Frank Rijkaard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Frank Rijkaard
Persoonlijke informatie
Frank Rijkaard
Volledige naam Frank Rijkaard
Geboorteplaats Amsterdam, Nederland
Lengte 190 cm
Clubinformatie
gestopt
Positie middenvelder
Professionele clubs
Seizoen Club W (G)
1980-1987 Ajax 206 (46)
1987-1988 Sporting Portugal 0 (0)
→ Real Zaragoza (huur) 11 (0)
1988-1993 AC Milan 142 (16)
1993-1995 Ajax 55 (19)
Interlands
1981-1994 Nederland 73 (10)
Getrainde clubs
1998-2000
2001-2002
2003-2008		 Nederland
Sparta Rotterdam
FC Barcelona
Voetbalportaal Voetbal

Franklin Edmundo Rijkaard (Amsterdam, 30 september 1962) is een Nederlandse ex-profvoetballer en oud-voetbalcoach van o.a. het Nederlands Elftal, Sparta en FC Barcelona.


Inhoud

[bewerk] Voetbalcarrière

[bewerk] Jeugd

Frank Rijkaard begon met voetballen bij SC Buitenveldert in Amsterdam en stapte op 11 jarige leeftijd van SC Buitenveldert over naar Blauw-Wit. Hier speelde hij van 1973 tot 1976. Daarna speelde Frank 3 jaar bij DWS om vervolgens de overstap te maken naar de AFC Ajax.

[bewerk] Ajax

Frank Rijkaard debuteerde als 17-jarige op 23 augustus 1980 in het eerste elftal van Ajax, in de uitwedstrijd tegen Go Ahead Eagles (2-4), waarin hij scoorde. Hij zou ruim 7 seizoenen bij Ajax spelen, meestal als voorstopper (1981-1982, 1982-1983) of rechtermiddenvelder, soms ook als libero (1984-1985) of centrale middenvelder (1985-1986). Hij werd in deze periode drie maal (1982, 1983, 1985) landskampioen en won drie maal (1983, 1986, 1987) de KNVB-beker. In 1987 won hij de Europa Cup II ten koste van Lokomotive Leipzig. Rijkaard voelde zich echter niet meer op zijn gemak bij Ajax.

In de zomer van 1987 tekende Rijkaard een contract dat hem bond aan PSV, kort daarop besloot hij echter ook zijn contract bij Ajax te verlengen. Dit werd door de clubs, na enig gesteggel, met een herenakkoord geregeld. Rijkaard mocht bij Ajax blijven en PSV zegde het contract op; Ajax betaalde PSV 2,5 miljoen gulden en zegde ook een percentage van een eventuele verkoopprijs toe. Penningmeester Harry van Raaij noemde dit de beste transfer ooit.

Halverwege seizoen 1987/1988 ging het echter opnieuw mis tussen Ajax en Rijkaard en verliet hij de club na een conflict met trainer Johan Cruijff. Rijkaard tekende een contract bij Sporting Lissabon, maar aangezien de Portugese transfermarkt reeds gesloten was, werd hij voor de rest van dat seizoen uitgeleend aan Real Zaragoza.

[bewerk] AC Milan

Met zijn goede prestaties op het EK in 1988, verdiende Rijkaard een transfer naar AC Milan, waar hij samen met Marco van Basten en Ruud Gullit, die al in de zomer van 1987 naar Milaan gekomen waren, het gouden Nederlandse trio vormde. Met AC Milan haalde hij vele successen, waaronder twee maal de Europa Cup 1.

[bewerk] Terug naar Ajax

Na 5 succesvolle seizoenen in Milaan werd hem een transfer terug naar zijn oude liefde Ajax gegund, waar hij kon afbouwen. Rijkaard speelde hierna nog 2 seizoenen bij Ajax, die ook weer erg succesvol waren: twee maal werd het landskampioenschap binnengehaald (1994, 1995) en in 1995 won Ajax de Champions League.

[bewerk] Nederlands elftal

Rijkaard debuteerde voor Oranje op 1 september 1981 (Zwitserland (2) - (1) Nederland). Vanaf de kwalificatiewedstrijden voor het WK van 1990 was hij vast basisspeler. In 1988 maakte Rijkaard deel uit van het Nederlands elftal dat Europees kampioen werd. Bij het WK van 1990 in Italië stond Rijkaard in het middelpunt van een slecht WK. Tijdens de achtste finale tegen Duitsland was de stemming zo geagiteerd, dat Rijkaard zijn opponent Rudi Völler tot tweemaal toe in de nek spuugde. In de consternatie die daarop volgde werden beide spelers het veld uitgestuurd. De beelden van het Drama Lama zijn nog vaak op de Duitse televisie herhaald. Na dit incident bedankte Rijkaard voor Oranje, maar bij het EK van 1992 en het WK van 1994 was hij er weer bij. Zijn laatste interland was de verloren kwartfinale tegen de latere wereldkampioen Brazilië, op 9 juli 1994. In zijn carrière speelde Rijkaard 73 interlands, waarin hij 10 maal scoorde.

[bewerk] Prijzenkast als speler

  • Nederlands landskampioen: 5 (Ajax)
  • Nederlandse beker: 3 (Ajax)
  • Nederlandse supercup: 1 (Ajax)
  • Italiaanse landskampioen: 2 (AC Milan)
  • Italiaanse supercup: 2 (AC Milan)
  • Europa Cup II: 1 (Ajax)
  • Europa Cup I: 3 (2 AC Milan, 1 Ajax)
  • Europese supercup: 2 (AC Milan)
  • Wereldbeker voor clubteams: 2 (AC Milan)
  • Europees Kampioen: 1 (1988)

[bewerk] Trainerschap

[bewerk] Nederlands Elftal

Rijkaard werd na zijn actieve carrière tijdelijk assistent-trainer van het Nederlands voetbalelftal. In 1998, in de aanloop van het EK 2000 waarvoor Nederland geen kwalificatieronde hoefde te spelen, omdat het in Nederland en België werd gehouden, werd hij tot veler verrassing benoemd tot bondscoach, als opvolger van Guus Hiddink. Na een trage start, het Nederlands elftal won in het seizoen 1998-1999 slechts een van de vele oefenwedstrijden, bracht Rijkaard het elftal toch op een hoger peil. De twijfel over zijn eventueel gebrek aan ervaring bleek ongegrond en met overtuigend, tactisch verzorgd spel bereikte het Nederlands elftal de halve finale. Hij besloot echter na twee jaar al op te stappen nadat Nederland in de halve finale verloor van Italië.

[bewerk] Sparta

In 2001 tekende Rijkaard tot grote verrassing van velen een contract dat hem voor twee jaar bond aan Sparta Rotterdam. Ondanks het feit dat het bestuur Rijkaard op technisch gebied carte blanche geeft, en de komst van grote namen als Aron Winter, Tom Sier en Regi Blinker, maakt Sparta een rampseizoen door. De club wist slechts 26 doelpunten te maken en kreeg er maar liefst 75 tegen en eindigde op de voorlaatste plaats met 24 punten. Toen Sparta via de nacompetitie voor het eerst in de historie van de club degradeerde, leverde Rijkaard zijn contact in bij de Kasteelclub.

[bewerk] Barcelona

Aan het begin van seizoen 2003/04 werd hij aangesteld als hoofdtrainer van FC Barcelona. Na een moeizaam begin van het seizoen, werd het Barcelona van Rijkaard uiteindelijk 2e, maar wel voor aartsrivaal Real Madrid.

In het seizoen 2004/05 hield de stijgende lijn van begin 2004 aan: Barcelona werd kampioen in dat jaar. In de Champions League was hij dat seizoen betrokken bij een incident tussen Chelsea-trainer Jose Mourinho en scheidsrechter Anders Frisk. Rijkaard zou met Frisk hebben gesproken, en Mourinho zei dat Frisk daardoor niet onpartijdig floot. Mourinho werd door de UEFA berispt; Frisk beëindigde na felle Britse kritiek en bedreigingen voortijdig zijn scheidsrechterscarrière.

In het seizoen 2005/06 vestigde Rijkaard zijn naam als de vierde succesvolle Nederlandse trainer van Barcelona, na Rinus Michels, Johan Cruijff en Louis van Gaal, onder meer door Real Madrid in de "Derby van het Heelal" in het Bernabéu met 3-0 te vernederen. Ook in dit seizoen werd Barcelona kampioen. Het hoogtepunt van het seizoen 2005/06 was het binnenhalen van de Champions League door Arsenal FC met 2-1 te verslaan. Hiermee werd het team van Johan Cruijff geëvenaard dat de eerste Champions League wist te winnen in 1992. Over zijn sterspeler Ronaldinho zei Rijkaard: "Die hoef je geen aanwijzingen te geven, die moet je vooral zijn gang laten gaan."

Hierna worden de prestaties van Rijkaards Barcelona minder. Na de 36ste speeldag (4-1 nederlaag tegen Real Madrid) van het seizoen 2007/08, waarin Barcelona voor het tweede opeenvolgende jaar geen prijzen pakte, werd bekend gemaakt dat Rijkaard op het einde van het seizoen zal vertrekken. Hij wordt vervangen door een oud-speler van FC Barcelona, Josep Guardiola.

[bewerk] Prijzenkast als trainer

[bewerk] Persoonlijk

In 1995 lanceert Rijkaard het ondergoedmerk Underjeans by Frank Rijkaard. In 1997 verkoopt hij de lijn aan Van Heek-Tweka voor een onbekend bedrag. De omzet bedraagt op dat moment 6 miljoen gulden (2,7 miljoen euro). Rijkaard is lid van het comité van aanbeveling van de Stichting Kunstwerken Leo Glans.

Voorganger:
Guus Hiddink		 Bondscoaches van het Nederlands elftal
1998-2000		 Opvolger:
Louis van Gaal
Voorganger:
Radomir Antić		 Trainer van FC Barcelona
2003-2008		 Opvolger:
Josep Guardiola

[bewerk] Zie ook:

 
Persoonlijke instellingen