Éric Cantona

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Éric Cantona
Eric Cantona Cannes 2009.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Éric Cantona
Bijnaam "The King"
Geboortedatum 24 mei 1966
Geboorteplaats Marseille, Frankrijk
Lengte 188 cm
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 1997
Positie Aanvaller
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1983–1988
1985–1986
1988–1991
1989
1989–1990
1991
1992
1992–1997
AJ Auxerre
Martigues
Olympique Marseille
Bordeaux
Montpellier
Nîmes Olympique
Leeds United
Manchester United
Totaal
81 (23)
15 (4)
40 (13)
11 (6)
33 (10)
17 (2)
28 (9)
144 (64)
369(131)
Interlands
1987–1995 Vlag van Frankrijk Frankrijk 45 (20)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Éric Cantona (Marseille, 24 mei 1966) is een Frans acteur en voormalig profvoetballer. Hij beëindigde zijn voetballoopbaan bij Manchester United, waar hij (in vijf seizoenen) vier Engelse landstitels en twee keer de FA Cup won. Cantona wordt gezien als een belangrijke speler in de terugkeer van Manchester United als voetbalgrootmacht. In 2000 werd hij verkozen tot speler van de eeuw van de club en hij staat daar nog steeds bekend als "Eric the King".

Biografie[bewerken]

Frankrijk[bewerken]

Cantona begon zijn loopbaan bij AJ Auxerre, nadat hij door Olympique Marseille te licht bevonden werd. Hier werd Cantona gevormd door Guy Roux en hij debuteerde in november 1983 in de Franse D1. Al vanaf het begin stond hij bekend als een speler die makkelijk zijn zelfbeheersing verloor. Cantona kon zijn draai niet vinden bij Auxerre, miste de cultuur en het warme weer in het zuiden en werd verhuurd aan Martigues. Daar voelde Cantona zich lekker in zijn vel en presteerde erg goed. Hierdoor werd hij teruggehaald naar Auxerre en hij veroverde daar een basisplaats. Hij draaide een erg goed seizoen en werd hij in augustus 1987 opgeroepen voor het Franse nationale elftal, en maakte zijn debuut op 12 augustus van dat jaar in de vriendschappelijke uitwedstrijd tegen West-Duitsland, die met 2-1 werd verloren door Les Bleus door twee treffers van Rudi Völler. Cantona nam vlak voor rust de enige Franse treffer voor zijn rekening. Tevens won hij met Jong-Frankrijk in 1988 het Europees kampioenschap.

Door het goede spel van de jonge Cantona kocht Olympique Marseille de speler voor de recordsom van 22 miljoen francs. Hoewel zijn debuut bij Marseille geweldig was, werd hij niet meer opgeroepen voor het Franse elftal. Nadat Cantona de Franse bondscoach Henri Michel beledigde, volgde er een schorsing van een jaar bij het Franse elftal. Zijn prestaties bij Marseille werden ook minder en tijdens een vriendschappelijke wedstrijd tegen Torpedo Moskou, toen hij werd gewisseld, verscheurde hij zijn shirt en gooide het weg. De club schorste hem voor een maand.

Cantona werd verhuurd aan Girondins de Bordeaux en daarna aan Montpellier, waar hij de Coupe de France won. Daarna keerde hij kort terug bij Marseille, maar werd vervolgens verhuurd aan Nîmes. Daar gooide hij een keer de bal naar de scheidsrechter en werd door de Franse bond voor een maand geschorst. Na beledigingen te hebben geuit op de bond werd deze schorsing met een maand verlengd. Cantona besloot hierop te stoppen met voetbal.

Engeland[bewerken]

Zijn fans wisten hem echter over te halen terug te keren en hij ging naar Engeland. Hij speelde een proefperiode bij Sheffield Wednesday, maar kwam in 1992 bij Leeds United uit. De club won in dat seizoen de toenmalige First Division, de huidige Premier League. Cantona was een van de dertien buitenlandse voetballers die in actie kwamen op de allereerste speeldag van de Premier League op 15 augustus 1992. De anderen waren Jan Stejskal, Andrej Kantsjelskis, Ronny Rosenthal, Roland Nilsson, Peter Schmeichel, Hans Segers, John Jensen, Anders Limpar, Gunnar Halle, Craig Forrest, Michel Vonk en Robert Warzycha.

In november 1992 ging Cantona voor nog geen 2 miljoen dollar naar Manchester United. De club had door een blessure van Dion Dublin en de verkoop van Mark Robins een probleem met het scoren van doelpunten. Cantona scoorde niet alleen goals, maar gaf ook kansen aan andere spelers. Manchester United won meteen weer prijzen.

In januari 1995 kwam Cantona in een slecht daglicht te staan toen hij in een uitwedstrijd bij Crystal Palace een karatetrap uitdeelde aan een fan van Crystal Palace die hem uitschold. Hij werd door de Engelse bond voor negen maanden geschorst, wat er onder meer voor zorgde dat Manchester de landstitel niet won. Na zijn terugkeer was Cantona meteen weer belangrijk voor de club.

Nevencarrière[bewerken]

Aan het eind van het seizoen 1996/97 kondigde hij aan te stoppen met voetballen. Het seizoen 1994/95, dat hij grotendeels miste door zijn schorsing, bleek het enige seizoen waarin hij geen kampioen werd. Hij werd aanvoerder van het Frans nationaal strandvoetbalelftal. Ook gooide hij zich op het acteren: hij speelde in een aantal films en in diverse reclames.

Tegenwoordig is Cantona ambassadeur van Joga Bonito. Joga Bonito betekent letterlijk vertaald "speel mooi!" en is een vorm van voetbal waarin men zo mooi mogelijk probeert te voetballen door middel van trucjes en schijnbewegingen. Ander boegbeeld van Joga Bonito is Ronaldinho. Cantona is ook presentator van Joga TV, de reclames van Joga Bonito.

In 2009 speelde Cantona een van de twee hoofdrollen in de speelfilm Looking for Eric van de Britse regisseur Ken Loach. Cantona schiet daarin een depressieve postbode te hulp. Cantona speelt in de film zichzelf, en heeft aangekondigd meer te willen acteren.

Oproep voor bankrun[bewerken]

In oktober 2010 heeft Éric Cantona opgeroepen om een bankrun te laten plaatsvinden op 7 december van datzelfde jaar. Deze mislukte.

New York Cosmos[bewerken]

Op 18 januari 2011 is bekend geworden dat Éric Cantona terugkeert in de voetballerij. Als director of soccer van New York Cosmos moet hij er voor gaan zorgen dat er een competitief team staat dat weer een rol in de Noord-Amerikaanse competitie gaat spelen. Vorig jaar werd bekend dat de 'Cosmos' weer terug gaat komen. Pelé is president.

Overzicht[bewerken]

Interlanddoelpunten[bewerken]

Interlanddoelpunten
# Datum Locatie Wedstrijd Goal(s) Score Uitslag Wedstrijd
1 12/08/1987 West-Berlijn Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-DuitslandFrankrijk Vlag van Frankrijk Goal 42' 2 – 1 2 – 1 Oefenduel
2 16/08/1989 Malmö Vlag van Zweden ZwedenFrankrijk Vlag van Frankrijk Goal 57' 1 – 1 2 – 4 Oefenduel
3 16/08/1989 Malmö Vlag van Zweden ZwedenFrankrijk Vlag van Frankrijk Goal 87' 2 – 4 2 – 4 Oefenduel
4 11/10/1989 Parijs Vlag van Frankrijk FrankrijkSchotland Vlag van Schotland Goal 63' 2 – 0 3 – 0 WK-kwalificatie
5 24/01/1990 Koeweit-Stad Vlag van Duitse Democratische Republiek DDRFrankrijk Vlag van Frankrijk Goal 1' 0 – 1 0 – 3 Oefenduel
6 24/01/1990 Koeweit-Stad Vlag van Duitse Democratische Republiek DDRFrankrijk Vlag van Frankrijk Goal 24' 0 – 2 0 – 3 Oefenduel
7 28/02/1990 Montpellier Vlag van Frankrijk FrankrijkWest-Duitsland Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Goal 82' 2 – 1 2 – 1 Oefenduel
8 28/03/1990 Boedapest Vlag van Hongarije HongarijeFrankrijk Vlag van Frankrijk Goal 27' 0 – 1 1 – 3 Oefenduel
9 28/03/1990 Boedapest Vlag van Hongarije HongarijeFrankrijk Vlag van Frankrijk Goal 67' 1 – 2 1 – 3 Oefenduel
10 05/09/1990 Reykjavík Vlag van IJsland IJslandFrankrijk Vlag van Frankrijk Goal 76' 0 – 2 1 – 2 EK-kwalificatie
11 20/11/1990 Parijs Vlag van Frankrijk FrankrijkIJsland Vlag van IJsland Goal 59' 2 – 0 3 – 1 EK-kwalificatie
12 20/11/1990 Parijs Vlag van Frankrijk FrankrijkIJsland Vlag van IJsland Goal 68' 3 – 0 3 – 1 EK-kwalificatie
13 14/10/1992 Parijs Vlag van Frankrijk FrankrijkOostenrijk Vlag van Oostenrijk Goal 77' 2 – 0 2 – 0 WK-kwalificatie
14 14/11/1992 Parijs Vlag van Frankrijk FrankrijkFinland Vlag van Finland Goal 31' 2 – 0 2 – 1 WK-kwalificatie
15 17/02/1993 Tel Aviv Vlag van Israël IsraëlFrankrijk Vlag van Frankrijk Goal 27' 0 – 1 0 – 4 WK-kwalificatie
16 28/04/1993 Parijs Vlag van Frankrijk FrankrijkZweden Vlag van Zweden Goal 43' 1 – 1 2 – 1 WK-kwalificatie
17 28/04/1993 Parijs Vlag van Frankrijk FrankrijkZweden Vlag van Zweden Goal 82' 2 – 1 2 – 1 WK-kwalificatie
18 28/07/1993 Caen Vlag van Frankrijk FrankrijkRusland Vlag van Rusland Goal 20' 2 – 0 3 – 1 Oefenduel
19 17/11/1993 Parijs Vlag van Frankrijk FrankrijkBulgarije Vlag van Bulgarije Goal 32' 1 – 0 1 – 2 WK-kwalificatie
20 26/05/1994 Kobe Vlag van Australië AustraliëFrankrijk Vlag van Frankrijk Goal 43' 0 – 1 0 – 1 Kirin Cup

Clubstatistieken[bewerken]

Seizoen Club Duels Goals Competitie
1981-85 Vlag van Frankrijk AJ Auxerre 14 2 Ligue 1
1985-86 Vlag van Frankrijk FC Martigues 15 4 Ligue 2
1986/88 Vlag van Frankrijk AJ Auxerre 68 21 Ligue 1
1988/89 Vlag van Frankrijk Olympique Marseille 22 5 Ligue 1
Vlag van Frankrijk Girondins Bordeaux 11 6 Ligue 1
1989/90 Vlag van Frankrijk Montpellier HSC 33 10 Ligue 1
1990/91 Vlag van Frankrijk Olympique Marseille 18 8 Ligue 1
1991/91 Vlag van Frankrijk Olympique Nîmes 17 2 Ligue 1
1992 Vlag van Engeland Leeds United 28 9 Premiership
1992-97 Vlag van Engeland Manchester United 143 84 Premiership
Totaal 369 131

Erelijst[bewerken]

Met clubteams[bewerken]

Auxerre:

Olympique Marseille:

Montpellier:

Leeds United:

Manchester United:

Met Frankrijk[bewerken]

Persoonlijke prijzen[bewerken]

Films[bewerken]

Als acteur speelde Éric Cantona onder andere in:

Filmografie als acteur
Jaar Titel Rol Opmerking
1995 Le bonheur est dans le pré Lionel
1997 Question d'honneur ...
1998 Elizabeth Monsieur le Foix
1998 Mookie Antoine Capella
1999 Les Enfants du marais Jo Sardi
2001 La grande vie! Pétanque-speler 2
2003 L'outremangeur Séléna
2005 La vie est à nous! Pierre
2005 Une belle histoire ...
2007 Le deuxième souffle Alban
2008 Jack Says Man aan de bar
2008 French Film Thierry Grimandi
2009 Looking for Eric Zichzelf

Trivia[bewerken]

  • In juli 2008 werd het skistadion van het Franse Tignes naar Cantona vernoemd.
  • In de film 'Looking for Eric' (2009), van de Britse regisseur Ken Loach, speelt Cantona zichzelf.
  • Hij speelt zichzelf in een reclame van L’Oréal Paris in 2010.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties