RC Strasbourg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
RC Strasbourg - Alsace
Stade de la Meinau.JPG
Naam Racing Club de Strasbourg - Alsace
Bijnaam Racing
Opgericht 1906
Stadion Stade de la Meinau
12, rue de l'Extenwoerth
67100 Strasbourg 4
Capaciteit 29,230
Voorzitter Vlag van Frankrijk Philippe Ginestet
Trainer Pascal Janin
Competitie Championnat National (III)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2009/10
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Racing Club de Strasbourg - Alsace is een Franse voetbalclub uit Straatsburg.

Geschiedenis[bewerken]

Er werd al sinds 1890 gevoetbald in Straatsburg. De eerste club was Straßburger Fußball Club, het huidige AS Strasbourg. In deze tijd was Straatsburg nog de hoofdstad van het Reichsland Elzas-Lotharingen. In 1906 kocht een groep jongens uit de wijk Neudorf in Straatsburg hun eerste leren voetbal. Met de hulp van een leraar van hun school vormden ze een team, dat ze Fußball Club Neudorf doopten. De eerste wedstrijd was tegen buur FC Germania. De club werd helemaal onder de voet gelopen en gaf na de eerste helft bij een 7-0 stand op. Twee weken later speelden beide clubs opnieuw tegen elkaar en deze keer werd het slechts 2-0 voor Germania.

Zonder geld en veel ervaring deden de jongeren beroep op volwassenen om structuur in hun club te brengen. De resultaten bleven echter tegenvallen en in 1909 verloor de club met 10-0 van FC Sélestat, waarbij wel 9 Engelsen speelden. In 1909/10 nam de club deel aan het kampioenschap van Zuid-Duitsland in de derde en laagste klasse. Na drie jaar vriendschappelijke wedstrijden speelde de club voor het eerst competitievoetbal. De resultaten werden nu ook beter en in 1911 gaf de club een naburige club uit Erstein een pak slaag (28-0), waarvan 18 goals van F. Schmalbach. Na drie seizoenen werd de club kampioen en promoveerde naar de tweede afdeling.

Vanaf 1914 verhuisde de club naar het terrein van de Haemmerlé-tuin, dat ze voor 300 Duitse Mark per jaar huurden. Op dit terrein zou later het Stade de la Meinau worden gebouwd. Aan het einde van het seizoen slaagde de club erin te promoveren naar de eerste klasse. Maar dan stak de Eerste Wereldoorlog een stokje voor de groei van de club.

Het ontstaan van “Racing”[bewerken]

Na de oorlog viel Elzas-Lotharingen in Franse handen en werd de naam Straßburg verfranst in Strasbourg en FC Neudorf werd nu RC Strasbourg Neudor, en kort daarna Racing Club de Strasbourg. De eerste tribunes, nog van hout, werden in 1921 gebouwd, en binnen vijf jaar had Racing zijn eerste titel binnen: Kampioenen van de Elzas.

Op 10 juni 1933, werd Racing in het “Restaurant de la Bourse”, na een Algemene Vergadering toegevoegd aan de professionele Ligue 2. Enkele maanden later promoveerden ze al naar de Ligue 1, na uit- en thuiswedstrijden tegen FC Mulhouse (0-0 en 3-1)en AS Saint-Étienne (2-0 en 4-4).

Racing klom onmiddellijk op tot de top van de ranglijst, met een 2e plaats in 1934/1935, een 3e plaats in 1935/1936, een 6e plaats in 1936/1937, en een 7e plaats in 1937/1938. Ook na de Tweede Wereldoorlog waarin de club als Rasen SC Straßburg in de Gauliga Elsaß speelde waarin het driemaal vicekampioen werd, bleef de club uit de Elzas in de hoogste divisie. Maar in het seizoen 1948/1949 leek het mis te gaan. Racing draaide een slecht seizoen, en zou degraderen uit de Ligue 1. Maar ze hadden geluk omdat de door financiële problemen geplaagde club SR Colmar gedwongen was te stoppen met het professionele team, waardoor Racing toch in de hoogste divisie kon blijven.

De eerste titel[bewerken]

Het seizoen 1951/52 was het slechtste seizoen in de clubhistorie, en het was ook geen verrassing dat Racing degradeerde naar de Ligue 2. Toch wist de club door te slaan tot de finale van de Coupe de France, waar ze US Valenciennes met 3-0 afdroogden, en zo hun eerste grote titel binnenhaalden.

De volgende jaren wisselde Racing constant tussen de eerste en de tweede divisie, met een bekerwinst in 1971 als enige hoogtepunt.

De beste jaren[bewerken]

Na het seizoen van 1976/1977 promoveerde Racing weer naar de Ligue 1. Ze eindigden het daaropvolgende jaar op de 3e plaats in de ranglijst en werden steeds sterker. In 1978/1979 eindigden ze bovenaan in de Ligue 1, en wonnen daarmee hun eerste en tot dusver enige titel. In dat jaar maakte Arsène Wenger deel uit van het kampioenenelftal.

Dat jaar behaalden ze 56 punten, met een doelsaldo van 63 voor en 28 tegen. Ze hadden de beste verdediging uit de competitie en waren thuis onverslaanbaar. Racing kwalificeerde zich het volgende seizoen voor de Europacup 1, waar ze werden uitgeschakeld door Ajax.

De successen voor Racing hielden niet aan, en ze draaiden enkele slechte seizoenen in de jaren tachtig, met een degradatie naar de Ligue 2 in 1986 tot gevolg.

Nadat Stade Rennes in 1991 met 4-1 werd verslagen, keerde Strasbourg terug in de hoogste divisie. In 1995 Strasbourg verloor het weliswaar de cupfinale met 1-0, maar was het toch gekwalificeerd voor de Europacup 1. Ze reikten tot de achtste finales, waar ze geen partij waren voor het Italiaanse AC Milan.

Twee jaar later verbond de IMG Group zijn naam aan de club, en zorgde met financiële steun voor een nieuwe wending. Jacky Duguépéroux, de aanvoerder van de Franse kampioenen van 1979, werd aangenomen als trainer, en zorgde ervoor dat Racing de beker won van Girondins de Bordeaux.

Ook in de UEFA Cup ging het van een leien dakje. Strasbourg versloeg onder andere Glasgow Rangers en Liverpool FC, maar ze legden het af tegen Internazionale. Hoewel thuis met 2-0 werd gewonnen, ging de uitwedstrijd met 3-0 verloren.

Ook in 2001 werd de beker veroverd, en wist de club weer te promoveren naar de Ligue 1.

In het seizoen 2002/03, met een 13e plaats heel redelijk verlopen, vertrok de IMG Group en kwam er een nieuwe groep, onder leiding van de ambitieuze Egon Gindorf. Zij stelden tot doel dat Strasbourg meer stabiliteit kreeg, en dat ze meer steun kregen van de achterban, waarmee de connectie enigszins was weggevallen.

In 2005 won Racing voor de 2e keer de Coupe de Ligue, ditmaal tegen SM Caen in een wedstrijd die met 2-1 eindigde, en ze een plaatsje voor de UEFA Cup opleverde.

Recente geschiedenis[bewerken]

In het daaropvolgende seizoen degradeerde Strasbourg echter weer naar de Ligue 2. Jean-Pierre Papin nam het roer over van Jacky Duguépéroux, met een 2-jarig contract. In het seizoen 2006/07 wist Strasbourg meteen weer te promoveren naar de Ligue 1. Na één seizoen degradeerde de club weer. Het leek erop alsof Strasbourg opnieuw maar één seizoen afwezig zou zijn uit de hoogste klasse, maar op de laatste speeldag verloor de club van Montpellier en moest de promotie aan deze club laten.

Het seizoen 2009-2010 was een absoluut dieptepunt in de geschiedenis van RC Strasbourg. RC Strasbourg degradeerde naar de Championnat National (3de klasse), nadat het voorlaatste werd. Heel het seizoen deed de club mee voor promotie, maar moest uiteindelijk genoegen nemen met een vierde plaats. De financiële problemen staken de kop op en voor het eerst sinds 1933 moest de club zijn profstatus opgeven. Racing ging in gerechtelijke reorganisatie en moest gedwongen degraderen naar de CFA.

Na het seizoen 2012-2013 nam Racing Strasbourg-Alsace zijn plaats in het nationale voetbal terug in. Na een 2-3 zege op de laatste speeldag tegen Raon-L'Etape werd de promotie naar National (3de divisie) afgedwongen. In het eerste seizoen eindigde de club op een degradatieplaats, maar doordat USJA Carquefou zich vrijwillig uit de competitie terugtrok kon de club blijven.

Erelijst[bewerken]

1979
1977, 1988
1951, 1966, 2001
1997, 2005
1995

Huidige selectie[bewerken]

vanaf 19 februari 2007

Nr. Positie Speler
1 DM Vlag van Frankrijk Nicolas Puydebois
2 V Vlag van Frankrijk Yves Deroff
3 V Vlag van Frankrijk Jean-Christophe Devaux
4 V Vlag van Kameroen Eugène Ekobo
5 V Vlag van Frankrijk Habib Bellaïd
6 M Vlag van Marokko Ahmed Kantari
8 M Vlag van Frankrijk Renaud Cohade
9 A Vlag van Kameroen Hervé Tum
10 M Vlag van Marokko Yacine Abdessadki
11 M Vlag van Algerije Ali Sami Yachir
12 M Vlag van Ivoorkust Edgar Loué
14 M Vlag van Frankrijk Romain Gasmi
15 A Vlag van Frankrijk Ali Mathlouthi
16 DM Vlag van Frankrijk Stéphane Cassard
17 A Vlag van Brazilië João Paulo (1)
Nr. Positie Speler
18 M Vlag van Frankrijk Pascal Johansen
19 M Vlag van Frankrijk Guillaume Lacour
20 V Vlag van Egypte Ahmed Abou Moslem
21 V Vlag van Luxemburg Jeff Strasser
22 M Vlag van Frankrijk Morgan Schneiderlin
23 A Vlag van Frankrijk Kevin Gameiro
24 A Vlag van Gabon Eric Mouloungui
25 M Vlag van Senegal Leyti N'Diaye (2)
26 V Vlag van Frankrijk Jean-Christophe Vergerolle
27 M Vlag van Senegal David Papys M'Bodji (3)
28 M Vlag van Bulgarije Emil Gargorov
29 M Vlag van Frankrijk Pascal Camadini
30 DM Vlag van Frankrijk Regis Gurtner
33 M Vlag van Frankrijk Quentin Othon

(1) geleend van BSC Young Boys
(2) geleend van Olympique de Marseille
(3) geleend van US Créteil-Lusitanos

Uigeleende spelers[bewerken]

Speler Positie Aan
Vlag van Egypte Abd Rabo Hosni M Ismaily
Vlag van Frankrijk Yann Schneider V Siegen
Vlag van Frankrijk Gaetan Krebs M Siegen
Vlag van Frankrijk Yann Schneider A Clermont
Speler Positie Aan
Vlag van Tunesië Haykel Guemamdia A Al-Ahli
Vlag van Frankrijk Jérémy Perbet A Charleroi
Vlag van Bulgarije Dimitar Rangelov A Aue

Strasbourg in Europa[bewerken]

  • 1R = eerste ronde / 2R = tweede ronde
  • 1/8 = achtste finale / 1/4 = kwart finale
  • PUC = punten UEFA coëfficiënten
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1961/62 Jaarbeursstedenbeker 1R Vlag van Hongarije MTK Boedapest 1-3, 2-10 0.0
1964/65 Jaarbeursstedenbeker 1R Vlag van Italië AC Milan 2-0, 0-1 10.0
2R Vlag van Zwitserland FC Basel 1-0, 5-2
1/8 Vlag van Spanje FC Barcelona 0-0, 2-2, 2-2 (k)
1/4 Vlag van Engeland Manchester United 0-5, 0-0
1965/66 Jaarbeursstedenbeker 1R Vlag van Italië AC Milan 0-1, 2-1, 1-1 (k) 2.0
1966/67 Europacup II 1R Vlag van Roemenië Steaua Boekarest 1-0, 1-1 5.0
1/8 Vlag van Bulgarije Slavia Sofia 1-0, 0-2
1978/79 UEFA Cup 1R Vlag van Zweden IF Elfsborg 0-2, 4-1 5.0
2R Vlag van Schotland Hibernian FC 2-0, 0-1
1/8 Vlag van Duitsland MSV Duisburg 0-0, 0-4
1979/80 Europacup I 1R Vlag van Noorwegen Start Kristiansand 2-1, 4-0 8.0
1/8 Vlag van Tsjechië Dukla Praag 0-1, 2-0
1/4 Vlag van Nederland Ajax Amsterdam 0-0, 0-4
1995 Intertoto Cup Groep Vlag van Oostenrijk FC Tirol Innsbruck 4-0 0.0
Groep Vlag van Turkije Gençlerbirliği 4-1
Groep Vlag van Israël Hapoel Petach Tikwa 0-0
Groep Vlag van Malta Floriana FC 4-0
1/8 Vlag van Oostenrijk SK Vorwärts Steyr 4-0
1/4 Vlag van Frankrijk FC Metz 2-0
1995/96 UEFA Cup Q Vlag van Oostenrijk FC Tirol Innsbruck 1-1, 6-1 4.0
1R Vlag van Hongarije Újpest TE 3-0, 2-0
2R Vlag van Italië AC Milan 0-1, 1-2
1996 Intertoto Cup Groep Vlag van Rusland Oeralmasj Jekaterinaburg 1-1 0.0
Groep Vlag van Bulgarije CSKA Sofia 0-0
Groep Vlag van Turkije Kocaelispor 1-1
Groep Vlag van Malta Hibernians FC 2-0
1997/98 UEFA Cup 1R Vlag van Schotland Rangers FC 2-1, 2-1 8.0
2R Vlag van Engeland Liverpool FC 3-0, 0-2
1/8 Vlag van Italië Inter Milan 2-0, 0-3
2001/02 UEFA Cup 1R Vlag van België Standard Luik 0-2, 2-2 1.0
2005/06 UEFA Cup 1R Vlag van Oostenrijk Grazer AK 2-0, 5-0 14.0
Groep Vlag van Zwitserland FC Basel 2-0
Groep Vlag van Noorwegen Tromsø IL 2-0
Groep Vlag van Italië AS Roma 1-1
Groep Vlag van Servië en Montenegro Rode Ster Belgrado 2-2
3R Vlag van Bulgarije Litex Lovetsj 2-0, 2-0
1/8 Vlag van Zwitserland FC Basel 0-2, 2-2

Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 57.0

1rightarrow blue.svg Zie ook Deelnemers UEFA-toernooien Frankrijk

Bekende ex-spelers[bewerken]

Records[bewerken]

  • Grootste overwinning: 8-1 (tegen RC Paris, 1946/47) en 7-0 (tegen OGC Nice, 1962/64)
  • Grootste verlies: 0-8 (tegen Limoges, 1959/60)
  • Recordspeler: René Hauss (421 wedstrijden)

Trainers sinds 1970[bewerken]


Externe links[bewerken]