AC Milan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
A.C. Milan
Volledige naam Associazione Calcio Milan
1899 SpA
Bijnaam Rossoneri (De Rood-Zwarten)
Opgericht 16 december 1899
Stadion San Siro
Milaan
Capaciteit 85.700
Eigenaar Italië Fininvest S.p.A.
Voorzitter Silvio Berlusconi
Trainer Carlo Ancelotti
Competitie Serie A
Team colours Team colours Team colours
Team colours
Team colours
　
Thuiskleuren
Team colours Team colours Team colours
Team colours
Team colours
　
Uitkleuren


geldig voor 2007/2008
Portaal Voetbal

AC Milan is een voetbalclub uit Italië, opgericht 16 december 1899 en uitkomend in de Serie A.

De club speelt in een rood/zwart tenue, en de thuisbasis is het San Siro-stadion. De club werd opgericht door Engelse immigranten. Het rode kruis aan het logo is hier een verwijzing naar.

AC Milan behoort tot de beste clubs van de wereld. De club won onder meer diverse malen de Champions League, voorheen bekend als de Europacup I.

Het trainingscomplex heet Milanello. Het is één van de meest geavanceerde trainingscomplexen van de wereld. Het heeft een eigen lab dat Milan Lab heet. Hier wordt getest hoe fit de spelers zijn en hoe de spelers reageren op de trainingsstijlen.

Inhoud

[bewerk] Geschiedenis

AC Milan werd op 16 december 1899 opgericht als Milan Football and Cricket Club door een groep geïmmigreerde Engelse zakenlieden onder leiding van Alfred Edwards. In deze tijd ontwikkelde in Italië de eerste georganiseerde kampioenschappen waarin Milan zich al snel profileerde. Zeventien maanden na de oprichting van de club won de club op 5 mei 1901 met 1-0 de titel tegen Genoa CFC en doorbrak de hegemonie van de club uit Genua die met de eerste drie titels aan de haal was gegaan. In 1908 scheidde een deel van de club zich af om Internazionale op te richten.

Dit liet zijn sporen na en de volgende jaren waren de resultaten minder. Pas in 1915 werd opnieuw de eindronde bereikt die door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog echter niet gespeeld werd. Na de oprichting van de Serie A in 1929/30 werd de club een middenmoter.

Na de Tweede Wereldoorlog versterkte de club zich met Zweedse spelers als Gunnar Gren, Gunnar Nordahl en Nils Liedholm en vond zo opnieuw speelsterkte. Na de komst van Zuid-Amerikanen Juan Schiaffino en José Altafini werd de dominantie in de competitie steeds overweldigender. In de eerste 20 seizoenen na de oorlog eindigde Milan slechts één keer buiten de top drie. Vijf keer werd de landstitel behaald en ook op Europees vlak liep het goed. In 1958 verloor de club nog de finale van de Europacup I van Real Madrid, maar vijf jaar later kon de club wel zegevieren tegen het Portugese SL Benfica.

[bewerk] Schandaal 1980

In 1980 eindigde de succesreeks van Milan abrupt nadat de club samen met Lazio Roma wegens een omkoopschandaal naar de Serie B gezet werd. Milan kon meteen terugkeren maar was veel van zijn pluimen verloren en de club bleek niet klaar te zijn voor de Serie A. Ze degradeerden dit keer niet gedwongen, maar omdat de club te zwak was.

[bewerk] Begin van Berlusconi-tijdperk

Na de nieuwe degradatie keerde Milan opnieuw meteen terug en midden jaren 80 ging het weer een stuk beter met de club die nu overgenomen was door mediamagnaat Silvio Berlusconi. Berlusconi kocht, ondanks de hoge transfersom, de Nederlandse voetbalsterren Ruud Gullit, Marco van Basten en Frank Rijkaard aan. Samen met hen en de Italiaanse internationals Paolo Maldini, Roberto Donadoni en Franco Baresi ontwikkelde zich een sterk team dat het voetbal in Europa domineerde. Na de elfde landstitel in 1988 won de club de Europacup I, de Europese supercup en de intercontinentale beker. Milan kon de Europacuptitel zelfs verlengen tegen Benfica door een doelpunt van Rijkaard.

Onder trainer Fabio Capello werd de zegereeks in het begin van jaren 90 voortgezet. Met Zvonimir Boban en Dejan Savićević als aangevers voor van Basten en Jean-Pierre Papin had Milan een team dat niet moest onderdoen voor het dreamteam van de jaren 80. In 1991 moest de club nog Sampdoria Genua laten voorgaan in de competitie maar de volgende drie titels werden gewonnen. In 1991/92 werd zelfs geen enkele wedstrijd verloren in de Serie A. In de Europacup I van 1990/91 speelde de club gelijk in de kwartfinale tegen Olympique Marseille. In de terugwedstrijd viel het licht bij een 1-0 stand voor Marseille uit. Omdat de Italianen voortijdig terug naar huis keerden kregen ze een 3-0 nederlaag aangesmeerd en een jaar ban van Europees voetbal. Bij de terugkeer in de competitie die nu Champions League heette werd dit keer de finale gehaald, opnieuw was Marseille de tegenstander en ook nu won de club uit Frankrijk. Het volgende seizoen werd de meest begeerde titel van Europa wel binnengehaald, 76000 toeschouwers in het Atheense Olympiastadion zagen Milan FC Barcelona vernederen met 4-0. De Europese titel kon niet verlengd worden, het volgende seizoen werd wel nog de finale bereikt maar daarin was Ajax Amsterdam net iets te sterk (0-1).

Daarna eindigde de heerschappij van Milan. Van Basten moest zich terugtrekken wegens een blessure, Baresi werd ouder maar ook met sterspelers als Roberto Baggio en George Weah kon de club niet aanknopen met de vroegere Europese successen. In 1997 en 1998 eindigde de club in de rechtertabelhelft en mocht geen Europees voetbal spelen. In 1999 werd wel weer de titel bereikt maar in de Champions League werd de club in groepsfase uitgeschakeld. Ook de volgende twee seizoenen was de groepsfase de eindhalte maar in 2003 stond de club opnieuw in de finale en dat tegen rivaal Juventus, Milan won en haalde voor de zesde keer de titel binnen.

Na een nieuwe landstitel in 2004 bereikte de club opnieuw de finale maar verloor die in de penaltyreeks van Liverpool FC. Het volgende seizoen schakelde FC Barcelona de club in de halve finale uit.

[bewerk] Corruptieschandaal 2006

AC Milan was betrokken in de corruptiezaak rond het Italiaanse voetbal, maar eerder in een passieve houding, waardoor Milan in vergelijking met Juventus, Fiorentina en Lazio Roma beperkt gestraft werd. Milan verloor 44 punten in de eindstand van het seizoen 2005-2006 en kwam zo ook niet meer in aanmerking voor Europees voetbal (Champions League). In beroep werd de straf teruggeschroefd met een beperkt puntenverlies (dus minder dan 44) en kon AC Milan toch deelnemen aan de derde voorronde van de Champions League, die het met succes doorkwam. AC Milan won de Champions League uiteindelijk, met winst in de finale van Liverpool, een revanche voor de verloren finale van 2005. In de Serie A werd AC Milan vierde in het seizoen 2006/07 met 61 punten achter Lazio Roma en AS Roma. Kampioen werd stadgenoot en aartsrivaal Inter met 97 punten

[bewerk] Oudste Team

In 2006/07 werd opnieuw de Champions League titel binnen gehaald, het werd een revanche tegen Liverpool. Milan is de enige club die sinds 2002/03 elk jaar minstens in de kwartfinale van de Champions League stond. In totaal bereikte de club elf keer de finale en won zeven keer. Enkel Real Madrid deed het beter met negen titels.

Van het elftal dat de finale won op 23 mei 2007 in Athene tegen Liverpool was de leeftijd gemiddeld genomen 31 jaar en 23 dagen. Daarmee werd het record verbroken dat op naam stond van het elftal van Real Madrid dat in 1964 de Europacup I won.

[bewerk] Erelijst

Fans van Milan vieren de "Scudetto" in 2004
Fans van Milan vieren de "Scudetto" in 2004
1901, 1907, 1908, 1951, 1955, 1957, 1959, 1962, 1968, 1979, 1988, 1992, 1993, 1994, 1996, 1999, 2004

[bewerk] Milan in Europa

  • Q = voorronde
  • Groep = groepsfase / Groep 1 = eerste groepsfase / Groep 2 = tweede groepsfase
  • 1R = eerste ronde / 2R = tweede ronde
  • 1/8 = 1/8ste finale / 1/4 = kwartfinale / 1/2 = halve finale
  • F = finale
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score
1938 Mitropacup 1/8 Vlag van Roemenië 1867-1947 Ripensia Timisoara 0-3, 3-1
1955/56 Europacup I 1/8 Duitsland 1. FC Saarbrücken 3-4, 4-1
1/4 Oostenrijk SK Rapid Wien 1-1, 7-2
1/2 Spanje Real Madrid 2-4, 2-1
1957/58 Europacup I Q Oostenrijk Rapid Wien 4-1, 2-5, 4-2
1/8 Schotland Rangers FC 4-1, 2-0
1/4 Duitsland Borussia Dortmund 1-1, 4-1
1/2 Engeland Manchester United 1-2, 4-0
F Spanje Real Madrid 2-3
1959/60 Europacup I Q Griekenland Olympiakos Piraeus 2-2, 3-1
1/8 Spanje FC Barcelona 0-2, 1-5
1961/62 Jaarbeursstedenbeker 1R Vlag van Joegoslavië 1943-1991 Novi Sad XI 0-0, 0-2
1962/63 Europacup I Q Luxemburg Union Luxemburg 8-0, 6-0
1/8 Engeland Ipswich Town 3-0, 1-2
1/4 Turkije Galatasaray 3-1, 5-0
1/2 Schotland Dundee FC 5-1, 0-1
F Portugal SL Benfica 2-1
1963/64 Europacup I 1/8 Zweden IFK Norrköping 1-1, 5-2
1/4 Spanje Real Madrid 1-4, 2-0
1964/65 Jaarbeursstedenbeker 1R Frankrijk RC Strasbourg 0-2, 1-0
1965/66 Jaarbeursstedenbeker 1R Frankrijk RC Strasbourg 1-0, 1-2, 1-1 (k)
2R Portugal CUF Barreiro 0-2, 2-0, 1-0
1/8 Engeland Chelsea FC 1-2, 2-1, 1-1 (k)
1967 Mitropacup 1/8 Vlag van Joegoslavië 1943-1991 Dinamo Zagreb 0-0, 0-1
1967/68 Europacup II 1R Bulgarije Levski Sofia 5-1, 1-1
1/8 Hongarije Raba ETO Győr 2-2, 1-1
1/4 België Standard Luik 1-1, 1-1, 2-0
1/2 Duitsland Bayern München 2-0, 0-0
F Duitsland Hamburger SV 2-0
1968/69 Europacup I 1R Zweden Malmö FF 1-2, 4-1
1/8 Bye Bye Bye
1/4 Schotland Celtic FC 0-0, 1-0
1/2 Engeland Manchester United 2-0, 0-1
F Nederland Ajax Amsterdam 4-1
1969/70 Europacup I 1R Luxemburg Avenir Beggen 5-0, 3-0
1/8 Nederland Feyenoord Rotterdam 1-0, 0-2
1971/72 UEFA Cup 1R Cyprus Digenis Morfou 4-0, 3-0
2R Duitsland Hertha BSC Berlin 4-2, 1-2
1/8 Schotland Dundee FC 3-0, 0-2
1/4 België Lierse SK 2-0, 1-1
1/2 Engeland Tottenham Hotspur 1-2, 1-1
1972/73 Europacup II 1R Luxemburg Red Boys Differdange 1-0, 6-0
1/8 Polen Legia Warschau 1-1, 2-1
1/4 Sovjet-Unie Spartak Moskou 1-0, 1-1
1/2 Tsjechië Sparta Praag 1-0, 1-0
F Engeland Leeds United 1-0
1973/74 Europacup II 1R Vlag van Joegoslavië 1943-1991 Dinamo Zagreb 3-1, 1-0
1/8 Oostenrijk Rapid Wien 0-0, 2-0
1/4 Griekenland PAOK Saloniki 3-0, 2-2
1/2 Duitsland Borussia Mönchengladbach 2-0, 0-1
F Oost-Duitsland 1. FC Magdeburg 0-2
1975/76 UEFA Cup 1R Engeland Everton FC 0-0, 1-0
2R Ierland Athlone Town 0-0, 3-0
1/8 Sovjet-Unie Spartak Moskou 4-0, 0-2
1/4 België Club Brugge 0-2, 2-1
1976/77 UEFA Cup 1R Vlag van Roemenië 1965-1989 Dinamo Boekarest 0-0, 2-1
2R Bulgarije Akademik Sofia 3-4, 2-0
1/8 Spanje Athletic Bilbao 1-4, 3-1
1977/78 Europacup II 1R Spanje Real Betis 0-2, 2-1
1978/79 UEFA Cup 1R Tsjechië Lokomotiva Košice 1-0, 0-1 (7-6 n.p.)
2R Bulgarije Levski-Spartak 1-1, 3-0
1/8 Engeland Manchester City 2-2, 0-3
1979/80 Europacup I 1R Portugal FC Porto 0-0, 0-1
1982 Mitropacup[1] Groep Tsjechië TJ Vitkovice 1-2, 3-0
Groep Vlag van Joegoslavië 1943-1991 NK Osijek 1-1, 2-1
Groep Hongarije Szombathelyi Haladás 2-0, 1-0
1985/86 UEFA Cup 1R Frankrijk AJ Auxerre 1-3, 3-0
2R Oost-Duitsland Lokomotive Leipzig 2-0, 1-3
1/8 België SV Waregem 1-1, 1-2
1987/88 UEFA Cup 1R Spanje Sporting de Gijón 0-1, 3-0
2R Spanje RCD Español 0-2, 0-0
1988/89 Europacup I 1R Bulgarije Vitosha Sofia 2-0, 5-2
1/8 Vlag van Joegoslavië 1943-1991 Rode Ster Belgrado 1-1, 1-1 (4-2 n.p.)
1/4 Duitsland Werder Bremen 0-0, 1-0
1/2 Spanje Real Madrid 1-1, 5-0
F Vlag van Roemenië 1965-1989 Steaua Boekarest 4-0
1989/90 Europacup I 1R Finland HJK Helsinki 4-0, 1-0
1/8 Spanje Real Madrid 2-0, 0-1
1/4 België KV Mechelen 0-0, 2-0
1/2 Duitsland Bayern München 1-0, 1-2
F Portugal SL Benfica 1-0
1990/91 Europacup I 1/8 België Club Brugge 0-0, 1-0
1/4 Frankrijk Olympique Marseille 1-1, 0-3
1992/93 Champions League 1R Slovenië Olimpija Ljubljana 4-0, 3-0
2R Tsjechië Slovan Bratislava 1-0, 4-0
Groep Zweden IFK Göteborg 4-0, 1-0
Groep Nederland PSV Eindhoven 2-1, 2-0
Groep Portugal FC Porto 1-0, 1-0
F Frankrijk Olympique Marseille 0-1
1993/94 Champions League 1R Zwitserland FC Aarau 1-0, 0-0
2R Denemarken FC Kopenhagen 6-0, 1-0
Groep België RSC Anderlecht 0-0, 0-0
Groep Portugal FC Porto 3-0, 0-0
Groep Duitsland Werder Bremen 2-1, 1-1
1/2 Frankrijk AS Monaco 3-0
F Spanje FC Barcelona 4-0
1994/95 Champions League Groep Nederland Ajax Amsterdam 0-2, 0-2
Groep Oostenrijk Austria Salzburg 3-0, 1-0
Groep Griekenland AEK Athene 0-0, 2-1
1/4 Portugal SL Benfica 2-0, 0-0
1/2 Frankrijk Paris Saint-Germain 1-0, 2-0
F Nederland Ajax Amsterdam 0-1
1995/96 UEFA Cup 1R Polen Zagłębie Lubin 4-0, 4-1
2R Frankrijk RC Strasbourg 1-0, 2-1
1/8 Tsjechië Sparta Praag 2-0, 0-0
1/4 Frankrijk Girondins de Bordeaux 2-0, 0-3
1996/97 Champions League Groep Portugal FC Porto 2-3, 1-1
Groep Noorwegen Rosenborg Trondheim 4-1, 1-2
Groep Zweden IFK Göteborg 1-2, 4-2
1999/00 Champions League Groep 1 Engeland Chelsea FC 0-0, 1-1
Groep 1 Turkije Galatasaray 2-1, 2-3
Groep 1 Frankrijk Hertha BSC Berlin 1-1, 0-1
2000/01 Champions League 3Q Kroatië Dinamo Zagreb 3-1, 3-0
Groep 1 Turkije Besiktas JK 4-1, 2-0
Groep 1 Engeland Leeds United 0-1, 1-1
Groep 1 Spanje FC Barcelona 2-0, 3-3
Groep 2 Turkije Galatasaray 2-2, 0-2
Groep 2 Spanje Deportivo La Coruña 1-0, 1-1
Groep 2 Frankrijk Paris Saint-Germain 1-1, 1-1
2001/02 UEFA Cup 1R Wit-Rusland FC BATE 2-0, 4-0
2R Bulgarije CSKA Sofia 2-0, 1-0
3R Portugal Sporting Lissabon 2-0, 1-1
1/8 Nederland Roda JC 1-0, 0-1 (3-2 n.p.)
1/4 Israël Hapoel Tel Aviv 0-1, 2-0
1/2 Duitsland Borussia Dortmund 0-4, 3-1
2002/03 Champions League 3Q Tsjechië Slovan Liberec 1-0, 1-2
Groep 1 Frankrijk RC Lens 2-1, 1-2
Groep 1 Spanje Deportivo de La Coruña 4-0, 1-2
Groep 1 Duitsland Bayern München 2-1, 2-1
Groep 2 Spanje Real Madrid 1-0, 1-3
Groep 2 Duitsland Borussia Dortmund 1-0, 0-1
Groep 2 Rusland Lokomotiv Moskou 1-0, 1-0
1/4 Nederland Ajax Amsterdam 0-0, 3-2
1/2 Italië Inter Milan 0-0, 1-1
F Italië Juventus 0-0, (3-2 n.p.)
2003/04 Champions League Groep Nederland Ajax Amsterdam 1-0, 1-0
Groep Spanje Celta de Vigo 0-0, 1-2
Groep België Club Brugge 0-1, 1-0
1/8 Tsjechië Sparta Praag 0-0, 4-1
1/4 Spanje Deportivo La Coruña 4-1, 0-4
2004/05 Champions League Groep Oekraïne Sjachtar Donetsk 1-0, 4-0
Groep Schotland Celtic FC 3-1, 0-0
Groep Spanje FC Barcelona 1-0, 1-2
1/8 Engeland Manchester United 1-0, 1-0
1/4 Italië Inter Milan 2-0, 3-0
1/2 Nederland PSV Eindhoven 2-0, 1-3
F Engeland Liverpool FC 3-3 (2-3 n.p.)
2005/06 Champions League Groep Turkije Fenerbahçe SK 3-1, 4-0
Groep Duitsland Schalke 04 2-2, 3-2
Groep Nederland PSV Eindhoven 0-0, 0-1
1/8 Duitsland Bayern München 1-1, 4-1
1/4 Frankrijk Olympique Lyon 0-0, 3-1
1/2 Spanje FC Barcelona 0-0, 0-1
2006/07 Champions League 3Q Rode Ster Belgrado 1-0, 2-1
Groep Griekenland AEK Athene 3-0, 0-1
Groep Frankrijk Lille OSC 0-0, 0-2
Groep België RSC Anderlecht 1-0, 4-1
1/8 Schotland Celtic FC 0-0, 1-0
1/4 Duitsland Bayern München 2-2, 2-0
1/2 Engeland Manchester United 2-3, 3-0
F Engeland Liverpool FC 2-1
2007/08 Champions League Groep Portugal SL Benfica 2-1, 1-1
Groep Schotland Celtic FC 1-2, 1-0
Groep Oekraïne FC Shakhtar Donetsk 4-1, 3-0
1/8 Engeland Arsenal FC 0-0, 0-2
Zie ook Deelnemers UEFA-toernooien Italië


  1. ^ Milan werd kampioen

[bewerk] Selectie seizoen 2007/08

Naam Nationaliteit Positie
Valerio Fiori Vlag van Italië Italië Keeper
Dida Vlag van Brazilië Brazilië Keeper
Zeljko Kalac Vlag van Australië Australië Keeper
Paolo Maldini (C) Vlag van Italië Italië Verdediger
Alessandro Costacurta Vlag van Italië Italië Verdediger
Daniele Bonera Vlag van Italië Italië Verdediger
Giuseppe Favalli Vlag van Italië Italië Verdediger
Alessandro Nesta Vlag van Italië Italië Verdediger
Dario Simic Vlag van Kroatië Kroatië Verdediger
Kakhaber Kaladze Vlag van Georgië Georgië Verdediger
Marek Jankulovski Vlag van Tsjechië Tsjechië Verdediger
Cafú Vlag van Brazilië Brazilië Verdediger
Digão Vlag van Brazilië Brazilië Verdediger
Filippo Antonelli Vlag van Italië Italië Verdediger
Massimo Oddo Vlag van Italië Italië Verdediger
Massimo Ambrosini Vlag van Italië Italië Middenvelder
Emerson Vlag van Brazilië Brazilië Middenvelder
Cristian Brocchi Vlag van Italië Italië Middenvelder
Gennaro Gattuso Vlag van Italië Italië Middenvelder
Andrea Pirlo Vlag van Italië Italië Middenvelder
Serginho Vlag van Brazilië Brazilië Middenvelder
Kaká Vlag van Brazilië Brazilië Middenvelder
Ibrahim Ba Vlag van Senegal Senegal Middenvelder
Clarence Seedorf Vlag van Nederland Nederland Middenvelder
Yoann Gourcuff Vlag van Frankrijk Frankrijk Middenvelder
Filippo Inzaghi Vlag van Italië Italië Aanvaller
Willy Aubameyang Vlag van Frankrijk Frankrijk Aanvaller
Alberto Gilardino Vlag van Italië Italië Aanvaller
Alexandre Pato Vlag van Brazilië Brazilië Aanvaller
Ronaldo Vlag van Brazilië Brazilië Aanvaller
Alberto Paloschi Vlag van Italië Italië Aanvaller

[bewerk] Bekende trainers

[bewerk] Zie ook

[bewerk] Externe links




Italiaans voetbal

Betaald voetbal | Amateurvoetbal | FIGC | Nationaal voetbalelftal
Italiaans betaald voetbal

Serie A | Serie B | Serie C1 | Serie C2 | Serie D | Coppa Italia | Supercoppa Italiana
Serie A seizoen 2007/08

Atalanta Bergamo - Cagliari - Catania - Empoli - Fiorentina - Genoa - Internazionale - Juventus - Lazio - Livorno - AC Milan - Napoli - Palermo - Parma - Reggina - AS Roma - Sampdoria - Siena - Torino - Udinese


AC Milan - Huidige selectie

1 Dida · 2 Cafú · 3 Maldini · 4 Kaladze · 5 Emerson · 7 Pato · 8 Gattuso · 9 Inzaghi · 10 Seedorf · 11 Gilardino · 13 Nesta · 16 Kalac · 17 Šimić · 18 Jankulovski · 19 Favalli · 20 Gourcuff · 21 Pirlo · 22 Kaká · 23 Ambrosini · 25 Bonera · 27 Serginho · 28 Guerci · 29 Fiori · 31 Antonelli · 32 Brocchi · 33 Di Gennaro · 34 Ba · 36 Darmian · 44 Oddo · 94 Aubameyang · 99 Ronaldo · coach Carlo Ancelotti
Groepen UEFA Champions League 2007/08

A: Liverpool FC · FC Porto · Olympique Marseille · Beşiktaş JK     B: Chelsea FC · Valencia CF · FC Schalke 04 · Rosenborg BK

C: Real Madrid · Werder Bremen · Lazio Roma · Olympiakos Piraeus     D: AC Milan · Benfica · Celtic FC · Sjachtar Donetsk

E: FC Barcelona · Olympique Lyon · VfB Stuttgart · Glasgow Rangers     F: Manchester United · AS Roma · Sporting Lissabon · Dynamo Kiev

G: Internazionale · PSV · CSKA Moskou · Fenerbahçe     H: Arsenal FC · Sevilla FC · Steaua Boekarest · Slavia Praag