Europees kampioenschap voetbal 1992
| Europees kampioenschap voetbal 1992 | ||||
| Toernooi-informatie | ||||
| Gastland |  Zweden |
|||
| Datum | 10 juni 1992 - 26 juni 1992 | |||
| Teams | 8 (van 1 confederatie) | |||
| Stadions | 4 (in 4 gaststeden) | |||
| Winnaar |  Denemarken (1e titel) |
|||
| Toernooistatistieken | ||||
| Wedstrijden | 15 | |||
| Doelpunten | 32 (2,13 per wedstrijd) | |||
| Toeschouwers | 430.111 (28.674 per wedstrijd) | |||
| Topscorer(s) | Henrik Larsen Karlheinz Riedle Dennis Bergkamp Tomas Brolin |
|||
|
||||
Het Europees kampioenschap voetbal 1992 werd in Zweden gespeeld. Dit was het laatste toernooi met 8 deelnemers, vanaf 1996 zouden er 16 deelnemers zijn.
Inhoud |
Deelnemende landen[bewerken]
 Zie Europees kampioenschap voetbal 1992 kwalificatie voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
België kwalificeerde zich niet voor de eindronde. Het eindigde in de groep op de derde plaats, achter Duitsland en Wales. Nederland kwalificeerde zich door de groep te winnen voor Portugal en Griekenland.
Oorspronkelijk kwalificeerde Joegoslavië zich voor de eindronde. Echter, als gevolg van de oorlogen in Joegoslavië moest het zich vlak voor de eindronde terugtrekken. Denemarken eindigde in de groep op de tweede plaats en werd daarom als vervanger aangewezen. Het verhaal gaat dat de vakantievierende Denen van het strand zijn geplukt om in Zweden te gaan voetballen. In werkelijkheid hielden de Denen er serieus rekening mee dat zij Joegoslavië moesten vervangen en speelden zij kort voor het EK nog een oefenwedstrijd.
Aanvankelijk speelde Denemarken tegen Engeland (gelijkspel) en Zweden (verlies) geen overtuigend spel, maar wist toch als tweede van de groep naar de halve finale te gaan door Frankrijk te verslaan. In de halve finale wisten de Denen onverwacht de favoriet en titelhouder Nederland te verslaan, waarna de gedoodverfde winnaar Duitsland in de finale relatief eenvoudig met 2-0 opzij werd gezet. Denemarken, oorspronkelijk gezien als een van de zwakste deelnemers die aanvankelijk niet eens mee mocht doen, had voor een stunt gezorgd en was kampioen geworden.
Speelsteden[bewerken]
| Göteborg | Solna | Malmö | Norrköping |
|---|---|---|---|
| Nya Ullevi Capaciteit: 44.000 |
Råsunda stadion Capaciteit: 40.000 |
Mälmo Stadion Capaciteit: 30.000 |
Idrottsparken Capaciteit: 23.000 |
 |
 |
 |
 |
| 3 groepswedstrijden, 1 halve finale, finale |
3 groepswedstrijden, 1 halve finale |
3 groepswedstrijden | 3 groepswedstrijden |
 |
|||
Scheidsrechters[bewerken]
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
Uitslagen[bewerken]
Eerste ronde[bewerken]
Groep A[bewerken]
In groep A speelden Zweden, Frankrijk, Engeland en Denemarken tegen elkaar. Het gastland Zweden speelde verrassend sterk. In de eerste wedstrijd tegen Frankrijk werd gelijkgespeeld, de tweede wedstrijd tegen Denemarken werd met 1-0 gewonnen en ook de laatste wedstrijd tegen Engeland werd (ondanks een vroege achterstand) met 2-1 gewonnen. Hierdoor werd Zweden eerste in groep A.
De verrassende nummer twee van de groep werd Denemarken. Na een gelijkspel tegen Engeland en een verliespartij tegen Zweden leek Denemarken uitgevoetbald in Zweden. Maar door winst tegen Frankrijk werd een halvefinaleplaats zekergesteld.
|
|
Groep B[bewerken]
In groep B speelden Nederland, Duitsland, Schotland en het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (GOS) tegen elkaar. Nederland was vooraf hoog favoriet in de poule. In de eerste poulewedstrijd tegen Schotland bleef het lang 0-0, maar Dennis Bergkamp zorgde een kwartier voor tijd voor de bevrijdende openingstreffer; 1-0 en dit was ook gelijk de eindstand. Duitsland had de grootst mogelijke moeite met haar eerste tegenstander GOS. Pas in de laatste minuut werd een 1-0 achterstand door Thomas Hassler ongedaan gemaakt.
Nederland speelde vervolgens in de tweede poulewedstrijd tegen GOS. Nederland had gedurende de wedstrijd het beste van het spel en scoorde uiteindelijk ook via Marco van Basten. De Deense arbiter keurde dit doelpunt echter onterecht af. Daarom eindigde de wedstrijd zoals deze begon: 0-0. Duitsland kon daardoor op gelijke hoogte komen met Nederland. Schotland werd met 2-0 opzij gezet en voor Schotland was het EK over.
De laatste wedstrijd van groep B was de kraker Nederland - Duitsland. Vanaf de eerste minuut domineerden de Nederlanders de wedstrijd. Twee dode spelmomenten, beide na grove overtredingen op Marco van Basten, in de 4e en 14e minuut bezorgden Nederland een 2-0 voorsprong. In de 4e minuut kopte Frank Rijkaard een vrije trap van Ronald Koeman binnen en ruim 10 minuten later legde Ronald Koeman succesvol af op Rob Witschge, die zo zijn eerste interlandgoal maakte.
Na de rust begon Nederland slapjes en Duitsland sloeg gelijk toe. Klinsmann scoorde de aansluitingstreffer en zichtbaar sloeg de paniek toe in het Nederlands elftal. Na 20 minuten herpakte Oranje zich en via een prachtige aanval waarbij Marco van Basten als bliksemafleider fungeerde, scoorde Dennis Bergkamp zijn tweede toernooigoal. 3-1 en de wedstrijd was beslist. In de andere wedstrijd versloeg Schotland het GOS met 3-0 waardoor Duitsland alsnog verzekerd was van een plaats in de halve finale.
|
|
Halve finales[bewerken]
In de halve finale speelde Duitsland tegen gastland Zweden. Met degelijk spel voetbalden de Duitsers richting een prima 3-2 overwinning.
In de andere halve finale kwam Nederland uit tegen de verrassende Denen. Nederland gold als favoriet. Echter binnen 5 minuten stonden de Denen al voor. Bergkamp kon halverwege de eerste helft nog gelijkmaken, maar 10 minuten daarna stonden de Denen alweer voor. Lang leek Denemarken voor een sensatie te zorgen, maar in de 86e minuut schoot Frank Rijkaard na een hoekschop van Rob Witschge van dichtbij raak.
Strafschoppen moesten de beslissing brengen. Uitgerekend de ster van het EK 88 werd de schlemiel van '92. De inzet van Marco van Basten werd gekeerd door de Deense doelman Peter Schmeichel. Hierdoor gingen zeer verrassend de Denen naar de finale.
|
|
||||
| 21 juni 1992 20:15 |
||||
| Zweden |
2 – 3 | Duitsland |
Råsunda stadion, Solna Toeschouwers: 28.827 Scheidsrechter: Tullio Lanese (Italië) |
|
Brolin  64' (pen.)Andersson 89' |
(Report) | 11' Häßler 59' 88'Riedle |
||
|
|
||||
| 22 juni 1992 20:15 |
||||
| Nederland |
2 – 2 (na extra tijd) en 4– 5 na strafschoppen | Denemarken |
Ullevi, Göteborg Toeschouwers: 37.450 Scheidsrechter: Emilio Soriano Aladren (Spanje) |
|
| Bergkamp 23' Rijkaard 86' |
(Report) | 5' 33' Larsen |
||
| strafschoppen | |||
R. Koeman  van Basten  Bergkamp Rijkaard Rob Witschge |
4 – 5 | Larsen Povlsen Elstrup Vilfort Christofte |
Finale[bewerken]
| Zie Finale Europees kampioenschap voetbal 1992 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
In die finale leek Duitsland bij voorbaat de kampioen te worden, maar Denemarken speelde de wedstrijd op een Duitse wijze uit. Na een zondagsschot van John Jensen in de 23e minuut kwam Denemarken op 1-0 waarna Kim Vilfort met een bekeken afstandsschot 2-0 in de boeken zette. Het wonder van Zweden was geschied. Denemarken werd Europees kampioen en stuurde Duitsland maar vooral ook Nederland met een fikse kater naar huis.
| Winnaar | uitslag | Verliezer |
|---|---|---|
| Denemarken |
2-0 | Duitsland |
Kampioen[bewerken]
 |
|
| DENEMARKEN 1ste titel |
| Europees kampioenschap voetbal | ||||
|---|---|---|---|---|
|
