1. FC Köln

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1. FC Köln
RheinEnergieStadion Köln 001.jpg
Naam 1. Fußball-Club Köln 01/07 e. V.
Bijnaam Die Geißböcke
(De Geitenbokken)
Opgericht 13 februari 1948
Stadion RheinEnergieStadion,
Vlag van Duitsland Keulen
Capaciteit 50.997
Voorzitter Vlag van Duitsland Werner Spinner
Trainer Vlag van Duitsland Peter Stöger
(Hoofd)sponsor Rewe
Competitie 2. Bundesliga
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2011/12
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

1. FC Köln is een Duitse sportclub uit Keulen, spelend in de 2.Bundesliga. De club ontstond op 13 februari 1948 door een fusie tussen Kölner BC 01 en SpVgg Sülz 07. Net als vele Duitse clubs is 1. FC Köln onderdeel van een grote sportclub met daarin andere sporten als handbal, tafeltennis en turnen. In de jaren 60 was FC Köln zeer succesvol. FC Köln was een van de zestien clubs die de Bundesliga vormden. In het seizoen 1977/78 won de ploeg de dubbel. In de jaren 80 ging de club langzaamaan achteruit. In 1999 degradeerde FC Köln voor het eerst naar de 2. Bundesliga. Na een promotie in 2005 en een degradatie in 2006, speelde de club sinds het seizoen 2008/2009 weer in de Bundesliga. In het seizoen 2011/2012 degradeerde de ploeg op de laatste speeldag na 4 jaar uit de Bundesliga.
Grootste rivalen van Köln zijn Bayer 04 Leverkusen, Borussia Mönchengladbach en Fortuna Düsseldorf. Deze clubs spelen in dezelfde Rijnregio als Köln. De fans hebben goede banden met FC St. Pauli, Liverpool FC en Paris Saint Germain

Historie[bewerken]

Tot aan de Tweede Wereldoorlog waren er in Keulen meerdere clubs die ongeveer even sterk waren. Zo waren er VfL Köln 1899, VfR Köln 04 (het latere Viktoria Köln, SV Mülheim, Kölner BC en SpVgg Sülz 07. Geen van deze clubs was sterk genoeg om echt te concurreren met de andere grote clubs uit de regio.

De eerste voorloper van 1. FC Köln, Kölner BC 01, werd opgericht op 6 juni 1901. In 1912 werd de club West-Duits kampioen en stootte zo door naar de nationale eindronde. De club werd in de kwartfinale afgemaakt door Karlsruher FV met 1-8. Sinds de jaren dertig speelde de club nog maar occasioneel op het hoogste niveau.

De andere voorloper van 1. FC Köln was SpVgg Sülz 07. In 1928 werden ze kampioen van West-Duitsland waardoor ze zich plaatsten voor de eindronde om de landstitel. In de eerste ronde werd Eintracht Frankfurt met 3-1 opzij gezet, maar in de kwartfinale werden ze verslagen door Bayern München met 5-2. In 1933 werd het voetbal gereorganiseerd en werd de Gauliga ingevoerd als hoogste klasse. Er waren zestien divisies en Sülz ging in de Gauliga Mittelrhein spelen. De club boekte behoorlijk wat succes en werd in 1938/39 kampioen. Hierdoor plaatste de club zich voor de eindronde om de landstitel, maar werd daar in de groepsfase uitgeschakeld. In 1941 werd de Gauliga Mittelrhein opgesplitst in de Gauliga Köln-Aachen en de Gauliga Moselland met daarin ook ploegen uit het bezette Luxemburg. In 1944 moest de club omwille van de oorlog een tijdelijke fusie aangaan met VfL 99 en werd kampioen. In de kwalificatieronde van de landstitel werd de club uitgeschakeld.

Een succesvolle nieuwe club[bewerken]

1. FC Köln werd opgericht in 1948 na de fusie van de twee bovenstaande clubs. De ploeg begon in de Oberliga West, een van de vijf hoogste klassen, vanaf het seizoen 1949/50. Na een tweede plaats in 1952/53 plaatste de club zich voor de eindronde die nu in twee groepen van vier clubs en werd derde. Het volgende seizoen werd de club kampioen en werd tweede in de eindronde. In datzelfde jaar verloor de ploeg de bekerfinale tegen VfB Stuttgart. Pas vier jaar later plaatste de club zich nog eens voor de eindronde. De club speelde een kwalificatie tegen Kaiserslautern en won deze, maar werd dan laatste in de groepsfase. Na een tweede plaats achter Westfalia Herne kwalificeerde de club zich opnieuw en werd deze keer tweede in de groepsfase achter Eintracht Frankfurt. Na een tweede titel in 1959/60 kon de club voor het eerst groepswinnaar worden en plaatste zich zo voor het eerst voor de finale om de Duitse landstitel die het met 3-2 verloor van HSV. De titel kon verlengd worden, maar in de eindronde bleef de club in de groepsfase steken. De club werd nu ook geselecteerd voor de Jaarbeursstedenbeker en speelde voor het eerst Europees, maar werd in de eerste ronde uitgeschakeld door Internazionale.

In 1961/62 werd de club voor de derde keer op rij kampioen en stootte opnieuw door naar de finale om te titel, die met 4-0 gewonnen werd van 1. FC Nürnberg. In de Europacup I kreeg de club in de eerste ronde een 8-1 pandoering van het Schotse Dundee FC en was meteen uitgeschakeld. In de competitie werd de finale verloren van Borussia Dortmund. Door deze uitstekende noteringen werd de club vanzelfsprekend geselecteerd voor de nieuwe Bundesliga, die in 1963 van start ging. De club werd zelfs de eerste kampioen van de competitie.

In 1965 haalde de ploeg de kwartfinale van de Europa Cup 1, waarin zij speelde tegen Liverpool FC. Na twee maal een 0-0 moest een 3e wedstrijd de beslissing brengen. Deze 3e wedstrijd eindigde ook in een gelijkspel, 2-2. Aangezien er nog geen penalty's waren geïntroduceerd werd het lot bepaald door middel van het tossen met een muntstuk. Helaas voor 1. FC Köln werd deze toss verloren.

In het roemruchte verleden is de ploeg door twee Nederlandse trainers, te weten Rinus Michels en Huub Stevens.

Dieptepunt in de historie van de club is het feit dat de ploeg het langst achtereen niet heeft gescoord in de Bundesliga. In 2002 moesten de fans 1034 minuten (bijna twaalf wedstrijden) wachten op een goal van hun club.

In de beginjaren van de Bundesliga, 1. FC Köln (bij hun fans afgekort met 'FC') was Köln de club die de meeste punten haalde. Echter in het begin van de jaren 90 werden de prestaties minder en dit leidde tot de 1e degradatie in 1998. In de laatste jaren is de ploeg een aantal maal gepromoveerd en daarna weer gedegradeerd. In 2005 promoveerde de ploeg weer naar de Bundesliga. De ploeg werd gelijk als degradatiekandidaat bestempeld. Dat bleek niet onterecht, aangezien de ploeg na één jaar weer degradeerde naar de 2. Bundesliga. Ster in dat team was Lukas Podolski, die door zijn goede seizoen werd getransfereerd naar Bayern München. In 2008 promoveerde de club weer naar de Bundesliga. Vier jaar later, in het seizoen 2011/2012, degradeerde het team op de laatste speeldag opnieuw naar de 2. Bundesliga.

Erelijst[bewerken]

Stadion[bewerken]

1. FC Köln speelt zijn thuiswedstrijden in het RheinEnergieStadion met een capaciteit van iets meer dan 50.000 toeschouwers. De naam komt voort uit een contract met de lokale elektriciteitsleverancier RheinEnergie AG. De fans noemen het stadion nog steeds het Müngersdorfer Stadion. Zo heette het stadion voordat het werd vernoemd naar de sponsor.

FC Köln in Europa[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van 1. FC Köln voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

FC Köln speelt sinds 1961 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

Champions League
-
Europacup I
1962/63, 1964/65, 1978/79
Europa League
-
Europacup II
1968/69, 1977/78, 1983/84
UEFA Cup
1971/72, 1972/73, 1973/74, 1974/75, 1975/76, 1976/77, 1980/81, 1982/83, 1984/85, 1985/86, 1988/89, 1989/90, 1990/91, 1992/93
Intertoto Cup
1995, 1997
Jaarbeursstedenbeker
1961/62, 1963/64, 1965/66, 1967/68, 1970/71

Huidige selectie 2013/2014[bewerken]

Nummer Nationaliteit Naam Bij de club sinds
Keeper
1 Vlag van Duitsland Duitsland Timo Horn 2002
13 Vlag van Duitsland Duitsland Marcel Schuhen 2006
18 Vlag van Duitsland Duitsland Thomas Kessler 2012
Verdedigers
2 Vlag van Slovenië Slovenië Mišo Brečko 2008
4 Vlag van Spanje Spanje Román Golobart 2013
5 Vlag van Duitsland Duitsland Dominic Maroh 2012
6 Vlag van Brazilië Brazilië Bruno Nascimento 2013
14 Vlag van Duitsland Duitsland Jonas Hector 2010
23 Vlag van Canada Canada Vlag van Schotland Schotland Kevin McKenna 2007
28 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Kevin Wimmer 2012
35 Vlag van Duitsland Duitsland Koray Kaçinoğlu 2014
Middenvelders
7 Vlag van Duitsland Duitsland Adil Chihi 2004
8 Vlag van Polen Polen Vlag van Duitsland Duitsland Adam Matuszczyk 2009
15 Vlag van Duitsland Duitsland Maximilian Thiel 2013
17 Vlag van Polen Polen Slawomir Peszko 2011
19 Vlag van Kroatië Kroatië Mato Jajalo 2010
20 Vlag van Duitsland Duitsland Marcel Risse 2013
21 Vlag van Duitsland Duitsland Sascha Bigalke 2012
22 Vlag van Duitsland Duitsland Daniel Halfar 2013
25 Vlag van Japan Japan Kazuki Nagasawa 2014
30 Vlag van Duitsland Duitsland Fabian Schnellhardt 2009
31 Vlag van Duitsland Duitsland Yannick Gerhardt 2003
33 Vlag van Duitsland Duitsland Matthias Lehmann 2012
Aanvallers
9 Vlag van Nigeria Nigeria Anthony Ujah 2012
11 Vlag van Duitsland Duitsland Thomas Bröker 2012
16 Vlag van Duitsland Duitsland Patrick Helmes 2013
24 Vlag van Polen Polen Kacper Przybyłko 2012
26 Vlag van Noorwegen Noorwegen Bard Finne 2014
27 Vlag van Duitsland Duitsland Maurice Exslager 2013

Bekende (oud-)spelers[bewerken]

Naam Nationaliteit bij de club wedstrijden bijzonderheden
Lukas Podolski Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Polen Polen
1991-2006, 2009-2012 140 +jeugd 17 jaar bij de club
Patrick Helmes Vlag van Duitsland Duitsland 1997-2000, 2005-2008, 2013- 65 +jeugd
Rigobert Song Vlag van Kameroen CMR 2001-2002 16
Toni Polster Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 1993-1998 167
Morten Olsen Vlag van Denemarken Denemarken 1986-1989 85 1993-1995 trainer
Tony Woodcock Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 1979-1982 en 1986-1988 131
Bodo Illgner Vlag van Duitsland Duitsland 1983-1996) 326 13 jaar bij de club
Thomas Häßler Vlag van Duitsland Duitsland 1984-1999 149 15 jaar bij de club
Sinds 2006
techniek trainer
Pierre Littbarski Vlag van Duitsland Duitsland 1978-1986 en 1987-1993 406 14 jaar bij de club
Hans-Peter Lehnhoff Vlag van Duitsland Duitsland 1984-1988 118
Jürgen Kohler Vlag van Duitsland Duitsland 1987-1989 57
Klaus Allofs Vlag van Duitsland Duitsland 1981-1987 177
Thomas Allofs Vlag van Duitsland Duitsland 1986-1989 82
Roger Van Gool Vlag van België België 1976-1980 127
Harald "Toni" Schumacher Vlag van Duitsland Duitsland 1972-1987 422 15 jaar bij de club
Bernd Schuster Vlag van Duitsland Duitsland 1978-1980 61 1998-1999 trainer
Wolfgang Overath Vlag van Duitsland Duitsland 1963-1977 540 14 jaar bij de club
Sinds 2004 president
Heinz Flohe Vlag van Duitsland Duitsland 1966-1979 452 13 jaar bij de club
Hannes Löhr Vlag van Duitsland Duitsland 1964-1978 498 14 jaar bij de club
Karl-Heinz Schnellinger Vlag van Duitsland Duitsland 1958-1963 179
Hans Schäfer Vlag van Duitsland Duitsland 1948-1965 504 17 jaar bij de club
Frans de Munck Vlag van Nederland Nederland 1950-1954 115
Wolfgang Weber Vlag van Duitsland Duitsland 1962-1978 356 16 jaar bij de club

Eindstanden[bewerken]

Seizoen Klasse Reeks DFB-Pokal Opmerkingen
  I II III IV V      
1947/48   1       Rheinbezirksliga Eindronde verloren tegen Rhenania Würselen
1948/49   1       Rheinbezirksliga Eindronde gewonnen tegen Bayer 04 Leverkusen
1949/50 5         Oberliga Süd
1950/51 4         Oberliga Süd
1951/52 5         Oberliga Süd
1952/53 2         Oberliga Süd Derde in de eindronde
1953/54 1         Oberliga Süd Finale Tweede in de eindronde
1954/55 7         Oberliga Süd 1/8ste finale
1955/56 7         Oberliga Süd
1956/57 3         Oberliga Süd
1957/58 2         Oberliga Süd Vierde in de eindronde
1958/59 2         Oberliga Süd Tweede in de eindronde
1959/60 1         Oberliga Süd Finale om titel verloren van HSV
1960/61 1         Oberliga Süd 1/4 finale Derde in de eindronde
1961/62 1         Oberliga Süd 1/4 finale Landskampioen
1962/63 1         Oberliga Süd Finale om titel verloren van Borussia Dortmund
1963/64 1         Bundesliga 1/4 finale
1964/65 2         Bundesliga Eerste ronde
1965/66 5         Bundesliga 1/8ste finale
1966/67 7         Bundesliga 1/8ste finale
1967/68 4         Bundesliga Winnaar
1968/69 13         Bundesliga Eerste ronde
1969/70 4         Bundesliga Finalist
1970/71 11         Bundesliga Finalist
1971/72 4         Bundesliga 1/2 finale
1972/73 2         Bundesliga Finalist
1973/74 5         Bundesliga 1/4 finale
1974/75 5         Bundesliga 1/8 finale
1975/76 4         Bundesliga 1/4 finale
1976/77 5         Bundesliga Winnaar
1977/78 1         Bundesliga Winnaar
1978/79 6         Bundesliga 1/8 finale
1979/80 5         Bundesliga Finalist
1980/81 8         Bundesliga Tweede ronde
1981/82 2         Bundesliga Eerste ronde
1982/83 5         Bundesliga Winnaar
1983/84 6         Bundesliga 1/8 finale
1984/85 3         Bundesliga Tweede ronde
1985/86 13         Bundesliga Tweede ronde Finale UEFA Cup
1986/87 10         Bundesliga 1/8 finale
1987/88 3         Bundesliga Tweede ronde
1988/89 2         Bundesliga Tweede ronde
1989/90 2         Bundesliga 1/8 finale
1990/91 7         Bundesliga Finalist
1991/92 4         Bundesliga Derde ronde
1992/93 12         Bundesliga Tweede ronde
1993/94 11         Bundesliga Derde ronde
1994/95 10         Bundesliga 1/2 finale
1995/96 12         Bundesliga Eerste ronde
1996/97 10         Bundesliga Tweede ronde
1997/98 17         Bundesliga Eerste ronde
1998/99   10       2. Bundesliga Eerste ronde
1999/00   1       2. Bundesliga 1/8 finale
2000/01 10         Bundesliga Eerste ronde
2001/02 17         Bundesliga 1/2 finale
2002/03   2       2. Bundesliga 1/4 finale
2003/04 18         Bundesliga 1/8 finale
2004/05   1       2. Bundesliga Tweede ronde
2005/06 17         Bundesliga Eerste ronde
2006/07   9       2. Bundesliga 1/8 finale
2007/08   3       2. Bundesliga Eerste ronde
2008/09 12         Bundesliga Tweede ronde
2009/10 13         Bundesliga 1/4 finale
2010/11 10         Bundesliga 1/8 finale
2011/12 17         Bundesliga Tweede ronde
2012/13   5       2. Bundesliga 1/8 finale
2013/14         2. Bundesliga 1/8 finale

Trainers[bewerken]

De club heeft al lang niet meer aan de verwachtingen kunnen voldoen die zijn fans sinds de jaren 60 en 70 hebben. Ook zijn er vijf lokale kranten in de stad die regelmatig de druk op de trainers en de club verhogen. Vermoedlijk zijn dat de redenen, waarom 1. FC Köln een bijzonder groot aantal trainers in korte tijd heeft "versleten" (bijvoorbeeld na 1990 waren er 21 trainers in zestien jaar tijd). Opmerkelijk is dat Hennes Weisweiler zelfs drie keer trainer van de club is geweest.

2013 - huidigPeter Stöger
2012 - 2013 interim Frank Schäfer
2011 - 2012 Ståle Solbakken
2011 interim Volker Finke (sportdirecteur als tussentijdse trainer)
2010 - 2011 Frank Schäfer
2006 - 2009 Christoph Daum, 2e keer trainer Köln, gepromoveerd naar de (1.) Bundesliga 2008
2006 interim Holger Gehrke
2006 - 2006 Hanspeter Latour
2005 - 2005 Uwe Rapolder
2004 - 2005 Huub Stevens, kampioen 2. Bundesliga 2005
2003 - 2004 Marcel Koller
2003 interim Jos Luhukay
2002 - 2003 Friedhelm Funkel, gepromoveerd naar de (1.) Bundesliga 2003
2002 interim Christoph John (tussentijdse trainer)
1999 - 2002 Ewald Lienen, kampioen 2. Bundesliga 2000
1998 - 1999 Bernd Schuster
1997 - 1998 Lorenz-Günther Köstner
1996 - 1997 Peter Neururer
1995 - 1996 Stephan Engels
1993 - 1995 Morten Olsen
1993 - 1993 Wolfgang Jerat
1991 - 1993 Jörg Berger
1991 interim Hannes Linssen
1991 interim Udo Lattek
1990 - 1991 Erich Rutemöller, finale Duitse beker 1991
1986 - 1990 Christoph Daum
1986 - 1986 Georg Keßler, UEFA-Cup finale 1986
1983 - 1986 Hannes Löhr
1980 - 1983 Rinus Michels, winst Duitse beker 1983
1980 interim Rolf Herings
1980 - 1980 Karl-Heinz Heddergott
1976 - 1980 Hennes Weisweiler, 3e keer trainer Köln, kampioen 1. Bundesliga 1977 en 1978, winst Duitse beker 1978, finale Duitse beker 1980
1976 - 1976 Georg Stollenwerk
1973 - 1975 Zlato Cajkovski, finale Duitse beker 1973
1972 interim Volker Kottmann
1972 - 1972 Rolf Herings
1971 - 1972 Gyula Lóránt
1970 - 1971 Ernst Ocwirk, finale Duitse beker 1971
1968 - 1970 Hans Merkle, finale Duitse beker 1970
1966 - 1968 Willi Multhaupt, winst Duitse beker
1963 - 1966 Georg Knöpfle, kampioen 1. Bundesliga 1964
1961 - 1963 Zlatko Cajkovski, kampioen West-Duitsland 1961, 1962 en 1963, winst West-Duitse beker 1963 en 1964
1959 - 1961 Oswald Pfau, kampioen West-Duitsland 1960
1958 - 1959 Péter Szabó
1955 - 1958 Hennes Weisweiler, 2e keer trainer Köln
1954 - 1955 Kurt Baluses
1953 - 1954 Karl Winkler, kampioen West-Duitsland 1954
1952 - 1953 Helmut Schneider, winst West-Duitse beker 1953
1948 - 1952 Hennes Weisweiler gepromoveerd naar Oberliga West 1949, de hoogste klasse van West-Duitsland t/m 1963
1948 - 1948 Karl Flink

Andere teams[bewerken]

Tweede team[bewerken]

1. FC Köln heeft een tweede team dat uitkomt in de Regionalliga, de 4e hoogste voetbalklasse in Duitsland. De thuiswedstrijden worden gespeeld in het Franz-Kremer-Stadion (5.000 plaatsen), bij belangrijke wedstrijden wijkt men wel ook eens uit naar het grotere Keulse "Südstadion" (15.000 plaatsen). Het laatste is het thuisstadion van de bevriendde stadsgenoot Fortuna Köln.

Vrouwenvoetbal[bewerken]

1. FC Köln heeft ook een vrouwenvoetbal team dat in de 2. Bundesliga speelt sinds de fusie van de vrouwenafdeling van de club in 2009 met FFC Brauweiler-Pulheim. De bekendste speelster is Sonja Fuss (wereldkampioen 2003 en 2007). De thuiswedstrijden worden gespeeld in het Franz-Kremer-Stadion (5.000 plaatsen).

Diverse sporten[bewerken]

1. FC Köln heeft naast voetbal ook handbal-, tafeltennis-, en beachvolleybalteams. Het meest succesvolle daarvan is ongetwijfeld het beachvolleybalteam, dat zich op de wereldranglijst op de 6e plaats bevindt.

Trivia[bewerken]

Bok Hennes[bewerken]

1. FC Köln heeft als een van de weinige voetbalclubs in Europa een levende mascotte: bok Hennes. Hij staat tijdens alle thuiswedstrijden in het stadion naast het veld en hij is ook onderdeel van het embleem van de club. Ook bij uitwedstrijden is hij aanwezig, alleen bij uitwedstrijden met grote afstand wordt er tevoren met de ander club een andere bok geregeld. Dit is om het dier lange reizen te besparen.

Geschiedenis en naam (1951)[bewerken]

In 1951 werd tijdens een carnavalszitting door circusdirectrice Carola Williams als grap een jonge bok aan de toenmalige trainer Hennes Weisweiler gegeven. Het jonge dier was toen op podium zo gestrest dat hij op hetzelfde moment op de arm van trainer Hennes Weisweiler plasde.
Zo was de naam van het dier besloten: Hennes.
Na het overlijden van Hennes werd een nieuwe bok de officiële Geißbock aan de zijlijn van alle wedstrijden, genoemd Hennes II.
Inmiddels is men sinds 2008 bij Hennes VIII. terechtgekomen.
De bokken worden niet bijzonder gefokt en ze zijn geen familie van elkaar.

Muntworp van Rotterdam (1965)[bewerken]

De kwartfinale van de Europacup I in 1964/65 tussen de Duitse kampioen FC Keulen en de Engelse kampioen Liverpool FC werd op een erg bijzondere manier beslist.
Zowel de eerste wedstrijd thuis in Keulen als ook de tweede wedstrijd in Liverpool leverden beiden een 0-0 op.
Volgens het reglement van toen moest daarop een beslissende wedstrijd op een neutrale plaats gehouden worden. Dat werd de oude Kuip van Rotterdam op 24 maart 1965.
Na 90 minuten stond het 2-2 tussen Keulen en Liverpool en na 120 minuten ook.
Volgens het reglement van toen moest daarop en munt gegeooid worden om te beslissen welke ploeg door zou gaan. De Gulden die daarop in Rotterdam werd gegooid bleef loodrecht tussen de grassprieten hangen.
Daarop werd de gulden opnieuw gegooid en het lot besloot dat Liverpool doorging naar de halve finale van de Europacup I 1964/65.
(Liverpool werd vervolgens in de halve finale uitgeschakeld door Inter Milaan.)

Het kampioenschap van 1978[bewerken]

Op de laatste dag van het seizoen 1977/78 had Keulen evenveel punten als Borussia Mönchengladbach, maar Keulen had tien doelpunten meer op hun doelpuntensaldo dan Mönchengladbach.
Keulen speelde op die dag tegen het al gedegradeerde FC St. Pauli en Mönchengladbach speelde tegen Borussia Dortmund. Keulen had dus eigenlijk slechts een simpele overwinning bij een al gedegradeerde club nodig, maar het verliep anders:
In de pauze stond het wel 0-2 voor Keulen in de Hamburgse wijk St. Pauli, maar Mönchengladbach stond na 45 minuten al 6-0 voor.

In de tweede helft steunden de supporters van St. Pauli luidkeels Keulen, vermoedelijk omdat het bij een stand van 6-0 in de pauze al duidelijk was dat de zege van Mönchengladbach niet op een eerlijke manier tot staat zou komen. Mönchengladbach won uiteindelijk met 12-0 van Dortmund, wat tot de dag vandaag de hoogste overwinning überhaupt is in de Duitse Bundesliga. Maar omdat Keulen intussen 5-0 had gescoord werd Keulen toch kampioen.

Angstgegner[bewerken]

FC Köln en Borussia Mönchengladbach zijn dé rivalen aan de Niederrhein. Beide teams leverden in het verleden duels om de macht "am Niederrhein". Toch dient FC Köln zijn meerdere te erkennen in zijn rivaal: van de 95 duels kon FC Köln er slechts 28 winnen en eindigden 19 duels in een draw, de rest werd gewonnen door Borussia Mönchengladbach.

Externe links[bewerken]