Olivier Giroud

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Olivier Giroud
Olivier Giroud 2012.JPG
Persoonlijke informatie
Volledige naam Olivier Giroud
Geboortedatum 30 september 1986
Geboorteplaats Chambéry, Frankrijk
Lengte 192 cm
Gewicht 88 kg
Been Links
Clubinformatie
Spelend bij Arsenal
Rugnummer 12
Positie Aanvaller
Contract tot 2017
Jeugd
1994-1999
1999-2005
Froges
Grenoble Foot 38
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2005-2008
2007-2008
2008-2010
2010-2012
2010
2012-
Grenoble Foot 38
FC Istres
FC Tours
Montpellier HSC
FC Tours
Arsenal
23 0(2)
33 (14)
44 (24)
73 (33)
17 0(6)
47 (18)
Interlands **
2011– Vlag van Frankrijk Frankrijk 024 0(5)

* Bijgewerkt op 8 december 2013
** Bijgewerkt op 1 november 2013
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Olivier Giroud (Chambéry, 30 september 1986) is een Franse voetballer die bij voorkeur als aanvaller speelt. Giroud komt sinds 2012 uit voor Arsenal.

Clubarrière[bewerken]

Jeugd en Grenoble[bewerken]

Giroud begon zijn loopbaan bij de plaatselijke club OC Froges. Hier werd hij ontdekt door Grenoble Foot 38 op 13-jarige leeftijd. Na zes jaar in de jeugdopleiding van Grenoble, tekende Giroud een professioneel contract in 2005. In zijn eerste seizoen werd Giroud een belangrijke schakel in het reserve-team van Grenoble: hij scoorde 15 keer in 15 wedstrijden. Op 24 maart 2006 maakt hij zijn debuut in het betaald voetbal in de wedstrijd tegen FC Gueugnon. Dat seizoen zou hij nog vijf keer invallen. Op 26 februari 2007 scoorde Giroud zijn eerste doelpunt in het profvoetbal door in blessuretijd de winnende goal te maken tegen Le Havre AC. Een maand later kreeg Giroud, in zijn derde wedstrijd als een basisspeler, zijn eerste rode kaart. Na een succesvolle uitlening bij FC Istres hoefde de nieuwe coach van Grenoble, Mehmed Baždarević, hem niet terug en werd hij verkocht aan FC Tours.

Tours[bewerken]

In het seizoen 2008/09 bij FC Tours scoorde Giroud in de eerste twee wedstrijden voor de Coupe de France liefst vijf maal. In de eerste wedstrijd wist hij slechts één maal te scoren (1-0-overwinning), maar in de tweede wedstrijd won FC Tours met 7-1: Giroud wist vier maal het net te vinden. Door blessures wist hij slechts 27 wedstrijden te spelen, veel als invaller en 14 maal te scoren. In de eerste wedstrijd van het volgende seizoen was Giroud meteen belangrijk: hij scoorde twee keer in de 2-1-overwinning op Le Havre en op 18 september scoorde de spits wederom vier keer, dit keer was hij de enige doelpuntenmaker van Tours (4-2). Op 26 januari tekende Giroud een contract bij eersteklasser Montpellier HSC voor 3,5 jaar. Tours zou een bedrag van €2 miljoen ontvangen voor de spits en mocht hem lenen tot het eind van het seizoen. Drie weken lang stond Giroud droog, maar wist in het resterende half jaar nog 6 keer te scoren. Giroud werd uitgeroepen tot Speler van het Jaar in de Ligue 2 en opgenomen in het Team van het Jaar.

Montpellier[bewerken]

Zijn debuut voor Montpellier was gelijk zijn Europees debuut, omdat Montpellier zich had gekwalificeerd voor Europa League kwalificatie. Giroud scoorde gelijk in de eerste helft tegen Győri ETO FC, maar mocht niet veel later afscheid nemen van het Europese voetbal, omdat Montpellier in de terugwedstrijd na penalty's werden verslagen. Het seizoen ging niet erg geweldig voor Montpellier en Giroud, maar toch haalden ze de finale van de Coupe de la Ligue. In de halve finale scoorde Giroud in de 117e minuut de beslissende goal tegen Paris Saint-Germain. De finale werd met 1-0 verloren van Olympique Marseille. In de eerste wedstrijd na de halve finale waarin Giroud tot scoren wist te komen, was bijna twee maanden later tegen Paris Saint-Germain in Parijs. Giroud scoorde twee maal om de stand op 2-2 te beslissen. Giroud wist daarna nog te scoren tegen Olympique Marseille en Olympique Lyon, ondanks dat beide wedstrijden verloren gingen. Giroud was de clubtopscorer van het jaar en kreeg contractverlenging aangeboden tot 2014.
In het volgende seizoen scoorde Montpellier in de eerste twee wedstrijden van het seizoen (beiden werden gewonnen), tegen Lille OSC en AJ Auxerre. Giroud had het gevoel te pakken en wist in de volgende 18 wedstrijden nog 13 keer te scoren, waaronder twee hattricks. Niet alleen Giroud was goed in vorm, ook Montpellier draaide goed. Zo goed zelfs, dat ze in november de koppositie overnamen van Paris Saint-Germain. In de winterstop bracht de media veel geruchten naar buiten over clubs die geïnteresseerd zouden zijn in de veelscorende en jonge spits. De eigenaar van Montpellier HSC, Louis Nicollin, wist deze geruchten hardhandig de kop in te drukken door in een interview te zeggen dat er geen concreet bod was gedaan, omdat "geen club groot genoeg is voor Giroud" en dat Montpellier hem nooit weg zou doen "als ze niet minstens 50 à 60 miljoen euro bieden". Ook na de winterstop bleef Giroud nog regelmatig scoren en mede door de topscorer van de Ligue 1 (21 doelpunten) wist Montpellier voor het eerst in haar bestaan landskampioen van Frankrijk te worden. De club behield tot op de laatste speelronde een voorsprong op Paris Saint-Germain van 3 punten.

Arsenal[bewerken]

Op 26 juni 2012 won Arsenal de race om Olivier Giroud, die samen met de Braziliaan Nenê topschutter werd in de Ligue 1. Arsenal betaalde circa 15 miljoen voor hem. Hij debuteerde voor The Gunners op 18 augustus 2012 tegen Sunderland. Op 26 september 2012 scoorde hij zijn eerste doelpunt voor de club in een 6-1-overwinning in de League Cup tegen Coventry City. Op 6 oktober 2012 scoorde hij zijn eerste doelpunt in de Premier League tegen West Ham United. Op 29 december 2012 scoorde hij een dubbelslag tegen Newcastle United in een knotsgek duel dat op 7-3 eindigde in het voordeel van The Gunners.

Interlandcarrière[bewerken]

Giroud scoorde zijn eerste interlanddoelpunt op 29 februari 2012 in zijn derde interland. Frankrijk speelde toen in Bremen tegen Duitsland. Giroud maakte openingstreffer (0-1). De eindstand zou 1-2 in het voordeel van "Les Bleus" worden. Hij nam met Les Bleus deel aan het EK voetbal 2012 in Polen en Oekraïne, waar de ploeg van bondscoach Laurent Blanc in de kwartfinales werd uitgeschakeld door titelverdediger Spanje: 2-0.


Bronnen, noten en/of referenties