Europees kampioenschap voetbal 1988

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Europees kampioenschap voetbal 1988
EK 1988
EK 1988
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Bondsrepubliek Duitsland
Datum 10 juni 1988 - 25 juni 1988
Teams (van 1 confederatie)
Stadions (in 8 gaststeden)
Winnaar Vlag van Nederland Nederland (1e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 15
Doelpunten 34  (2,27 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Nederland Marco van Basten (5 goals)
Beste speler Vlag van Nederland Marco van Basten
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het Europees kampioenschap voetbal 1988 werd tussen 10 juni en 25 juni gespeeld in de Bondsrepubliek Duitsland (informeel: West-Duitsland). Het was de achtste editie van het Europees kampioenschap voetbal, dat om de vier jaar wordt georganiseerd door de overkoepelende voetbalbond UEFA.

Het eindtoernooi verliep met acht landen, waarvan West-Duitsland zich als gastland automatisch had geplaatst. Titelhouder Frankrijk werd al in de kwalificatiefase uitgeschakeld, ten voordele van de Sovjet-Unie. Nederland won uiteindelijk de finale op 25 juni in München, toen de Sovjet-Unie met 2-0 werd verslagen. Het was de eerste en tot dusver enige Europese titel voor Oranje.

Dit Europees kampioenschap kende voor een groot toernooi enkele opmerkelijke en zeldzame statistieken: zo werd er gedurende het toernooi geen enkele speler van het veld gestuurd, was er voor geen enkele wedstrijd in de knock-outfase een verlenging of een strafschoppenserie nodig en werd er in elke wedstrijd minimaal één keer gescoord.

Kwalificatie[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Europees kampioenschap voetbal 1988 kwalificatie voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

België kwalificeerde zich niet voor de eindronde. Het eindigde in zijn groep op de derde plaats, achter Ierland en Bulgarije.

Nederland kwalificeerde zich voor de eindronde, maar niet zonder slag of stoot. Tijdens de wedstrijd Nederland - Cyprus ontplofte een zware vuurwerkbom in het Cypriotische strafschopgebied vlak bij de keeper. Die werd hierdoor onwel en de Cypriotische spelers verlieten hierop in protest het veld. Na lang aandringen werd de wedstrijd vervolgd en uiteindelijk door Nederland gewonnen met 8-0, mede door 5 goals van John Bosman. Hij vestigde hiermee een record dat officieel nooit werd erkend. Er werd gevreesd dat de UEFA Nederland hiervoor zou straffen door middel van uitsluiting of een reglementaire nederlaag, maar men besloot tot overspelen van de wedstrijd zonder publiek. Op 9 december 1987 won Nederland alsnog met 4-0. Dit incident is ook bekend onder de naam bomincident.

Deelnemende landen[bewerken]

Overzicht van landen die deelnamen aan het EK. De kleur geeft de uiteindelijke eindpositie binnen het toernooi aan.
Groep A Groep B

Vlag van Denemarken Denemarken
Vlag van Italië Italië
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland (gastland)

Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Ierland Ierland (eerste deelname)
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie

Evenals bij het Wereldkampioenschap voetbal 1986 in Mexico van twee jaar eerder klonken er voorafgaand aan het toernooi proteststemmen betreffende de deelname van het Engelse team aan het EK, in verband met de betrokkenheid van Engelse fans bij het Heizeldrama in 1985. Uiteindelijk hebben zich echter geen noemenswaardige problemen voorgedaan met de Engelse supporters.

Speelsteden[bewerken]

Ten tijde van het EK van 1988 was de politieke status van West-Berlijn omstreden. Om haar kandidatuur voor het EK niet in gevaar te brengen zag de Duitse voetbalbond af van West-Berlijn als speelstad.

München Stuttgart Frankfurt am Main Gelsenkirchen
Olympiastadion
Capaciteit: 69.000
Neckarstadion
Capaciteit: 50.000
Waldstadion
Capaciteit: 61.000
Parkstadion
Capaciteit: 62.000
Olympiastadion Muenchen.jpg Luftbild Daimlerstadion Schleyerhalle Porsche-Arena.jpg Waldstadionold2.jpg Parkstadion 1998-09-12.jpg
1 groepswedstrijd, finale 1 groepswedstrijd, 1 halve finale 2 groepswedstrijden 2 groepswedstrijden
Speelsteden EK 1988.gif
2 groepswedstrijden 1 halve finale 2 groepswedstrijden 2 groepswedstrijden
RheinstadionAbriss2002.jpg HSH Nordbank 2006.jpg Bundesarchiv Bild 183-N0619-0037, Fußball-WM, Bulgarien - Uruguay 1-1.jpg Rheinenergie-Stadion Köln.JPG
Rheinstadion
Capaciteit: 55.850
Volksparkstadion
Capaciteit: 61.200
Niedersachsenstadion
Capaciteit: 50.423
Müngersdorfer Stadion
Capaciteit: 47.000
Düsseldorf Hamburg Hannover Keulen

Scheidsrechters[bewerken]

Vlag van Oostenrijk Horst Brummeier
Vlag van België Alexis Ponnet
Vlag van Duitse Democratische Republiek Siegfried Kirschen
Vlag van Engeland Keith Hackett
Vlag van Frankrijk Michel Vautrot
Vlag van Italië Paolo Casarin
Vlag van Nederland Bep Thomas

Vlag van Portugal José Rosa dos Santos
Vlag van Roemenië Ioan Igna
Vlag van Schotland Bob Valentine
Vlag van Spanje Emilio Soriano Aladrén
Vlag van Zweden Erik Fredriksson
Vlag van Zwitserland Bruno Galler
Vlag van Duitsland Dieter Pauly

Uitslagen[bewerken]

Eerste ronde[bewerken]

Groep A[bewerken]

Rudi Völler werd beschouwd als een van de grootste talenten binnen het West-Duitse elftal. Hij zou uiteindelijk twee keer scoren, in de beslissende wedstrijd tegen Spanje.

Groep A bevatte twee van de grote kanshebbers op de titel, te weten gastland West-Duitsland (dat acht jaar eerder al het kampioenschap had gewonnen) en Italië. In de openingswedstrijd van het toernooi op 10 juni traden de teams tegen elkaar aan. Na 53 minuten scoorde Roberto Mancini voor Italië (zijn eerste goal in het nationale tenue) en snel daarna volgde een goal van Andreas Brehme. Zo eindigde deze wedstrijd onbeslist. Beide teams wonnen vervolgens hun wedstrijden tegen de andere twee deelnemers in de groep (Denemarken verloor tweemaal met 2-0 en Spanje respectievelijk met 1-0 en 2-0), waarna ze met een gelijk puntenaantal de halve finales in gingen. Op basis van het doelsaldo werden de West-Duitsers uiteindelijk groepswinnaar.

Groep A
  Team Ptn G W GL V DV DT DS
1 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 5 3 2 1 0 5 1 +4
2 Vlag van Italië Italië 5 3 2 1 0 4 1 +3
3 Vlag van Spanje Spanje 2 3 1 0 2 3 5 -2
4 Vlag van Denemarken Denemarken 0 3 0 0 3 2 7 -5
10 juni Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 1 1 Vlag van Italië Italië
11 juni Vlag van Denemarken Denemarken 2 3 Vlag van Spanje Spanje
14 juni Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 2 0 Vlag van Denemarken Denemarken
14 juni Vlag van Italië Italië 1 0 Vlag van Spanje Spanje
17 juni Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 2 0 Vlag van Spanje Spanje
17 juni Vlag van Italië Italië 2 0 Vlag van Denemarken Denemarken
10 juni 1988, 20:15 uur Vlag van Duitsland West-Duitsland 1-1 (0-0) Italië Vlag van Italië Opstelling West-Duitsland Opstelling Italië
Rheinstadion, Düsseldorf
62.552 toeschouwers
Vlag van Engeland Keith Hackett
Brehme Goal 55' Goal 52' Mancini Immel, Buchwald, Brehme (76' Borowka), Kohler, Herget, Littbarski, Matthäus, Völler (81' Eckstein), Thon, Berthold, Klinsmann

Zenga, Baresi, Bergomi, Ferri, Maldini Yellow card.svg, Ancelotti Yellow card.svg, De Napoli (86' De Agostini), Giannini, Donadoni, Mancini, Vialli (89' Altobelli)

11 juni 1988, 15:30 uur Vlag van Denemarken Denemarken 2-3 (1-1) Spanje Vlag van Spanje Opstelling Denemarken Opstelling Spanje
Niedersachsenstadion, Hannover
60.336 toeschouwers
Vlag van Nederland Bep Thomas
Laudrup Goal 24'
Povlsen Goal 82'
Goal 5' Míchel
Goal 53' Butragueño
Goal 66' Gordillo
Rasmussen, Sivebæk, Busk, M. Olsen (74' L. Olsen), Nielsen, Lerby, Helt (46' Jensen), Heintze, Elkjær, Laudrup, Povlsen

Zubizarreta, Tomás Yellow card.svg, Camacho Yellow card.svg (46' Soler), Andrinua, Víctor Yellow card.svg, Sanchís, Butragueño, Gordillo (81' Martín Vázquez), Gallego, Bakero, Míchel

14 juni 1988, 17:15 uur Vlag van Duitsland West-Duitsland 2-0 (1-0) Denemarken Vlag van Denemarken Opstelling West-Duitsland Opstelling Denemarken
Parkstadion, Gelsenkirchen
64.812 toeschouwers
Vlag van Schotland Bob Valentine
Klinsmann Goal 10'
Thon Goal 82'
Immel, Buchwald, Brehme (33' Borowka), Kohler, Herget, Littbarski, Matthäus, Völler (74' Mill), Thon, Klinsmann, Rolff Yellow card.svg

Schmeichel, Sivebæk, L. Olsen, Vilfort (73' Berggreen), Nielsen, Lerby, M. Olsen, Heintze, Elkjær Yellow card.svg, Michael Laudrup (62' Eriksen), Flemming Povlsen Yellow card.svg

14 juni 1988, 20:15 uur Vlag van Italië Italië 1-0 (0-0) Spanje Vlag van Spanje Opstelling Italië Opstelling Spanje
Waldstadion, Frankfurt am Main
51.790 toeschouwers
Vlag van Zweden Erik Fredriksson
Vialli Goal 73' Zenga, Baresi, Bergomi, Ferri Yellow card.svg, Maldini, Ancelotti, De Napoli, Giannini, Donadoni, Mancini (69' Altobelli), Vialli (88' De Agostini)

Zubizarreta, Tomás, Andrinua, Víctor, Sanchís, Butragueño, Gordillo, Gallego (68' Martin), Bakero, Miquel, Míchel (73' Beguiristain)

17 juni 1988, 20:15 uur Vlag van Duitsland West-Duitsland 2-0 (1-0) Spanje Vlag van Spanje Opstelling West-Duitsland Opstelling Spanje
Olympiastadion, München
72.308 toeschouwers
Vlag van Frankrijk Michel Vautrot
Völler Goal 29'
Völler Goal 51'
Immel, Borowka, Brehme, Kohler, Herget Yellow card.svg, Littbarski (62' Wuttke), Matthäus, Völler, Thon Yellow card.svg, Wolfgang Rolff, Klinsmann (83' Mill)

Zubizarreta, Tomás, Camacho, Andrinua, Víctor, Sanchís Yellow card.svg, Butragueño (51'Salinas), Gordillo Yellow card.svg, Martín Vázquez Yellow card.svg, Bakero, Míchel

17 juni 1988, 20:15 uur Vlag van Italië Italië 2-0 (0-0) Denemarken Vlag van Denemarken Opstelling Italië Opstelling Denemarken
Müngersdorfer Stadion, Keulen
53.951 toeschouwers
Vlag van Zwitserland Bruno Galler
Altobelli Goal 67'
De Agostini Goal 87'
Zenga, Baresi, Bergomi, Ferri Yellow card.svg, Maldini, Ancelotti, De Napoli, Giannini, Donadoni (85' De Agostini), Mancini (66' Altobelli), Vialli

Schmeichel, Heintze, M. Olsen (67' Berggreen), Nielsen, Frimann (58' Vilfort), Laudrup Yellow card.svg, L. Olsen, Jensen, Povlsen, Eriksen, Kristensen Yellow card.svg

Groep B[bewerken]

Marco van Basten scoorde een hattrick tegen Engeland

Het niveau van de teams uit groep B kende minder grote verschillen, waardoor men onderling meer aan elkaar gewaagd was. Desondanks kwam het verlies van zowel Engeland als Nederland in de eerste wedstrijden op 12 juni, respectievelijk tegen aartsrivaal Ierland en de Sovjet-Unie, als een verrassing. De tweede wedstrijd, waarin de Engelsen tegen Oranje uitkwamen, was hierdoor voor beide ploegen van vitaal belang. De Engelse bondscoach Bobby Robson gaf de voorkeur aan Glenn Hoddle boven de onervaren Neill Webb, en plaatste Trevor Steven op de rechterflank in plaats van Chris Waddle. Ook zijn Nederlandse collega Rinus Michels wijzigde zijn elftal op enkele punten en bracht de jonge Marco van Basten in de ploeg, die een ongelukkig seizoen achter de rug had bij AC Milan, en in de eerste wedstrijd van het EK op de bank was blijven zitten. Tegen de Engelsen scoorde hij echter driemaal, tegen één doelpunt van Bryan Robson. Door de 3-1-overwinning was Engeland uitgeschakeld. Tegelijkertijd had de Sovjet-Unie zich met een 1-1 gelijkspel tegen de Ieren al geplaatst voor de halve finale.

In het treffen tussen de Engelsen en de Russen, op 18 juni in Frankfurt, stond dus niets meer op het spel. De 3-1 zege voor de Sovjet-Unie betekende dat zij als eerste in de poule eindigden en daarmee gastland West-Duitsland ontliepen in de halve finale. De andere wedstrijd was daarentegen van levensbelang voor zowel Nederland als Ierland, die respectievelijk 2 en 3 punten hadden vergaard. Gedurende lange tijd leek het een doelpuntloos gelijkspel te worden - hetgeen zou inhouden dat de Ieren doorgingen. In de 82e minuut scoorde invaller Wim Kieft echter, waardoor Oranje was geplaatst voor de volgende ronde.

Groep B
  Team Ptn G W GL V DV DT DS
1 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 5 3 2 1 0 5 2 +3
2 Vlag van Nederland Nederland 4 3 2 0 1 4 2 +2
3 Vlag van Ierland Ierland 3 3 1 1 1 2 2 0
4 Vlag van Engeland Engeland 0 3 0 0 3 2 7 -5
12 juni Vlag van Engeland Engeland 0 1 Vlag van Ierland Ierland
12 juni Vlag van Nederland Nederland 0 1 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie
15 juni Vlag van Engeland Engeland 1 3 Vlag van Nederland Nederland
15 juni Vlag van Ierland Ierland 1 1 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie
18 juni Vlag van Engeland Engeland 1 3 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie
18 juni Vlag van Ierland Ierland 0 1 Vlag van Nederland Nederland
12 juni 1988, 15:30 uur Vlag van Engeland Engeland 0-1 (0-1) Ierland Vlag van Ierland Opstelling Vlag van Engeland Engeland Opstelling Ierland Vlag van Ierland
Neckarstadion, Stuttgart
51.573 toeschouwers
Vlag van Duitse Democratische Republiek Siegfried Kirchen
Goal 6' Houghton Shilton, Stevens, Sansom, Webb (60' Hoddle), Wright, Adams, Robson, Waddle, Beardsley (82' Hateley), Lineker, Barnes

Bonner, Morris, Hughton, McCarthy, Moran, Whelan, McGrath, Houghton, Aldrigde, Stapleton (62' Quinn), Galvin ('77 Sheedy)

12 juni 1988, 20:15 uur Vlag van Nederland Nederland 0-1 (0-0) Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie Opstelling Vlag van Nederland Nederland Opstelling Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie
Müngersdorfer Stadion, Keulen
60.000 toeschouwers
Vlag van Duitsland Dieter Pauly
Goal 62' Rats Van Breukelen, Van Tiggelen, R. Koeman, Van Aerle, Vanenburg (59' Van Basten), Mühren, Bosman, Gullit, Van 't Schip, Rijkaard, Wouters

Dasajev, Besonov, Khidiatullin Yellow card.svg, Kuznetsov, Demianenko, Rats, Litovchenko Yellow card.svg, Zavarov (90' Sulakvelidze), Protasov, Belanov (82' Aleinikov), Michailitsjenko

15 juni 1988, 17:15 uur Vlag van Engeland Engeland 1-3 (0-1) Nederland Vlag van Nederland Opstelling Vlag van Engeland Engeland Opstelling Nederland Vlag van Nederland
Rheinstadion, Düsseldorf
63.940 toeschouwers
Vlag van Italië Paolo Casarin
Robson Goal 53' Goal 44' Van Basten
Goal 71' Van Basten
Goal 75' Van Basten
Shilton, Stevens, Sansom, Adams, Robson, Steven (68' Waddle), Beardsley (72' Hateley), Lineker, Barnes, Hoddle, Wright

Van Breukelen, Van Tiggelen, R. Koeman, Van Aerle, Vanenburg (60' Kieft), Mühren, Gullit, Van Basten (87' Suvrijn), E. Koeman, Rijkaard, Wouters

15 juni 1988, 20:15 uur Vlag van Ierland Ierland 1-1 (1-0) Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie Opstelling Vlag van Ierland Ierland Opstelling Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie
Niedersachsenstadion, Hannover
38.308 toeschouwers
Vlag van Spanje Emilio Soriano Aladrén
Whelan Goal 38' Goal 74' Protasov Bonner, Morris, Hughton, McCarthy, Moran, Whelan, Sheedy, Houghton, Aldridge, Stapleton (80' Cascarino), Galvin

Dasajev (68' Tsjanov), Khidiatullin, Kuznetsov, Demianenko, Rats, Aleinikov, Zavarov, Protasov, Belanov, Michailitsjenko, Sulakvelidze (46' Gotsmanov)

18 juni 1988, 15:30 uur Vlag van Engeland Engeland 1-3 (1-2) Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie Opstelling Vlag van Engeland Engeland Opstelling Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie
Waldstadion, Frankfurt
53.000 toeschouwers
Vlag van Portugal José Rosa dos Santos
Adams Goal 16' Goal 3' Aleinikov
Goal 28' Michailitsjenko
Goal 73' Pasulko
Woods, Stevens, Sansom, Watson, Adams, Robson, Steven, McMahon (54' Webb), Hoddle, Lineker (69' Hateley), Barnes

Dasajev, Besonov, Khidiatullin, Kuznetsov, Rats, Aleinikov, Litovtchenko, Zavarov (85' Gotsmanov), Protasov Yellow card.svg, Belanov (44' Pasulko), Michailitsjenko

18 juni 1988, 15:30 uur Vlag van Ierland Ierland 0-1 (0-0) Nederland Vlag van Nederland Opstelling Vlag van Ierland Ierland Opstelling Nederland Vlag van Nederland
Parkstadion, Gelsenkirchen
60.800 toeschouwers
Vlag van Oostenrijk Horst Brummeier
Goal 82' Kieft Bonner, Morris (46' Sheedy), Hughton, McCarthy, Moran, Whelan, McGrath, Houghton, Aldridge, Stapleton (83' Cascarino), Galvin

Van Breukelen, Van Tiggelen, R. Koeman, Van Aerle, Vanenburg, Mühren (79' Bosman), Gullit, Van Basten, E. Koeman (51' Kieft), Rijkaard, Wouters Yellow card.svg

Halve finales[bewerken]

  Halve finale Finale
             
21 juni – Hamburg (Volksparkstadion)
 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 1  
 Vlag van Nederland Nederland 2  
 
25 juni – München (Olympiastadion)
     Vlag van Nederland Nederland 2
   Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 0
22 juni – Stuttgart (Neckarstadion)
 Vlag van Italië Italië 0
 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 2  

Eerste wedstrijd halve finale[bewerken]

Een van de tribunes van het Volksparkstadion in 1983.

In de eerste halve finale, op 21 juni in Hamburg, stond het Nederlands elftal tegenover dat van West-Duitsland, waar veertien jaar eerder in de finale van het wereldkampioenschap nog met 2-1 van was verloren. Omdat Oranje destijds door velen als de betere ploeg werd beschouwd, was de verloren wedstrijd in 1974 voor een groot aantal Nederlanders reden voor wat een "nationaal trauma" werd genoemd. Doelman Hans van Breukelen zou later in een interview aangeven dat dit een van zijn motivaties was niet te verliezen; hij vermoedde dat andere spelers dezelfde gevoelens hadden. De wedstrijd zou uiteindelijk eindigen in een 2-1-overwinning van Nederland.

In de eerste helft waren er kansen voor beide kanten, maar Nederland leek sterker. Tegen de verhouding in kwam West-Duitsland echter na 55 minuten op voorsprong. Een charge van Frank Rijkaard met borst en bovenbeen werd beoordeeld als een overtreding, en de Roemeens scheidsrechter Igna gaf een strafschop. Lothar Matthäus benutte deze, hoewel Van Breukelen naar de juiste hoek dook en de bal nog wist te raken. Een kwartier voor tijd kreeg ook Nederland een strafschop toebedeeld, nadat Van Basten op de grond belandde na een sliding naar de bal van verdediger Jürgen Kohler. Ronald Koeman schoot vervolgens de gelijkmaker binnen. Beide strafschoppen zouden later door voetbalanalytici als onterecht worden beoordeeld. Twee minuten voor het eindsignaal, met een stand die op dat moment een verlenging zou betekenen, bereikte een pass van Jan Wouters Van Basten en al vallend passeerde hij in de lange hoek doelman Eike Immel, waardoor Nederland zich plaatste. In het feest op het veld dat na de wedstrijd volgde zorgde Koeman voor enige controverse door een shirt van het Duitse elftal langs zijn achterwerk te halen, als zou hij er zijn billen mee afvegen.

21 juni 1988, 20:15 uur Vlag van Duitsland West-Duitsland 1-2 (0-0) Nederland Vlag van Nederland Opstelling West-Duitsland Opstelling Nederland
Volksparkstadion, Hamburg
61.330 toeschouwers
Vlag van Roemenië Ioan Igna
Matthäus Goal 55' Goal 74' Koeman
Goal 88' Van Basten
Immel, Brehme, Kohler, Herget (44' Pflügler), Borowka, Mill (79' Littbarski), Matthäus, Völler, Thon, Klinsmann, Rolff

Van Breukelen Yellow card.svg, Van Tiggelen, R. Koeman, Van Aerle, Vanenburg, Mühren (58' Kieft), Gullit, Van Basten, E. Koeman (89' Suvrijn), Rijkaard, Wouters

Tweede wedstrijd halve finale[bewerken]

De tweede halve finale, een dag later in het Stuttgartse Neckarstadion, zou eindigen in een 2-0-overwinning voor de Sovjet-Unie ten koste van de Italianen. De eerste helft kende weinig hoogtepunten en geen doelpunten, hetgeen deels werd veroorzaakt door het feit dat bij beide ploegen de helft van de spelers bij een gele kaart geschorst zou zijn voor de eventuele finale. De Russen speelden echter een betere tweede helft, hetgeen resulteerde in twee doelpunten binnen vijf minuten; op aangeven van Alexei Michailitsjenko schoot Gennadiy Litovchenko in de 58e minuut voor de eerste maal de bal in het net. Korte tijd later bepaalde Oleg Protasov na een counteraanval van de Sovjet-Unie met een boogbal de eindstand op 2-0. Italië, dat veel jonge spelers in het team had, probeerde tevergeefs terug in de wedstrijd te komen; een schot van Gianluca Vialli tegen het einde ging echter hoog over, en de Sovjet-Unie stond in de finale.

22 juni 1988, 20:15 uur Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 2-0 (0-0) Italië Vlag van Italië Opstelling Sovjet-Unie Opstelling Italië
Neckarstadion, Stuttgart
61.606 toeschouwers
Vlag van België Alexis Ponnet
Litovchenko Goal 58'
Protasov Goal 62'
Dasajev, Besonov Yellow card.svg (36' Demianenko), Khidiatullin, Kuznetsov Yellow card.svg, Rats, Aleinikov, Litovchenko, Zavarov, Protasov, Michailitsjenko, Gotsmanov Yellow card.svg

Zenga, Baresi Yellow card.svg, Bergomi, Ferri Yellow card.svg, Maldini (65' De Agostini), Ancelotti, De Napoli Yellow card.svg, Giannini, Donadoni, Mancini (46' Altobelli), Vialli

Finale[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Finale Europees kampioenschap voetbal 1988 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
25 juni 1988, 15:30 uur Vlag van Nederland Nederland 2-0 (1-0) Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie Opstelling Nederland Opstelling Sovjet-Unie
Olympiastadion (München)
72.308 toeschouwers
Vlag van Frankrijk Michel Vautrot
Gullit Goal 33'
Van Basten Goal 54'
Van Breukelen, R. Koeman, Van Aerle Yellow card.svg, Rijkaard, Van Tiggelen, Wouters Yellow card.svg, Mühren, Vanenburg, E. Koeman, Gullit, Van Basten

Dasajev, Michailitsjenko, Demianenko Yellow card.svg, Khidiatullin Yellow card.svg, Rats, Aleinikov, Litovchenko Yellow card.svg, Zavarov, Protasov (71' Pasulko), Belanov, Gotsmanov (68' Baltacha)

Kampioen[bewerken]

Star*.svg
Vlag van Nederland
NEDERLAND
1e titel

Statistieken[bewerken]

Doelpuntenmakers[bewerken]


Doelpunten per land[bewerken]

Doelpunten voor
Land Aantal doelpunten voor Gemiddelde
Vlag van Nederland Nederland 8 1,60
Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 7 1,40
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 6 1,50
Vlag van Italië Italië 4 1
Vlag van Spanje Spanje 3 1
Vlag van Denemarken Denemarken 2 0,66
Vlag van Engeland Engeland 2 0,66
Vlag van Ierland Ierland 2 0,66
Doelpunten tegen
Land Aantal doelpunten tegen Gemiddelde
Vlag van Ierland Ierland 2 0,66
Vlag van Italië Italië 3 0,75
Vlag van Nederland Nederland 3 0,60
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 3 0,75
Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 4 0,80
Vlag van Spanje Spanje 5 1,66
Vlag van Denemarken Denemarken 7 2,33
Vlag van Engeland Engeland 7 2,33

Totaal: 34 doelpunten (2,27 per wedstrijd)

Snelste doelpunt[bewerken]

Het snelste doelpunt werd gescoord na 2.44 minuten door Sergei Aleinikov (Sovjetunie) in de wedstrijd tegen Engeland.

Externe links[bewerken]