CR Vasco da Gama

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vasco da Gama
Naam Club de Regatas Vasco da Gama
Bijnaam Gigante da Colina, Bacalhau
Opgericht 1898
Stadion Estádio São Januário, Rio de Janeiro
Capaciteit 24.584
Voorzitter Vlag van Brazilië Roberto Dinamite
Trainer Vlag van Brazilië Adílson Batista
Competitie Campeonato Brasileiro Série A
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Club de Regatas Vasco da Gama is een Braziliaanse voetbalclub uit Rio de Janeiro. De club werd opgericht op 20 augustus 1898 door Portugese immigranten. CR Vasco da Gama is vernoemd naar de beroemde Portugese ontdekkingsreiziger Vasco da Gama. Thuisstadion is het Estádio São Januário, dat 24.584 plaatsen heeft. Soms speelt de club in het grotere Maracanã, met name stadsderby's. De grootste rivaal van CR Vasco da Gama is stadsgenoot CR Flamengo.

Hoewel CR Vasco da Gama vooral bekend is voetbalclub, is de club ook actief in andere sporten zoals roeien (de club is zelfs als roeivereniging opgericht) en basketbal. NBA-basketballer Nenê is afkomstig van CR Vasco da Gama.

In 2008 degradeerde de club voor de eerste keer.

Geschiedenis[bewerken]

Aan het einde van de negentiende eeuw was roeien één van de belangrijkste sporten in Rio de Janeiro. Een aantal jongeren wilde zich niet verplaatsten naar het nabijgelegen Niterói om daar te roeien en besloten een eigen club op te richten. Op 21 augustus 1898 werd zo Club de Regatas Vasco da Gama boven de doopvont gehouden en noemden de club naar de Portugese ontdekkingsreiziger. Na een fusie in 1915 met Lusitania Clube werd ook voetbal aan het aanbod toegevoegd.

De club nam deel aan de lagere reeksen van het staatskampioenschap. Na een titel in de tweede klasse in 1922 promoveerde de club naar de hoogste klasse. Meteen in het eerste seizoen werd de nieuwkomer kampioen, met zes punten voorsprong op Flamengo. In het team van Vasco speelden blanken, zwarten en mulatten van verschillende sociale klassen. De voetbalbond drong er echter op aan om spelers van de lagere sociale klassen te weren. Toen Vasco dit weigerde verlieten de andere aristocratische topteams Flamengo, Fluminense, Botafogo en America de competitie en richtten een nieuwe competitie op. Vasco was niet de eerste club die zwarte spelers opstelde, maar wel de eerste club die er mee de titel won. De competitie werd opgevuld met enkele tweedeklassers en Vasco werd autoritair kampioen met het maximum van de punten.

Elftal in 1934

In 1925 werden de racistische bepalingen overboord gegooid en werd Vasco terug in de competitie opgenomen bij de grote clubs en werd nu derde met twee punten achterstand op kampioen Flamengo. Tegen de tijd dat het profvoetbal ingevoerd werd in 1933 speelden er zwarten bij alle grote clubs.

De club won occasioneel een titel, maar bleefde een eerste glorieperiode in de jaren veertig. Van 1945 tot 1952 kon de club vijf keer het staatskampioenschap winnen en in 1948 ook het Zuid-Amerikaanse clubkampioenschap, een voorloper van de Copa Libertadores. De club kreeg de bijnaam Expresso da Vitória. In deze periode speelden bij de club grote namen als Ademir, Moacir Barbosa, Hilderaldo Bellini.

In 1969 scoorde voetballegende Pelé zijn duizendste goal tegen Vasco voor de ogen van 65.157 toeschouwers. In 1974 werd de club voor het eerst landskampioen. In 1989 en 1997 werd de club opnieuw kampioen. Vasco investeerde zwaar om de Copa Libertadores 1998 tot een goed einde te brengen. De club slaagde erin de finale te bereiken en won deze van het Ecuadoraanse Barcelona. In de finale van de Intercontinentale beker verloren ze echter van Real Madrid. Door de overwinning in de Copa Libertadores mocht de club in 2000 ook nog deelnemen aan het WK voor clubs. Vasco werd, net als landgenoot Corinthians groepswinnaar en plaatste zich voor de finale, die ze na strafschoppen verloren van de club uit São Paulo. Datzelfde jaar won de club nog de Copa Mercosur. Het goede seizoen werd afgesloten met een vierde en tot dusver laatste landstitel.

In seizoen 2008 eindigde de club op een achttiende plaats en degradeerde zo voor het eerst in de geschiedenis uit de hoogste klasse. Tot op dat moment was Vasco één van de enige zes clubs die nooit gedegradeerd was in Brazilië. De club kon de afwezigheid bij de elite beperken tot één seizoen. In 2011 won de club de Copa do Brasil en werd datzelfde jaar vicekampioen in de Série A. In de Copa Sudamericana 2011 bereikte de club de halve finale, waarin ze uitgeschakeld werden door Universidad de Chile. Na nog een vijfde plaats volgde in seizoen 2013 een nieuwe degradatie. Ook nu kon de club de afwezigheid tot één jaar beperken en komt in 2015 opnieuw in de Série A uit.

Erelijst[bewerken]

1974, 1989, 1997, 2000
2011
1998
1948
2000
1958, 1966, 1999
1923, 1924, 1929, 1934, 1936, 1945, 1947, 1949, 1950, 1952, 1956, 1958, 1970, 1977, 1982, 1987, 1988, 1992, 1993, 1994, 1998, 2003
1992, 1993, 2007
1936

Bekende (oud-)spelers[bewerken]


Externe links[bewerken]