Wereldkampioenschap voetbal 1986

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Het wereldkampioenschap voetbal van 1986 vond plaats in Mexico. Het kampioenschap werd gewonnen door Argentinië, dat in de finale Duitsland versloeg. Diego Maradona was de meest opvallende speler.

Het toernooi zou oorspronkelijk door Colombia georganiseerd worden, zo had de FIFA in 1974 beslist, maar dit land gaf eind 1982 aan de organisatie niet aan te kunnen. Op 20 mei 1983 werd Mexico verkozen boven de andere gegadigden: de Verenigde Staten -die in 1994 alsnog aan de beurt kwamen- en Canada. Mexico werd zo het eerste land dat tweemaal de eindronde organiseerde, slechts 16 jaar na hun eerste organisatie in 1970.

Een ernstige aardbeving in september 1985, acht maanden voor de start van het toernooi, leidde tot twijfel over doorgang van het evenement. De stadions waren echter niet beschadigd en er werd beslist om verder te gaan met de voorbereidingen.

Inhoud 1 Deelnemende landen 2 Speelsteden 3 Wedstrijden 3.1 De groepswedstrijden 3.2 Achtste finales 3.3 Kwartfinales 3.4 Halve finales en finale 4 Groepsfase 4.1 Groep A 4.2 Groep B 4.3 Groep C 4.4 Groep D 4.5 Groep E 4.6 Groep F 5 Knockoutfase 6 Topscorers 7 Statistieken 8 Bronnen, noten en/of referenties

[bewerk] Deelnemende landen

Zie het artikel WK voetbal 1986 (kwalificatie) voor een uitgebreide beschrijving van de kwalificaties

Groep A	Groep B	Groep C
Argentinië Bulgarije Italië Zuid-Korea	België Irak Mexico Paraguay	Canada Frankrijk Hongarije Sovjet-Unie
Groep D	Groep E	Groep F
Algerije Brazilië Noord-Ierland Spanje	Denemarken Schotland Uruguay West-Duitsland	Engeland Marokko Polen Portugal

[bewerk] Speelsteden

Stad	Stadion
Mexico-stad	Aztekenstadion
Mexico-stad	Olympisch Universitair Stadion
Puebla	Estadio Cuauthémoc
Toluca	Estadio Nemesio Diez
León	Estadio Nou Camp
Irapuato	Estadio Sergio Leon Chavez
Monterrey	Estadio Universitario
Monterrey	Estadio Technologico
Guadalajara	Estadio Jalisco
Guadalajara	Estadio Trez de Marzo
Querétaro	Estadio la Corregidora
Ciudad Nezahualcóyotl	Estadio Neza

[bewerk] Wedstrijden

Het WK ging van start met 24 deelnemende landen: 14 uit Europa, 4 uit Zuid-Amerika, 2 uit Midden- en Noord-Amerika, 2 uit Azië en 2 uit Afrika.

[bewerk] De groepswedstrijden

• In groep A ging Argentinië eenvoudig als groepswinnaar door naar de achtste finale. Nummer 2 Italië had na twee gelijke spelen veel moeite met Zuid-Korea, waar uiteindelijk nipt (3-2) van gewonnen werd. Bulgarije ging door als één van de vier beste nummers 3.
• In Groep B gingen gastland Mexico, Paraguay en België door. WK-debutant Irak haalde geen enkel punt.
• In groep C waren de Sovjet-Unie en Frankrijk oppermachtig: tegen elkaar speelden ze gelijk en de wedstrijden tegen Canada en Hongarije werden gewonnen.
• In groep D gingen Brazilië en Spanje eenvoudig door. Spanje begon met een 1-0 nederlaag tegen Brazilië aan het WK, maar daarna volgden zeges tegen Noord-Ierland en Algerije. Brazilië won alle drie de groepswedstrijden.
• In groep E won WK-debutant Denemarken ook alle wedstrijden: 1-0 tegen Schotland, daarna 6-1 tegen Uruguay en 2-0 tegen de Duitsers, die tweede in de groep werden. Uruguay ging ook door.
• In groep F tenslotte werd Marokko groepswinnaar, nummer 2 werd Engeland, dat mede dankzij een zuivere hattrick in de eerste helft van Gary Lineker de laatste wedstrijd won van Polen, dat ook doorging naar de achtste finales.

[bewerk] Achtste finales

Gastland Mexico won vrij eenvoudig met 2-0 van Bulgarije. België won, mede dankzij de Belgische uitblinkers Ceulemans en Scifo, zeer verrassend van de favoriete Sovjet-Unie: 4-3 na verlenging. De volgende dag versloeg Brazilië met grote overmacht Polen. (4-0, waaronder een schitterende goal van Josimar, die op onnavolgbare wijze twee tegenstanders uitkapt en vervolgens uit een zeer moeilijke hoek de 2-0 in de verste kruising schiet.) Argentinië won met 1-0 van Uruguay. Weer een dag later versloeg Frankrijk Italië met 2-0 en Duitsland won dankzij een late goal van Matthäus met 1-0 van Marokko. Daarna won Engeland met 3-0 van Paraguay, waarna Spanje een ware demonstratiewedstrijd speelde tegen Denemarken: 5-1. Uitblinker was Emilio de gier Butragueño, die 4 doelpunten maakte.

[bewerk] Kwartfinales

De eerste kwartfinale was Brazilië-Frankrijk. Na verlenging stond het 1-1, waarna de Fransen de strafschoppen beter namen. Ook Mexico-Duitsland liep na een 0-0 eindstand uit op strafschoppen, waarin Duitsland de betere was. In de derde kwartfinale werd de meest gedenkwaardige wedstrijd van het hele toernooi gespeeld: het beladen duel (vanwege de Falklandoorlog uit 1982) Argentinië - Engeland. In de tweede helft sprong Maradona in het Engelse doelgebied samen met de Engelse doelman Shilton in de lucht, waarbij de Argentijn de bal met de hand het doel in werkte. Na de wedstrijd verklaarde Maradona dat dit "de hand van God" was. Enkele minuten later maakte hij zijn mooiste doelpunt van het toernooi. Hij begon met een solo vanaf zijn eigen helft, kapte twee Engelsen uit, schakelde ook een derde en een vierde Engelsman uit, omspeelde ook de doelman en rondde zelf af. Daarna maakte de Engelse spits Lineker nog wel de 2-1, wat hem tot topscorer van het toernooi maakte, maar Argentinië ging door naar de halve finale. De laatste kwartfinale was tussen België en Spanje. Ook deze wedstrijd liep uit op een gelijkspel, waarna België de strafschoppenreeks beter nam.

[bewerk] Halve finales en finale

Duitsland won met 2-0 van Frankrijk en Argentinië won met dezelfde cijfers van België. De wedstrijd om de derde plaats werd gewonnen door Frankrijk, dat met 4-2 won van België.

De finale ging dus tussen Argentinië en West-Duitsland. Al vroeg in de finale legde Matthäus de Argentijnse aanvoerder Maradona neer. Jorge Burruchaga plaatste de bal uit de vrije trap op het hoofd van Jose-Luis Brown, die langs doelman Harald Schumacher kopte. Jorge Valdano scoorde het tweede doelpunt. De Duitsers kwamen terug nadat in de 73e minuut Karl-Heinz Rummenigge uit een hoekschop van Rudi Völler tegenscoorde. In de 82e minuut maakte Völler zelf gelijk, ook uit een hoekschop. Maar nog geen twee minuten later schoot Burruchaga de bal langs Schumacher voor de tweede wereldtitel van Argentinië.

[bewerk] Groepsfase

[bewerk] Groep A

Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/-	Pnt
Argentinië	3	2	1	0	6	2	4	5
Italië	3	1	2	0	5	4	1	4
Bulgarije ¹	3	0	2	1	2	4	-2	2
Zuid-Korea	3	0	1	2	4	7	-3	1

31 mei 1986

Bulgarije

1-1

Italië

1 juni 1986

Argentinië

3-1

Zuid-Korea

5 juni 1986

Italië	1-1	Argentinië
Zuid-Korea	1-1	Bulgarije

10 juni 1986

Italië	3-2	Zuid-Korea
Argentinië	2-0	Bulgarije

[bewerk] Groep B

Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/-	Pnt
Mexico	3	2	1	0	4	2	2	5
Paraguay	3	1	2	0	4	3	1	4
België¹	3	1	1	1	5	5	0	3
Irak	3	0	0	3	1	5	-4	0

3 juni 1986

België

1-2

Mexico

4 juni 1986

Paraguay

1-0

Irak

7 juni 1986

Mexico

1-1

Paraguay

8 juni 1986

Irak

1-2

België

11 juni 1986

Irak	0-1	Mexico
Paraguay	2-2	België

[bewerk] Groep C

Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/-	Pnt
Sovjet-Unie	3	2	1	0	9	1	8	5
Frankrijk	3	2	1	0	5	1	4	5
Hongarije	3	1	0	2	2	9	-7	2
Canada	3	0	0	3	0	5	-5	0

1 juni 1986

Canada

0-1

Frankrijk

2 juni 1986

Sovjet-Unie

6-0

Hongarije

5 juni 1986

Frankrijk

1-1

Sovjet-Unie

6 juni 1986

Hongarije

2-0

Canada

9 juni 1986

Frankrijk	3-0	Hongarije
Sovjet-Unie	2-0	Canada

[bewerk] Groep D

Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/-	Pnt
Brazilië	3	3	0	0	4	0	4	6
Spanje	3	2	0	1	6	3	3	4
Noord-Ierland	3	1	0	2	2	3	-1	1
Algerije	3	0	1	2	1	5	-4	1

1 juni 1986

Spanje

0-1

Brazilië

3 juni 1986

Algerije

1-1

Noord-Ierland

6 juni 1986

Brazilië

1-0

Algerije

7 juni 1986

Spanje

2-1

Noord-Ierland

12 juni 1986

Noord-Ierland	0-3	Brazilië
Spanje	3-0	Algerije

[bewerk] Groep E

Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/-	Pnt
Denemarken	3	3	0	0	9	1	8	6
West-Duitsland	3	1	1	1	3	2	1	3
Uruguay¹	3	0	2	1	2	7	-5	2
Schotland	3	0	1	2	1	3	-2	1

4 juni 1986

Uruguay	1-1	West-Duitsland
Denemarken	1-0	Schotland

8 juni 1986

West-Duitsland	2-1	Schotland
Denemarken	6-1	Uruguay

13 juni 1986

Denemarken	2-0	West-Duitsland
Uruguay	0-0	Schotland

[bewerk] Groep F

Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/-	Pnt
Marokko	3	1	2	0	3	1	2	4
Engeland	3	1	1	1	3	1	2	3
Polen¹	3	1	1	1	1	3	-2	3
Portugal	3	1	0	2	2	4	-2	2

2 juni 1986

Marokko

0-0

Polen

3 juni 1986

Portugal

1-0

Engeland

6 juni 1986

Marokko

0-0

Engeland

7 juni 1986

Polen

1-0

Portugal

11 juni 1986

Engeland	3-0	Polen
Marokko	3-1	Portugal

¹ De vier beste nummers 3 (Bulgarije, België, Uruguay en Polen) gingen ook door naar de achtste finales

[bewerk] Knockoutfase

	1/8e finale				kwartfinale				halve finale				finale
	Argentinië	1
	Uruguay	0
					Argentinië	2
					Engeland	1
	Engeland	3
	Paraguay	0
									Argentinië	2
									België	0
	België	4
	Sovjet-Unie	3
					België	1(5)
					Spanje	1(4)
	Spanje	5
	Denemarken	1
													Argentinië	3
													West-Duitsland	2
	Frankrijk	2
	Italië	0
					Frankrijk	1(4)
					Brazilië	1(3)
	Brazilië	4
	Polen	0
									Frankrijk	0
									West-Duitsland	2			derde plaats
	Mexico	2
	Bulgarije	0
					Mexico	0(1)							België	2
					West-Duitsland	0(4)							Frankrijk	4
	West-Duitsland	1
	Marokko	0

1986 Wereldkampioen
ARGENTINIЁ Tweede titel

Gouden schoen:	Gouden Bal:	Fair Play Award:
Gary Lineker	Diego Maradona	Brazilië

[bewerk] Topscorers

No.	Naam	D	W	D/W¹	Land
1.	Gary Lineker	6			Engeland
2.	Diego Maradona	5			Argentinië
	Careca	5			Brazilië
	Emilio Butragueño	5			Spanje
5.	Jorge Valdano	4			Argentinië
	Preben Elkjær Larsen	4			Denemarken
	Alessandro Altobelli	4			Italië
	Ihor Bilanov	4			Sovjet-Unie
9.	Jan Ceulemans	3			België
	Nico Claesen	3			België
	Rudi Völler	3			West-Duitsland

[bewerk] Statistieken

Aantal wedstrijden	52
Totaal aantal doelpunten	132
Eigen doelpunten	1
Aantal rode kaarten	8
Aantal gele kaarten	136
Doelpuntgemiddelde per wedstrijd	2,54
Toeschouwerstotaal	2.407.431
Toeschouwersgemiddelde	46.297

Bronnen, noten en/of referenties:

Planet World Cup RSSSF

Wereldkampioenschap voetbal
Uruguay 1930 · Italië 1934 · Frankrijk 1938 · 1942 · Brazilië 1950 · Zwitserland 1954 · Zweden 1958 · Chili 1962 · Engeland 1966 · Mexico 1970 · West Duitsland 1974 · Argentinië 1978 · Spanje 1982 · Mexico 1986 · Italië 1990 · Verenigde Staten 1994 · Frankrijk 1998 · Zuid-Korea/Japan 2002 · Duitsland 2006 · Zuid-Afrika 2010 · Brazilië 2014 · 2018