Lille OSC

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lille OSC
Naam Lille Olympique Sporting
Club Lille Métropole
Bijnaam Les Dogues, le LOSC
Opgericht 1902
Stadion Grand Stade Lille Métropole,
Villeneuve-d'Ascq
Capaciteit 50.282
Voorzitter Vlag van Frankrijk Michel Seydoux
Trainer Vlag van Frankrijk René Girard
Begroting € 75 miljoen[1]
Competitie Ligue 1
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2013/14
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Lille Olympique Sporting Club is een Franse voetbalclub uit Rijsel, opgericht in 1902 en uitkomend in de Ligue 1. De club speelt zijn thuiswedstrijden in het Grand Stade Lille Métropole in Villeneuve-d'Ascq. In 1944 werd de huidige naam aangenomen na een fusie van Olympique Lillois en Sporting Club de Fives. In het eerste decennium na de Tweede Wereldoorlog behaalde de club zijn grootste successen.

Geschiedenis[bewerken]

SC Fives[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie SC Fives voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

SC Fives werd in 1901 opgericht als Éclair Fivois. De club was medeoprichter van de profliga in 1932/33 en speelde zeven jaar in de hoogste klasse. De beste prestatie leverden ze in 1934 toen de tweede plaats bereikt werd achter FC Sète. In 1944 fusioneerde de club met Olympique Lillois.

Olympique Lillois[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Olympique Lillois voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Olympique Lillois werd opgericht in 1902. Na enkele regionale successen werd de club officieus landskampioen in 1914. Nadat stadsrivaal Fives een profclub werd kon Olympique niet achterblijven en bij de oprichting van de moderne profcompetitie in 1932/33, waarin nog twee reeksen waren, werd Olympique groepswinnaar in groep A. De club nam het in de finale op tegen AS Cannes en won met 4-3 en werd zo de eerste officiële landskampioen van Frankrijk. De volgende jaren greep de club naast de titel. In 1939 moest de club de activiteiten staken door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In 1941 fusioneerde de club met Iris Club Lillois en speelde twee seizoenen onder de naam O.I.C. Lille in de hoogste oorlogsklasse. In september 1944 fuseerde de club met Fives en werd zo Stade Lillois. In november werd de naam veranderd in Lille Olympique Sporting Club omdat de fans geen band hadden met de nieuwe naam.

Lille OSC[bewerken]

Glorieperiode[bewerken]

De club was meteen succesvol en werd de eerste naoorlogse kampioen met één punt voorsprong op Saint-Étienne. Na een vierde plaats werd OSC de volgende vier seizoenen vicekampioen, telkens achter een andere club. In 1951/52 moest Lille twee clubs voor laten gaan, maar telde slechts twee punten achterstand op kampioen Nice. Twee seizoenen later zegevierde de club. Het zou de voorlopig laatste landstitel worden van de club. De titel werd gevolgd door een onverwachte zestiende plaats. Deze plaats werd in 1956 herhaald en de club degradeerde deze keer.

Donkere jaren[bewerken]

Na één seizoen kon de club terugkeren met een knappe zesde plaats, maar werd het volgende seizoen opnieuw naar de Division 2 verwezen. Dit keer slaagde de club er niet meteen in om terug te keren en eindigde de volgende seizoenen in de middenmoot. Na de titel in 1964 promoveerde de club terug naar de elite. Na een negende plaats, vocht de club het volgende seizoen tegen degradatie, maar kon deze vermijden. Twee seizoenen later werd de club voorlaatste en degradeerde. In de tweede klasse kreeg de club financiële problemen en in juni 1969 moest de club zijn profstatus opzeggen en een stap terugzetten naar de derde klasse. Een jaar later werd de club weer professioneel en keerde terug naar de tweede klasse waar de club kampioen werd. De terugkeer bij de elite was van korte duur. De club had inmiddels schulden voor 6 miljoen Franse frank.

Na twee seizoenen promoveerde de club terug en eindigde twee seizoenen in de middenmoot, maar degradeerde dan opnieuw. Na één seizoen kon de club terugkeren en zich dit keer voor langere tijd vestigen in de Division 1.

In het eerste seizoen werd de club zesde, hierna werd de club een grijze muis in de competitie die steevast in de middenmoot eindigde. Pas in 1990/91 kon de club opnieuw een zesde plaats bemachtigen. De volgende seizoenen ging het weer bergafwaarts en in 1996/97 werd LOSC voorlaatste en degradeerde voor het eerst sinds jaren uit de hoogste klasse.

Heropstanding[bewerken]

Na drie seizoenen in het vagevuur keerde de club in 2000/01 terug en behaalde zijn beste prestatie sinds de laatste landstitel en mocht voor het eerst Europees voetbal spelen in de Champions League. In de derde voorronde versloeg de club het Italiaanse Parma en kwalificeerde zich zo voor de groepsfase. De club werd derde en belandde zo nog in het vangnet van de UEFA Cup en versloeg daar opnieuw een Italiaanse club, maar werd daarna gestopt door het Duitse Borussia Dortmund. Het volgende seizoen werd de club vijfde en probeerde via de Intertoto Cup naar de UEFA Cup te gaan en versloeg het Engelse Aston Villa, maar werd dan opnieuw door een Duitse club verslagen. De volgende twee seizoenen eindigde de club in de middenmoot en in 2004 won de club de Intertoto waardoor het doorstootte naar de UEFA Cup. Daar bereikte de club de achtste finales en verloor daar van landgenoot Auxerre.

In 2004/05 werd de club dan vicekampioen achter het almachtige Lyon. In de Champions League speelde de club drie keer gelijk en won van Manchester en belandde zo opnieuw in de UEFA Cup, waar het in de achtste finales door latere winnaar Sevilla uitgeschakeld werd. Het volgende seizoen werd de derde plaats bereikt en na het uitschakelen van Rabotnički Skopje plaatste LOSC zich voor de groepsfase van de Champions League. De club versloeg AC Milan, maar door twee gelijke spelen tegen Anderlecht moest de club de groepswinst aan de Italianen laten. Voor het eerst stootte de club door naar de volgende ronde van de Champions League, maar werd daar uitgeschakeld door Manchester United. Na twee keer te eindigen in de middenmoot van de competitie kon de club zich de volgende seizoenen niet meer plaatsen voor Europees voetbal.

Op 21 mei 2011 stelde Lille de landstitel veilig in de Ligue 1 door in de voorlaatste speelronde met 2-2 gelijk te spelen bij de nummer vier Paris Saint-Germain.

Domaine de Luchin[bewerken]

Op 13 september 2007 werd het Domaine de Luchin officieel ingehuldigd. Het domein was vroeger een vierkantshoeve en is nu één van de modernste opleidingscentra ter wereld. Het centrum bevat onder meer de hoofdzetel van de club, oefenterreinen, een restaurant, een amfitheater, slaapvertrekken en een ontspanningsruimte voor de beloften die hun opleiding bij Lille OSC genieten, een fitnessruimte, een saunaruimte, een mountainbikepiste. Het project kostte 19 miljoen euro.

Erelijst[bewerken]

1945/46, 1953/54, 2010/11
1946, 1947, 1948, 1953, 1955, 2011
2004

Lille OSC in Europa[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van Lille OSC voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

speelt sinds 2001 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

Champions League
2001/02, 2005/06, 2006/07, 2011/12
Europa League
2009/10, 2010/11, 2012/13
UEFA Cup
2001/02, 2004/05, 2005/06
Intertoto Cup
2002, 2004

Selectie 2014/2015[bewerken]

Nr. Positie Speler
1. Vlag van Nigeria DM Vincent Enyeama
2. Vlag van Frankrijk V Sébastien Corchia
4. Vlag van Frankrijk M Florent Balmont
5. Vlag van Senegal M Idrissa Gueye
6. Vlag van Frankrijk M Jonathan Delaplace
9. Vlag van Frankrijk A Ronny Rodelin
10. Vlag van Frankrijk M Marvin Martin
11. Vlag van Zwitserland A Michael Frey
12. Vlag van Frankrijk M Souahilo Meïté
13. Vlag van Ivoorkust V Adama Soumaoro
14. Vlag van Denemarken V Simon Kjær
15. Vlag van Frankrijk V Djibril Sidibé
16. Vlag van Frankrijk DM Steeve Elana
Nr. Positie Speler
17. Vlag van Portugal M Marcos Lopes
18. Vlag van Frankrijk V Franck Béria
11. Vlag van Kaapverdië A Ryan Mendes
21. Vlag van Frankrijk V Julian Jeanvier
22. Vlag van Tsjechië V David Rozehnal
23. Vlag van Senegal V Pape Souaré
24. Vlag van Frankrijk M Rio Mavuba Aanvoerder
25. Vlag van Montenegro V Marko Baša
26. Vlag van Frankrijk A Nolan Roux
27. Vlag van België A Divock Origi
30. Vlag van Frankrijk DM Jean Butez
33. Vlag van Frankrijk M Corentin Halucha

Bekende (oud-)spelers[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie de lijst van spelers van Lille OSC voor een opsomming van spelers die uitkwamen voor de club.

Externe links[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties
  1. (fr) Sportune - Les budgets de Ligue 1, saison 2013-2014, 23 augustus 2013.