Olympique Lyonnais

Olympique Lyonnais
Naam	Olympique de Lyon et du Rhône
Bijnaam	▪ Les Gones (De jongens) ▪ La Reine (De koningin)
Opgericht	1899 / 3 oktober 1950
Plaats	Lyon
Stadion	Stade de Gerland
Capaciteit	41.044 plaatsen
Complex	Centre Tola Vologe
Voorzitter	Jean-Michel Aulas
Eigenaar	▪ ICMI SAS (34%) ▪ Pathé SA (23%) ▪ Overig (43%)
Techn. dir.	Guy Genet
Trainer	Rémi Garde
Sponsor	Betclic
Begroting	€ 140 miljoen
Competitie	Ligue 1
Thuiskleuren Uitkleuren
geldig voor 2011/2012
Portaal    Voetbal

Olympique Lyonnais, kortweg Olympique Lyon is een Franse voetbalclub uit Lyon, opgericht in 1899 en uitkomend in de Ligue 1. De club behoort tot de Europese top en is lid van de ECA. De club speelt zijn wedstrijden in het Stade Gerland. De bijnamen van de club zijn La Reine (de Koningin) en Les Gones (de jongens). Olympique Lyonnais behoort tot de beste clubs van Frankrijk en domineert de Ligue 1 sinds de beginjaren van de 21e eeuw. In 2001 eindigden ze tweede, achter FC Nantes, maar daarna won de club de titel zeven maal op rij.

De grote aartsrivaal van Olympique Lyonnais is AS Saint-Étienne. Wedstrijden tussen beide clubs staan bekend als de Derby du Rhône.

Geschiedenis

Vroege geschiedenis

Olympique Lyonnais werd in 1896 opgericht als omni-sportvereniging Racing Club de Lyon en nam later de naam Lyon Olympique aan. In 1899 kreeg de club ook een voetbalafdeling. De club sloot zich aan bij de USFSA en plaatste zich in 1906 voor de eindronde van het kampioenschap en speelde in de achtste finales gelijk tegen Olympique Marseille. Er kwam een replay, maar Lyon gaf forfait voor deze wedstrijd. In 1908 en 1909 plaatste FC Lyon zich voor de eindronde, maar in 1910 was Olympique weer van de partij en Besançon werd met 4-1 uitgeschakeld. In de kwartfinale moest de club echter met 5-0 het onderspit delven voor Stade Helvétique Marseille.

De eerste decennia

De club nam de naam Lyon Olympique Universitaire aan, kortweg LOU en plaatste zich in 1913 nog eens voor de eindronde, maar kreeg een pak slaag van Stade Raphaëlois van 5-1 en was meteen weer uitgeschakeld. Hierna verdween de club enkele jaren in de anonimiteit.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde de club in 1942/43 voor het eerst in de hoogste klasse en werd elfde op zestien clubs in de zone zuid. Het volgende seizoen namen er geen clubs deel aan het kampioenschap, maar clubs die een hele regio vertegenwoordigden. Dit werd echter na één seizoen afgeschaft en in het laatste oorlogsseizoen werd Lyon met 2 punten voorsprong op Bordeaux groepswinnaar. In de finale tegen de noordelijke kampioen FC Rouen moest de club het onderspit delven en verloor met 4-0. Lyon ging niet op zijn elan verder na de oorlog en degradeerde naar de tweede klasse. De volgende seizoenen eindigde de club in de hogere middenmoot.

In mei 1950 besloot men om de voetbal en rugby-afdelingen van elkaar te scheiden. Er kwam ook een scheiding tussen de prof- en amateursectie. De club kreeg een nieuwe naam: « Olympique Lyonnais ». Armand Groslevin werd de eerste clubpresident. Le LOU bleef bestaan als amateurclub, maar mocht twee seizoenen lang niet deelnemen aan het kampioenschap. Daarna ging de nieuwe club van start, die echter geen beroep mocht doen op de geschiedenis van het vroegere LOU.

Wisselend succes

In het eerste seizoen onder de naam Olympique Lyonnais werd meteen de titel behaald, maar Lyon werd te licht bevonden voor de elite en degradeerde meteen terug naar de Division 2. Na een achtste plaats werd de club in 1954 opnieuw kampioen en kon zich nu voor langere periode in de hoogste klasse vestigen. De volgende seizoenen was de club een middenmoter en in 1958 mocht de club voor het eerst Europees spelen in de tweede editie van de Jaarbeursstedenbeker. De eerste Europese confrontatie in San Siro werd meteen een blamage en de club zou het nooit meer slechter doen. Internazionale vernederde de club met 7-0. In de terugwedstrijd kon de club thuis wel gelijk spelen. Ondanks middenmootplaatsen in de competitie werd Lyon ook voor de volgende twee edities geselecteerd, maar werd ook hier telkens in de eerste ronde uitgeschakeld.

Na jaren van middenmootplaatsen werd in 1962/63 voor het eerst de vijfde plaats bereikt. In de beker werd voor het eerst de finale bereikt, maar daarin verloor de club van kampioen Monaco. Omdat Monaco kampioen was mocht Lyon voor het eerst deelnemen aan de beker der bekerwinnaars en bereikte de halve finales. Thuis tegen Sporting Portugal werd het 0-0 en in Lissabon werd het 1-1. Helaas werd de regel dat uitdoelpunten dubbel tellen pas enkele jaren later ingevoerd en ook het penalty's nemen was nog niet gebruikelijk, waardoor er een derde wedstrijd plaatsvond in Madrid die Sporting met 0-1 won van Lyon. Sporting zou de beker uiteindelijk winnen tegen MTK Boedapest. In de competitie werd Lyon vierde en door een 2-0 bekeroverwinning tegen Bordeaux plaatste de club zich opnieuw voor Europees voetbal. Dit keer stopte FC Porto de club al in de eerste ronde. Na nog een zesde plaats het jaar erna belandde de club weer in de middenmoot van de competitie. Na een bekeroverwinning in 1967 tegen FC Sochaux werd er weer Europees gespeeld. In de 1/8ste finales werd Tottenham Hotspur uitgeschakeld, maar in de kwartfinale verloor de club van HSV. In 1968 werd de club opnieuw geselecteerd voor de Jaarbeursstedenbeker en bereikte daar de tweede ronde, waar opnieuw een Portugese club de boosdoener was. In de competitie liet de club het al enkele jaren afweten en werden enkel middenmootplaatsen behaald met uitzondering van 1971/72 toen de vijfde plaats behaald werd. Een jaar later won de club de beker tegen FC Nantes en nog een jaar later bereikte Lyon voor het eerst het podium door derde te eindigden in de competitie. Ook in 1974/75 werd de derde plaats bereikt. Europees werd Lyon echter telkens vroeg uitgeschakeld. De volgende jaren speelde de club met wisselend succes, een gevecht tegen degradatie gevolgd door een zevende plaats en in 1980 flirtte de club helemaal met de degradatie toen er een barrage gespeed moest worden met tweedeklasser Olympique Avignon. Lyon herstelde zich het volgende seizoen met een zesde plaats, maar daarna ging het weer bergaf en in 1982/83 werd de club voorlaatste en degradeerde naar de Division 2 na 29 seizoenen hoogste klasse. Geen enkele andere club speelde op dat moment langer in de hoogste klasse.

De volgende zes seizoenen bracht de club door aan de top van de tweede klasse, maar elk jaar schoot de club net iets te kort om te promoveren. In 1987 werd Jean-Michael Aulas investeerder en zijn ambitie was een Europese kwalificatie binnen de vijf jaar. In 1989 werd de promotie afgedwongen. De club deed het meteen goed en reeds na twee seizoenen Division 1 plaatste de club zich voor Europees voetbal al moest de club al in de tweede ronde van de UEFA Cup het onderspit delven van het Turkse Trabzonspor.

De volgende twee seizoenen ging het weer slechter met de club en na een achtste plaats in 1993/94 werd Olympique vicekampioen het seizoen erna. In de UEFA Cup schakelde Lyon Lazio Roma uit, maar werd dan in de 1/8ste finales uitgeschakeld door Nottingham Forest. In 1997 plaatste Lyon zich via de intertotocup voor de UEFA Cup en bereikte de tweede ronde. Het volgende seizoen bereikte Olympique de kwartfinales en moest daar het onderspit delven voor Bologna FC.

De kampioensjaren

In 1999, wordt er door Pathé 15 miljoen euro in de club gestoken. De clubpresident Jean-Michel Aulas besluit van dit geld een grote aanvaller met naam te halen: Sonny Ânderson. De Braziliaanse international werd gehaald van FC Barcelona en zou in Lyon uitgroeien één van de meest emblematische spelers uit de clubhistorie. Zijn komst maakte een omkeer teweeg bij de club uit Lyon en zorgt ervoor dat O.L. in het seizoen 2000/2001 eindigt als vice-kampioen, vlak achter FC Nantes.

Vanaf dat seizoen begon Olympique Lyon in rap tempo te groeien. De club domineert de Ligue 1in de beginjaren van de 21e eeuwdoor zeven maal op rij het Frans landskampioenschapte winnen. Een belangrijke sleutelspeler van Lyon in de beginjaren van de jaren '00was de populaire middenvelder Juninho Pernambucano, die met zijn befaamde vrije trappen een zeer groot aandeel had in de successen. Met het aantrekkelijke aanvallende en flitsende spel, kreeg de club in Europees verband steeds meer aanzien. Er werden in 6 jaar tijd veel prachtige overwinningen geboekt tegen clubs als Real Madrid(3-0), Celtic(3-2), PSV Eindhoven(4-0), Bayern München(2-1), Olympiakos Piraeus(4-1), Fenerbahçe(4-2) en Werder Bremen(7-2). Dit zorgde ervoor dat veel voetbalkenners, waaronder Willem van Hanegem, enkele jaren achtereenvolgens Olympique Lyonnais als Champions League-finalist voorspelden. Echter kwam Olympique Lyonnais niet verder de kwartfinales, maar wist het zich wel te nestelen bij de Europese topclubs. Onder leiding van hoofdtrainer Alain Perrin won l'O.L. in 2008 zowel de Ligue 1als de Coupe de France. Desondanks speelde Lyon de laatste competitiewedstrijden zeer moeizaam en waren er spanningen in de spelersgroep. Dit leidde tot controverses tussen clubpresident Jean-Michel Aulasen Bernard Lacombeenerzijds en Alain Perrinanderzijds. De controverse leidde tot het vertrek van Perrin. Aan het einde van het seizoen vertrokken er nog tien spelers, mede door het gevolg van de interne spanningen. Tijdens het Europees kampioenschap voetbal van 2008was Olympique Lyonnais hofleverancier van het toernooi door 10 contractspelers te leveren aan de deelnemende landen. Op 18 juni2008werd Claude Puelaan de pers gepresenteerd als de nieuwe hoofdtrainer van Olympique Lyonnais. Voor het seizoen 2008/09 lagen de verwachtingen bij de zevenvoudig landskampioen torenhoog. Na het vertrek van 10 selectiespelers, had Lyon voor miljoenen euro's aan talentvolle, maar relatief onervaren, spelers gekocht, waaronder Hugo Lloris, Miralem Pjanic, Jean II Makounen John Mensah. Ondanks een voortvarend begin, eindigde Lyon met moeizaam spel op een teleurstellende derde plaats in de competitie en werd het uitgeschakeld in de achtste finale van de UEFA Champions Leaguetegen FC Barcelona, de uiteindelijke winnaar van het toernooi. Nadat Girondins de Bordeauxde hegemonie van Olympique Lyonnais na 7 jaren wist te doorbreken, waren voetbalkenners en media het met elkaar eens: Het tijdperk van het dominante Olympique Lyonnais zou voorbij zijn. La Reinewon gedurende haar heerschappij zeven landskampioenschappen, zes Franse Supercups, twee belangrijke Franse bekertoernooien en bereikte driemaal de kwartfinale van de Champions League.

Het tijdperk Puel

Ondanks een teleurstellend seizoen krijgt Puel alle vertrouwen van het bestuur om Lyon weer terug aan de top te krijgen. Na een verversing van bijna een derde van de spelersgroep, waarbij onder meer Kader Keïta, Karim Benzema en clubicoon Juninho Pernambucano vertrokken, besloot de directie opnieuw te investeren in versterkingen. De eerste grote aankoop die La Reine deed was Lisandro López, die voor 24 miljoen euro de duurste aankoop werd uit de historie van l'OL. Andere grote aankopen voor dat seizoen waren Michel Bastos, Aly Cissokho en Bafétimbi Gomis, waardoor Lyon in de zomer van 2009 een slordige 72 miljoen euro in de selectie heeft gepompt om de club weer naar het landskampioenschap te loodsen en een rol van betekenis te laten spelen in Europa. Daar waar aanvankelijk na een jarenlange suprematie werd gevreesd voor een algehele ineenstorting, hebben de nieuwkomers zich snel aangepast en speelt l'OL in het nieuwe seizoen zakelijker en meer gericht op strijd dan op het individualisme. Gedurende het begin van het seizoen maakt de club internationaal weer grote indruk door zich relatief eenvoudig te plaatsen voor deelname aan de Champions League door in de voorronde RSC Anderlecht te verslaan (5-1 en 3-1 winst). Waarna het later in de groepsfase van de kampioenenliga op Anfield Road met 2-1 te sterk is voor Liverpool FC. In de achtste finales schakelde Olympique Lyonnais Real Madrid uit en in de kwartfinales was het te sterk voor Girondins de Bordeaux. In de halve finales was FC Bayern München de tegenstander. Over twee wedstrijden werd Les Gones uitgeschakeld (0-1, 0-3). Het was voor de eerste keer in de historie dat ze de halve finales bereikten. Het seizoen erna kwam Lyon niet verder dan de achtste finales, waarin Real Madrid nu wel te sterk bleek.

Aan het einde van het seizoen van 2010-2011 werd Puel, ondanks een derde plaats in de competitie (die echter wel bereikt werd met een puntenaantal lager dan Lyon de tien seizoen ervoor in de Ligue 1 had gehaald), waarmee de voorrondes van de Champions League werden bereikt. Puel had in drie jaar tijd geen enkele prijs gehaald met Lyon, nadat de club daarvoor zeven maal op rij landskampioen was geworden. Rémi Garde, voormalig hoofd van de jeugdopleiding bij L'OL, werd aangesteld als zijn opvolger.

Resultaten

Erelijst

Frans landskampioenschap (7x)

2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008

Franse Supercup (7x)

1973, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007

Coupe de France (4x)

Winnaar: 1964, 1967, 1973, 2008

Finalist: 1963, 1971, 1976

Coupe de la Ligue (1x)

2001

UEFA Intertoto Cup (1x)

1997

Lyon in Europa

Seizoen	Comp.	Beker	Europa
2000/01	2e	1/4	2R CL
2001/02	1e	1/16	1/8 UC
2002/03	1e	1/32	1/16 UC
2003/04	1e	1/8	1/4 CL
2004/05	1e	1/8	1/4 CL
2005/06	1e	1/4	1/4 CL
2006/07	1e	1/8	1/8 CL
2007/08	1e	winnaar	1/8 CL
2008/09	3e	1/8	1/8 CL
2009/10	2e	1/16	1/2 CL
2010/11	3e	1/16	1/8 CL
	Voor actuele informatie, zie: UEFA Champions League 2011/12

Q = voorronde PO = play-offs Groep = Groepsfase Groep 1 = eerste groepsfase Groep 2 = tweede groepsfase

R = ronde 1/8 = achtste finale 1/4 = kwartfinale 1/2 = halve finale PUC = punten UEFA coëfficiënten

Seizoen	Competitie	Ronde	Land	Club	Score	PUC
1958/60	Jaarbeursstedenbeker	1/8		Internazionale	0-7, 1-1	1.0
1960/61	Jaarbeursstedenbeker	1/8		Keulen XI	1-3, 2-1	2.0
1961/62	Jaarbeursstedenbeker	1R		Sheffield Wednesday FC	4-2, 2-5	2.0
1963/64	Europacup II	1R		Boldklubben 1913	3-1, 3-1	13.0
		1/8		Olympiakos Piraeus	4-1, 1-2
		1/4		Hamburger SV	1-1, 2-0
		1/2		Sporting Portugal	0-0, 1-1, 0-1
1964/65	Europacup II	1R		FC Porto	0-3, 0-1	0.0
1967/68	Europacup II	1R		Aris Bonnevoie	3-0, 2-1	9.0
		1/8		Tottenham Hotspur FC	1-0, 3-4
		1/4		Hamburger SV	0-2, 2-0, 0-2
1968/69	Jaarbeursstedenbeker	1R		Académica Coimbra	1-0, 0-1 (k)	2.0
		2R		Vitória Setúbal	0-5, 1-2
1973/74	Europacup II	1R		Reipas Lahti	0-0, 2-0	4.0
		1/8		PAOK Saloniki	3-3, 0-4
1974/75	UEFA Cup	1R		Red Boys Differdange	7-0, 4-1	4.0
		2R		Borussia Mönchengladbach	0-1, 2-5
1975/76	UEFA Cup	1R		Club Brugge	4-3, 0-3	2.0
1991/92	UEFA Cup	1R		Östers IF	1-0, 1-1	3.0
		2R		Trabzonspor	3-4, 1-4
1995/96	UEFA Cup	1R		SC Farense	1-0, 1-0	9.0
		2R		SS Lazio	2-1, 2-0
		1/8		Nottingham Forest FC	0-1, 0-0
1997	Intertoto Cup	Groep		Rapid Boekarest	2-1	0.0
		Groep		Odra Wodzisław	5-2
		Groep		MŠK Žilina	5-0
		Groep		FK Austria Wien	2-0
		1/2		Istanbulspor	1-2, 2-0
		F		Montpellier HSC	1-0, 3-2
1997/98	UEFA Cup	1R		Brøndby IF	4-1, 3-2	6.0
		2R		Internazionale	2-1, 1-3
1998/99	UEFA Cup	1R		Blackburn Rovers FC	1-0, 2-2	14.0
		2R		Rode Ster Belgrado	2-1, 3-2
		3R		Club Brugge	1-0, 4-3
		1/4		Bologna FC 1909	0-3, 2-0
1999/00	Champions League	3Q		NK Maribor	0-1, 0-2	10.0
1999/00	UEFA Cup	1R		HJK Helsinki	1-0, 5-1
		2R		Celtic FC	1-0, 1-0
		3R		SV Werder Bremen	3-0, 0-4
2000/01	Champions League	3Q		Inter Bratislava	2-1, 2-1	15.0
		Groep 1		sc Heerenveen	3-1, 2-0
		Groep 1		Olympiakos Piraeus	1-2, 1-0
		Groep 1		Valencia CF	0-1, 1-2
		Groep 2		FC Bayern München	0-1, 3-0
		Groep 2		Spartak Moskou	3-0, 1-1
		Groep 2		Arsenal FC	0-1, 1-1
2001/02	Champions League	Groep 1		Bayer 04 Leverkusen	0-1, 4-2	10.0
		Groep 1		Fenerbahçe SK	1-0, 3-1
		Groep 1		FC Barcelona	0-2, 2-3
2001/02	UEFA Cup	3R		Club Brugge	1-4, 3-0
		1/8		Slovan Liberec	1-1, 1-4
2002/03	Champions League	Groep 1		Ajax	1-2, 0-2	8.0
		Groep 1		Rosenborg BK	5-0, 1-1
		Groep 1		Internazionale	2-1, 3-3
2002/03	UEFA Cup	3R		Denizlispor	0-0, 0-1
2003/04	Champions League	Groep		RSC Anderlecht	1-0, 0-1	14.0
		Groep		Celtic FC	0-2, 3-2
		Groep		FC Bayern München	1-1, 2-1
		1/8		Real Sociedad	1-0, 1-0
		1/4		FC Porto	0-2, 2-2
2004/05	Champions League	Groep		Manchester United FC	2-2, 1-2	20.0
		Groep		Sparta Praag	2-1, 5-0
		Groep		Fenerbahçe SK	3-1, 4-2
		1/8		SV Werder Bremen	3-0, 7-2
		1/4		PSV	1-1, 1-1 (2-4 n.p.)
2005/06	Champions League	Groep		Real Madrid CF	3-0, 1-1	21.0
		Groep		Rosenborg BK	1-0, 2-1
		Groep		Olympiakos Piraeus	2-1, 4-1
		1/8		PSV	1-0, 4-0
		1/4		AC Milan	0-0, 1-3
2006/07	Champions League	Groep		Real Madrid CF	2-0, 2-2	15.0
		Groep		Steaua Boekarest	3-0, 1-1
		Groep		FC Dynamo Kiev	3-0, 1-0
		1/8		AS Roma	0-0, 0-2
2007/08	Champions League	Groep		FC Barcelona	0-3, 2-2	12.0
		Groep		Rangers FC	0-3, 3-0
		Groep		VfB Stuttgart	2-0, 4-2
		1/8		Manchester United FC	1-1, 0-1
2008/09	Champions League	Groep		FC Bayern München	1-1, 2-3	13.0
		Groep		Steaua Boekarest	5-3, 2-0
		Groep		ACF Fiorentina	2-2, 2-1
		1/8		FC Barcelona	1-1, 2-5
2009/10	Champions League	4Q		RSC Anderlecht	5-1, 3-1	27.0
		Groep		ACF Fiorentina	1-0, 0-1
		Groep		Debreceni VSC	4-0, 4-0
		Groep		Liverpool FC	2-1, 1-1
		1/8		Real Madrid CF	1-0, 1-1
		1/4		Girondins de Bordeaux	3-1, 0-1
		1/2		FC Bayern München	0-1, 0-3
2010/11	Champions League	Groep		Hapoel Tel Aviv FC	3-1, 2-2	17.0
		Groep		SL Benfica	2-0, 3-4
		Groep		FC Schalke 04	1-0, 0-3
		1/8		Real Madrid CF	1-1, 0-3
2011/12	Champions League	PO		Rubin Kazan	3-1, 1-1	16.5
		Groep		Ajax	0-0, 0-0
		Groep		GNK Dinamo Zagreb	2-0, 7-1
		Groep		Real Madrid CF	0-4, 0-2
		1/8		APOEL Nicosia	1-0

Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 269.5

Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien Frankrijk

Clubcultuur

Beursnotering

Olympique Lyonnais is een voetbalclub met een beursnotering. Een belangrijke rol hierin speelde de zakenman Jean-Michel Aulas, die sinds 1987 de clubpresident is van Olympique Lyonnais en ervoor gezorgd heeft dat Lyon in de Franse top meedraait. De emissie op de Franse effecten beurs vond plaats op 8 februari 2007. De aandelen begonnen met een introductiekoers van 24 euro. Mede dankzij het geld dat de aandelen opgeleverd hebben, kan de Franse grootmacht met eigen geld een nieuw stadion laten bouwen. In november 2008 zakte de koers naar een voorlopig dieptepunt van € 8,50, maar leefde daarna weer op.

Supporters

Tijdens een thuiswedstrijd tegen Real Madrid.

De Ultra's subgroepen Bad Gones in het noordvak staan bekend als de meest fanatieke supporters.

Rivaliteit

Als één van de grote topclubs heeft Olympique Lyonnais in de loop der jaren veel rivaliteit ondervonden van andere clubs in de Ligue 1.

Rivaliteit met Saint-Étienne

De grote aartsrivaal van Olympique Lyonnais is AS Saint-Étienne. De onderlinge duels, die bekend staan als de Derby du Rhône, behoren tot de belangrijkste wedstrijden van het jaar en zijn vrijwel altijd uitverkocht. Ongeacht de stand op de ranglijst, komt een wedstrijd tussen beide clubs neer op een krachtmeting welke club de beste van de regio Rhône-Alpes is. Het is in de publieke beleving een botsing tussen het sierlijke en elegante voetbal van La Reine en de onverzettelijke strijdlust van Les Verts. Zowel binnen als buiten het stadion hebben er in het verleden supportersrellen plaatsgevonden.

Rivaliteit met Marseille

Een andere belangrijke rivaal is Olympique Marseille, de andere topclub in de Ligue 1. De wedstrijden tegen Marseille worden bestempeld als de Choc des Olympiques. De onderlinge duels behoren hedendaags tot de belangrijkste wedstrijden van het seizoen, maar qua spanning en rivaliteit zijn deze wedstrijden lang niet zo beladen als de duels met AS Saint-Étienne.

Rivaliteit met andere clubs

Behalve AS Saint-Étienne en Olympique Marseille heeft Olympique Lyonnais nog een aantal andere rivalen. De andere grote club waar altijd strijd tussen zit is Girondins Bordeaux. Deze wedstrijden gaan vaak over het kampioenschap van Frankrijk. Bordeaux en Lyon zijn vaak kampioen geworden. Ook Paris Saint Germain is een rivaal van Lyon.

Daarbij valt op dat deze tegenstanders meer bezig zijn met de strijd tegen Lyon dan andersom. Dit komt mede omdat er in de loop der jaren veel doorgebroken spelers van andere Franse clubs werden opgekocht en naar het grote Lyon getransfereerd.

Shirt- en kledingsponsors

• De hoofdsponsor van Olympique Lyonnais is Betclic.
• De kledingsponsor van Olympique Lyonnais is Adidas.
• Op het uitshirt van Olympique Lyonnais staat Everest Poker.

Selectie en technische staf

Huidige selectie

De rugnummers 16 en 17 worden niet meer uitgereikt, ten nagedachtenis van de ex-spelers Luc Borrelli en Marc-Vivien Foé. In 2008 werd er een uitzondering gemaakt voor Jean Makoun, een landgenoot en vriend van Foé, en sindsdien draagt Makoun rugnummer 17 als eerbetoon aan z'n overleden kameraad.

Nr. Positie Speler 1 DM Hugo Lloris 2 V Lamine Gassama 3 V Cris 4 V Bakary Koné 5 V Dejan Lovren 6 M Kim Källström 7 A Jimmy Briand 8 M Miralem Pjanić 9 A Lisandro López 10 M Ederson 11 M Michel Bastos 12 V Timothée Kolodziejczak 13 V Anthony Réveillère 15 A Harry Novillo 17 M Jean Makoun 18 A Bafétimbi Gomis 19 M César Delgado 20 V Aly Cissokho 21 M Maxime Gonalons 23 M Clément Grenier 24 M Jérémy Pied

Nr. Positie Speler 29 M Yoann Gourcuff 30 DM Rémy Vercoutre 31 M Saïd Mehamha 34 M Enzo Reale 35 V Nicolas Seguin 36 V Sébastien Faure 37 M Thomas Fontaine 38 A Alexandre Lacazette 39 A Ishak Belfodil 40 DM Antony Lopes 44 V Ousmane N'Diaye 45 DM Mathieu Gorgelin 46 V Loïc Abenzoar 47 M Rachid Ghezzal 49 A Grégoire Puel

Technische Staf

• Rémi Garde (hoofd-coach)
• Bruno Genesio (assistent-coach)
• Patrick Collot (assistent-trainer)
• Joël Bats (keeperstrainer)
• Robert Duverne (conditietrainer)
• Guy Genet (technisch directeur)
• Bernard Lacombe (technisch adviseur)
• Jean-Jacques Amprino (clubarts)
• Sylvain Rosseau (fysiotherapeut)
• Abdeljelil Redissi (fysiotherapeut)

Records

Wedstrijden en doelpunten

Topscorer aller tijden

1. Fleury Di Nallo , 182 doelpunten

Meest gescoorde doelpunten in één seizoen

1. Suprima, 30 doelpunten — 1946/47
2. André Guy, 25 doelpunten — 1968/69
3. Bernard Lacombe, 24 doelpunten — 1977/78
4. Sonny Ânderson, 23 doelpunten — 1999/00
5. Nestor Combin, 23 doelpunten — 1963/64

Meest gespeelde competitiewedstrijden

1. Serge Chiesa, 541 wedstrijden
2. Sidney Govou, 367 wedstrijden

Meeste doelpunten voor

• 74 doelpunten (Ligue 1) — 2007/08
• 62 doelpunten (Ligue 1) — 2001/02

Minste tegendoelpunten

1. 22 tegengoals — 2004/05

Grootste overwinning

1. Olympique Lyonnais - Angers (8-0) — 1967
2. Olympique Lyonnais - Olympique Marseille (8-0) — 1997
3. Red Star - Olympique Lyonnais (1-5) — 1970

Grootste nederlaag

1. Olympique Lyonnais - AS Saint-Étienne (1-7) — 1970
2. Olympique Marseille - Olympique Lyonnais (7-0) — 1990

Transferhistorie

Zie voor meer algemene informatie over voetbaltransfers: Lijst van duurste voetbaltransfers.

Vanaf 1989 speelde de club onafgebroken in de Ligue 1. Vanaf de beginjaren van de 21e eeuw behoort Olympique Lyonnais structureel tot de beste clubs van Frankrijk. Op de UEFA ranglijst van de beste clubs in Europa staat Olympique Lyonnais sinds 2006 jaarlijks in de top 10. De basis hiervoor was een zeer succesvol aan- en verkoopbeleid van spelers, waardoor een zeer goede naam is opgebouwd. De club staat er nu bekend om het financieel goed voor elkaar te hebben. Een belangrijke rol hierin speelde de zakenman Jean-Michel Aulas, die sinds 1987 de clubpresident is van Olympique Lyonnais. Hieronder volgt een lijst van de grootste inkomende en uitgaande transfers van de club.

Inkomend

Een overzicht van de 10 duurste aankopen van Olympique Lyonnais:

Yoann Gourcuff werd in 2010 aangetrokken voor 22 miljoen euro.

Nummer	Naam speler	Van club	Bedrag in miljoenen euro	Jaar
1	Lisandro López	FC Porto	€ 24,0 ±	2009
2	Yoann Gourcuff	Girondins de Bordeaux	€ 22,0 ±	2010
3	Sonny Ânderson	FC Barcelona	€ 19,0 ±	1999
4	Michel Bastos	Lille OSC	€ 18,0 ±	2009
5	Abdul Kader Keïta	Lille OSC	€ 16,0 ±	2007
6	Fred	Cruzeiro EC	€ 15,4 ±	2005
7	Aly Cissokho	FC Porto	€ 15,4 ±	2009
8	Ederson	OGC Nice	€ 15,2 ±	2008
9	Jean Makoun	Lille OSC	€ 14,0 ±	2008
10	Bafétimbi Gomis	AS Saint-Étienne	€ 13,0 ±	2009

Uitgaand

Een overzicht van de 10 grootste uitgaande transfers van Olympique Lyonnais:

Karim Benzema vertrok naar Real Madrid CF voor 35 miljoen euro.

Nummer	Naam speler	Naar club	Bedrag in miljoenen euro	Jaar
1	Michael Essien	Chelsea FC	€ 40,0 ±	2005
2	Karim Benzema	Real Madrid	€ 35,0 ±	2009
3	Mahamadou Diarra	Real Madrid	€ 29,0 ±	2006
4	Florent Malouda	Chelsea FC	€ 19,0 ±	2007
5	Steve Marlet	Fulham FC	€ 19,0 ±	2001
6	Tiago Mendes	Juventus FC	€ 15,0 ±	2007
7	Éric Abidal	FC Barcelona	€ 15,0 ±	2007
8	Hatem Ben Arfa	Olympique Marseille	€ 12,0 ±	2008
9	Peguy Luyindula	Olympique Marseille	€ 10,0 ±	2004
10	Abdul Kader Keïta	Galatasaray SK	€ 8,5 ±	2009

Overzichtslijsten

Zie de lijst van spelers van Olympique Lyonnais voor een opsomming van spelers die uitkwamen voor de club.

Bekende (oud-)spelers

Juninho Pernambucano.

Fransen Éric Abidal Hatem Ben Arfa Karim Benzema Alain Caveglia Serge Chiesa Nestor Combin Grégory Coupet Vikash Dhorasoo Fleury Di Nallo Jean Djorkaeff Raymond Domenech Ludovic Giuly Sidney Govou Bernard Lacombe Peguy Luyindula Florent Malouda Steve Marlet Florian Maurice Reynald Pedros Jean Tigana Tony Vairelles Philippe Violeau Sylvain Wiltord Pierre-Alain Frau

Belgen Eric Deflandre Nederlanders Michel Valke Brazilianen Sonny Ânderson Cris José Edmílson Caçapa Giovane Élber Fred Juninho Nilmar Ghanezen Michael Essien John Mensah Abédi Pelé Kameroeners Marc-Vivien Foé Jean Makoun Joseph-Desiré Job Malinezen Mahamadou Diarra Frédéric Kanouté

Overig Lisandro López Milan Baroš Roberto Cabanas John Carew Fabio Grosso Kim Källström Tiago Mendes Ljubomir Mihajlović

Trainers

• 1950-1954 : Oscar Heisserer
• 1954-1955 : Julien Darui
• 1955-1959 : Lucien Troupel
• 1959-1961 : Gabriel Robert
• 1961-1962 : Manuel Fernandez
• 1962-1966 : Lucien Jasseron
• 1966-1968 : Louis Hon
• 1968-1976 : Aimé Mignot
• 1976-1980 : Aimé Jacquet

• 1980-1981 : Jean Destrumelle
• 1981-1983 : Vladimir Kovačević
• 1983-1985 : Robert Herbin
• 1985-1987 : Robert Nouzaret
• 1987-1988 : Denis Papas
• 1988-1988 : Marcel Le Borgne
• 1988-1993 : Raymond Domenech
• 1993-1995 : Jean Tigana
• 1995-1996 : Guy Stéphan

• 1996-2000 : Bernard Lacombe
• 2000-2002 : Jacques Santini
• 2002-2005 : Paul Le Guen
• 2005-2007 : Gérard Houllier
• 2007-2008 : Alain Perrin
• 2008-2011 : Claude Puel
• 2011-heden : Rémi Garde

Voorzitters

• 1950-1959 : Armand Groslevin
• 1959-1965 : Ferdinand Maillet
• 1965-1977 : Édouard Rochet

• 1977-1981 : Roger Michaux
• 1981-1982 : Jean Perrot
• 1982-1983 : Raymond Ravet

• 1983-1987 : Charles Mighirian
• 1987-heden : Jean-Michel Aulas

Verwante artikelen

Mediabestanden

• Voetbalacademie Olympique Lyonnais (jeugdopleiding en tweede elftal)
• Olympique Lyonnais (vrouwenvoetbal)
• Stade de Gerland

Externe links

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

• (fr) Officiële website van Olympique Lyonnais.

---