AC Milan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1rightarrow.png Zie AC Milan (Superleague Formula) voor het gelijknamige raceteam.
A.C. Milan
Milan.gif
Naam Associazione Calcio Milan
1899 SpA
Bijnaam Rossoneri (De Rood-Zwarten)
Opgericht 16 december 1899
Stadion San Siro
Milaan
Capaciteit 80.074
Voorzitter Vlag van Italië Silvio Berlusconi
Eigenaar Vlag van Italië Fininvest S.p.A.
Trainer Vlag van Italië Massimiliano Allegri
Competitie Serie A
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Derde tenue
geldig voor 2012/2013
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

AC Milan (Associazione Calcio Milan) is een voetbalclub uit Italië, opgericht 16 december 1899 en uitkomend in de Serie A.

De club speelt in een rood-zwarttenue, en de thuisbasis is het San Siro-stadion. De club werd opgericht door Engelse immigranten.

AC Milan behoort tot de top tien beste clubs van Europa. De club won onder meer diverse malen de Champions League, voorheen bekend als de Europacup I.

Het trainingscomplex heet Milanello. Het is één van de meest geavanceerde trainingscomplexen van de wereld. Het heeft een eigen lab dat Milan Lab heet. Hier wordt getest hoe fit de spelers zijn en hoe de spelers reageren op de trainingsstijlen.

Inhoud

Geschiedenis [bewerken]

AC Milan werd op 16 december 1899 opgericht als Milan Football and Cricket Club door een groep geïmmigreerde Engelse zakenlieden onder leiding van Alfred Edwards. In deze tijd ontwikkelde in Italië de eerste georganiseerde kampioenschappen waarin Milan zich al snel profileerde. Zeventien maanden na de oprichting van de club won de club op 5 mei 1901 met 1-0 de titel tegen Genoa CFC en doorbrak de hegemonie van de club uit Genua die met de eerste drie titels aan de haal was gegaan. In 1908 scheidde een deel van de club zich af om Internazionale op te richten.

Dit liet zijn sporen na en de volgende jaren waren de resultaten minder. Pas in 1915 werd opnieuw de eindronde bereikt die door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog echter niet gespeeld werd. Na de oprichting van de Serie A in 1929/30 werd de club een middenmoter.

Na de Tweede Wereldoorlog versterkte de club zich met Zweedse spelers als Gunnar Gren, Gunnar Nordahl en Nils Liedholm en vond zo opnieuw speelsterkte. Na de komst van Zuid-Amerikanen Juan Alberto Schiaffino en José Altafini werd de dominantie in de competitie steeds overweldigender. In de eerste 20 seizoenen na de oorlog eindigde Milan slechts één keer buiten de top drie. Vijf keer werd de landstitel behaald en ook op Europees vlak liep het goed. In 1958 verloor de club nog de finale van de Europacup I van Real Madrid, maar vijf jaar later kon de club wel zegevieren tegen het Portugese Benfica.

Schandaal 1980 [bewerken]

In 1980 eindigde de succesreeks van Milan abrupt nadat de club samen met Lazio Roma wegens een omkoopschandaal naar de Serie B gezet werd. Milan kon meteen terugkeren maar was veel van zijn pluimen verloren en de club bleek niet klaar te zijn voor de Serie A. Ze degradeerden dit keer niet gedwongen, maar omdat de club te zwak was.

Begin van Berlusconi-tijdperk [bewerken]

Na de nieuwe degradatie keerde Milan opnieuw meteen terug en midden jaren 80 ging het weer een stuk beter met de club die nu overgenomen was door mediamagnaat Silvio Berlusconi. Berlusconi kocht, ondanks de hoge transfersom, de Nederlandse voetbalsterren Ruud Gullit, Marco van Basten en Frank Rijkaard aan. Samen met hen en de Italiaanse internationals Paolo Maldini, Roberto Donadoni, Mauro Tassotti, Alessandro Costacurta en Franco Baresi ontwikkelde zich een sterk team dat het voetbal in Europa domineerde. Na de elfde landstitel in 1989 won de club de Europacup I, de Europese supercup en de intercontinentale beker. Milan kon de Europacuptitel zelfs verlengen tegen Benfica door een doelpunt van Rijkaard.

Onder trainer Fabio Capello werd de zegereeks in het begin van jaren 90 voortgezet. Met Zvonimir Boban, Demetrio Albertini en Dejan Savićević als aangevers voor Marco van Basten en Jean-Pierre Papin had AC Milan een team dat niet moest onderdoen voor het dreamteam van de jaren 80. In 1991 moest de club nog Sampdoria Genua laten voorgaan in de competitie maar de volgende drie titels werden gewonnen. In 1991/92 werd zelfs geen enkele wedstrijd verloren in de Serie A. In de Europacup I van 1990/91 speelde de club gelijk in de kwartfinale tegen Olympique Marseille. In de terugwedstrijd viel het licht bij een stand van 1-0 voor Marseille uit. Omdat de Italianen voortijdig terug naar huis keerden kregen ze een 3-0-nederlaag aangesmeerd en een jaar ban van Europees voetbal. Bij de terugkeer in de competitie die nu Champions League heette werd dit keer de finale gehaald, opnieuw was Marseille de tegenstander en ook nu won de club uit Frankrijk. Het volgende seizoen werd de meestbegeerde titel van Europa wel binnengehaald, 76.000 toeschouwers in het Atheense Olympiastadion zagen Milan FC Barcelona verslaan met 4-0. De Europese titel kon niet verlengd worden, het volgende seizoen werd wel nog de finale bereikt maar daarin was Ajax Amsterdam net iets te sterk (0-1).

Daarna eindigde de heerschappij van Milan. Van Basten moest zich terugtrekken wegens een blessure, Baresi werd ouder maar ook met sterspelers als Roberto Baggio en George Weah kon de club niet aanknopen met de vroegere Europese successen. In 1997 en 1998 eindigde de club in de rechtertabelhelft en mocht geen Europees voetbal spelen. In 1999 werd wel weer de titel bereikt maar in de Champions League werd de club in groepsfase uitgeschakeld. Ook de volgende twee seizoenen was de groepsfase de eindhalte maar in 2003 stond de club opnieuw in de finale en dat tegen rivaal Juventus, Milan won en haalde voor de zesde keer de titel binnen.

Na een nieuwe landstitel in 2004 bereikte de club opnieuw de finale maar verloor die in de penaltyreeks van Liverpool FC. Het volgende seizoen schakelde FC Barcelona de club in de halve finale uit.

Corruptieschandaal 2006 [bewerken]

AC Milan was betrokken in de corruptiezaak rond het Italiaanse voetbal, maar eerder in een passieve houding, waardoor Milan in vergelijking met Juventus, Fiorentina en Lazio Roma beperkt gestraft werd. Milan verloor 44 punten in de eindstand van het seizoen 2005-2006 en kwam zo ook niet meer in aanmerking voor Europees voetbal (Champions League). In beroep werd de straf teruggeschroefd met een beperkt puntenverlies (dus minder dan 44) en kon AC Milan toch deelnemen aan de derde voorronde van de Champions League, die het met succes doorkwam. AC Milan won de Champions League uiteindelijk, met winst in de finale van Liverpool, een revanche voor de verloren finale van 2005. In de Serie A werd AC Milan vierde in het seizoen 2006/07 met 61 punten achter Lazio Roma en AS Roma. Kampioen werd stadgenoot en aartsrivaal Inter met 97 punten.

Oudste Team [bewerken]

In 2006/07 werd opnieuw de Champions League titel binnen gehaald, het werd een revanche tegen Liverpool. Milan is de enige club die sinds 2002/03 elk jaar minstens in de kwartfinale van de Champions League stond. In totaal bereikte de club elf keer de finale en won zeven keer. Enkel Real Madrid deed het beter met negen titels.

Van het elftal dat de finale won op 23 mei 2007 in Athene tegen Liverpool was de leeftijd gemiddeld genomen 31 jaar en 23 dagen. Daarmee werd het record verbroken dat op naam stond van het elftal van Real Madrid dat in 1966 de Europacup I won.

Nieuwe Weg [bewerken]

In 2009, na acht jaar Carlo Ancelotti als trainer te hebben gehad, is het tijd voor een revolutie bij Milan. Oud-speler Leonardo wordt aangesteld als nieuwe trainer. Maar hij krijgt al meteen een grote klap te verwerken want topspeler Kaká vertrekt naar Real Madrid. De inkomsten daarvan worden gelijk gebruikt om de schulden af te lossen. Maar de supporters van Milan blijven treuren om het vertrek van Kaká en verwachten dan ook nog een topaankoop. Als eerste wordt de transfervrije Oguchi Onyewu overgenomen van Standard Luik. En uiteindelijk ook Klaas-Jan Huntelaar van Real Madrid. Ook zijn er enkele jeugdspelers teruggehaald om zich dit jaar te kunnen bewijzen, Davide Di Gennaro en Ignazio Abate. Verder is de selectie uitgebreid met een aantal jeugdspelers, Matteo Darmian, Michelangelo Albertazzi, Rodney Strasser en Gianmarco Zigoni.

Tijdperk Allegri [bewerken]

Na het seizoen 2009/2010 teleurstellend was verlopen onder trainer Leonardo was het tijd om de selectie flink te versterken. Eerst werd Massimiliano Allegri aangesteld als nieuwe trainer. Daarna werden veel nieuwe spelers gehaald, onder wie Zlatan Ibrahimović, Robinho, Mario Yepes en in de winterstop onder andere Urby Emanuelson, Mark van Bommel, Antonio Cassano. Ook geeft Massimiliano Allegri veel spelers uit eigen jeugd een kans om zich te bewijzen. Dit seizoen mochten Alexander Merkel, Rodney Strasser en Simone Verdi al minuten maken. Het doel was in 2011 voornamelijk om de scudetto weer eens in de wacht te slepen. Wat voor het laatst gebeurde in 2004. Dat is hen ook gelukt.

Erelijst [bewerken]

Fans van Milan vieren de "Scudetto" in 2004
1901, 1907, 1908, 1951, 1955, 1957, 1959, 1962, 1968, 1979, 1988, 1992, 1993, 1994, 1996, 1999, 2004, 2011
1967, 1972, 1973, 1977, 2003
1988, 1992, 1993, 1994, 2004, 2011
1981, 1983
1951, 1956
1963, 1969, 1989, 1990, 1994, 2003, 2007
1968, 1973
1969, 1989, 1990
2007
1989, 1990, 1994, 2003, 2007
1982

Milan in Europa [bewerken]

1rightarrow.png Zie Europese wedstrijden van AC Milan voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
1rightarrow.png Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien Italië

Milan speelt sinds 1938 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

Champions League
1992/93, 1994/95, 1996/97, 1999/00, 2000/01, 2002/03, 2003/04, 2004/05, 2005/06, 2006/07, 2007/08, 2009/10, 2010/11, 2011/12, 2012/13
Europacup I
1955/56, 1957/58, 1959/60, 1962/63, 1963/64, 1968/69, 1969/70, 1979/80, 1988/89, 1989/90, 1990/91
Europa League
-
Europacup II
1967/68, 1972/73, 1973/74, 1977/78
UEFA Cup
1971/72, 1975/76, 1976/77, 1978/79, 1985/86, 1987/88, 1995/96, 2001/02, 2008/09
Intertoto Cup
-
Jaarbeursstedenbeker
1961/62, 1964/65, 1965/66
Mitropacup
1938, 1967, 1982

Selectie 2012/13 [bewerken]

Nr. Nationaliteit Naam Geboortedatum Bij club sinds
Keepers
01 Vlag van Italië Italië Marco Amelia 02.04.1982 2010
32 Vlag van Italië Italië Christian Abbiati 08.07.1977 1998
59 Vlag van Brazilië Brazilië Gabriel 27.09.1992 2012
Verdedigers
02 Vlag van Italië Italië Mattia De Sciglio 20.10.1992 2011
05 Vlag van Frankrijk Frankrijk Philippe Mexès 30.05.1982 2011
14 Vlag van Polen Polen Bartosz Salamon 01.05.1991 2013
17 Vlag van Colombia Colombia Cristián Zapata 30.09.1986 2012
20 Vlag van Italië Italië Ignazio Abate 12.11.1986 2004
21 Vlag van Guinee Guinee Kévin Constant 15.05.1987 2012
25 Vlag van Italië Italië Daniele Bonera 31.05.1981 2006
35 Vlag van Spanje Spanje Dídac Vilà 09.06.1989 2011
76 Vlag van Colombia Colombia Mario Yepes 13.01.1976 2010
77 Vlag van Italië Italië Luca Antonini 04.08.1982 2000
81 Vlag van Italië Italië Cristian Zaccardo 21.12.1981 2013
Middenvelders
04 Vlag van Ghana Ghana Sulley Muntari 27.08.1984 2012
08 Vlag van Italië Italië Antonio Nocerino 09.04.1985 2011
10 Vlag van Ghana Ghana Kevin-Prince Boateng 06.03.1987 2011
12 Vlag van Mali Mali Bakaye Traoré 06.03.1985 2012
16 Vlag van Frankrijk Frankrijk Mathieu Flamini 07.03.1984 2008
18 Vlag van Italië Italië Riccardo Montolivo 18.01.1985 2012
23 Vlag van Italië Italië Massimo Ambrosini Aanvoerder 29.05.1979 1995
34 Vlag van Nederland Nederland Nigel de Jong 30.11.1984 2012
Aanvallers
07 Vlag van Brazilië Brazilië Robinho 25.01.1984 2010
11 Vlag van Italië Italië Giampaolo Pazzini 02.09.1984 2012
19 Vlag van Frankrijk Frankrijk M'Baye Niang 19.12.1994 2012
22 Vlag van Spanje Spanje Bojan Krkić 28.08.1990 2012
45 Vlag van Italië Italië Mario Balotelli 12.08.1990 2013
92 Vlag van Italië Italië Stephan El Shaarawy 27.10.1992 2011

Technische staf [bewerken]

Naam Nationaliteit Functie
Massimiliano Allegri Vlag van Italië Hoofdtrainer
Mauro Tassotti Vlag van Italië Assistent-trainer
Angelo Castellazzi Vlag van Italië Veld-trainer
Andrea Maldera Vlag van Italië Veld-trainer
Valerio Fiori Vlag van Italië Keepers-trainer
Villiam Vecchi Vlag van Italië Keepers-trainer

Bekende trainers [bewerken]

1rightarrow.png Zie Lijst van trainers van AC Milan voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Hall of Fame [bewerken]

Op de website van AC Milan is een lijst opgenomen met de beste Rossoneri ooit:

[1]

Zie ook [bewerken]

Externe links [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties