KV Oostende

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
KV Oostende
Naam Koninklijke Voetbalclub Oostende
Bijnaam De kustboys
Stamnummer 31
Opgericht 1904 (oprichting stamnummer 31)
1981 (fusie tot KV Oostende)
Plaats Oostende
Stadion Albertparkstadion
Capaciteit 8.000
Voorzitter Vlag van België Marc Coucke
Techn. dir. Vlag van België Luc Devroe
Trainer Vlag van België Frederik Vanderbiest
Competitie Eerste klasse
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2014/15
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

KV Oostende is een Belgische voetbalclub uit Oostende. De club is aangesloten bij de Voetbalbond met stamnummer 31 en heeft groen-rood-geel als kleuren. KVO ontstond in 1981 uit een fusie van VG en AS Oostende. De club speelde enkele seizoenen op het hoogste niveau. Sinds het seizoen 2013/14 voetbalt Oostende opnieuw in Eerste klasse.

Geschiedenis[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook het artikel AS Oostende KM voor meer informatie over deze club

In 1904 werd het Van Neste Genootschap Oostende (afgekort VG Oostende) opgericht, met stamnummer 31. Deze club verscheen in 1925 één seizoen in Tweede klasse, maar zakte onmiddellijk. In 1929 kreeg VGO, ter ere van het 25-jarig bestaan, de koninklijke titel en werd de naam K. Van Neste Genootschap Oostende (afgekort KVG Oostende). In 1935 werd de club kampioen in Derde klasse. VGO speelde drie seizoenen in Tweede klasse, maar zakte toen wederom naar Derde, toen de bevorderingsklasse genoemd (er bestond immers nog geen Vierde klasse). De club bleef in de bevorderingsreeksen hangen, eerst in Derde en later in Vierde klasse. In 1964 behaalde VGO de kampioenstitel in zijn reeks in Vierde klasse en promoveerde opnieuw naar Derde. In 1974 werd ook in de Derde klasse de titel behaald. Zo kon de club weer aantreden in Tweede klasse, waar het vier seizoenen zou verblijven. In 1978 zakte VGO terug naar Derde klasse.

In 1911 was in de stad ook AS Oostende opgericht, met stamnummer 53. Deze club kende al gauw meer succes dan het enkele jaren oudere VG Oostende. De club speelde gedurende vele jaren in de hoogste nationale afdelingen. In het begin van de jaren 1970 verbleef AS Oostende vier seizoen in Eerste klasse. In relatief korte tijd zakte de club echter terug naar Derde.

In 1981 besloten VG Oostende en AS Oostende om te fusioneren. De nieuwe club heette KV Oostende, en speelde verder met het stamnummer 31 van KVG Oostende. Het stamnummer van AS Oostende werd geschrapt. De kleuren van de nieuwe club werden rood,geel en groen. ASO had immers rood en groen als clubkleuren, VGO rood en geel. De fusieclub ging van start in Derde klasse. Het Albertparkstadion, waar AS Oostende zijn thuiswedstrijden afwerkte, werd de thuisbasis van de nieuwe club.

In 1982 werd, door aanhangers van het oude VG Oostende, overigens een nieuwe club opgericht, die van start ging in de laagste provinciale afdeling: Oostendse Voetbal Gemeenschap (kortweg OVG). De KBVB voorziet immers een reglement waarin staat dat een clubnaam gedurende de eerste tien jaar na de verdwijning ervan niet mag worden gebruikt. In augustus 1991, tien jaar na het verdwijnen van het oude VG, werd OVG uiteindelijk omgedoopt tot VG Oostende. Dit nieuwe VG Oostende (dat eind 2013 overigens ook verdween) was echter een aparte club met stamnummer 8837, die geen aanspraak kon maken op het palmares en de geschiedenis van het oude VG Oostende.

Tijdens de eerste seizoenen van zijn bestaan eindigde KV Oostende jaar na jaar aan de top van de rangschikking, maar telkens moest het de titel aan een andere club laten. Meerdere trainers passeerden de revue: Gilbert Marmenhout, Han Grijzenhout, Ned Bulatović, Chris Demet, Luc Sanders, James Storme, Freddy Maeckelberghe, Walter Butseraen en Bram van Kerkhof. Pas onder Raoul Peeters slaagde de kustploeg er, tijdens het seizoen 1991/92, voor het eerst in om zich tot kampioen te kronen en de promotie af te dwingen naar Tweede klasse. Tijdens het daaropvolgende seizoen wist KVO een plaats af te dwingen in de eindronde. De club verbaasde door deze eindronde ook meteen te winnen en onmiddellijk door te stoten naar Eerste klasse

Het seizoen 1993/94 zou het - tot nu toe - meest succesvolle seizoen ooit worden van de fusieclub. Onder Raoul Peeters werd in de hoogste afdeling een mooie zevende plaats behaald. Het seizoen erna kon men echter niet bevestigen. Na tegenvallende resultaten werd Peeters ontslagen en ad interim opgevolgd door Ronni Brackx. KV Oostende strandde op de zeventiende plaats en degradeerde naar Tweede klasse.

Urbain Haesaert werd de opvolger van Ronni Brackx. Hij maakte het seizoen 1995/96 vol, maar zijn contract werd niet verlengd. Dennis Van Wijk werd de nieuwe trainer. In zijn tweede seizoen (1997/98) slaagde hij erin om met Oostende de titel te behalen, en zo promoveerde de kustploeg voor de tweede maal naar Eerste klasse.

In oktober 1998 werd Van Wijk, na tegenvallende resultaten, ontslagen en realiseerde KV Oostende wellicht de mediastunt van de eeuw door Jean-Marie Pfaff aan te trekken als nieuwe trainer. Ook hij kon het tij niet keren en werd na enkele maanden al bedankt voor bewezen diensten. Ronni Brackx trachtte de club in extremis nog te redden van de degradatie, maar het mocht niet baten. Oostende zakte weer naar Tweede klasse.

Het seizoen 1999/2000 werd aangevat onder trainer Leo Van Der Elst. In zijn eerste seizoen bereikte hij met KVO de eindronde, maar daarin wist men niets meer te forceren. In zijn tweede seizoen werd Van Der Elst na tegenvallende resultaten ontslagen en opgevolgd door Luc Devroe. Ook hij kon het tij niet keren, dus werd in laatste instantie Kenneth Brylle nog aangeworven als trainer. Het kalf bleek echter al verdronken, en de degradatie naar Derde klasse was een feit.

Tijdens het seizoen 2001/02 mocht Brylle aanblijven als trainer. De ploeg bereikte meteen de eindronde, maar de finale tegen Vigor Wuitens Hamme werd verloren. Brylle kreeg een nieuwe kans tijdens het seizoen 2002/03. Zes wedstrijden voor het seizoenseinde werd hij echter vervangen door het tijdelijke duo Raoul Peeters - Ronni Brackx, dat de kustploeg opnieuw naar Tweede klasse wist te loodsen. Oostende was weliswaar op de tweede plaats geëindigd, maar door het faillissement van kampioen Berchem Sport promoveerde KV Oostende rechtstreeks.

Aangezien Raoul Peeters niet wilde aanblijven als trainer, moest de kustploeg voor het seizoen 2003/04 op zoek naar een nieuwe coach. Ex-doelman Gilbert Bodart werd aangeworven. Hij slaagde er in om met KVO meteen de eindronde te bereiken en deze ook te winnen. Voor de derde maal promoveerde KVO naar Eerste klasse.

Het seizoen 2004/05 werd gekenmerkt door verschillende negatieve factoren. In december stapte hoofdsponsor Franklin Sleuyter op na een dispuut met voorzitter Eddy Vergeylen. Enkele dagen later werd trainer Bodart ontslagen, na een 5-0 nederlaag op Standard Luik en een vermeend gokincident. Hij werd opgevolgd door Herman Vermeulen, die met de kustploeg een zeer verdienstelijke terugronde afwerkte. Desondanks kon de degradatie net niet worden vermeden. Oostende moest voor een derde maal Eerste klasse verlaten.

Het seizoen 2005/06 werd aangevat onder trainer Rik Van de Velde. KVO eindigde op de tiende plaats. Het eenjarige contract van Van de Velde werd niet verlengd en hij werd in juli 2006 opgevolgd door Willy Wellens. Ondertussen vond ook een machtswissel plaats in het bestuur: de flamboyante Eddy Vergeylen werd na 19 jaar voorzitterschap opgevolgd door Bruggeling Yves Lejaeghere.

Na tegenvallende resultaten werd trainer Wellens ontslagen in februari 2007. Ex-speler Edin Ramcic maakte het seizoen vol als trainer. Pas op de voorlaatste speeldag wist KVO zich te verzekeren van het behoud. Het seizoen werd afgesloten op de twaalfde plaats.

In juli 2007 werd Gaby Demanet aangetrokken als nieuwe trainer. Eind oktober 2007, amper vier maanden later, werd hij al ontslagen. Dennis van Wijk, die eerder al succesvol was geweest bij Oostende, volgde hem op. Ook zijn aanstelling bleek van korte duur: een maand later vertrok hij naar eersteklasser Sint-Truiden, waarna assistent-trainer Kurt Bataille het seizoen volmaakte als hoofdtrainer. Het werd knokken tot op de laatste speeldag om het behoud te verzekeren. In extremis werd de veilige zestiende plaats nog behaald.

Jean-Pierre Vande Velde werd aangesteld als trainer voor het seizoen 2008/09. Voor het eerst in enkele jaren kende de kustploeg een heropleving: maandenlang nestelde Oostende zich in de top vijf van de rangschikking, met uitzicht op een eindrondeticket. Begin maart 2009 stapte Vande Velde echter om privéredenen over naar concurrent Oud-Heverlee Leuven. Hij werd opgevolgd door Thierry Pister. De kustploeg was duidelijk aangeslagen door het vertrek van Vande Velde: het eindrondeticket werd in laatste instantie nog uit handen gegeven, en KVO eindigde op de zevende plaats. Tijdens het volgende voetbaljaar werd de positieve lijn doorgetrokken. Opnieuw werd Oostende zevende, nadat het tot op de voorlaatste speeldag had meegestreden voor een eindrondeticket.

Het seizoen 2010/11 werd er één met ups en downs. Midden februari werd het contract met trainer Pister in onderling overleg verbroken. Middenvelder en spelverdeler Frederik Vanderbiest stopte met voetballen en nam over als trainer. KVO eindigde op de negende plaats. In 2011/12 mocht Vanderbiest aanblijven. Hij loodste de kustploeg naar de vierde plaats, het beste resultaat in jaren, met als beloning een eindrondeticket. De tegenstand in die eindronde bleek echter te sterk, Oostende wist twee keer gelijk te spelen, de overige wedstrijden verloor het. Aan het einde van het seizoen stopte aanvoerder en clubicoon Lars Wallaeys met voetballen. Hij speelde het hoogste aantal officiële wedstrijden ooit voor KV Oostende.

In het seizoen 2012/13 bereikte Oostende de kwartfinale van de Beker van België. Het schakelde onderweg eersteklassers Oud-Heverlee Leuven en Waasland-Beveren uit. Ook in Tweede klasse maakte KVO indruk. Het team van trainer Vanderbiest won de tweede en de derde periode en pakte op 7 april 2013 ook de titel na een zege tegen KAS Eupen. Oostende eindigde het seizoen met een voorsprong van tien punten op de eerste achtervolger, en promoveerde zo weer naar de hoogste afdeling. Kort na het seizoen was er even ongerustheid over de toekomst van de club. Patrick Decuyper, toenmalig bestuurder van SV Zulte Waregem, zou enkele maanden daarvoor aandelen van KV Oostende hebben gekocht, en er werd gevreesd voor een fusie met Zulte Waregem of een verhuis naar Antwerpen, waar Germinal Beerschot net was verdwenen.[1][2]. Onder druk zag Decuyper af van het (al dan niet geldige) contract dat hij met Yves Lejaeghere had afgesloten.

Op 23 augustus 2013, kort na de start van een nieuw seizoen in de Jupiler Pro League, raakte bekend dat voorzitter en hoofdaandeelhouder Yves Lejaeghere zou worden opgevolgd door Marc Coucke. Lejaeghere bleef voorzitter-manager en nam de dagelijkse leiding op zich, maar als hoofdaandeelhouder werd Marc Coucke automatisch voorzitter van de Raad van Bestuur en dus pro forma voorzitter van de club. De komst van Coucke zorgde meteen voor een boost in het budget. In anderhalve week (net voor het sluiten van de transferperiode) trok de nieuwe hoofdaandeelhouder maar liefst vier versterkingen aan. In de daaropvolgende maanden werd de commerciële cel uitgebouwd (met onder meer Patrick Orlans), werd sportdokter Chris Goossens aangesteld als nieuwe hoofdarts, en werd Luc Devroe technisch directeur. Na een moeilijk seizoensbegin werden er vanaf november mooie resultaten geboekt. In de Beker van België werd de halve finale bereikt, waarin Oostende het mocht opnemen tegen KSC Lokeren. Pas in een strafschoppenreeks, na de verlengingen in de terugwedstrijd, werd de kustploeg uitgeschakeld. Al in het weekend van 22 februari 2014 wist Oostende zich te verzekeren van een verlengd verblijf in Eerste klasse, door enerzijds zelf te winnen tegen SK Lierse, en anderzijds door de nederlaag van degradatieconcurrent OH Leuven. De kustploeg won in mei zelfs de finale van Play-off II, tegen KV Kortrijk, en mocht het daardoor nog tegen Zulte Waregem opnemen voor een Europees ticket. Omdat Oostende echter geen Europese licentie had aangevraagd, werden deze wedstrijden niet meer afgewerkt.

Begin juli 2014 raakte bekend dat oud-voorzitter Yves Lejaeghere zich definitief terugtrok uit de club, en tot erevoorzitter werd benoemd. Hoofdaandeelhouder Marc Coucke werd voltijds voorzitter. Pas voor de tweede maal in de clubgeschiedenis zal de kustploeg twee opeenvolgende seizoenen aantreden in de hoogste afdeling.

Spelerskern 2014-2015[bewerken]

Nr. Nat. Pos. Speler
1 Vlag van Gabon DM Didier Ovono
2 Vlag van Frankrijk V Xavier Luissint Aanvoerder
3 Vlag van België V Niels De Schutter
4 Vlag van België V Carl Hoefkens
5 Vlag van België V Jordan Lukaku
6 Vlag van Frankrijk V Baptiste Schmisser
7 Vlag van Kameroen M Sébastien Siani
8 Vlag van België M Niels Coussement
10 Vlag van Frankrijk M Franck Berrier
13 Vlag van Frankrijk V Frédéric Brillant
14 Vlag van België M Tom Van Imschoot
15 Vlag van Zuid-Afrika M Andile Jali
Nr. Nat. Pos. Speler
16 Vlag van Senegal A Elimane Coulibaly
18 Vlag van België M Nils Pierre
20 Vlag van België M Michiel Jonckheere
21 Vlag van Kroatië A Ante Blažević
22 Vlag van België M Jonathan Wilmet
24 Vlag van België V Jimmy Hempte
29 Vlag van Costa Rica A John Jairo Ruiz
30 Vlag van Frankrijk DM Jérémy Dumesnil
31 Vlag van België A Bjorn Ruytinx
33 Vlag van Frankrijk DM Jean Chopin
55 Vlag van Brazilië M Fernando Canesin

Aanvoerder = Aanvoerder

Bekende (ex-)spelers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie ook: lijst van spelers van KV Oostende

Voorzitters[bewerken]

Naam Jaren actief
Robert Volckaert 1981-1987
John Boussy 1987
Eddy Vergeylen 1987-2006
Yves Lejaeghere 2006-2013
Marc Coucke 2013-...

Trainers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van trainers van KV Oostende voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Resultaten[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Dit zijn de resultaten van stamnummer 31, meer bepaald VG Oostende voor de fusie, en KV Oostende sinds de fusie. De resultaten van het vroegere AS Oostende KM vallen onder die van stamnummer 53.
Seizoen Klasse Reeks Punten Opmerkingen
  I II P.I        
als VG Oostende
1918/19             oorlog
1919/20     1   IIde Prov. W-Vl eindronde gespeeld, maar door reekswijzigingen door de KBVB kwamen er geen promoties
1920/21     1   IIde Prov. W-Vl zesde in eindronde en geen promotie
1921/22     2   IIde Prov. W-Vl
1922/23     2   IIde Prov. W-Vl
1923/24     3   IIde Prov. W-Vl
1924/25       IIde Prov. W-Vl
1925/26   13     Bevordering B 13
  I II III P.I Vanaf 1926/27 zijn er 3 nationale niveaus
1926/27     10   Bevordering A 21
1927/28     12   Bevordering A 14
1928/29       IIde Prov. W-Vl
1929/30       1 IIde Prov. A W-Vl
1930/31     13   Bevordering A 14 geen degradatie door creatie extra bevorderingsreeks met uitbreiding aantal clubs
1931/32     3   Bevordering A 30
1932/33     6   Bevordering A 26
1933/34     5   Bevordering A 28
1934/35     1   Bevordering A 37
1935/36   9     Eerste Afdeling B 23
1936/37   8     Eerste Afdeling B 26
1937/38   14     Eerste Afdeling B 16
1938/39     10   Bevordering C 22
1939/40             geen officiële competitie, enkel provinciale noodcompetities
1940/41             geen officiële competitie, enkel provinciale noodcompetities
1941/42     10   Bevordering A 7
1942/43     5   Bevordering D 33
1943/44     14   Bevordering A 13 kampioenschap stopgezet enkele wedstrijden voor het einde
1944/45             oorlog
1945/46     17   Bevordering A 20
1946/47     16   Bevordering D 17
1947/48       4 Eerste Prov. W-Vl
1948/49       3 Eerste Prov. W-Vl
1949/50       3 Eerste Prov. W-Vl
1950/51       1 Eerste Prov. W-Vl
1951/52     4   Bevordering B 40
  I II III IV Vanaf 1952/53 zijn er 4 nationale niveaus
1952/53     11   Derde Klasse B 27
1953/54     8   Derde Klasse A 29
1954/55     15   Derde Klasse B 17
1955/56       3 Vierde Klasse A 41
1956/57       5 Vierde Klasse D 34
1957/58       7 Vierde Klasse A 31
1958/59       6 Vierde Klasse B 33
1959/60       2 Vierde Klasse C 44
1960/61       6 Vierde Klasse D 22
1961/62       3 Vierde Klasse A 36
1962/63       4 Vierde Klasse D 34
1963/64       1 Vierde Klasse A 44
1964/65     13   Derde Klasse A 28
1965/66     11   Derde Klasse B 26
1966/67     11   Derde Klasse A 25
1967/68     10   Derde Klasse B 27
1968/69     9   Derde Klasse B 31
1969/70     9   Derde Klasse A 29
1970/71     14   Derde Klasse B 25
1971/72     4   Derde Klasse A 34
1972/73     6   Derde Klasse B 32
1973/74     1   Derde Klasse B 50
1974/75   5     Tweede Klasse 36 Laatste in de eindronde (4 punten)
1975/76   7     Tweede Klasse 32
1976/77   13     Tweede Klasse 26
1977/78   16     Tweede Klasse 11
1978/79     5   Derde Klasse A 35
1979/80     14   Derde Klasse A 22
1980/81     7   Derde Klasse A 30
als fusieclub KV Oostende
1981/82     12   Derde Klasse A 24
1982/83     2   Derde Klasse A 39
1983/84     3   Derde Klasse A 35
1984/85     2   Derde Klasse A 39 Evenveel punten als reekswinnaar RAEC Mons, maar één wedstrijd minder gewonnen
1985/86     3   Derde Klasse A 42
1986/87     10   Derde Klasse A 29
1987/88     3   Derde Klasse A 38
1988/89     3   Derde Klasse A 33
1989/90     2   Derde Klasse A 45
1990/91     3   Derde Klasse A 40
1991/92     1   Derde Klasse A 45
1992/93   3     Tweede Klasse 37 Eindrondewinnaar (11 punten)
1993/94 7       Eerste Klasse 36
1994/95 17       Eerste Klasse 19
1995/96   5     Tweede Klasse 58 Derde plaats in de eindronde (7 punten)
1996/97   9     Tweede Klasse 44
1997/98   1     Tweede Klasse 75
1998/99 18       Eerste Klasse 22
1999/00   2     Tweede Klasse 61 Derde plaats in de eindronde (6 punten)
2000/01   18     Tweede Klasse 23
2001/02     3   Derde Klasse A 54 Eindrondewinst tegen KV Turnhout en Patro Maasmechelen, maar verlies in de finale tegen KFC Vigor Wuitens Hamme (1-4)
2002/03     2   Derde Klasse A 53 Reekswinnaar Berchem Sport krijgt geen licentie voor het volgende seizoen en Oostende promoveert in de plaats, ondanks eindrondenederlaag tegen Oud-Heverlee Leuven
2003/04   2     Tweede Klasse 65 Eindrondewinnaar (9 punten)
2004/05 17       Eerste Klasse 27
2005/06   10     Tweede Klasse 41
2006/07   12     Tweede Klasse 39
2007/08   16     Tweede Klasse 42
2008/09   7     Tweede Klasse 53
2009/10   7     Tweede Klasse 51
2010/11   9     Tweede Klasse 45
2011/12   4     Tweede Klasse 66 Laatste in de eindronde (2 punten)
2012/13   1     Tweede Klasse 77
2013/14 9       Eerste Klasse 34 Winnaar Play-off II
2014/15       Eerste Klasse

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties