Montpellier HSC

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Montpellier
Australie-Fidji.4.JPG
Naam Montpellier Hérault Sport Club
Opgericht 1919
Stadion Stade de la Mosson
Capaciteit 32,900[1]
Voorzitter Vlag van Frankrijk Louis Nicolin
Trainer Vlag van Frankrijk Rolland Courbis
Begroting € 39 miljoen [2]
Competitie Ligue 1
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Alternatieve kleuren
geldig voor 2013/14
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Montpellier Hérault Sport Club is een Franse voetbalclub in Montpellier, in de Hérault, Languedoc-Roussillon. Zij werd opgericht in 1919. De club speelt zijn thuiswedstrijden in het Stade de la Mosson.

De club werd een professionele club in 1932, toen het al een keer de Franse beker had gewonnen, maar in 1969 werd het weer een amateurclub. In 1970 fuseerde de club met Sport-Club (opgericht in 1908) en de naam werd veranderd naar Montpellier-Littoral FC. In 1974 fuseerde de club met l'AS Paillade en stond daarna bekend als Montpellier La Paillade Sport Club. In 1978 werd de club weer een professionele club. In 1989 werd de naam veranderd naar de huidige en in het jaar erop won het de Franse beker voor de tweede keer.

Geschiedenis[bewerken]

SO Montpellier[bewerken]

De club werd opgericht in 1919 als Stade Olympique Montpelliérain. Kort daarna fusioneerde de club met La Vie au Grand Air du Languedoc dat in 1917 opgericht werd. In de jaren twintig speelde de club voornamelijk in de Division Honneur Sud-Est. In 1923 nam de club het stadion Parc des Sports de l'avenue Pont Juvénal in gebruik. In deze tijd was er nog geen landelijk kampioenschap zoals het nu is. Van 1927 tot 1937 heette de club Sports Olympiques Montpelliérains. In 1928 werd de club regionaal kampioen en nam deel aan de eindronde om de officieuze Franse landstitel en verloor in de halve finale van Stade Français. In 1929 bereikte de club de finale van de beker en versloeg op weg daarheen onder andere FC Mulhouse en Stade Rennais. In de finale werd FC Sète met 2-0 verslagen. De eerste grote trofee was binnen. Twee jaar later stond de club opnieuw in de finale, maar kreeg nu een 3-0 nederlaag te verduren van het hoofdstedelijke Club Français.

In 1932 werd de club opnieuw regionaal kampioen en nam het profstatuut aan zodat de club één van de stichtende leden van de Franse profcompetitie was in 1932/33. In het eerste seizoen waren er twee reeksen van tien clubs. SO Montpellier werd vierde in reeks B met drie punten achterstand op groepswinnaar FC Antibes. Het volgende seizoen was er nog maar één reeks van veertien clubs waarin Montpellier achtste werd. Het daaropvolgende seizoen degradeerde de club.

In de Division 2 deed de club het niet goed en Montpellier eindigde steevast in de middenmoot. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er geen officiële competitie, maar Montpellier speelde in deze jaren wel in de competitie die voor de eerste klasse moest doorgaan. Na de oorlog ging de club opnieuw van start in de tweede klasse en werd kampioen. Na vier middelmatige seizoenen degradeerde de club opnieuw. Na twee seizoenen keerde de club terug maar werd meteen terug naar de Division 2 verwezen, waar de club nu langere tijd zou verblijven. Stade flirtte zelfs met een degradatie naar derde klasse, maar kon zich toch elk seizoen redden. Eind jaren vijftig ging het beter met de club en in 1961 promoveerde Stade terug naar de hoogste klasse. Na een achtste plaats in 1961/62 degradeerde de club het volgende seizoen. Na enkele middenmootplaatsen ging het langzaam slechter met de club. In 1967 verhuisde de club naar het nieuwe stadion Stade Richter. De toeschouwers waren hier niet gelukkig mee omdat ze het stadion te groot vonden en te ver weg van het stadscentrum. In een wedstrijd tegen AS Nancy kwamen slechts 750 toeschouwers opdagen. Omdat de club nu in zware financiële problemen gekomen was gaf Stade Montpellier zijn profstatuut op en degradeerde hierdoor naar de derde klasse.

Van Littoral naar La Paillade[bewerken]

In 1970 nam de club de naam Montpellier Littoral aan en fusioneerde daarna met Sport Club Montpelliérain. Deze club werd in 1908 opgericht door Jezuïeten. De naam van de fusieclub werd Montpellier Littoral Sport Club. De financiële situatie was verbeterd door de fusie en ondanks een negende plaats in de derde klasse mocht de club het seizoen erna terug in de tweede klasse aantreden. Na twee seizoenen belandde de club opnieuw in de derde klasse.

Na een nieuwe degradatie naar de vierde klasse fusioneerde fusioneerde Montpellier Littoral SC op 1 juni 1974 met AS Paillade, dat in 1967 opgericht werd. De nieuwe naam werd Montpellier la Paillade Sport Club Littoral en later Montpellier Paillade Sport Club. De clubkleuren van Littoral werden behouden en de club ging nu spelen in het stadion van het voormalige Paillade, stade de la Mosson. Tot 1977 werden belangrijke wedstrijden ook nog in het oude stade Richter gespeeld. In november 1974 kocht Louis Nicollin de club over van burgemeester Thévenet voor 400.000 FF.

Na twee seizoenen werd de club kampioen en na twee seizoenen in de derde klasse promoveerde de club terug naar de tweede klasse. La Paillade speelde meteen in de subtop mee en werd kampioen in 1981. De terugkeer bij de elite verliep niet zoals verwacht en de club werd meteen terug naar de Division 2 verwezen met een laatste plaats. Na vijf seizoenen werd de club opnieuw kampioen en begon nu aan een succesperiode in de clubgeschiedenis.

In het eerste seizoen bij de terugkeer werd de club derde, de beste prestatie in de clubgeschiedenis. Hierdoor mocht de club voor het eerst Europa in, maar na twee nederlagen tegen Benfica was de club meteen uitgeschakeld. De volgende seizoenen eindigde de club in de middenmoot.

Montpellier Hérault Sport Club[bewerken]

In 1989 nam de club de huidige naam aan. In de beker van 1990 worstelde de club zich een weg naar de finale. In de halve finale versloeg HSC Olympique de Marseille, het topteam van het moment en in de finale stond de club tegenover Racing Club de Paris en won met 2-1. In de beker der bekerwinnaars versloeg de club eerst PSV Eindhoven en gaf daarna Steaua Boekarest twee keer een pak slaag (5-0 en 0-3). Steaua was op dat moment een Europese topclub en had in de afgelopen vijf jaar twee keer de finale van de Europacup I bereikt en zelfs één keer gewonnen. In de kwartfinale stond HSC tegenover de latere winnaar Manchester United. In Manchester werd het 1-1, maar in eigen huis verloor HSC met 2-0 en was uitgebekerd. Tijdens het Europese parcours vielen jonge talenten zoals Laurent Blanc, Vincent Guérin en Patrick Colleter op. In de jaren negentig was de club een habitué in de hoogste divisie. In 1994/95 ontsnapte de club op het nippertje aan een degradatie, maar het volgende seizoen zette de club de scheve situatie recht met een zesde plaats en een nieuwe deelname aan de UEFA Cup. Net als de vorige deelname kwam ook dit keer de boosdoener uit Portugal met Sporting Lissabon. Het volgende seizoen nam de club deel aan de Intertoto cup en bereikte de finale waarin het verloor van landgenoot Olympique Lyon. Twee jaar later won de club de Intertoto Cup en versloeg en Spaanse en twee Duitse teams. In de daaropvolgende deelname aan de UEFA Cup werd HSC in de tweede ronde uitgeschakeld door Deportivo La Coruña. Na dertien seizoenen elitevoetbal kwam hier een einde aan in 1999/00.

Na één seizoen promoveerde de club terug. Na een dertiende plaats moest de club in het eerste seizoen van de nieuwe Ligue 1 vechten tegen degradatie. Dat lukte één jaar maar in 2003/04 degradeerde de club opnieuw. Na twee overgangsseizoenen moest trainer Jean-François Domergue de club terug naar de Ligue 1 loodsen, maar na een vijftiende plaats in 2007 werd de trainer ontslagen. Na een achtste plaats in 2008 deed de club in 2009 weer mee om promotie. Het hele seizoen stond de club onder de top drie, maar door een overwinning op de laatste speeldag tegen rechtstreekse concurrent RC Strasbourg kon Montpellier nog stijgen naar de tweede plaats die automatisch recht gaf op promotie.

In het seizoen 2009/10 startte de club uitstekend en stond na negen speeldagen samen met Lyon aan de leiding. De club bleef het goed doen en stond lange tijd op de tweede plaats, maar wel met een wedstrijd meer gespeeld dan de achtervolgers. Toen die hun wedstrijd inhaalden zakte de club weg naar de vijfde plaats, waar het dat seizoen ook eindigde.

In het seizoen 2010/11 verliep het seizoen in vergelijking met het vorig seizoen teleurstellend. De ploeg eindigde op een veertiende plaats. De ploeg bereikte wel de finale van de Coupe de la Ligue, maar verloor uiteindelijk met 1-0 van Olympique Marseille. In de Coupe de France werd de club al in de eerste wedstrijd uitgeschakeld door Stade Reims.

In het seizoen 2011/12 had de club weer een goede start: na tien speelronden stond het drie punten achter op koploper Paris Saint Germain dat 23 punten had verzameld. De ploeg was op dat moment ook het productiefst, ze troffen 22 maal doel, het meest van alle clubs. In de Coupe de la Ligue werd de ploeg in de achtste finales uitgeschakeld en in de Coupe de France in de kwartfinale. Op de 25ste speeldag nam Montpellier de leiding over van PSG en gaf deze niet meer uit handen. De ploeg van trainer René Girard stelde de eerste landstitel uit de geschiedenis uiteindelijk veilig op zondag 20 mei in de uitwedstrijd tegen hekkensluiter AJ Auxerre. Clubtopscorer Olivier Giroud werd gedeeld topscorer met 21 doelpunten.

In het seizoen 2012/13 was de club verzwakt door transfers die ondersteunende spelers liet vertrekken en eindigde de club op de 9e plaats. De UEFA Champions League liep minder goed. Alleen tegen Schalke 04 werd twee keer gelijk gespeeld, de wedstrijden tegen Arsenal FC en Olympiakos Piraeus werden verloren. In de Coupe de France werd de club uitgeschakeld in zijn tweede wedstrijd en in de Coupe de la Ligue kwam de club tot de halve finale. Trainer Girard vertrok na afloop van het seizoen.

Erelijst[bewerken]

Winnaar: 2012
Winnaar: 1929, 1990
Finalist: 1931, 1994
Winnaar: 1992
Finalist: 1994, 2011
1999

In Europa[bewerken]

  • 1R = eerste ronde
  • 1/8 = achtste finale / 1/4 = kwart finale
  • PUC = punten UEFA coëfficiënten
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1988/89 UEFA Cup 1R Vlag van Portugal Benfica Lissabon 0-3, 1-3 0.0
1990/91 Europacup II 1R Vlag van Nederland PSV Eindhoven 1-0, 0-0 9.0
1/8 Vlag van Roemenië Steaua Boekarest 5-0, 3-0
1/4 Vlag van Engeland Manchester United 1-1, 0-2
1996/97 UEFA Cup 1R Vlag van Portugal Sporting Lissabon 1-1, 0-1 1.0
1997 Intertoto Cup Groep Vlag van Nederland FC Groningen 3-0 0.0
Groep Vlag van Servië en Montenegro Cukaricki Belgrado 3-1
Groep Vlag van Roemenië Gloria Bistrita 2-1
Groep Vlag van Bulgarije Spartak Varna 1-1
1/2 Vlag van Duitsland 1. FC Köln 1-2, 1-0
F Vlag van Frankrijk Olympique Lyon 0-1, 2-3
1999 Intertoto Cup 2R Vlag van Azerbeidzjan Garabag Agdam 3-0, 6-0 0.0
3R Vlag van Spanje RCD Espanyol Barcelona 2-0, 2-1
1/2 Vlag van Duitsland MSV Duisburg 1-1, 3-0
F Vlag van Duitsland Hamburger SV 1-1, 1-1 ns (3-0)
1999/00 UEFA Cup 1R Vlag van Servië en Montenegro Rode Ster Belgrado 1-0, 2-2 3.0
2R Vlag van Spanje Deportivo La Coruña 1-3, 0-2
2010/11 Europa League 3Q Vlag van Hongarije Győri ETO FC 1-0, 0-1 ns (3-4) 1.0
2012/13 Champions League Groep Vlag van Duitsland FC Schalke 04 2-2, 1-1
Groep Vlag van Engeland Arsenal FC 1-2, 0-2
Groep Vlag van Griekenland Olympiakos Piraeus 1-2, 1-3

Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 14.0

Nuvola single chevron right.svg Zie ook Deelnemers UEFA-toernooien Frankrijk

Selectie 2013/2014[bewerken]

Nr. Positie Speler
1. Vlag van Frankrijk DM Laurent Pionnier
2. Vlag van Frankrijk V Garry Bocaly
3. Vlag van Frankrijk V Daniel Congré
4. Vlag van Brazilië V Hilton Aanvoerder
5. Vlag van Ivoorkust V Siaka Tiéné
6. Vlag van Frankrijk M Joris Marveaux
7. Vlag van Frankrijk A Anthony Mounier
8. Vlag van Frankrijk M Jonas Martin
9. Vlag van Frankrijk A M'Baye Niang
10. Vlag van Frankrijk M Rémy Cabella
12. Vlag van Frankrijk V Vincent Di Stefano
15. Vlag van Frankrijk A Jonathan Tinhan
16. Vlag van Frankrijk DM Geoffrey Jourdren
17. Vlag van Frankrijk V Teddy Mézague
Nr. Positie Speler
18. Vlag van Marokko A Karim Aït Fana
19. Vlag van Senegal A Souleymane Camara
20. Vlag van Frankrijk M Morgan Sanson
21. Vlag van Marokko V Abdelhamid El Kaoutari
22. Vlag van Frankrijk M Benjamin Stambouli
23. Vlag van Tunesië M Jamel Saihi
24. Vlag van Peru A Jean Deza
25. Vlag van Frankrijk V Mathieu Deplagne
26. Vlag van Marokko V Yassine Jebbour
27. Vlag van Frankrijk V Jeffrey Assoumin
28. Vlag van Frankrijk A Djamel Bakar
29. Vlag van Colombia A Víctor Montaño
30. Vlag van Frankrijk DM Jonathan Ligali
32. Vlag van Frankrijk V Nicolas Saint-Ruf

Bekende (oud-)spelers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie de lijst van spelers van Montpellier HSC voor een opsomming van spelers die voor de club spelen of hebben gespeeld.

Vrouwen[bewerken]

In Europa[bewerken]

Seizoen Competitie Ronde Land Club Uitslagen
2004/05 UEFA Women's Cup 1e Vlag van Ierland University College Dublin FC 5-0
toernooi in Vendargues Vlag van Oostenrijk SV Neulengbach 7-0
Vlag van Portugal SU 1° Dezembro 1-0
toernooi in Potsdam 2e Vlag van Duitsland 1. FFC Turbine Potsdam 0-6
Vlag van Italië Torres Terra Sarda 1-2
Vlag van Polen KS AZS Wroclaw 0-2
2005/06 UEFA Women's Cup 1e Vlag van Noord-Ierland Glentoran FC 8-0
toernooi in Sintra Vlag van Wales Cardiff City FC 2-0
Vlag van Portugal SU 1° Dezembro 1-0
toernooi in Montpellier 2e Vlag van Nederland Saestum 2-1
Vlag van Oostenrijk SV Neulengbach 4-0
Vlag van Duitsland 1. FFC Turbine Potsdam 0-0
KF Vlag van Denemarken Brøndby IF 3-0 *, 3-1
HF Vlag van Duitsland 1. FFC Turbine Potsdam 1-0, 2-3 *
2009/10 UEFA Women's Champions League 1e Vlag van Faeröer KÍ Klaksvík 2-0
toernooi in Macedonië Vlag van Macedonië ZFK Tikvesanka 7-1
Vlag van Bulgarije NSA Sofia 3-0
1e Vlag van België Standard Fémina de Liège 0-0, 3-1 *
1/8F Vlag van Duitsland FC Bayern München 0-0 *, 1-0 nv
KF Vlag van Zweden Umeå IK 0-0, 2-2 *
* = thuiswedstrijd


Bronnen, noten en/of referenties
  1. "Montpellier HSC Club Website", Montpellier HSC Club Website, 26 April 2011. Geraadpleegd op 26 April 2011.
  2. (fr) Sportune - Les budgets de Ligue 1, saison 2013-2014, 23 augustus 2013.