Real Madrid CF

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie Real Madrid (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Real Madrid.
Real Madrid CF

Competitiester.svgCompetitiester.svgCompetitiester.svg

Real2007.jpg
Naam 600px Bianco viola reale.png Real Madrid Club de Fútbol
Bijnaam De Koninklijke
Los Blancos
Los Merengues
Opgericht 1902
Stadion Estadio Santiago Bernabéu
Madrid
Madrid Madrid
Vlag van Spanje Spanje
Capaciteit 81.044
Voorzitter Vlag van Spanje Florentino Pérez
Trainer Vlag van Italië Carlo Ancelotti
Assistent Vlag van Spanje Fernando Hierro
Vlag van Engeland Paul Clement
Begroting € 514 miljoen
Competitie Vlag van Spanje Primera División
Vlag van Spanje Copa del Rey
Vlag van Europa UEFA Champions League
Website Real Madrid CF
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2014/15
Icoontje huidige resultaten 2013/14
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Real Madrid Club de Fútbol is een Spaanse voetbalclub uit Madrid. De club werd opgericht op 6 maart 1902 als "Sociedad Madrid FC". In het dagelijks taalgebruik wordt de naam van de club meestal afgekort tot Real Madrid. Het is de succesvolste club uit het Spaanse voetbal en door de FIFA werd ze zelfs benoemd als de beste voetbalclub van de 20e eeuw.[1]

De club heeft vele bijnamen zoals Los Blancos en Los Merengues. Real Madrid werd koninklijk of Real in 1920 en kreeg deze titel van Alfons XIII. De club speelt haar thuiswedstrijden in het Estadio Santiago Bernabéu.

Real Madrid won 32 keer de Primera División, 19 keer de Copa del Rey, 2 keer de UEFA Cup en 10 keer de Champions League, voorheen bekend als de Europacup I.[2] Daarmee is Real Madrid recordhouder, voor AC Milan, dat deze beker 7 keer gewonnen heeft.

De club kent ook verschillende rivaliteiten, waarvan de opmerkelijkste die met het Catalaanse FC Barcelona is. De wedstrijden tussen beide clubs staan bekend als El Clásico ("de Klassieker"). Volgens de website van de club is Real de enige sportclub die met 520 miljoen euro aan inkomsten, de grens van 500 miljoen overtreft, voor het tweede opeenvolgende jaar. Tegelijk heeft de club nog altijd zo'n 90 miljoen euro aan schulden.[3] Het is medio 2013 de waardevolste club ter wereld ($ 3,3 miljard[4])

Geschiedenis[bewerken]

Oprichting[bewerken]

Real Madrid werd op 6 maart 1902 opgericht als Madrid Club de Fútbol. Juan Padrós Rubió werd de eerste clubpresident. Het predicaat Real (Koninklijk) ontving de club op 29 juli 1920 van koning Alfons XIII.

Eerste successen[bewerken]

Real Madrid in 1905

Enkele maanden na de oprichting van de club, speelde Madrid CF ter gelegenheid van de kroning van Alfons XIII tegen FC Barcelona. De Catalaanse club won met 3-1 en het was de eerste van de vele wedstrijden die beide club tegen elkaar zouden spelen. In de loop der jaren zou de relatie tussen de twee clubs uitgroeien tot één van enorme rivaliteit en onderlinge duels zouden aangeduid worden als de Derby van het Heelal. In 1905 won Madrid CF de eerste grote prijs, de Copa del Rey. In 1906, 1907 en 1908 veroverde de club deze beker opnieuw. Real Madrid behoorde in 1928 tot de oprichters van de Primera División, de hoogste Spaanse voetbaldivisie. De eerste competitiewedstrijd won de club met 5-0 van CE Europa. De eerste landstitel volgde in 1932.

Het seizoen daarop verdedigde Real Madrid de landstitel met succes, mede dankzij Manuel Olivares, die met zestien doelpunten topscorer van de Primera División werd.

De grote glorietijd[bewerken]

Isidro Sánchez, Alfredo Di Stéfano en José Santamaría

In 1943 werd voormalig speler en trainer Santiago Bernabéu Yeste gekozen tot nieuwe clubvoorzitter. Hij zorgde voor de heropbouw van de club na de Spaanse Burgeroorlog. In oktober 1944 werd gestart met de bouw van een nieuw stadion. Op 14 december 1947 werd het Estadio Chamartín in gebruik genomen. Het stadion zou later, vanaf januari 1955, de naam dragen van Santiago Bernabéu als eerbetoon aan de succesvolle voorzitter. Onder het regime van Franco genoot Real de reputatie van beschermd te zijn om het regime en de macht van Franco uit te dragen in Spanje en Europa. Onder druk van Franco moest de eeuwige rivaal FC Barcelona hun sterspeler Alfredo Di Stéfano afstaan. Onder leiding van Santiago Bernabéu brak in de jaren vijftig en zestig van de twintigste eeuw de glorietijd van Real Madrid aan met diverse landstitels en vijf maal de Europa Cup I op rij van 1956 tot 1960. Memorabel was de 7-3-overwinning op Eintracht Frankfurt in de finale van 1960. Sterspelers in die tijd bij de club waren Alfredo Di Stéfano, Francisco Gento en Ferenc Puskás. In 1961 was aartsrivaal FC Barcelona de eerste club die de Madrilenen wist te verslaan in de Europa Cup. In 1966 volgde desondanks een zesde Europa Cup I voor Real Madrid ten koste van Partizan Belgrado.

Jaren zeventig en tachtig[bewerken]

In de jaren zeventig bleef Real Madrid in Spanje domineren en slechts een paar keer wist een club de hegemonie in de Primera División van de club te doorbreken. In 1978 overleed Santiago Bernabéu na de club 35 jaar lang te hebben geleid. Begin jaren tachtig werd Real Madrid voorbij gestreefd door FC Barcelona en de Baskische clubs Real Sociedad en Athletic Bilbao. In 1986 werden Los Merengues echter opnieuw kampioen en de club wist de titel vier seizoenen lang met succes te verdedigen. Drie van de vier seizoenen 1986/87, 1987/88 en 1988/89 werden behaald onder Leo Beenhakker waardoor deze zijn bijnaam verkreeg Don Leo. De sterren in die tijd bij Real Madrid waren de Mexicaanse topschutter Hugo Sánchez (pichichi in 1985/86, 1986/87, 1987/88 en 1989/90) en de beroemde Quinta del Buitre (De Vijf van de Gier), een naar Emilio Butragueño genoemd vijftal dat naast El Buitre zelf Manuel Sanchís, Martín Vazquéz, Míchel en Miguel Pardeza omvatte.

Jaren negentig[bewerken]

In de vroege jaren negentig moesten Los Merengues echter een stap terug doen voor het Dream Team van het FC Barcelona van Johan Cruijff dat van 1991 tot 1994 landskampioen werd. Met Emilio Butragueño leverde Real Madrid in het seizoen 1990/91 wel de topscorer van de Primera División. In 1995 wist Real Madrid de hegemonie van de Catalaanse rivaal te doorbreken door landskampioen te worden. Een nieuwe titel volgde in 1997. Een jaar later konden de Madrilenen een zevende Europa Cup I (inmiddels UEFA Champions League geheten) bijschrijven op hun palmares.

In de Amsterdam ArenA werd met 1-0 gewonnen van Juventus door een doelpunt van Predrag Mijatović. Bovendien werd onder leiding van Guus Hiddink de Wereldbeker voor clubs veroverd door in Tokio met 2-1 te winnen van CR Vasco da Gama. Nationaal werd Real weer overklast door FC Barcelona, maar Europees presteerde de club echter beter dan de eeuwige rivaal door in 2000 opnieuw de Champions League te winnen. In Parijs werd Valencia CF met 3-0 verslagen. Sterspelers in het elftal dat in 1998 en 2000 de hoogste Europese beker won waren Roberto Carlos, Fernando Redondo, Raúl González, Fernando Morientes, Clarence Seedorf (1998), Predrag Mijatović (1998) en Nicolas Anelka (2000).

De Galácticos[bewerken]

David Beckham en Zinédine Zidane, twee van de Galácticos.

Het jaar 2000 betekende naast de Champions League-winst ook de komst van de nieuwe clubpresident Florentino Pérez. Hij wilde van Real Madrid de grootste en beste club ter wereld maken door het aantrekken van louter stervoetballers. Hierdoor kreeg Real de naam Los Galácticos, De Buitenaardsen. Bij zijn verkiezing werd hij door het merendeel van de leden (socios) enigszins argwanend bekeken, want voor zo'n sterrenteam was veel geld nodig en bij zijn aantreden had Real Madrid voor 300 miljoen euro schulden. Pérez loste dit op door een vijftig jaar oud trainingscomplex in het centrum van de stad aan de stad Madrid te verkopen voor maar liefst 500 miljoen euro.

De eerste ster die kwam was in juli 2000 Luís Figo, hij verruilde FC Barcelona voor Real Madrid CF. Later volgden ook Zinédine Zidane (2001) en Ronaldo (2002). De politiek van Pérez van een elftal met stervoetballers en spelers uit de eigen jeugd, aangeduid als Zidanes y Pavónes naar Zidane en Francisco Pavón, was aanvankelijk succesvol op zowel sportief gebied met twee landstitels (2001, 2003) en nog een Champions League (2002) als op financieel gebied met een toegenomen marktwaarde in vooral Oost-Azië. Een sportief dieptepunt was er echter ook voor de club.

Op 6 maart 2002 bestond Real Madrid precies honderd jaar en ter gelegenheid van dat feit werd de finale van de Copa del Rey op die dag gespeeld in het Estadio Santiago Bernabéu. Real haalde de finale, waarin Deportivo La Coruña de tegenstander was, en een groot aantal vooraanstaande mensen uit de voetbalwereld waren in het stadion aanwezig. Wat een mooi verjaardagscadeau moest worden, werd een drama: Real Madrid verloor van een uitstekend voetballend Deportivo met 2-1. In 2003 ging het sportief mis bij Real Madrid. Veteraan en aanvoerder Fernando Hierro moest vertrekken, evenals succestrainer Vicente del Bosque. Del Bosque, om zijn grote snor en corpulente uiterlijk ook wel De Walrus genoemd, werd vervangen door de beter uitziende Portugees Carlos Queiroz.

Bovendien kwam David Beckham als nieuwe galático, maar misschien nog wel meer om de merchandising op te stuwen. Queiroz mocht er dan knapper uit zien, zijn trainerskwaliteiten waren beduidend minder dan die van Del Bosque. Real Madrid eindige in het seizoen 2003/04 voor het eerst in jaren zonder prijs en Queiroz kon vertrekken. Ook José Antonio Camacho en Mariano García Remon kregen hun kans als trainer, maar mochten spoedig weer vertrekken. Onder de Braziliaan Vanderlei Luxemburgo leek het beter te gaan, maar ook hij kreeg Real niet op de rails. Jeugdtrainer Juan Ramón López Caro mocht hem in december 2005 aflossen als interim-coach. Florentino Pérez zag uiteindelijk ook in dat zijn beleid uiteindelijk had gefaald en begin 2006 trad hij terug als clubpresident.

Hoop op nieuwe successen[bewerken]

Cristiano Ronaldo is de duurste speler ooit, 94 miljoen euro.

De vervanger van Pérez was Fernando Martín, die gelijk een grote schoonmaak in de spelersgroep aankondigde voor de zomer van 2006 met de hoop om zo Real Madrid weer terug aan de top te krijgen. Martín moest in april 2006 aftreden omdat het clubbestuur onvoldoende vertrouwen in hem had en nieuwe presidentsverkiezingen wilde. Deze verkiezingen werden gewonnen door de advocaat Ramón Calderón. Hij stelde Fabio Capello aan als trainer en Predrag Mijatović als technisch directeur, een tweetal dat Real in 1998 nog naar de Champions League-winst had geleid.

De verkiezingsbelofte om de Braziliaanse middenvelder Kaká van AC Milan te contracteren kon Calderón niet waarmaken, maar hij wist wel enkele andere topspelers naar Real Madrid te halen. Ruud van Nistelrooij werd voor ongeveer 15 miljoen euro overgenomen van Manchester United en om het team defensief sterker te maken werden de Braziliaan Emerson, de Italiaan Fabio Cannavaro (beiden van Juventus) en de Malinees Mahamadou Diarra (van Olympique Lyonnais voor 25 miljoen euro) gecontracteerd. Met José Antonio Reyes van Arsenal kwam er bovendien ook nog een Spaanse aankoop. Lange tijd leken de nieuwe trainer en vele aankopen opnieuw geen succes op te leveren. Real Madrid werd vroegtijdig uitgeschakeld in de UEFA Champions League en leek de landstitel wederom mis te lopen. Na een goede inhaalslag in de tweede seizoenshelft eindigde de club echter in punten gelijk met regerend landskampioen FC Barcelona, maar Real Madrid won de landstitel op basis van het betere onderlinge resultaat. Ondanks de landstitel moest Fabio Capello vertrekken naar aanleiding van het defensieve en weinig flitsende spel van Real Madrid. Bernd Schuster, oud-speler van de club, werd de nieuwe hoofdtrainer. Verschillende nieuwe spelers, waaronder de Nederlanders Arjen Robben, Wesley Sneijder, Royston Drenthe, Rafael van der Vaart en Klaas-Jan Huntelaar, werden gecontracteerd om Real Madrid aantrekkelijker te laten spelen.

In de zomer van 2009 werd Pérez herkozen met de verkiezingsbelofte grote namen te halen. Hij kocht Kaká voor 68 miljoen euro en Cristiano Ronaldo voor 94 miljoen euro. De presentatie van Ronaldo lokte een recordaantal van 80.000 toeschouwers naar het stadion.

Met de recordbrekende transfers zorgden de Madrilenen echter voor een groei aan schuld. Voorzitter Florentino Pérez meldde in september 2009 dat de schuld 327 miljoen euro bedraagt.[5] Eerder gingen geruchten dat sprake was van een schuld van 800 miljoen.[6]

In het seizoen 2011/12 kreeg Florentino Pérez eindelijk wat hij wilde, waarvoor hij al die miljoenen uit gaf. Real Madrid werd voor de 32e keer kampioen van Spanje en haalde voor het eerst in een aantal seizoenen weer de halve finale van de Champions League. Het seizoen erna haalde Real opnieuw de halve finale, maar had Borussia Dortmund het geluk dat Real Madrid de kansen niet afmaakten, en ging door.

In 2014 werd Real de eerste club die voor de 10e keer de Champions League won. Met een recordaantal van 16 doelpunten had Ronaldo een belangrijk aandeel in het bereiken van de finale tegen stadsgenoot Atlético Madrid. Het was echter Gareth Bale die in de verlenging van El Derbi het beslissende doelpunt scoorde. De Welshman werd aan het begin van het seizoen voor een recordbedrag van 91 miljoen euro aangetrokken.[7] In de finale verscherpte Ronaldo zijn record tot 17 doelpunten.

Algemeen[bewerken]

Stadion[bewerken]

Santiagobernabeupanoramav2.jpg

Het thuisstadion van Real Madrid is het Estadio Santiago Bernabéu. Het werk van architecten Luis Alemany Soler en Manuel Muñoz Monasterio werd ingehuldigd op 14 december 1947 met een wedstrijd tegen CF Belenenses. Het stadion heeft een capaciteit van 81.044 plaatsen.

Op 9 mei 2006 werd het Estadio Alfredo Di Stéfano[8] ingehuldigd als nieuwe trainingsstadion voor Real Madrid. Dit stadion heeft een capaciteit van 6.000 plaatsen en is het thuisstadion van Real Madrid Castilla. Het staat op het nieuwe trainingscomplex van Real Madrid CF, Ciudad Deportivo de Valdebebas.

Tenue[bewerken]

Real Madrid draagt al sinds zijn ontstaan een wit tenue, met in zijn beginjaren een blauwe diagonale streep over het shirt.[9] Het gestreepte shirt werd vervangen door een volledige witte versie.[10] Op 23 november 1947, in een wedstrijd tegen Atlético Madrid, werd Real Madrid het eerste Spaanse team dat nummers droeg op hun shirts.

De traditionele uit-kleuren zijn volledig zwart of volledig paars. Sinds 1998 is adidas het kledingmerk waarbij het tenue wordt gemaakt. Hun eerste shirtsponsor was Zanussi in 1982. Gedurende een lange periode (2002-2007) was Siemens de shirtsponsor van Real Madrid, maar dit contract werd stopgezet na de economische problemen bij BenQ. Sinds 2007 is Bwin de nieuwe shirtsponsor.

Real Madrid is een vijfjarige sponsorovereenkomst aangegaan met de in Dubai gevestigde luchtvaartmaatschappij Emirates. Emirates is een officiële FIFA World Cup sponsoring-partner en met een aantal andere voetbalteams sponsoring-deals, waaronder shirtsponsor van Arsenal, AC Milan, Paris Saint-Germain en Hamburger SV. Bij Arsenal is het zelfs zo dat het stadion de naam van de luchtvaartmaatschappij bevat. Emirates zal vanaf het seizoen 2013/14 op het shirt te zien zijn. [11]

Shirtsponsors en kledingmerken[bewerken]

Periode Kledingmerk Shirtsponsor[12][13]
1980–1982 adidas -
1982–1985 Zanussi
1985–1986 Parmalat
1986–1989 hummel
1989–1990 Reny Picot
1990–1992 Otaysa
1992–1994 Teka
1994–1998 Kelme
1998–2001 adidas
2001–2002 Realmadrid.com
2002–2005 Siemens Mobile
2005–2006 Siemens
2006–2007 BenQ Siemens
2007–2013 Bwin.com
2013-2018 Fly Emirates

Selectie 2014/2015[bewerken]

Naam Nationaliteit Wed.* Doel.* Vorige club
Keepers
1 Iker Casillas Aanvoerder Vlag van Spanje Spanje 546 0 Vlag van Spanje Eigen jeugd
13 Keylor Navas Vlag van Costa Rica Costa Rica 0 0 Vlag van Spanje Levante UD
25 Diego López Vlag van Spanje Spanje 50 0 Vlag van Spanje Sevilla
Verdedigers
2 Raphaël Varane Vlag van Frankrijk Frankrijk 49 4 Vlag van Frankrijk RC Lens
3 Pepe Vlag van Portugal Portugal 218 19 Vlag van Portugal FC Porto
4 Sergio Ramos Vlag van Spanje Spanje 369 52 Vlag van Spanje Sevilla
5 Fábio Coentrão Vlag van Portugal Portugal 58 5 Vlag van Portugal SL Benfica
12 Marcelo Vlag van Brazilië Brazilië 227 23 Vlag van Brazilië Fluminense
15 Daniel Carvajal Vlag van Spanje Spanje 23 1 Vlag van Duitsland Bayer Leverkusen
17 Álvaro Arbeloa Vlag van Spanje Spanje 173 4 Vlag van Engeland Liverpool
18 Nacho Vlag van Spanje Spanje 13 0 Vlag van Spanje Eigen jeugd
Middenvelders
6 Sami Khedira Vlag van Duitsland Duitsland 91 6 Vlag van Duitsland VfB Stuttgart
8 Toni Kroos Vlag van Duitsland Duitsland 0 0 Vlag van Duitsland FC Bayern München
10 James Rodriguez Vlag van Colombia Colombia 0 0 Vlag van Frankrijk AS Monaco
14 Xabi Alonso Vlag van Spanje Spanje 198 17 Vlag van Engeland Liverpool
19 Luka Modrić Vlag van Kroatië Kroatië 65 11 Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
22 Ángel Di María Vlag van Argentinië Argentinië 111 54 Vlag van Portugal SL Benfica
24 Asier Illarramendi Vlag van Spanje Spanje 12 1 Vlag van Spanje Real Sociedad
Aanvallers
7 Cristiano Ronaldo Vlag van Portugal Portugal 222 247 Vlag van Engeland Manchester United
9 Karim Benzema Vlag van Frankrijk Frankrijk 153 129 Vlag van Frankrijk Olympique Lyon
11 Gareth Bale Vlag van Wales Wales 21 19 Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
20 Jesé Vlag van Spanje Spanje 12 13 Vlag van Spanje Eigen jeugd

*Wedstrijd- en doelpuntstatistieken gelden voor alle wedstrijden in alle competities.

Transfers 2014/15[bewerken]

Naam Nationaliteit Positie Van/naar Transfersom
Aangetrokken
Fernando Hierro Vlag van Spanje Spanje Assistent Trainer Vlag van Spanje Real Madrid
Toni Kroos Vlag van Duitsland Duitsland Middenvelder Vlag van Duitsland FC Bayern München €30.000.000
Keylor Navas Vlag van Costa Rica Costa Rica Keeper Vlag van Spanje UD Levante €10.000.000
James Rodríguez Vlag van Colombia Colombia Middenvelder Vlag van Frankrijk AS Monaco €81.000.000
Vertrokken
Zinedine Zidane Vlag van Frankrijk Frankrijk Assistent Trainer Vlag van Spanje Real Madrid Castilla
Álvaro Morata Vlag van Spanje Spanje Aanvaller Vlag van Italië Juventus €20.000.000
Jesús Fernández Vlag van Spanje Spanje Keeper Vlag van Spanje Granada CF
Verhuurd
Denis Tsjerysjev Vlag van Rusland Rusland Aanvaller Vlag van Spanje Villareal
Casemiro Vlag van Brazilië Brazilië Middenvelder Vlag van Portugal FC Porto

Staf[bewerken]

Naam Nationaliteit Functie
Carlo Ancelotti Vlag van Italië Italië Trainer
Fernando Hierro Vlag van Spanje Spanje Assistent-trainer
Paul Clement Vlag van Engeland Engeland Assistent-trainer
Villiam Vecchi Vlag van Italië Italië Keeperstrainer
Davide Ancelotti Vlag van Italië Italië Fitness coach
Francesco Mauri Vlag van Italië Italië Fitness coach
Giovanni Mauri Vlag van Italië Italië Fitness coach
Chendo Vlag van Spanje Spanje Teammanager

Erelijst[bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Internationaal
Europacup I / Champions League 10 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1966, 1998, 2000, 2002, 2014
UEFA Super Cup 1 2002
UEFA Cup 2 1985, 1986
Wereldbeker voetbal 3 1960, 1998, 2002
Copa Latina 2 1955, 1957
Nationaal
Spaans landskampioenschap 32 1931/32, 1932/33, 1953/54, 1954/55, 1956/57, 1957/58, 1960/61, 1961/62, 1962/63, 1963/64, 1964/65, 1966/67, 1967/68, 1968/69, 1971/72, 1974/75, 1975/76, 1977/78, 1978/79, 1979/80, 1985/86, 1986/87, 1987/88, 1988/89, 1989/90, 1994/95, 1996/97, 2000/01, 2002/03, 2006/07, 2007/08, 2011/12
Copa del Rey 19 1905, 1906, 1907, 1908, 1917, 1934, 1936, 1946, 1947, 1962, 1970, 1974, 1975, 1980, 1982, 1989, 1993, 2011, 2014
Copa de la Liga 1 1985
Supercopa 9 1988, 1989, 1990, 1993, 1997, 2001, 2003, 2008, 2012
Regionaal
Madrileens kampioenschap 23 1903, 1905, 1906, 1907, 1908, 1910, 1913, 1916, 1917, 1918, 1920, 1922, 1923, 1924, 1926, 1927, 1929, 1930, 1931, 1932, 1934, 1935, 1936

Grafiek van de resultaten sinds 1929[bewerken]

2
1
6
1
1
2
2
2
x*
x*
x*
4
6
2
10
7
2
4
7
11
3
4
9
3
3
1
1
3
1
1
2
2
1
1
1
1
1
2
1
1
1
4
4
1
4
8
1
1
9
1
1
1
2
3
2
2
5
1
1
1
1
1
3
2
2
4
1
6
1
4
2
5
1
3
1
4
2
2
1
1
2
2
2
1
2
3
29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14
Primera División
* Van 1937 t/m 1939 werd er geen competitie gespeeld wegens de Spaanse burgeroorlog

Real Madrid in Europa[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van Real Madrid voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Real Madrid speelt sinds 1955 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam, dikgedrukt staan de edities die zijn gewonnen door Real Madrid:

1955/56, 1956/57, 1957/58, 1958/59, 1959/60, 1960/61, 1961/62, 1962/63, 1963/64, 1964/65, 1965/66, 1966/67, 1967/68, 1968/69, 1969/70, 1972/73, 1975/76, 1976/77, 1978/79, 1979/80, 1980/81, 1986/87, 1987/88, 1988/89, 1989/90, 1990/91
1995/96, 1997/98, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2003/04, 2004/05, 2005/06, 2006/07, 2007/08, 2008/09, 2009/10, 2010/11, 2011/12, 2012/13, 2013/14
1970/71, 1971/72, 1973/74, 1974/75, 1981/82, 1982/83, 1991/92, 1992/93, 1993/94, 1994/95
1983/84, 1984/85, 1985/86
2002

Zie ook[bewerken]

Jeugdteams:

Basketbal:

Stadions:

Trainingscomplex:

Overig:

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Real Madrid turns 106 (1991-2008)
  2. Madrid the masters of Europe
  3. "Real Madrid ziet schuld teruglopen tot 90 miljoen", AD.nl, 6 september 2013
  4. "Soccer's Most Valuable Teams: At $3.3 Billion, Real Madrid Knocks Manchester United From Top Spot", Forbes, 17 april 2013
  5. "Real Madrid heeft schuld van 327 miljoen", RTL Z, 20 september 2009
  6. Goal.com — 'Schuld Real Madrid loopt op tot 800 miljoen euro', Goal.com, 3 september 2009.
  7. [1],15 oktober 2013
  8. 6-1: Goal festival in the official inauguration of the Alfredo Di Stéfano Stadium
  9. equipación
  10. Het shirt van Real Madrid in 1905 was volledig wit wat hen de bijnaam Los Blancos opleverde.
  11. http://www.ontdekdubai.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=761&Itemid=1
  12. Evolución Del Uniforme del Real Madrid (1902-1989)
  13. Evolución Del Uniforme del Real Madrid (1991-2008)