Juventus FC

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

(Doorverwezen vanaf Juventus)
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie ook Juventus (doorverwijspagina) voor andere voetbalclubs met de naam Juventus
Juventus
Naam: Juventus Football Club
1897 SpA
Bijnaam: La Vecchia Signora (De Oude Dame),
Bianconeri (De Wit-Zwarten)
Opgericht: 1897
Stadion: Stadio Grande Torino,
Turijn
Capaciteit: 27,000
Voorzitter: Jean-Claude Blanc
Eigenaar: Italië EXOR S.p.A. (60%)
Libië Lafico S.a.l. (7,5%)
Vrij verhandelbaar (32,5%)
Trainer: Ciro Ferrara
Competitie: Serie A
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Portaal Voetbal

Juventus Football Club is een van de oudste en belangrijkste voetbalclubs van Italië. De club speelt haar thuiswedstrijden in het Olympisch stadion van Turijn.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

Juventus Football Club is een van de oudste en belangrijkste voetbalclubs van Italië. Il Bianconeri (de zwart-witten) komen uit in de Serie A. De club speelt haar thuiswedstrijden in het Olympisch stadion van Turijn, omdat het eigen stadion Delle Alpi gerestaureerd wordt. De werken zullen gedaan zijn in 2008.

Juventus werd op 1 november 1897 opgericht als Sport Club Juventus door studenten van het Massimo D'Azeglio Lyceum in Turijn, maar werd hernoemd naar Football Club Juventus in 1899. Juventus is Latijn voor 'jeugd'. De ploeg voegde zich bij het Italiaanse voetbalkampioenschap in 1900 in een outfit bestaand uit een roze shirt en een zwarte broek. De bekende wit-zwartgestreepte shirts van tegenwoordig komen er pas in 1903, wanneer een verkeerde bestelling uit Engeland arriveert. De bezorgde shirts blijken die van Notts County te zijn. Het eerste kampioenschap werd binnengehaald in 1905, toen de ploeg in het Veldromo Umberto I speelde.

In 1906 kwam het tot een breuk binnen de club. Sommige bestuursleden hadden plannen om de club weg vanuit Turijn te doen verhuizen. Voorzitter Alfredo Dick was ongelukkig met deze situatie en ging samen met enkele van de vooraanstaande spelers FBC Torino oprichten. Direct ook was de beruchte Derby Delle Mole (Juventus Turijn vs. FC Torino) geboren. Juventus was tot na de Eerste Wereldoorlog bezig met het heropbouwen van een ploeg.

[bewerken] Heerschappij

Fiat-eigenaar Edoardo Agnelli kwam aan het roer van de club in 1923. Hij bouwde direct een nieuw stadion voor de ploeg. Dit hielp de ploeg mee op weg naar hun 2e landskampioenschap in het seizoen 1925-26. De zege kwam tot stand nadat Juventus Alba Rome met een totaalscore van 12-1 versloeg in 2 wedstrijden. De doelpunten van icoon Antonio Vojak waren dat seizoen van levensbelang. Begin jaren '30 was Juventus autoritair leider van het Italiaans voetbal. Meer zelfs, van 1930 tot 1935 pakte Juventus onder leiding van trainer Carcano vijf achtereenvolgende titels. Spelers als Raimundo Orsi, Luigi Bertolini, Giovanni Ferrari, Luis Monti en vele anderen lagen aan de basis van dit succes. Ondertussen verhuisde de club in 1933 naar Stadio Mussolini (later Stadio Comunale). Maar toch was de grootmacht in het 2e deel van dat decennium minder succesvol. Ook grotendeels de jaren '40 werd Juventus niet in staat geacht om die vorm te herproduceren.

Na de Tweede Wereldoorlog werd Giani Agnelli aangesteld als erevoorzitter. Juve voegde 2 nieuwe Scudetto's aan het palmares toe in 1949-1950 en 1951-19852. De laatste was onder impuls van de Engelse trainer Jesse Carver. Het was een van de eerste managers naar Engels model in het voetbal. Dit zou later een vast beeld worden in het voetbal.

Tijdens het seizoen 1957-1958 werden, in de namen van de Welshman John Charles en de Italiaanse Argentijn Omar Sivori twee van 's werelds beste aanvallers aan de selectie toegevoegd. Ze speelden er samen met boegbeeld Giampiero Boniperti. Dat seizoen werd aan Juventus de Gouden Ster Voor Sportverdienste (Golden Star For Sport Excellence) uitgereikt nadat Juventus de eerste Italiaanse ploeg ooit was die 10 Scudetto's verzameld had. 50 jaar later heeft Juventus twee sterren en prijken die op het shirt. Sivori was in die periode de eerste speler van Juventus ooit die de trofee voor Europees Voetballer van het Jaar won. Het was in dat jaar dat Juventus rivaal Fiorentina versloeg ?de dubbel won?. Naast de Serie A won het ook de Coppa Italia. Boniperti beëindigde zijn loopbaan in dat seizoen, hij nam afscheid met de titel van topschutter aller tijden in het shirt van Juve, met 182 doelpunten in alle officiële wedstrijden. Een clubrecord dat nog 45 jaar zou aanblijven.

Voor de rest is het wachten tot het seizoen 1966-1967 wanneer Juventus nog eens de Italiaanse competitie wint. Hoe dan ook, in de jaren '70 versterkt Juventus zijn heerschappij in het Italiaanse voetbal. Onder impuls van ex-speler Čestmír Vycpále?k? zal Juventus in 1971-72 en in 1972-73 de Serie A opnieuw winnen. De laatste werd gewonnen met Giovanni Trapattoni, de man die uiteindelijk zal bijdragen tot het succes in de jaren '80. Spelers zoals Roberto Bettega, Franco Causio en José Altafini breken door.

[bewerken] Het Trapattoni-tijdperk

Tijdens het zogenoemde Trapattoni-tijdperk was de club heel erg succesvol. Coach Trapattoni bracht Juventus drie extra titels tot aan 1984. Dit betekende direct dat Juventus 20 keer de Scudetto gewonnen had, en er werd een 2e gouden ster toegevoegd aan het shirt. Juventus is tot op heden nog altijd de enige Italiaanse club die dat voor mekaar gekregen heeft. Rond deze periode schijnt het succes van de Oude Dame niet alleen in de Serie A. Sterspeler Paolo Rossi werd Europees Voetballer van het Jaar en schonk Italië de eindoverwinning op het WK 1982. Het Italiaanse team staat symbool voor de autoritaire positie van Juventus in het Italiaanse voetbal, want veel basisspelers verdedigden toen de kleuren van Il Bianconero.

De Fransman Michel Platini, tegenwoordig voorzitter van de UEFA, kreeg de prijs voor Europees Voetballer van het Jaar maar liefst drie keer op een rij. In 1983, 1984 en 1985 was hij Europa's beste, direct ook een record. Juventus is de enige ploeg die de prijs 4 jaar achter elkaar won. En wie anders dan Platini scoorde in 1985 in het Heizelstadion te Brussel de winning goal tijdens de met 1-0 gewonnen finale tegen Liverpool.

Alhoewel het een hoogtepunt moest worden voor de club, draaide het uit tot een van de meest trieste dagen uit de rijke geschiedenis van Juventus. Tijdens het Heizeldrama kwamen die dag 39 supporters om het leven, de meesten waren Juventino's. De ramp ontstond nadat Engelse hooligans door het vele geweld mensen terugdrongen, wat als gevolg had dat een deel van de tribune inzakte. Achteraf werd het beschouwd als het zwaarste uur in de historie van de Europabeker.

Maar Juventus moet verder. En dat gaat niet zonder moeite. Met uitzondering van het seizoen 1985-1986 wint Juventus geen Scudetto meer. Oorzaak was onder andere de aankomst van stervoetballer Diego Maradona bij Napoli. Ook de grootheden uit Milaan, Internazionale en AC Milan pakten hun titel mee. In 1990 was het alweer tijd voor een nieuw stadion. Speciaal voor het WK 1990 in Italië werd het Stadio Delle Alpi gebouwd.

[bewerken] Het Lippi-tijdperk

Het is aan de start van het seizoen 1994-1995 dat Marcello Lippi aan het roer komt als coach. Zijn eerste was direct succesvol, Juventus pakte na 9 jaren zonder Scudetto opnieuw de titel. De sterspelers van het moment zijn Ciro Ferrara, Roberto Baggio, Gianluca Vialli en youngster Alessandro Del Piero, die een mooie carrière bij Juventus tegemoet gaat. Lippi blijft aan als hoofdtrainer en ook het volgend jaar is succesvol. In de finale van de UEFA Champions League klopt zijn Juventus Ajax Amsterdam na het nemen van strafschoppen. De stand na de reguliere speeltijd was 1-1 na een doelpunt van Fabrizio Ravanelli.

Na het winnen van de Europacup kon Juventus nog enkele sterren zoals Zinédine Zidane, Filippo Inzaghi en Edgar Davids binnenhalen. Juventus won in eigen land de Serie A in zowel 1996-97 als 1997-98. Ook de Europese Supercup werd dan binnengehaald. In Europa was Juventus sterk bezig maar werd het twee jaar achter elkaar geklopt in de finale. Eerst door Borussia Dortmund, dan door Real Madrid. Juventus speelde drie finales op een rij in de Champions League, maar won er maar één.

Na twee seizoenen afwezigheid kwam Lippi terug. In de zomer van 2001 blinkt Juventus uit op de transfermarkt door het hoogste bedrag aller tijden te betalen voor een doelman, namelijk voor de Italiaanse international Gianluigi Buffon, die van Parma overkomt. Ook David Trézéguet, Pavel Nedvěd en Lilian Thuram worden binnengehaald en die leiden Juventus naar twee opeenvolgende titels in 2001-02 en 2002-03. Juventus verliest in 2003 echter opnieuw een Champions League finale. Dit keer is AC Milan de winnaar. Juventus kwam niet verder dan een 0-0 en verloor na het nemen van strafschoppen. Lippi wordt het jaar daarop aangesteld als bondscoach van Italië. Lippi zal in 2006 de wereldbeker winnen met Italië. Er komt een eind aan een prachtig tijdperk.

[bewerken] Heden

In 2004 wordt Fabio Capello aangesteld als hoofdcoach. Capello heeft met Juventus twee titels gewonnen. Maar de club moet die inleveren na een schandaal, waarbij Juventus na het manipuleren van wedstrijden wordt teruggezet naar de Serie B. Het is de eerste keer dat Juventus zijn opwachting maakt in de 2e klasse, want het had nooit een sportieve degradatie.

Een schandaal met in de hoofdrol Sportief Directeur Luciano Moggi komt aan het licht. Moggi blijkt gedurende een aantal jaren een netwerk van invloedrijke personen te hebben opgebouwd, waardoor hij in staat was vrijwel elke wedstrijd in de Serie A te beïnvloeden. Het bestuur bestaande uit Moggi, Antonio Giraudo en Roberto Bettega, treedt onmiddellijk af. Een maand later springt teammanager en oud-speler Gianluca Pessotto van de bovenste verdieping van het hoofdkantoor aan de Corso Galileo Ferraris, hij raakt hierbij zwaargewond. Men denkt in eerste instantie dat de poging tot zelfmoord met het schandaal rond Moggi te maken heeft. Later blijkt dat Pessotto de druk die het schandaal met zich meebracht simpelweg niet meer aankon.

Na het schandaal en de terugzetting naar de Serie B volgt een ware uittocht van sterspelers. Lilian Thuram (Barcelona), Emerson da Rosa (Real Madrid), Patrick Vieira en Zlatan Ibrahimović (Internazionale) verlaten de club, net zoals de Italiaanse internationals Gianluca Zambrotta (Barcelona) en Fabio Cannavaro (Real Madrid), die een maand eerder het WK 2006 hadden veroverd.

Wel zijn er enkele sterspelers die de club trouw zweren. Doelman Gianluigi Buffon, middenvelders Pavel Nedvěd en Mauro Camoranesi en aanvallers David Trezeguet en Alessandro Del Piero blijven bij Juventus en maken zich op voor een verblijf in de 2e klasse. Ook youngsters Palladino en Chiellini treden dan op de voorgrond. Juventus slaat terug in stijl en wint de Serie B met een straatlengte voorsprong. Het begon nochtans met 9 strafpunten. In dat seizoen wordt Alessandro Del Piero Capocannonieri (topschutter) en overschrijdt hij de kaap van 500 wedstrijden voor Juventus. In datzelfde seizoen doet hij dat ook nog met de kaap van 200 doelpunten voor de Oude Dame.

Als Juventus in het seizoen 2007-2008 terug zijn opwachting maakt in de Serie A, doet het dat met een nieuwe trainer. Ex-Chelsea-trainer Claudio Ranieri volgt de opgestapte Didier Deschamps op. Iaquinta, Tiago, Almiron, Criscito, Andrade, Grygera en Salihamidžić zijn de voornaamste transfers in de zomer van 2007. In mei 2009 werd Claudio Ranieri ontslagen en opgevolgd door Ciro Ferrara.

[bewerken] Trivia

  • Tegenstanders van Juventus hebben het vaak over Gobbi, de gebochelden. Een bijnaam die het team dankt aan een wedstrijd die het in de jaren vijftig van de vorige eeuw speelde. De kwaliteitsarme (vormloze) shirts bolden zodanig op, dat de spelers op gebochelde mannetjes leken. Een andere populaire benaming voor de club is La Fidanzata d'Italia (Verloofde van Italië).
  • De 2 sterren op het shirt van Juventus staan symbool voor het 20 Scudetto's (=20 keer winnaar Serie A)
  • In totaal won Juventus al 29 keer de Serie A, waarvan er 2 werden afgenomen wegens wedstrijdmanipulering.
  • Juventus was de eerste ploeg die alle voornaamste Europese bekers gewonnen heeft (Europacup, Beker der Bekerwinnaars en de UEFA-Cup).
  • Juventus is de succesvolste club in Italië, met 27 titels. Milan en Inter hebben er 17.
  • De Nederlander Edwin van der Sar was de eerste niet-Italiaanse doelman van Juve.
  • Dino Zoff speelde 1.143 minuten voor Juventus zonder een goal tegen te krijgen. Dat was toen een wereldrecord.
  • De clubkleuren van Notts County (de oudste nog bestaande betaald voetbalclub ter wereld), zwart en wit, zijn de inspiratie geweest voor die van Juventus.[1]

[bewerken] Erelijst

Italiaans kampioen (27x)

1905, 1926, 1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1950, 1952, 1958, 1960, 1961, 1967, 1972, 1973, 1975, 1977, 1978, 1981, 1982, 1984, 1986, 1995, 1997, 1998, 2002, 2003, (2005)*, (2006)*

Serie B (1x)

2007

Italiaanse beker (9x)

1938, 1942, 1959, 1960, 1965, 1979, 1983, 1990, 1995

Italiaanse Supercup (4x)

1995, 1997, 2002, 2003

Europacup I / Champions League (2x)

1985, 1996

Europacup II (1x)

1984

UEFA-Cup (3x)

1977, 1990, 1993

UEFA Super Cup (2x)

1984, 1996

UEFA Intertoto Cup (1x)

1999

Wereldbeker (2x)

1985, 1996

* = titel ontnomen vanwege Italiaans omkoopschandaal

[bewerken] Selectie 2008/2009

Naam Positie Nr. Land Geboorteplaats Geboortejaar
Gianluigi Buffon Keeper 1 Italië Massa-Carrara 1978
Antonio Chimenti Keeper 12 Italië Bari 1970
Alex Manninger Keeper 13 Oostenrijk Salzburg 1977
Giorgio Chiellini Verdediger 3 Italië Pisa 1984
Olof Mellberg Verdediger 4 Zweden Gullspång 1977
Jonathan Zebina Verdediger 5 Frankrijk Parijs 1978
Dario Knežević Verdediger 15 Colombia Gosford 1982
Zdeněk Grygera Verdediger 21 Tsjechië Přílepy u Holešova 1980
Cristian Molinaro Verdediger 28 Italië Vallo di Lucania 1983
Paolo De Ceglie Verdediger 29 Italië Aosta 1986
Nicola Legrottaglie Verdediger 33 Italië Gioia Del Colle 1976
Lorenzo Ariaudo Verdediger 41 Italië Torino 1989
Cristiano Zanetti Middenvelder 6 Italië Massa-Carrara 1977
Hasan Salihamidžić Middenvelder 7 Bosnië en Herzegovina Jablanica 1977
Pavel Nedvěd Middenvelder 11 Tsjechië Cheb 1972
Mauro German Camoranesi Middenvelder 16 Italië Tandil 1976
Christian Poulsen Middenvelder 18 Denemarken Asnæs 1980
Claudio Marchisio Middenvelder 19 Italië Torino 1986
Sebastian Giovinco Middenvelder 20 Italië Torino 1987
Mohamed Sissoko Middenvelder 22 Frankrijk Mont-Saint-Aignan 1985
Albin Ekdal Middenvelder 27 Zweden Stockholm 1989
Diego middenvelder 28 Brazilië Ribeirão Preto, São Paulo 1985
Tiago Cardoso Mendes Middenvelder 30 Portugal Viana do Castelo 1981
Marco Marchionni Middenvelder 32 Italië Monterotondo 1980
Simone Esposito Middenvelder 35 Italië Torino 1990
Luca Castiglia Middenvelder 36 Italië Ceva 1989
Amauri Aanvaller 8 Brazilië Carapicuíba 1980
Vincenzo Iaquinta Aanvaller 9 Italië Cosenza 1979
Alessandro Del Piero Aanvaller 10 Italië Conegliano Veneto 1974
David Trezeguet Aanvaller 17 Frankrijk Rouen 1977
Ciro Immobile Aanvaller 46 Italië Torre Annunziata 1990
Ayub Daud Aanvaller 47 Vlag van Somalië SOM Mogadishu 1990

[bewerken] Bekende spelers

Naam Positie Land Periode Wedstrijden Doelpunten
Roberto Baggio Aanvaller Italië 1991-1995 200 115
Roberto Bettega Aanvaller Italië 1970-1983 481 178
Zbigniew Boniek Aanvaller Polen 1982-1985 133 31
Roberto Boninsegna Aanvaller Italië 1976-1979 94 35
Giampiero Boniperti Aanvaller Italië 1946-1961 460 179
Felice Placido Borel II Aanvaller Italië 1932-1946 307 161
Liam Brady Middenvelder Ierland 1980-1982 57 13
Gianluigi Buffon Keeper Italië 2001-heden 244 0
Antonio Cabrini Verdediger Italië 1976-1989 440 52
Mauro Camoranesi Middenvelder Italië 2002-heden 161 30
Fabio Cannavaro Verdediger Italië 2004-2006 74 6
Franco Causio Middenvelder Italië 1967-1981 447 72
John Charles Aanvaller Wales 1957-1962 178 105
Giampiero Combi Keeper Italië 1921-1934 367 0
Antonio Conte Middenvelder Italië 1992-2004 259 29
Edgar Davids Middenvelder Nederland 1998-2004 153 8
Alessandro Del Piero Aanvaller Italië 1993-heden 560 241
Didier Deschamps Middenvelder Frankrijk 1994-1999 124 4
Ciro Ferrara Verdediger Italië 1994-2005 358 20
Andrea Fortunato Verdediger Italië 1993-1995 27 1
Giuseppe Furino Middenvelder Italië 1969-1984 528 19
Claudio Gentile Verdediger Italië 1973-1984 414 10
Michael Laudrup Aanvaller Denemarken 1985-1989 151 35
Paolo Montero Verdediger Uruguay 1996-2005 278 6
Pavel Nedvěd Middenvelder Tsjechië 2000-heden 250 55
Edwin van der Sar Keeper Nederland 1999-2001 66 0
Raimundo Bibiani Orsi Middenvelder Argentinië 1929-1935 194 87
Carlo Parola Verdediger Italië 1939-1954 340 11
Angelo Peruzzi Keeper Italië 1991-1999 208 0
Gianluca Pessotto Verdediger Italië 1995-2006 243 2
Michel Platini Middenvelder Frankrijk 1982-1987 224 104
Fabrizio Ravanelli Aanvaller Italië 1992-1996 111 41
Paolo Rossi Aanvaller Italië 1981-1985 138 44
Gaetano Scirea Verdediger Italië 1975-1988 552 32
Omar Sivori Middenvelder Argentinië 1957-1965 253 167
Marco Tardelli Middenvelder Italië 1975-1985 376 51
Manuel Dimas Teixeira Middenvelder Portugal 1996-1999 39 4
Lilian Thuram Verdediger Frankrijk 2001-2006 145 1
David Trezeguet Aanvaller Frankrijk 2000-heden 238 140
Gianluca Vialli Aanvaller Italië 1992-1996 105 38
Gianluca Zambrotta Verdediger Italië 1999-2006 217 6
Zinédine Zidane Middenvelder Frankrijk 1996-2001 212 31
Dino Zoff Keeper Italië 1972-1983 476 0

[bewerken] Juventus in Europa

  • Q = voorronde
  • Groep = groepsfase
  • 1/8 = achtste finale / 1/4 = kwartfinale / 1/2 = halve finale
  • F = finale
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score
1929 Mitropacup 1/4 Tsjechië SK Slavia Praag 1-0, 0-3
1931 Mitropacup 1/4 Tsjechië AC Sparta Praag 2-1, 0-1, 2-3
1932 Mitropacup 1/4 Hongarije Ferencvárosi TC 4-0, 3-3
1/2 Tsjechië SK Slavia Praag 0-4[2]
1933 Mitropacup 1/4 Hongarije Újpest FC 4-2, 6-2
1/2 Oostenrijk FK Austria Wien 0-3, 1-1
1934 Mitropacup 1/8 Tsjechië Teplitzer FK 4-2, 1-0
1/4 Hongarije Újpest FC 3-1, 1-1
1/2 Oostenrijk SK Admira Wien 1-3, 2-1
1935 Mitropacup 1/8 Tsjechië SK Viktoria Pilsen 3-3, 5-1
1/4 Hongarije Hungária FC MTK Boedapest 3-1, 1-1
1/2 Tsjechië Sparta Praag 0-2, 3-1, 1-5
1938 Mitropacup 1/8 Hongarije Hungária FC MTK Boedapest 3-3, 6-1
1/4 Tsjechië SK Kladno 4-2, 2-1
1/2 Hongarije Ferencvárosi TC 3-2, 0-2
1958/59 Europacup I Q Oostenrijk Wiener Sport-Club 3-1, 0-7
1960/61 Europacup I Q Bulgarije CDNA Sofia 2-0, 1-4
1961/62 Europacup I Q Griekenland Panathinaikos FC 1-1, 2-1
1/8 Vlag van Joegoslavië 1943-1991 Partizan Belgrado 2-1, 5-0
1/4 Spanje Real Madrid 0-1, 1-0, 1-3
1962 Mitropacup Groep Vlag van Joegoslavië 1943-1991 Dinamo Zagreb 4-1, 1-2
Groep Tsjechië Spartak Hradec Králové 3-2, 0-2
Groep Hongarije Ferencvárosi TC 1-0, 1-1
1963/64 Jaarbeursstedenbeker 1R Vlag van Joegoslavië 1943-1991 OFK Belgrado 2-1, 1-2, 1-0
1/8 Spanje Atlético Madrid 1-0, 2-1
1/4 Spanje Real Zaragoza 2-3, 0-0
1964/65 Jaarbeursstedenbeker 1R België Royale Union Saint-Gilloise 1-0, 1-0
2R Frankrijk Stade Français 0-0, 1-0
1/8 Historische vlag van Bulgarije Lokomotiv Plovdiv 1-1, 1-1, 2-1
1/4 Bye Bye Bye
1/2 Spanje Atlético Madrid 1-3, 3-1, 3-1
F Hongarije Ferencvárosi TC 0-1
1965/66 Europacup II 1R Engeland Liverpool FC 1-0, 0-2
1966/67 Jaarbeursstedenbeker 1R Griekenland Aris Saloniki 2-0, 5-0
2R Portugal Vitória Setúbal 3-1, 2-0
1/8 Schotland Dundee United 3-0, 0-1
1/4 Vlag van Joegoslavië 1943-1991 Dinamo Zagreb 2-2, 0-3
1967/68 Europacup I 1R Griekenland Olympiakos Piraeus 0-0, 2-0
1/8 Vlag van Roemenië 1965-1989 Rapid Boekarest 1-0, 0-0
1/4 Duitsland Eintracht Braunschweig 2-3, 1-0, 1-0
1/2 Portugal SL Benfica 0-2, 0-1
1968/69 Jaarbeursstedenbeker 1R Zwitserland Lausanne Sports 2-0, 2-0
2R Duitsland Eintracht Frankfurt 0-0, 0-1
1969/70 Jaarbeursstedenbeker 1R Bulgarije Lokomotiv Plovdiv 3-1, 2-1
2R Duitsland Hertha BSC Berlin 1-3, 0-0
1970/71 Jaarbeursstedenbeker 1R Luxemburg US Rumelange 7-0, 4-0
2R Spanje FC Barcelona 2-1, 2-1
1/8 Hongarije Pécsi Dósza 1-0, 2-0
1/4 Nederland FC Twente 2-0, 2-2
1/2 Duitsland 1. FC Köln 1-1, 2-0
F Engeland Leeds United 2-2, 1-1
1971/72 UEFA Cup 1R Malta Marsa FC 6-0, 5-0
2R Schotland Aberdeen FC 2-0, 1-1
1/8 Oostenrijk Rapid Wien 1-0, 4-1
1/4 Engeland Wolverhampton Wanderers 1-1, 1-2
1972/73 Europacup I 1R Frankrijk Olympique Marseille 0-1, 3-0
1/8 Oost-Duitsland 1. FC Magdeburg 1-0, 1-0
1/4 Hongarije Újpest Dósza 0-0, 2-2
1/2 Engeland Derby County 3-1, 0-0
F Nederland Ajax Amsterdam 0-1
1973/74 Europacup I 1R Oost-Duitsland Dynamo Dresden 0-2, 3-2
1974/75 UEFA Cup 1R Oost-Duitsland FC Vorwärts Frankfurt 1-2, 3-0
2R Schotland Hibernian FC 4-2, 4-0
1/8 Nederland Ajax Amsterdam 1-0, 1-2
1/4 Italië Hamburger SV 2-0, 0-0
1/2 Nederland FC Twente 1-3, 0-1
1975/76 Europacup I 1R Historische vlag van Bulgarije CSKA Sofia 1-2, 2-0
1/8 Duitsland Borussia Mönchengladbach 0-2, 2-2
1976/77 UEFA Cup 1R Engeland Manchester City 0-1, 2-0
2R Engeland Manchester United 0-1, 3-0
1/8 Sovjet-Unie Sjachtjor Donetsk 3-0, 0-1
1/4 Oost-Duitsland 1. FC Magdeburg 3-1, 1-0
1/2 Griekenland AEK Athene 4-1, 1-0
F Spanje Athletic Bilbao 1-0, 1-2
1977/78 Europacup I 1R Cyprus Omonia Nicosia 3-0, 2-0
1/8 Noord-Ierland Glentoran FC Belfast 1-0, 5-0
1/4 Nederland Ajax Amsterdam 1-1, 1-1 (3-0 n.p.)
1/2 België Club Brugge 1-0, 0-2
1978/79 Europacup I 1R Schotland Rangers FC 1-0, 0-2
1979/80 Europacup II 1R Hongarije Raba ETO Győr 2-0, 1-2
1/8 Historische vlag van Bulgarije Beroe Stara Zagora 0-1, 3-0
1/4 Vlag van Joegoslavië 1943-1991 NK Rijeka 0-0, 2-0
1/2 Engeland Arsenal FC 1-1, 0-1
1980/81 UEFA Cup 1R Griekenland Panathinaikos Athene 4-0, 2-4
2R Polen Widzew Lodz 1-3, 3-1 (1-4 n.p.)
1981/82 Europacup I 1R Schotland Celtic FC 0-1, 2-0
1/8 België RSC Anderlecht 1-3, 1-1
1982/83 Europacup I 1R Denemarken Hvidovre IF 4-1, 3-3
1/8 België Standard Luik 1-1, 2-0
1/4 Engeland Aston Villa 2-1, 3-1
1/2 Polen Widzew Łódź 2-0, 2-2
F Duitsland Hamburger SV 0-1
1983/84 Europacup II 1R Polen Lechia Gdańsk 7-0, 3-2
1/8 Frankrijk Paris Saint-Germain 2-2, 0-0
1/4 Finland Haka Valkeakoski 1-0, 1-0
1/2 Engeland Manchester United FC 1-1, 2-1
F Portugal FC Porto 2-1
1984/85 Europacup I 1R Finland Ilves Tampere 4-0, 2-1
1/8 Zwitserland Grasshopper-Club Zürich 2-0, 4-2
1/4 Tsjechië Sparta Praag 3-0, 0-1
1/2 Frankrijk Girondins de Bordeaux 3-0, 0-2
F Engeland Liverpool FC 1-0
1985/86 Europacup I 1R Luxemburg Jeunesse Esch 5-0, 4-1
1/8 Italië Hellas Verona 0-0, 2-0
1/4 Spanje FC Barcelona 0-1, 1-1
1986/87 Europacup I 1R IJsland Valur Reykjavík 7-0, 4-0
1/8 Spanje Real Madrid 0-1, 1-0 (1-3 n.p.)
1987/88 UEFA Cup 1R Malta Valletta FC 4-0, 3-0
2R Griekenland Panathinaikos Athene 2-3, 1-0
1988/89 UEFA Cup 1R Vlag van Roemenië 1965-1989 Otelul Galati 0-1, 5-0
2R Spanje Athletic Bilbao 5-1, 2-3
1/8 België Club Luik 1-0, 1-0
1/4 Italië SSC Napoli 2-0, 0-3
1989/90 UEFA Cup 1R Polen Górnik Zabrze 1-0, 4-2
2R Frankrijk Paris Saint-Germain 1-0, 2-1
1/8 Oost-Duitsland FC Karl-Marx-Stadt 2-1, 1-0
1/4 Duitsland Hamburger SV 2-0, 1-2
1/2 Duitsland 1. FC Köln 3-2, 0-0
F Italië AC Fiorentina 3-1, 0-0
1990/91 Europacup II 1R Bulgarije FC Sliven 2-0, 6-1
1/8 Oostenrijk Austria Wien 4-0, 4-0
1/4 België Club Luik 3-1, 3-0
1/2 Spanje FC Barcelona 1-3, 1-0
1992/93 UEFA Cup 1R Cyprus Anorthosis Famagusta 6-1, 4-0
2R Griekenland Panathinaikos Athene 1-0, 0-0
1/8 Tsjechië Sigma Olomouc 2-1, 5-0
1/4 Portugal SL Benfica 1-2, 3-0
1/2 Frankrijk Paris Saint-Germain 2-1, 1-0
F Duitsland Borussia Dortmund 3-1, 3-0
1993/94 UEFA Cup 1R Rusland Lokomotiv Moskou 3-0, 1-0
2R Noorwegen Kongsvinger IL 1-1, 2-0
1/8 Spanje CD Tenerife 3-0, 1-2
1/4 Italië Cagliari Calcio 0-1, 1-2
1994/95 UEFA Cup 1R Bulgarije CSKA Sofia 3-0, 5-1
2R Portugal Marítimo Funchal 1-0, 2-1
1/8 Oostenrijk FC Admira/Wacker Wien 3-1, 2-1
1/4 Duitsland Eintracht Frankfurt 1-1, 3-0
1/2 Duitsland Borussia Dortmund 2-2, 2-1
F Italië AC Parma 0-1, 1-1
1995/96 Champions League Groep Duitsland Borussia Dortmund 3-1, 1-2
Groep Roemenië Steaua Boekarest 3-0, 0-0
Groep Schotland Rangers FC 4-1, 4-0
1/4 Spanje Real Madrid 0-1, 2-0
1/2 Frankrijk FC Nantes 2-0, 2-3
F Nederland Ajax Amsterdam 1-1 (4-2 n.p.)
1996/97 Champions League Groep Engeland Manchester United 1-0, 1-0
Groep Turkije Fenerbahçe SK 1-0, 2-0
Groep Oostenrijk Rapid Wien 1-1, 5-0
1/4 Noorwegen Rosenborg Trondheim 1-1, 2-0
1/2 Nederland Ajax Amsterdam 2-1, 4-1
F Duitsland Borussia Dortmund 1-3
1997/98 Champions League Groep Nederland Feyenoord Rotterdam 5-1, 0-2
Groep Engeland Manchester United 2-3, 1-0
Groep Slowakije FC Košice 1-0, 3-2
1/4 Oekraïne Dynamo Kiev 1-1, 4-1
1/2 Frankrijk AS Monaco 4-1, 2-3
F Spanje Real Madrid 0-1
1998/99 Champions League Groep Turkije Galatasaray 2-2, 1-1
Groep Noorwegen Rosenborg Trondheim 1-1, 2-0
Groep Spanje Athletic Bilbao 0-0, 1-1
1/4 Griekenland Olympiakos Piraeus 2-1, 1-1
1/2 Engeland Manchester United FC 1-1, 2-3
1999 Intertoto Cup 3R Roemenië Ceahlaul Piatra Neamt 0-0, 1-1
1/2 Rusland Rostelmash Rostov 5-1, 4-0
F Frankrijk Stade Rennais 2-0, 2-2
1999/00 UEFA Cup 1R Cyprus Omonia Nicosia 5-2, 5-0
2R Bulgarije Levski Sofia 3-1, 1-1
3R Griekenland Olympiakos Piraeus 3-1, 1-2
1/8 Spanje Celta de Vigo 1-0, 0-4
2000/01 Champions League Groep 1 Duitsland Hamburger SV 4-4, 1-3
Groep 1 Griekenland Panathinaikos Athene 2-1, 1-3
Groep 1 Spanje Deportivo La Coruña 0-0, 1-1
2001/02 Champions League Groep 1 Schotland Celtic FC 3-2, 3-4
Groep 1 Noorwegen Rosenborg Trondheim 1-1, 1-0
Groep 1 Portugal FC Porto 0-0, 3-1
Groep 2 Duitsland Bayer Leverkusen 4-0, 1-3
Groep 2 Engeland Arsenal FC 1-3, 1-0
Groep 2 Spanje Deportivo La Coruña 0-0, 0-2
2002/03 Champions League Groep 1 Nederland Feyenoord Rotterdam 1-1, 2-0
Groep 1 Oekraïne Dynamo Kiev 5-0, 2-1
Groep 1 Engeland Newcastle United 2-0, 0-1
Groep 2 Spanje Deportivo de La Coruña 2-2, 3-2
Groep 2 Zwitserland FC Basel 4-0, 1-2
Groep 2 Engeland Manchester United FC 1-2, 0-3
1/4 Spanje FC Barcelona 1-1, 2-1
1/2 Spanje Real Madrid 1-2, 3-1
F Italië AC Milan 0-0, (2-3 n.p.)
2003/04 Champions League Groep Turkije Galatasaray 2-1, 0-2
Groep Griekenland Olympiakos Piraeus 2-1, 7-0
Groep Spanje Real Sociedad 4-2, 0-0
1/8 Spanje Deportivo La Coruña 0-1, 0-1
2004/05 Champions League 3Q Zweden Djurgårdens IF 2-2, 4-1
Groep Nederland Ajax Amsterdam 1-0, 1-0
Groep Israël Maccabi Tel Aviv FC 1-0, 1-1
Groep Duitsland Bayern München 1-0, 1-0
1/8 Spanje Real Madrid 0-1, 2-0
1/4 Engeland Liverpool FC 1-2, 0-0
2005/06 Champions League Groep België Club Brugge 2-1, 1-0
Groep Oostenrijk Rapid Wien 3-0, 3-1
Groep Duitsland Bayern München 1-2, 2-1
1/8 Duitsland Werder Bremen 2-3, 2-1
1/4 Engeland Arsenal FC 0-2, 0-0
2008/09 Champions League 3Q Slowakije FC Artmedia Petržalka 4-0, 1-1
Groep Spanje Real Madrid 2-1, 2-0
Groep Rusland FK Zenit Sint-Petersburg 1-0, 0-0
Groep Wit-Rusland FC BATE Barysaw 2-2, 0-0
1/8 Engeland Chelsea FC 0-1, 2-2
Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien Italië
  1. ↑ Artikel "Black & White", Notts County F.C. official website, 21 mei 2007. Gedeelten van de officiële geschiedenis van Notts County en een artikel gereproduceerd door de Daily Mail.
  2. ↑ Nadat er rellen ontstonden tijdens de halve finale werd de wedstrijd stopgezet en werden beide clubs gediskwalificeerd

[bewerken] Presidenten

  • Eugenio Canfari (1897)
  • Enrico Canfari (1898-1901)
  • Carlo Favale (1901-1902)
  • Giacomo Parvopassu (1903-1904)
  • Alfred Dick (1905-1906)
  • Carlo Vittorio Varetti (1907-1910)
  • Attilio Ubertalli (1910-1912)
  • Giuseppe Hess (1912-1915)
  • Gioacchino Armano/Fernando Nizza/Sandro Zambelli (Oorlogsbestuur) (1915-1919)
  • Corrado Corradini (1919-1920)
  • Gino Olivetti (1920-1924)
  • Edoardo Agnelli (1924-1935)
  • Enrico Craveri/Giovanni Mazzonis (1935-1936)
  • Emilio de la Forest de Divonne (1936-1941)
  • Piero Dusio (1941-1947)
  • Gianni Agnelli (1947-1954)
  • Umberto Agnelli (1954-1962)
  • Vittore Catella (1962-1971)
  • Giampiero Boniperti (1972-1990)
  • Vittorio Caissotti di Chiusano (1990-2003)
  • Franzo Grande Stevens (2003-2006)
  • Giovanni Cobolli Gigli (2006-heden)

[bewerken] Externe link


Italiaans voetbal

Betaald voetbal · Amateurvoetbal · FIGC · Nationaal voetbalelftal
Italiaans betaald voetbal

Serie A · Serie B · Serie C1 · Serie C2 · Serie D · Coppa Italia · Supercoppa Italiana
Serie A seizoen 2008/09

Atalanta Bergamo · Bologna · Cagliari · Catania · Chievo Verona · Fiorentina · Genoa · Internazionale · Juventus · Lazio · Lecce · AC Milan · Napoli · Palermo · Reggina · AS Roma · Sampdoria · Siena · Torino · Udinese
Wikimedia Commons

 
Persoonlijke instellingen
Boek maken