Willy Wellens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Willy Wellens
Willy Wellens als speler van RWDM (1977).
Willy Wellens als speler van RWDM (1977).
Persoonlijke informatie
Volledige naam Willy René Josephina Wellens
Geboortedatum 29 maart 1954
Geboorteplaats Diest, België
Clubinformatie
Positie Aanvaller
Jeugd
KVC Westerlo
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1971-1974
1974-1978
1978-1981
1981-1986
1986-1989
1989-1990
1990-1991
1991-1993
1993-1994
Lierse SK
RWDM
Standard Luik
Club Brugge
Beerschot VAV
KV Kortrijk
RWDM
Cercle Brugge
Racing Mechelen
30 0(6)
165 (61)
69 (16)
154 (56)
97 (25)
28 0(3)
26 (13)
60 0(1)
17 0(5)
Interlands
1976-1981 Vlag van België België 7 (0)
Getrainde clubs
1994-1996
1996-1997
1997-1999
1999-2000
2000-2004
2004-2006
2006-2007
2007
KSK Beveren (assistent)
KSV Roeselare
Club Brugge (beloften)
Club Brugge (assistent)
Germinal Beerschot (assistent)
SW Harelbeke
KV Oostende
SV Oudenaarde
Erelijst
1975
1981
1986
1988
Landskampioen België
Beker van België
Beker van België
Fair-Play Prijs
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Willy Wellens (Diest, 29 maart 1954) is een Belgisch voormalig voetballer die speelde als aanvaller of als aanvallende middenvelder. Hij voetbalde in de Eerste klasse bij onder meer RWDM, Standard Luik en Club Brugge en speelde 7 interlandwedstrijden met het Belgisch voetbalelftal. Na zijn spelersloopbaan werd hij trainer in de lagere afdelingen.

Loopbaan[bewerken]

Als voetballer[bewerken]

Wellens groeide op in Averbode doorliep de jeugdreeksen van VC Westerlo. In 1971 werd hij door Eerste klasser K. Lierse SK aangetrokken als aanvaller. Hij debuteerde er in 1972 in het eerste elftal en verwierf er al snel een basisplaats. Lierse speelde in de middenmoot van de rangschikking en kon in 1974 maar nipt het behoud verzekeren na winst in de eindronde voor het behoud.

Wellens ging bij het ambitieuze RWDM voetballen. Hij kon in zijn eerste seizoen met de jonge fusieploeg ploeg al onmiddellijk de landstitel vieren. RWDM eindigde de volgende jaren in de top van de rangschikking en kon hierdoor ook in Europees verband spelen. In de UEFA Cup 1976/77 wist de ploeg zelfs de halve finale te bereiken. Nadat eerder Feyenoord werd verslagen was Athletic Bilbao echter te sterk. Wellens was Europees topschutter van de ploeg met 10 doelpunten. Hij bleef er spelen tot in 1978 toen de ploeg stilaan minder succesvol werd.

In 1978 trok Wellens naar Standard Luik, een van de Belgische subtoppers. In 1980 eindigde Standard op de tweede plaats en in 1981 werd de Beker van België en de Belgische Supercup gewonnen. In dat jaar kon Standard de kwartfinales van de UEFA Cup 1980/81 bereiken waarin het verloor van 1. FC Köln.

In 1981 ging Wellens bij Club Brugge spelen. In zijn eerste seizoen werd de ploeg slechts 15de in de Belgische competitie. Met de komst van trainer Georg Kessler behaalde de ploeg betere resultaten met respectievelijk een vijfde en een derde plaats in de Belgische competitie. In 1983 verloor de ploeg de Bekerfinale tegen KSK Beveren. Ook met de komst van Henk Houwaart als trainer bleef de ploeg succesvol. Zowel in 1985 als in 1986 werd de tweede plaats behaald, de laatste na beslissende testwedstrijden tegen RSC Anderlecht. In 1986 werd eveneens de Beker van België gewonnen na 3-0 winst tegen stadsgenoot Cercle Brugge. Op Europees vlak was de ploeg minder succesvol en werd ze telkens in de eerste of de tweede ronde uitgeschakeld.

Ondanks het succes ging Wellens in 1986 bij Beerschot VAC voetballen. De ploeg eindigde steeds in de onderste regionen van de eindrangschikking en Wellens bleef er voetballen tot in 1989. Toen trok hij voor een seizoen naar KV Kortrijk en eindigde met de ploeg op een mooie zevende plaats in de Belgische competitie.

In 1990 keerde Wellens nog voor een seizoen terug naar zijn vroegere club RWDM dat pas opnieuw naar Eerste klasse was gepromoveerd. De ploeg kon maar met moeite het behoud verzekeren. Wellens trok in 1991 voor twee seizoenen naar Cercle Brugge en bereikte met de ploeg een negende en een dertiende plaats. Brugge was tevens zijn laatste Eerste klasseploeg. In totaal speelde Wellens 596 wedstrijden in de hoogste afdeling, dit is het op één na hoogste aantal wedstrijden dat een speler ooit voetbalde in de Belgische Eerste klasse. Enkel Raymond Mommens deed beter met 613 wedstrijden. Wellens scoorde in al deze wedstrijden 166 doelpunten.

In 1993 ging Wellens nog voor een seizoen naar Tweede klasser Racing Mechelen. De ploeg eindigde op de laatste plaats en degradeerde naar Derde klasse. Op dat moment zette Wellens een punt achter zijn spelersloopbaan.

Bij het Belgisch voetbalelftal[bewerken]

Tussen 1976 en 1981 werd Wellens elf maal geselecteerd voor het Belgisch voetbalelftal en speelde hij zeven wedstrijden met de ploeg. Hij zat in de voorselectie van de ploeg die deelnam aan het Europees kampioenschap voetbal 1980 in Italië maar werd uiteindelijk niet geselecteerd voor een wedstrijd.

Als trainer[bewerken]

Wellens werd na zijn spelerscarrière assistent-voetbaltrainer onder Jos Daerden bij KSK Beveren. Daarna werd hij trainer bij Derde klasser SK Roeselare. Op het einde van de jaren 1990 keerde hij terug naar Club Brugge en werd er jeugd- en hulptrainer. Na de eeuwisseling was Wellens assistent-trainer bij Germinal Beerschot alvorens in 2004 hoofdtrainer te worden bij Derde klasser SW Harelbeke. Hij bleef er tot in 2006 en werd toen trainer van Tweede klasser KV Oostende. Daar bleef Wellens tot in februari 2007 en kon na het seizoen aan de slag bij de ambitieuze Derde klasser KSV Oudenaarde. Hij kon de steile ambities van de club niet waarmaken en verliet eind 2007 het voetbal. Wellens ging nadien als projectmanager aan de slag in het bedrijfsleven.

Fair-Play Prijs[bewerken]

In 1988 won Willy Wellens de Fair-Play Prijs van de Belgische voetbalcompetitie.