Michael Laudrup

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Michael Laudrup
Michael-Laudrup-Nov2008.jpg
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 15 juni 1964
Geboorteplaats Frederiksberg, Denemarken
Lengte 183 cm
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 1998
Positie Aanvallende middenvelder
Jeugd

1973-1976
1977-1981
Vanløse
Brøndby
KB
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1981-1982
1982–1983
1983–1989
1983–1985
1989–1994
1994–1996
1996–1997
1997–1998
Totaal
Vlag van Denemarken KB
Vlag van Denemarken Brøndby
Vlag van Italië Juventus
Vlag van Italië Lazio
Vlag van Spanje FC Barcelona
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Japan Vissel Kobe
Vlag van Nederland Ajax
14 (3)
38 (24)
102 (16)
60 (9)
167 (49)
62 (12)
15 (6)
21 (11)
479(130)
Interlands
1982-1998 Vlag van Denemarken Denemarken 104(37)
Getrainde clubs
2000-2002
2002-2006
2007-2008
2008-2009
2010-2011
2012-2014
Vlag van Denemarken Denemarken (assistent)
Vlag van Denemarken Brøndby
Vlag van Spanje Getafe
Vlag van Rusland Spartak Moskou
Vlag van Spanje RCD Mallorca
Vlag van Wales Swansea City
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Michael Laudrup (Frederiksberg, 15 juni 1964) is een voormalig Deens voetballer en huidig trainer. Hij was in de jaren '80 en jaren '90 van de twintigste eeuw profvoetballer bij onder andere Juventus, FC Barcelona, Real Madrid en Ajax. Laudrup werd twee keer verkozen tot Deens voetballer van het jaar. Michael is de broer van Brian Laudrup.

Loopbaan als speler[bewerken]

Laudrup begon met BK Kopenhagen en daar bleek Laudrup al over buitengewoon veel talent te beschikken. Vervolgens kwam hij in 1982 bij de Deense topclub Brøndby terecht. Op zijn achttiende verjaardag, op 15 juni 1982 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Noorwegen (2-1) in Oslo, maakte hij zijn debuut voor het Deens voetbalelftal [1] onder leiding van de Duitse bondscoach Sepp Piontek, net als Henrik Jensen (IF København), Jan Mølby (Kolding IF), Kim Ziegler (Aarhus GF) en Morten Donnerup (Aarhus GF). Laudrup was daarmee de op één na jongste debutant ooit voor Denemarken [2]. Harald Nielsen was in 1959 de jongste debutant ooit, met 17 jaar en 322 dagen.

Laudrup scoorde meteen in zijn eerste interland. Hij bepaalde de eindstand op 2-1. Later zouden nog 103 interlands en 36 goals volgen. In zijn eerste seizoen op het hoogste niveau werd Laudrup meteen verkozen tot Deens voetballer van het jaar.

Er kwamen talloze aanbiedingen vanuit het buitenland en Laudrup besloot te kiezen voor Juventus, dat hem echter eerst twee seizoenen verhuurde aan Lazio Roma. Laudrup keerde in 1985 terug bij Juventus, waar hij vervolgens de wereldbeker voor clubteams en de landstitel won. Tijdens het Wereldkampioenschap voetbal van 1986 groeide Laudrup definitief uit tot een wereldster, maar bij Juventus kreeg hij te maken met verschillende blessures en leek de aanvaller steeds minder in het team te passen. Laudrup wilde weg bij de Italiaanse club en het was uiteindelijk Johan Cruijff die de Deen in 1989 naar FC Barcelona haalde.

De komst van Laudrup en de andere twee topaankopen Hristo Stoitchkov en Ronald Koeman betekende het begin van het Dream Team. Van zijn tweede seizoen ging Laudrup echt goed spelen. Hij strooide met briljante passes en pikte zelf ook regelmatig een doelpuntje mee. Aan het eind van het seizoen volgde er een bekroning voor zijn goede spel in de vorm van de landstitel. Een jaar later volgde de winst van de Europacup I door op Wembley het Italiaanse Sampdoria met 1-0 te verslaan. Laudrup speelde de hele wedstrijd en het was Koeman die in de 112e minuut vanuit een vrije trap het enige doelpunt maakte. De Europa Cup I was het hoogtepunt in de carrière van Laudrup. In 1994 bereikte Barcelona opnieuw de finale, maar voor zowel Laudrup als Barcelona was deze wedstrijd een grote teleurstelling. De Deen speelde steeds minder, nadat Romario was aangetrokken, aangezien er slechts drie buitenlanders opgesteld mochten worden, en in de finale bleef Laudrup de hele wedstrijd op de bank. In Athene werd Barcelona met 4-0 verslagen door AC Milan. Hoewel de Catalaanse club nog wel de landstitel veroverde, betekende dit het einde van het Dream Team.

Laudrup kreeg van Cruijff te horen dat hij mocht vertrekken. Hij was hierover zo teleurgesteld dat hij naar Real Madrid vertrok met maar één missie: het ongelijk van Cruijff bewijzen. Of hij daarin geslaagd is, is voer voor redetwist: in Laudrups eerste seizoen werd hij met Madrid kampioen - Laudrups vijfde titel op rij - en Barcelona slechts vierde. Een seizoen later evenwel eindigde Madrid met Laudrup slechts zesde en Barça derde (en op het moment van Cruijffs ontslag laat in het seizoen stond de Catalaanse ploeg zelfs nog tweede). Na zijn vertrek bij Real in 1996 speelde Laudrup nog voor het Japanse Vissel Kobe en - op aandringen van Morten Olsen - voor AFC Ajax. Bij de Amsterdamse club nam hij in 1998 afscheid als profvoetballer, na zowel de landstitel als de beker te hebben gewonnen.

Interlandcarrière[bewerken]

Loopbaan als trainer[bewerken]

Vervolgens werd Laudrup assistent-trainer bij het Deens nationale elftal en daarna coach bij Brøndby IF. In mei 2006 maakte hij bekend zijn contract niet te verlengen. In juli 2007 volgde Laudrup Bernd Schuster op als trainer van Getafe CF. Na het seizoen 2007/2008 besloot hij te gaan stoppen als trainer van Getafe CF. Sinds september 2008 trainde hij het Russische Spartak Moskou, waar hij in april 2009 werd ontslagen na tegenvallende resultaten. Hij ging op zoek naar een nieuwe club en vond deze in het Spaanse Mallorca. De 46-jarige Deen tekende daar voor 2 seizoenen. Op 15 juni 2012 werd bekend dat Laudrup tekende bij Swansea City.

Op 4 februari 2014 werd Laudrup ontslagen bij Swansea City.

Erelijst[bewerken]

Trainer[bewerken]

Vlag van Denemarken Brøndby IF
2005

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties