   7     Tweede Klasse 51
2010/11   9     Tweede Klasse 45
2011/12       Tweede Klasse

[bewerken] Externe links

Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen