Emmanuel Petit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Emmanuel Petit
Emmanuel Petit.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Emmanuel Laurent Petit
Bijnaam "Manu"
Geboortedatum 22 september 1970
Geboorteplaats Dieppe Vlag van Frankrijk Frankrijk
Lengte 185 cm
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 2004
Positie Middenvelder
Jeugd
ES Arques-la-Bataille
AS Monaco
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1988–1997
1997–2000
2000–2001
2001–2004
AS Monaco
Arsenal
FC Barcelona
Chelsea
222 0(4)
085 (11)
023 0(1)
055 0(2)
Interlands
1990–2003 Vlag van Frankrijk Frankrijk 63 (6)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Emmanuel ("Manu") Laurent Petit (Dieppe, 22 september 1970) is een Frans voormalig profvoetballer.

Clubcarrière[bewerken]

De middenvelder begon als prof in 1988 bij AS Monaco. In 1997 werd Petit gecontracteerd door Arsenal. In zijn eerste seizoen bij de club uit Londen werd Petit direct landskampioen. Datzelfde jaar volgde op het Wereldkampioenschap voetbal 1998 de wereldtitel met Frankrijk. Petit bepaalde in de finale tegen Brazilië de eindstand op 3-0, nadat spelmaker Zinedine Zidane de eerste twee Franse treffers voor zijn rekening had genomen.

In 2000 bereikte Petit, bijgenaamd "Manu", met Arsenal de finale van de UEFA Cup, die na strafschoppen werd verloren van Galatasaray. Na de wereldtitel (1998) won Petit met Frankrijk ook de Europese titel op Euro 2000. Na het EK maakte hij samen met Marc Overmars de overstap naar FC Barcelona. Daar kon Petit echter niet overtuigen en in 2001 vertrok hij. Chelsea FC kocht hem voor 11,5 miljoen euro. Ook bij Chelsea wist Petit weinig indruk te maken en toen in 2004 zijn contract bij de club afliep, besloot Petit te stoppen als profvoetballer. Hij stond bekend om zijn lange zwierende haren die hij in een staart droeg.

Interlandcarrière[bewerken]

Onder leiding van bondscoach Michel Platini maakte Petit zijn debuut voor Les Bleus op 15 augustus 1990 in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen Polen (0-0) in Parijs. Hij vormde in dat duel een verdedigingslinie met Manuel Amoros, Franck Sauzée en Bernard Casoni.

Interlanddoelpunten
Datum Locatie Wedstrijd Goal(s) Score Uitslag Competitie
1 24 juni 1998 Lyon Vlag van Frankrijk FrankrijkDenemarken Vlag van Denemarken Goal 57' 2 – 1 2 – 1 WK-eindronde
2 12 juli 1998 Parijs Vlag van Brazilië BraziliëFrankrijk Vlag van Frankrijk Goal 90' 0 – 3 0 – 3 WK-eindronde
3 5 juni 1999 Parijs Vlag van Frankrijk FrankrijkRusland Vlag van Rusland Goal 48' 1 – 1 2 – 3 EK-kwalificatie
4 2 september 2000 Parijs Vlag van Frankrijk FrankrijkEngeland Vlag van Engeland Goal 64' 1 – 0 1 – 1 Oefeninterland
5 6 oktober 2001 Parijs Vlag van Frankrijk FrankrijkAlgerije Vlag van Algerije Goal 32' 2 – 0 4 – 1 Oefeninterland
6 13 februari 2002 Parijs Vlag van Frankrijk FrankrijkRoemenië Vlag van Roemenië Goal 27' 2 – 0 2 – 1 Oefeninterland

Erelijst[bewerken]

Vlag van Engeland Arsenal
1998

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties