Europees kampioenschap voetbal 1988

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Europees kampioenschap voetbal 1988
Het Olympiastadion in München, waar de finale plaatsvond
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van West-Duitsland West-Duitsland
Datum 10 juni 1988 - 25 juni 1988
Teams (van 1 confederatie)
Stadions (in 8 gaststeden)
Winnaar Nederland Nederland (1e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 15
Doelpunten 34  (2.27 per wedstrijd)
Topscorer(s) Nederland Marco van Basten

Het Europees kampioenschap voetbal 1988 werd tussen 10 juni en 25 juni gespeeld in West-Duitsland. Het was de achtste editie van het Europees kampioenschap voetbal, dat om de vier jaar wordt georganiseerd door de overkoepelende voetbalbond UEFA.

Slechts acht landen konden zich kwalificeren voor het eintoernooi, waarvan West-Duitsland zich als gastland automatisch had geplaatst. Titelhouder Frankrijk werd al in de kwalificatiefase uitgeschakeld, ten faveure van de Sovjet-Unie. Nederland won uiteindelijk de finale op 25 juni in München, toen de Sovjet-Unie met 2-0 werd verslagen. Het was de eerste en tot dusver enige Europese titel voor Oranje.

Dit Europees kampioenschap kende enkele voor een groot toernooi opmerkelijke en zeldzame statistieken; zo werd er gedurende het toernooi geen enkele speler van het veld gestuurd, was er voor geen enkele wedstrijd in de knock-outfase een verlenging of een strafschoppenserie nodig en werd er in elke wedstrijd minimaal één keer gescoord.

Inhoud

[bewerken] Kwalificatie

Zie Europees kampioenschap voetbal 1988 kwalificatie voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

België kwalificeerde zich niet voor de eindronde. Het eindigde in de groep op de derde plaats, achter Ierland en Bulgarije.

Nederland kwalificeerde zich voor de eindronde, maar niet zonder slag of stoot. Tijdens de wedstrijd Nederland - Cyprus ontplofte een zware vuurwerkbom in het Cypriotische strafschopgebied vlak bij de keeper. Die werd hierdoor onwel en de Cypriotische spelers verlieten hierop in protest het veld. Na lang aandringen werd de wedstrijd vervolgd en uiteindelijk door Nederland gewonnen met 8-0, mede door 5 goals van John Bosman. Hij vestigde hiermee een record dat officieel nooit werd erkend. Er werd gevreesd dat de UEFA Nederland hiervoor zou straffen door middel van uitsluiting of een reglementaire nederlaag, maar men besloot tot overspelen van de wedstrijd zonder publiek. Op 9 december 1987 won Nederland alsnog met 4-0. Dit incident is ook bekend onder de naam bomincident.

[bewerken] Deelnemende landen

Overzicht van landen die deelnamen aan het EK. De kleur geeft de uiteindelijke eindpositie binnen het toernooi aan.

Groep B


Evenals tijdens het Wereldkampioenschap voetbal 1986 in Mexico van twee jaar eerder klonken er voorafgaand aan het toernooi proteststemmen betreffende de deelname van het Engelse team aan het EK, in verband met de betrokkenheid van Engelse fans bij het Heizeldrama in 1985. Hoewel de kans op een deelnameverbod voor Engeland groter leek dan twee jaar eerder, toen veel niet-Europese landen de kant kozen van de Britten, zou een uitsluiting betekenen dat de nummer twee uit de kwalificatiepoule, Joegoslavië, daarvoor in de plaats kwam. Het feit dat dit land op dat moment in een felle burgeroorlog was verwikkeld en veel tegenstanders had binnen de internationale gemeenschap maakte het alternatief echter nog vele malen minder aantrekkelijk dan de participatie van Engeland, en dus werden er geen vervolgstappen ondernomen om de Britten uit te sluiten.

[bewerken] Speelsteden

München Stuttgart Frankfurt am Main Gelsenkirchen
Olympiastadion
Capaciteit: 69.000
Neckarstadion
Capaciteit: 50.000
Waldstadion
Capaciteit: 61.000
Parkstadion
Capaciteit: 62.000
1 groepswedstrijd, finale 1 groepswedstrijd, 1 halve finale 2 groepswedstrijden 2 groepswedstrijden
2 groepswedstrijden 1 halve finale 2 groepswedstrijden 2 groepswedstrijden
Rheinstadion
Capaciteit: 55.850
Volksparkstadion
Capaciteit: 61.200
Niedersachsenstadion
Capaciteit: 50.423
Müngersdorfer Stadion
Capaciteit: 47.000
Düsseldorf Hamburg Hannover Keulen

[bewerken] Wedstrijdofficials


[bewerken] Uitslagen

[bewerken] Eerste ronde

[bewerken] Groep A

Rudi Völler werd beschouwd als een van de grootste talenten binnen het West-Duitse elftal. Hij zou uiteindelijk twee keer scoren, in de beslissende wedstrijd tegen Spanje.

Groep A bevatte twee van de grote kanshebbers op de titel, te weten gastland West-Duitsland (dat acht jaar eerder al het kampioenschap had gewonnen) en Italië. In de openingswedstrijd van het toernooi op 10 juni traden de teams tegen elkaar aan. Na 53 minuten scoorde Roberto Mancini voor Italië (zijn eerste goal in het nationale tenue) en snel daarna volgde een goal van Andreas Brehme. Zo eindigde deze wedstrijd onbeslist. Beide teams wonnen vervolgens hun wedstrijden tegen de andere twee deelnemers in de groep (Denemarken verloor tweemaal met 2-0 en Spanje respectievelijk met 1-0 en 2-0), waarna ze met een gelijk puntenaantal de halve finales in gingen. Op basis van het doelsaldo werden de West-Duitsers uiteindelijk groepswinnaar.

Groep A
  Team Ptn G W GL V DV DT DS
1 West-Duitsland West-Duitsland 5 3 2 1 0 5 1 +4
2 Italië Italië 5 3 2 1 0 4 1 +3
3 Spanje Spanje 2 3 1 0 2 3 5 -2
4 Denemarken Denemarken 0 3 0 0 3 2 7 -5
10 juni West-Duitsland West-Duitsland 1 1 Italië Italië
11 juni Denemarken Denemarken 2 3 Spanje Spanje
14 juni West-Duitsland West-Duitsland 2 0 Denemarken Denemarken
14 juni Italië Italië 1 0 Spanje Spanje
17 juni West-Duitsland West-Duitsland 2 0 Spanje Spanje
17 juni Italië Italië 2 0 Denemarken Denemarken
10 juni 1988, 20:15 uur Duitsland West-Duitsland 1-1 (0-0) Italië Italië Opstelling West-Duitsland Opstelling Italië
Rheinstadion, Düsseldorf
62.552 toeschouwers
Engeland Keith Hackett
Brehme Doelpunt na 55 minuten 55' Doelpunt na 52 minuten 52' Mancini Immel, Buchwald, Brehme (76' Borowka), Kohler, Herget, Littbarski, Matthäus, Völler (81' Eckstein), Thon, Berthold, Klinsmann Zenga, Baresi, Bergomi, Ferri, Maldini , Ancelotti , De Napoli (86' De Agostini), Giannini, Donadoni, Mancini, Vialli (89' Altobelli)
11 juni 1988, 15:30 uur Denemarken Denemarken 2-3 (1-1) Spanje Spanje Opstelling Denemarken Opstelling Spanje
Niedersachsenstadion, Hannover
60.336 toeschouwers
Nederland Bep Thomas
Laudrup Doelpunt na 24 minuten 24'
Povlsen Doelpunt na 82 minuten 82'
Doelpunt na 5 minuten 5' Míchel
Doelpunt na 53 minuten 53' Butragueño
Doelpunt na 66 minuten 66' Gordillo
Rasmussen, Sivebæk, Busk, M. Olsen (74' L. Olsen), Nielsen, Lerby, Helt (46' Jensen), Heintze, Elkjær, Laudrup, Povlsen Zubizarreta, Tomás , Camacho (46' Soler), Andrinua, Víctor , Sanchís, Butragueño, Gordillo (81' Martín Vázquez), Gallego, Bakero, Míchel
14 juni 1988, 17:15 uur Duitsland West-Duitsland 2-0 (1-0) Denemarken Denemarken Opstelling West-Duitsland Opstelling Denemarken
Parkstadion, Gelsenkirchen
64.812 toeschouwers
Schotland Robert Valentine
Klinsmann Doelpunt na 10 minuten 10'
Thon Doelpunt na 82 minuten 82'
Immel, Buchwald, Brehme (33' Borowka), Kohler, Herget, Littbarski, Matthäus, Völler (74' Mill), Thon, Klinsmann, Rolff Smeichel, Sivebæk, L. Olsen, Vilfort (73' Berggreen), Nielsen, Lerby, M. Olsen, Heintze, Elkjær , Michael Laudrup (62' Eriksen), Flemming Povlsen
14 juni 1988, 20:15 uur Italië Italië 1-0 (0-0) Spanje Spanje Opstelling Italië Opstelling Spanje
Waldstadion, Frankfurt am Main
51.790 toeschouwers
Zweden Erik Fredriksson
Vialli Doelpunt na 73 minuten 73' Zenga, Baresi, Bergomi, Ferri , Maldini, Ancelotti, De Napoli, Giannini, Donadoni, Mancini (69' Altobelli), Vialli (88' De Agostini) Zubizarreta, Tomás, Andrinua, Víctor, Sanchís, Butragueño, Gordillo, Gallego (68' Martin), Bakero, Miquel, Míchel (73' Beguiristain)
17 juni 1988, 20:15 uur Duitsland West-Duitsland 2-0 (1-0) Spanje Spanje Opstelling West-Duitsland Opstelling Spanje
Olympiastadion, München
72.308 toeschouwers
Frankrijk Michel Vautrot
Völler Doelpunt na 29 minuten 29'
Völler Doelpunt na 51 minuten 51'
Immel, Borowka, Brehme, Kohler, Herget , Littbarski (62' Wuttke), Matthäus, Völler, Thon , Wolfgang Rolff, Klinsmann (83' Mill) Zubizarreta, Tomás, Camacho, Andrinua, Víctor, Sanchís , Butragueño (51'Salinas), Gordillo , Martín Vázquez , Bakero, Míchel
14 juni 1988, 20:15 uur Italië Italië 2-0 (0-0) Denemarken Denemarken Opstelling Italië Opstelling Denemarken
Müngersdorfer Stadion, Keulen
53.951 toeschouwers
Zwitserland Bruno Galler
Altobelli Doelpunt na 67 minuten 67'
De Agostini Doelpunt na 87 minuten 87'
Zenga, Baresi, Bergomi, Ferri , Maldini, Ancelotti, De Napoli, Giannini, Donadoni (85' De Agostini), Mancini (66' Altobelli), Vialli Smeichel, Heintze, M. Olsen (67' Berggreen), Nielsen, Frimann (58' Vilfort), Laudrup , L. Olsen, Jensen, Povlsen, Eriksen, Kristensen

[bewerken] Groep B

Marco van Basten scoorde een hattrick tegen Engeland

Het niveau van de teams uit groep B kende minder grote verschillen, waardoor men onderling meer aan elkaar gewaagd was. Desondanks kwam het verlies van zowel Engeland als Nederland in de eerste wedstrijden op 12 juni, respectievelijk tegen aartsrivaal Ierland en de Sovjet-Unie, als een verrassing. De tweede wedstrijd, waarin de Engelsen tegen Oranje uitkwamen, was hierdoor voor beide ploegen van vitaal belang. De Engelse bondscoach Bobby Robson gaf de voorkeur aan Glenn Hoddle boven de onervaren Neill Webb, en plaatste Trevor Steven op de rechterflank in plaats van Chris Waddle. Ook zijn Nederlandse collega Rinus Michels wijzigde zijn op enkele punten en bracht de jonge Marco van Basten in de ploeg, die een ongelukkig seizoen achter de rug had bij AC Milan, en in de eerste wedstrijd van het EK op de bank was blijven zitten. Tegen de Engelsen scoorde hij echter driemaal, tegen één doelpunt van Bryan Robson. Door de 3-1 overwinning was Engeland uitgeschakeld. Tegelijkertijd had de Sovjet-Unie zich met een 1-1 gelijkspel tegen de Ieren al geplaatst voor de halve finale.

In het treffen tussen de Engelsen en de Russen, op 18 juni in Frankfurt, stond dus niets meer op het spel. De 3-1 zege voor de Sovjet-Unie betekende dat zij als eerste in de poule eindigden en daarmee gastland West-Duitsland ontliepen in de halve finale. De andere wedstrijd was daarentegen van levensbelang voor zowel Nederland als Ierland, die respectievelijk 2 en 3 punten hadden vergaard. Gedurende lange tijd leek het een doelpuntloos gelijkspel te worden - hetgeen zou inhouden dat de Ieren doorgingen. In de 82e minuut scoorde invaller Wim Kieft echter, waardoor Oranje was geplaatst voor de volgende ronde.

Groep B
  Team Ptn G W GL V DV DT DS
1 Vlag Sovjet-Unie 5 3 2 1 0 5 2 +3
2 Nederland Nederland 4 3 2 0 1 4 2 +2
3 Ierland Ierland 3 3 1 1 1 2 2 0
4 Engeland Engeland 0 3 0 0 3 2 7 -5
12 juni Engeland Engeland 0 1 Ierland Ierland
12 juni Nederland Nederland 0 1 Vlag Sovjet-Unie
15 juni Engeland Engeland 1 3 Nederland Nederland
15 juni Ierland Ierland 1 1 Vlag Sovjet-Unie
18 juni Engeland Engeland 1 3 Vlag Sovjet-Unie
18 juni Ierland Ierland 0 1 Nederland Nederland
12 juni 1988, 15:30 uur Engeland Engeland 0-1 (0-1) Ierland Ierland Opstelling Engeland Engeland Opstelling Ierland Ierland
Neckarstadion, Stuttgart
51.573 toeschouwers
Oost-Duitsland Siegfried Kirchen
Doelpunt na 6 minuten 6' Houghton Shilton, Stevens, Sansom, Webb (60' Hoddle), Wright, Adams, Robson, Waddle, Beardsley (82' Hateley), Lineker, Barnes Bonner, Morris, Hughton, McCarthy, Moran, Whelan, McGrath, Houghton, Aldrigde, Stapleton (62' Quinn), Galvin ('77 Sheedy)
12 juni 1988, 20:15 uur Nederland Nederland 0-1 (0-0) Sovjet-Unie Vlag Opstelling Nederland Nederland Opstelling Sovjet-Unie Vlag
Müngersdorfer Stadion, Keulen
60.000 toeschouwers
Duitsland Dieter Pauly
Doelpunt na 62 minuten 62' Rats Van Breukelen, Van Tiggelen, R. Koeman, Van Aerle , Vanenburg (59' Van Basten), Mühren, Bosman, Gullit, Van 't Schip, Rijkaard, Wouters Dasajev, Besonov, Khidiatullin , Kuznetsov, Demianenko, Rats, Litovchenko , Zavarov (90' Sulakvelidze), Protasov, Belanov (82' Aleinikov), Mikhailichenko
15 juni 1988, 17:15 uur Engeland Engeland 1-3 (0-1) Nederland Nederland Opstelling Engeland Engeland Opstelling Nederland Nederland
Rheinstadion, Düsseldorf
63.940 toeschouwers
Italië Paolo Casarin
Robson Doelpunt na 53 minuten 53' Doelpunt na 44 minuten 44' Van Basten
Doelpunt na 71 minuten 71' Van Basten
Doelpunt na 75 minuten 75' Van Basten
Shilton, Stevens, Sansom, Adams, Robson, Steven (68' Waddle), Beardsley (72' Hateley), Lineker, Barnes, Hoddle, Wright Van Breukelen, Van Tiggelen, R. Koeman, Van Aerle, Vanenburg (60' Kieft), Mühren, Gullit, Van Basten (87' Suvrijn), E. Koeman, Rijkaard, Wouters
15 juni 1988, 20:15 uur Ierland Ierland 1-1 (1-0) Sovjet-Unie Vlag Opstelling Ierland Ierland Opstelling Sovjet-Unie Vlag
Niedersachsenstadion, Hannover
38.308 toeschouwers
Spanje Emilio Soriano Aladren
Whelan Doelpunt na 38 minuten 38' Doelpunt na 74 minuten 74' Protasov Bonner, Morris, Hughton, McCarthy, Moran, Whelan, Sheedy, Houghton, Aldridge, Stapleton (80' Cascarino), Galvin Dasajev (68' Tsjanov), Khidiatullin, Kuznetsov, Demianenko, Rats, Aleinikov, Zavarov, Protasov, Belanov, Mikhailichenko, Sulakvelidze (46' Gotsmanov)
18 juni 1988, 15:30 uur Engeland Engeland 1-3 (1-2) Sovjet-Unie Vlag Opstelling Engeland Engeland Opstelling Sovjet-Unie Vlag
Waldstadion, Frankfurt
53.000 toeschouwers
Portugal José Rosa dos Santos
Adams Doelpunt na 16 minuten 16' Doelpunt na 3 minuten 3' Aleinikov
Doelpunt na 28 minuten 28' Mikhailichenko
Doelpunt na 73 minuten 73' Pasulko
Woods, Stevens, Sansom, Watson, Adams, Robson, Steven, McMahon (54' Webb), Hoddle, Lineker (69' Hateley), Barnes Dasajev, Besonov, Khidiatullin, Kuznetsov, Rats, Aleinikov, Litovtchenko, Zavarov (85' Gotsmanov), Protasov , Belanov (44' Pasulko), Mikhailichenko
18 juni 1988, 15:30 uur Ierland Ierland 0-1 (0-0) Nederland Nederland Opstelling Ierland Ierland Opstelling Nederland Nederland
Parkstadion, Gelsenkirchen
60.800 toeschouwers
Oostenrijk Horst Brummeier
Doelpunt na 82 minuten 82' Kieft Bonner, Morris (46' Sheedy), Hughton, McCarthy, Moran, Whelan, McGrath, Houghton, Aldridge, Stapleton (83' Cascarino), Galvin Van Breukelen, Van Tiggelen, R. Koeman, Van Aerle, Vanenburg, Mühren (79' Bosman), Gullit, Van Basten, Koeman (51' Kieft), Rijkaard, Wouters

[bewerken] Halve finales

  Halve finale Finale
             
21 juni – Hamburg (Volksparkstadion)
 West-Duitsland West-Duitsland 1  
 Nederland Nederland 2  
 
25 juni – München (Olympiastadion)
     Nederland Nederland 2
   Vlag Sovjet-Unie 0
22 juni – Stuttgart (Neckarstadion)
 Italië Italië 0
 Vlag Sovjet-Unie 2  

[bewerken] Eerste wedstrijd

Een van de tribunes van het Volksparkstadion in 1983.

In de eerste halve finale, op 21 juni in Hamburg, stond het Nederlands elftal tegenover dat van West-Duitsland, waar veertien jaar eerder in de finale van het wereldkampioenschap nog met 2-1 van was verloren. Omdat Oranje destijds door velen als de betere ploeg werd beschouwd, was de verloren wedstrijd in 1974 voor een groot aantal Nederlanders reden voor wat een "nationaal trauma" werd genoemd. Doelman Hans van Breukelen zou later in een interview aangeven dat dit een van zijn motivaties was niet te verliezen; hij vermoedde dat andere spelers dezelfde gevoelens hadden. De wedstrijd zou uiteindelijk eindigen in een 2-1 overwinning van Nederland.

In de eerste helft waren er kansen voor beide kanten, maar Nederland leek sterker. Tegen de verhouding in kwam West-Duitsland echter na 55 minuten op voorsprong. Een sliding van Frank Rijkaard werd beoordeeld als een overtreding, en de Roemeens scheidsrechter Igna gaf een strafschop. Lothar Matthäus benutte deze, hoewel Van Breukelen naar de juiste hoek dook en de bal nog wist te raken. Een kwartier voor tijd kreeg ook Nederland een strafschop toebedeeld, nadat Van Basten op de grond belandde na een sliding naar de bal van verdediger Jürgen Kohler. Ronald Koeman schoot vervolgens de gelijkmaker binnen. Beide strafschoppen zouden later door voetbalanalytici als onterecht worden beoordeeld. Twee minuten voor het eindsignaal, met een stand die op dat moment een verlenging zou betekenen, bereikte een pass van Jan Wouters Van Basten en al vallend passeerde hij in de lange hoek doelman Eike Immel, waardoor Nederland zich plaatste. In het feest op het veld dat na de wedstrijd volgde zorgde Koeman voor enige controverse door een shirt van het Duitse elftal langs zijn achterwerk te halen, als zou hij er zijn billen mee afvegen.

21 juni 1988, 20:15 uur Duitsland West-Duitsland 1-2 (0-0) Nederland Nederland Opstelling West-Duitsland Opstelling Nederland
Volksparkstadion, Hamburg
61.330 toeschouwers
Roemenië Ioan Igna
Matthäus Doelpunt na 55 minuten 55' Doelpunt na 74 minuten 74' Koeman
Doelpunt na 88 minuten 88' Van Basten
Immel, Brehme, Kohler, Herget (44' Pflügler), Borowka, Mill (79' Littbarski), Matthäus, Völler, Thon, Klinsmann, Rolff Van Breukelen , Van Tiggelen, R. Koeman, Van Aerle, Vanenburg, Mühren (58' Kieft), Gullit, Van Basten, E. Koeman (89' Suvrijn), Rijkaard, Wouters

[bewerken] Tweede wedstrijd

De tweede halve finale, een dag later in het Stuttgartse Neckarstadion, zou eindigen in een 2-0 overwinning voor de Sovjet-Unie ten koste van de Italianen. De eerste helft kende weinig hoogtepunten en geen doelpunten, hetgeen deels werd veroorzaakt door het zeer verdedigende catenacciosysteem van Italië, en deels door het feit dat bij beide ploegen de helft van de spelers bij een gele kaart geschorst zou zijn voor de eventuele finale. De Russen speelden echter een betere tweede helft, hetgeen resulteerde in twee doelpunten binnen vijf minuten; op aangeven van Alexej Mikhailichenko schoot Gennadiy Litovchenko in de 58e minuut voor de eerste maal de bal in het net. Korte tijd later bepaalde Oleg Protasov na een counteraanval van de Sovjet-Unie met een boogbal de eindstand op 2-0. Italië, dat veel jonge spelers in het team had, probeerde tevergeefs terug in de wedstrijd te komen; een schot van Gianluca Vialli tegen het einde ging echter hoog over, en de Sovjet-Unie stond in de finale.

22 juni 1988, 20:15 uur Sovjet-Unie Sovjet-Unie 2-0 (0-0) Italië Italië Opstelling Sovjet-Unie Opstelling Italië
Neckarstadion, Stuttgart
61.606 toeschouwers
België Alexis Ponnet
Litovchenko Doelpunt na 58 minuten 58'
Protasov Doelpunt na 62 minuten 62'
Dasajev, Besonov (36' Demianenko), Khidiatullin, Kuznetsov , Rats, Aleinikov, Litovchenko, Zavarov, Protasov, Mikhailichenko, Gotsmanov Zenga, Baresi , Bergomi, Ferri , Maldini (65' De Agostini), Ancelotti, De Napoli , Giannini, Donadoni, Mancini (46' Altobelli), Vialli

[bewerken] Finale

T-shirt met het Nederlandse tv-commentaar op het doelpunt van Marco van Basten, dat binnen Nederland wordt beschouwd als een van de hoogtepunten van het vaderlandse voetbal.

De finale tussen het Nederlands elftal en het elftal van de Sovjet-Unie vond plaats op 25 juni in het Olympiastadion (München). In de groepsfase hadden beide ploegen elkaar reeds getroffen; het treffen was destijds geëindigd in een 1-0 overwinning van de Russen, die een groot deel van de wedstrijd het betere van het spel hadden. Het Oost-Europese team had het kampioenschap één keer gewonnen (1960) en was één keer op de tweede plaats geëindigd (1972). Voor de Nederlanders was het de eerste kans op een Europese titel.

Na ruim een half uur kopte Ruud Gullit de bal hard voorbij Dasajev, na een assist van Van Basten. De Russen - die enkele minuten daarvoor via Belanov een van hun weinige grote kansen hadden gekregen - probeerden een buitenspelval uit te voeren, maar lieten daarbij Gullit ongedekt. Tien minuten in de tweede helft volgde nog een doelpunt voor Nederland; Adri van Tiggelen speelde de bal vanaf het midden naar de linkerzijkant waarvandaan Arnold Mühren de bal schuin voor het doel langs schoot naar Van Basten, die de bal in één keer - uit een schier onmogelijke hoek - uit de lucht haalde en keeper Dasajev bovenlangs passeerde. Het doelpunt wordt door velen beschouwd als een van de hoogtepunten van het kampioenschap van dat jaar, en in de perceptie van sommigen van het Europees kampioenschap in het algemeen. De 2-0 stand bleef behouden tot het eind van de wedstrijd, hoewel een aan de Sovjet-Unie toegekende strafschop na een overtreding van Van Breukelen bijna voor de aansluitingstreffer zorgde. Het schot van Belanov werd echter door de Utrechtse doelman gestopt, en enkele minuten later werd de wedstrijd door de Franse scheidsrechter Vautrot beëindigd.

25 juni 1988, 15:30 uur Nederland Nederland 2-0 (1-0) Sovjet-Unie Sovjet-Unie Opstelling Nederland Opstelling Sovjet-Unie
Olympiastadion (München)
72.308 toeschouwers
Frankrijk Michel Vautrot
Gullit Doelpunt na 33 minuten 33'
Van Basten Doelpunt na 54 minuten 54'
Van Breukelen, R. Koeman, Van Aerle , Rijkaard, Van Tiggelen, Wouters , Mühren, Vanenburg, E. Koeman, Gullit, Van Basten Dasajev, Mikhailichenko, Demianenko , Khidiatullin, Rats, Aleinikov, Litovchenko, Zavarov, Protasov (71' Pasulko), Belanov, Gotsmanov (68' Baltacha)
Europees kampioen 1988
Nederland
NEDERLAND
Eerste titel

[bewerken] Statistieken

[bewerken] Doelpuntenmakers


[bewerken] Snelste doelpunt

3 minuten

[bewerken] Externe links


 
Persoonlijke instellingen
Boek maken