Europees kampioenschap voetbal 1976

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Europees kampioenschap voetbal 1976
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van Joegoslavië Joegoslavië
Datum 16 juni 1976 - 20 juni 1976
Teams (van 1 confederatie)
Stadions (in 2 gaststeden)
Winnaar Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije (1e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 4
Doelpunten 19  (4,75 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Duitsland Dieter Müller
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

De finaleronde van het Europees kampioenschap voetbal 1976 vond plaats van 16 tot 20 juni en werd gehouden in Joegoslavië. Het was de vijfde editie van het Europees kampioenschap voetbal, dat sinds 1960 elke vier jaar gehouden wordt.

Aan het eindtoernooi deden slechts vier landen mee. Uit de geplaatste landen na de kwalificatiewedstrijden wees de UEFA Joegoslavië aan als organisator.

In de eerste kwalificatieronde liet België in de groep Oost-Duitsland, Frankrijk en IJsland achter zich. Nederland won de groep voor Polen, Italië en Finland.

In de laatste kwalificatieronde (de achtste finale) moesten België en Nederland het tegen elkaar opnemen. De winnaar van dat duel zou zich plaatsen voor de eindronde. Al na de eerste wedstrijd (5-0 in Rotterdam met drie doelpunten van Rensenbrink) was duidelijk dat dit Nederland zou worden. Een maand later won het ook de terugwedstrijd in Brussel met 1-2).

Nuvola single chevron right.svg Zie Europees kampioenschap voetbal 1976 kwalificatie voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Deelnemende landen[bewerken]

Vlag van Joegoslavië Joegoslavië Vlag van Nederland Nederland Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland

Speelsteden[bewerken]

Stadion Plaats Capaciteit
Maksimirstadion Zagreb 40.000
Rode Ster-stadion Belgrado 51.328

Uitslagen[bewerken]

Halve finales[bewerken]

Voor de wedstrijd was het Nederlands elftal vooral bezig met de volgende wedstrijd: de finale tegen West-Duitsland, een revanche voor de WK-finale. Er was zelfs discussie of Johan Cruijff niet gespaard moest worden voor de halve finale, omdat hij bij een gele kaart geschorst zou worden. Voor de wedstrijd was er onrust, er was uitgelekt dat bondscoach George Knobel na het WK zou stoppen, hetgeen niet bevorderlijk was voor de discipline. De scheidsrechter uit Wales Clive Thomas kwam voor de wedstrijd in de Nederlandse kleedkamer om de Nederlanders duidelijk te maken, dat provocerend gedrag, dat hij gezien had op het WK in 1974 niet zou worden toegestaan. De toon voor de wedstrijd was gezet.

In Zagreb, waar de regen met bakken naar beneden kwam, begon Tsjecho-Slowakije fel aan de wedstrijd en kwam op een 1-0 voorsprong door verdediger Ondruš. Nederland kwam niet in xijn spel, raakte geïrriteerd en er stond een buitengewoon hard duel, waar de tackles steeds feller werden. Bij de Tsjechen werd Polak uit het veld gestuurd en Nederland kwam gelukkig op 1-1 na een ongelukkig eigen doelpunt van Ondruš. De wedstrijd leek te kantelen, maar Johan Neeskens nam revanche op een overtreding, die niet gegeven werd met een regelrechte doodschop. Neeskens bleef na de getrokken rode kaart bij de cornervlag staan en de scheidsrechter dreigde de wedstrijd te stoppen. Johan Cruijff kreeg een gele kaart vanwege praten en zou geschorst zijn voor de finale. In de verlenging kwam het moment van de wedstrijd: Johan Cruijff werd genadeloos gevloerd, Thomas gaf niet eens een vrije trap en in de tegenaanval scoorde Nehoda. Nu was de oorlog compleet, Wim van Hanegem weigerde af te trappen, kreeg de rode kaart, weigerde de rode kaart te accepteren en Thomas dreigde opnieuw de wedstrijd te staken als van Hanegem het veld niet verliet. In de slotminuten scoorde Veselý het derde Tsjechosche doelpunt en de afgang van Oranje was compleet.

Het had weinig gescheeld of er kwam een Oost-Europese finale in het toernooi. Joegoslavië had geen respect voor de wereldkampioen en nam na een half uur een 2-0 voorsprong tegen West-Duitsland. Onder de bezielende leiding van de swingende aanvaller Džajić was Joegoslavië lange tijd de baas op het veld. Tegen West-Duitsland was dat absoluut geen garantie voor succes, want in de tweede helft zorgden Flohe en D. Müller voor de 2-2 eindstand. In de slotfase van de verlenging sloeg Dieter Müller nog twee keer toe en bewees dat hij nog steeds een garantie voor goals was.



16 juni 1976
20:15
Tsjecho-Slowakije Vlag van Tsjecho-Slowakije 3 – 1 (n.v.) Vlag van Nederland Nederland Maksimirstadion, Zagreb
Toeschouwers: 17.969
Scheidsrechter: Vlag van Wales Clive Thomas
Ondruš Goal 20'
Nehoda Goal 114'
Veselý Goal 118'
Goal 77' (e.d.) Ondruš

17 juni 1976
20:15
Joegoslavië Vlag van Joegoslavië 2 – 4 (n.v.) Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Rode Ster-stadion, Belgrado
Toeschouwers: 50.562
Scheidsrechter: Vlag van België Alfred Delcourt
Popivoda Goal 19'
Džajić Goal 30'
Goal 64' Flohe
Goal 82'115'119' D. Müller

Troostfinale[bewerken]


19 juni 1976
20:15
Nederland Vlag van Nederland 3 – 2 (n.v.) Vlag van Joegoslavië Joegoslavië Maksimirstadion, Zagreb
Toeschouwers: 6.766
Scheidsrechter: Vlag van Zwitserland Walter Hungerbühler
Geels Goal 27'107'
W. van de Kerkhof Goal 39'
Goal 43' Katalinski
Goal 82' Džajić

Finale[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Finale Europees kampioenschap voetbal 1976 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

20 juni 1976
20:15
Tsjecho-Slowakije Vlag van Tsjecho-Slowakije 2 – 2 (n.v.) Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Rode Ster-stadion, Belgrado
Toeschouwers: 47.129
Scheidsrechter: Vlag van Italië Sergio Gonella
Švehlík Goal 8'
Dobiaš Goal 25'
Goal 28' D. Müller
Goal 89' Hölzenbein
  Strafschoppen  
Masný Gescoord met penalty
Nehoda Gescoord met penalty
Ondruš Gescoord met penalty
Jurkemik Gescoord met penalty
Panenka Gescoord met penalty
5 - 3 Gescoord met penalty Bonhof
Gescoord met penalty Flohe
Gescoord met penalty Bongartz
Gemiste strafschop (saved) Hoeneß

De strafschoppenserie die uiteindelijk de beslissing bracht leeft vooral voort vanwege de strafschop die genomen werd door de Tsjecho-Slowaakse speler Panenka.

Kampioen[bewerken]

Star*.svg
Vlag van Tsjechië
TSJECHO-SLOWAKIJE
1ste titel

Topscorers[bewerken]

Speler Land Doelpunten
Dieter Müller Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 4
Ruud Geels Vlag van Nederland Nederland 2
Dragan Džajić Vlag van Joegoslavië Joegoslavië 2