Giovanni van Bronckhorst
| Giovanni van Bronckhorst | ||||||||
 |
||||||||
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Giovanni Christiaan van Bronckhorst |
|||||||
| Bijnaam | Gio | |||||||
| Geboortedatum | 5 februari 1975 | |||||||
| Geboorteplaats | Rotterdam, Nederland | |||||||
| Lengte | 179 cm | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Huidige club |  Feyenoord |
|||||||
| Functie | Assistent trainer | |||||||
| Jeugd | ||||||||
|
||||||||
| Senioren | ||||||||
|
||||||||
| Interlands | ||||||||
|
||||||||
| Getrainde clubs | ||||||||
|
||||||||
|
||||||||
Giovanni Christiaan van Bronckhorst (Rotterdam, 5 februari 1975) is een Nederlandse voormalig voetballer. Hij won diverse prijzen zoals de Champions League, Supercopa, FA Cup en diverse landskampioenschappen. Van Bronckhorst speelde bij RKC Waalwijk, Feyenoord, Glasgow Rangers, Arsenal en FC Barcelona. Nadat recordinternational Edwin van der Sar stopte bij Oranje werd Giovanni de aanvoerder van het Nederlands voetbalelftal. Van Bronckhorst stond vooral als linksback of in een verdedigende rol centraal of links op het middenveld. Na het WK van 2010 in Zuid-Afrika is Van Bronckhorst gestopt als profvoetballer.
Na zijn laatste wedstrijd voor Feyenoord tegen Real Mallorca werd hij benoemd tot Feyenoorder voor het leven.
Inhoud |
Spelersloopbaan [bewerken]
Feyenoord [bewerken]
Van Bronckhorst begon zijn profcarrière bij Feyenoord, waar hij echter direct werd uitgeleend aan RKC Waalwijk. Na zijn terugkeer naar Feyenoord won hij de KNVB Beker en vertrok hij in de zomer van 1998 naar het Schotse Glasgow Rangers.
Glasgow Rangers [bewerken]
In zijn eerste seizoen bij de Rangers werd Van Bronckhorst landskampioen, bekerwinnaar en winnaar van de League Cup. Ook in zijn tweede seizoen won hij deze 3 prijzen. In zijn derde en laatste seizoen voor de Glasgow Rangers won Van Bronckhorst niets.
Arsenal FC [bewerken]
Door zijn successen bij de Glasgow Rangers kon hij overstappen naar Arsenal FC, waar toen onder meer Dennis Bergkamp uitkwam. Hij werd landskampioen en FA Cup winnaar, maar ondanks het winnen van deze twee prijzen brak hij nooit echt door.
FC Barcelona [bewerken]
Hij vertrok in het seizoen 2003/04 naar FC Barcelona onder coach Frank Rijkaard, waar hij nog een aantal Nederlandse spelers tegenkwam. In het seizoen 2004/05 kwam hij nog als enige Nederlander voor Barça uit, tot Mark van Bommel hem een jaar later gezelschap kwam houden. In Barcelona was hij een van de vaste verdedigers in het kampioenenteam van Frank Rijkaard. Hij won met Barcelona tweemaal de Spaanse titel, twee keer de Supercopa en eenmaal de Champions League. Hij werd in Barcelona zeer gewaardeerd, omdat hij zijn aanvallende intenties steeds zeer goed wist te combineren met zeer degelijk verdedigend werk.
Feyenoord [bewerken]
In de zomer van 2007 kwam hij terug naar zijn jeugdliefde Feyenoord. Zijn terugkeer werd bejubeld door de supporters. Van Bronckhorst onderbrak zelfs zijn vakantie om bij de eerste training aanwezig te kunnen zijn. Ook gaf hij aan geen winstpremies te willen ontvangen. Van Bronckhorst werd door trainer Van Marwijk tot aanvoerder gekozen, de rol die hij overnam van Theo Lucius. In zijn eerste seizoen won hij met Feyenoord de KNVB-beker. In zijn derde en laatste seizoen bij Feyenoord verloor hij de bekerfinale van Ajax.
Interlandcarrière [bewerken]
In 1997 noemde Van Bronckhorst in het sportprogramma Veronica's Voetbal Simon Tahamata, die van 1984 tot 1987 bij Feyenoord speelde en eveneens van Molukse afkomst was, als zijn grote voorbeeld.
Van Bronckhorst bereikte met het Nederlands elftal de finale van het WK 2010 door 1-0 te scoren in de halve finale die eindigde in een 3-2 overwinning op Uruguay. Dit doelpunt is officieus verkozen tot 'mooiste goal' van dat WK. Van Bronckhorst was op dit WK aanvoerder en speelde zijn zesde grote toernooi (na '98, '00, '04, '06 en '08). Zijn laatste interland speelde hij tegen Spanje in de WK-finale 2010, die met 0-1 verloren werd. Van Bronckhorst werd in de 105e minuut vervangen door Edson Braafheid. Van Bronckhorst speelde 106 interlands en voltooide daarmee het podium met Edwin van der Sar (130 interlands) en Frank de Boer (113 interlands). Na het WK Voetbal 2010 werden Van Bronckhorst en Bert van Marwijk benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau[1].
Van Bronckhorst maakte op 12 mei 2010 bekend na het WK 2010 te stoppen met profvoetbal. Zijn allerlaatste wedstrijd speelde hij in De Kuip tegen het Spaanse Real Mallorca. Dit was zijn afscheidswedstrijd. Mario Been, de toenmalige Feyenoordtrainer, probeerde hem tevergeefs over te halen om nog langer door te gaan.
Statistieken [bewerken]
| Seizoen | Club | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
|---|---|---|---|---|
| 1993/94 | Feyenoord | Eredivisie |
0 | 0 |
| →RKC Waalwijk (huur) | Eredivisie |
12 | 2 | |
| 1994/95 | Feyenoord | Eredivisie |
10 | 1 |
| 1995/96 | Feyenoord | Eredivisie |
33 | 9 |
| 1996/97 | Feyenoord | Eredivisie |
34 | 4 |
| 1997/98 | Feyenoord | Eredivisie |
32 | 8 |
| 1998/99 | Glasgow Rangers |  Premier League |
35 | 7 |
| 1999/00 | Glasgow Rangers | Premier League |
27 | 4 |
| 2000/01 | Glasgow Rangers | Premier League |
11 | 2 |
| 2001/02 | Arsenal FC |  Premiership |
21 | 1 |
| 2002/03 | Arsenal FC | Premiership |
20 | 1 |
| 2003/04 | FC Barcelona |  Primera División |
34 | 1 |
| 2004/05 | FC Barcelona | Primera División |
29 | 4 |
| 2005/06 | FC Barcelona | Primera División |
18 | 0 |
| 2006/07 | FC Barcelona | Primera División |
23 | 0 |
| 2007/08 | Feyenoord | Eredivisie |
32 | 7 |
| 2008/09 | Feyenoord | Eredivisie |
27 | 1 |
| 2009/10 | Feyenoord | Eredivisie |
28 | 0 |
| Totaal | 425 | 52 | ||
| Nederlands Elftal |
106 | 6 | ||
Erelijst als speler [bewerken]
| Seizoen | Club | Prijs |
|---|---|---|
| 1992/93 | Feyenoord | Landskampioen Nederland |
| 1994/95 | KNVB Beker |
|
| 1998/99 | Glasgow Rangers | Landskampioen Schotland |
| Scottish Cup |
||
| Schotse Ligabeker |
||
| 1999/00 | Landskampioen Schotland |
|
| Scottish Cup |
||
| Schotse Ligabeker |
||
| 2001/02 | Arsenal FC | Landskampioen Engeland |
| 2002/03 | FA Cup |
|
| 2004/05 | FC Barcelona | Landskampioen Spanje |
| Supercopa |
||
| 2005/06 | Landskampioen Spanje |
|
| Supercopa |
||
 UEFA Champions League |
||
| 2007/08 | Feyenoord | KNVB Beker |
| WK 2010 | Nederlands Elftal |  Vice-wereldkampioen |
Trainersloopbaan [bewerken]
Na de zomer van 2010 is Van Bronckhorst gestart met de opleiding 'Oefenmeester 1' en hij assisteerde bondscoach Cor Pot bij het Jong Oranje. In augustus 2011 werd hij fulltime assistent van trainer Ronald Koeman bij Feyenoord. Vanaf het seizoen 2012-13 combineert Van Bronckhorst zijn werkzaamheden bij Feyenoord 1 met het coachen van Jong Feyenoord/Excelsior.
Trivia [bewerken]
- In de tijd dat hij bij FC Barcelona speelde was zijn bijnaam "Gio".
- Hij is bij het publiek bekend als de speler die nooit minder dan 90 minuten speelde (niet alleen omdat hij nooit aan de kant ging, maar ook omdat hij het "vechten" nooit opgaf).
- Hij is door collega-voetballer Messi (FC Barcelona) uitgeroepen tot de beste linksback ter wereld.
- In november 2011 kreeg hij een onderscheiding van de UEFA voor het spelen van ten minste 100 interlands.[2]
Andere feiten [bewerken]
- In 1997 bracht Van Bronckhorst samen met Henk Fräser en George Boateng het nummer genaamd "Let's get it On" ten gehore, onder de naam Friends Forever.
Zie ook [bewerken]
Externe link [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
 |
Zie de categorie Giovanni van Bronckhorst van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
