Wereldkampioenschap voetbal 1970

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wereldkampioenschap voetbal 1970
1970 FIFA World Cup
Selo da Copa de 1970 3 cruzeiros.jpg
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van Mexico Mexico
Datum 31 mei – 21 juni
Teams 16 (van 5 confederaties)
Stadions (in 5 gaststeden)
Winnaar Vlag van Brazilië Brazilië (3e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 32
Doelpunten 95  (2,97 per wedstrijd)
Toeschouwers 1.603.975  (50.124 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Duitsland Gerd Müller
Beste speler Vlag van Brazilië Pelé
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Mexico was in 1970 gastheer van het negende wereldkampioenschap voetbal, zoals zes jaar eerder, op 8 oktober 1964, besloten tijdens een FIFA-congres in Tokio. Aan de voorronden deden zeventig landen mee. De loting voor de eindronde had plaats op 10 januari 1970 in Mexico-Stad. Het toernooi zelf begon op 31 mei en eindigde op 21 juni.

Het toernooi kende enkele vernieuwende spelregels. Voor het eerst werden wisselspelers toegestaan, maximaal twee per team. Het systeem van gele en rode kaarten werd hier voor het eerst officieel toegepast.

Brazilië werd voor de derde keer wereldkampioen, met een team waarin Pelé zijn vierde WK beleefde. Het toernooi werd in tegenstelling tot de twee voorgaande edities gekenmerkt door aanvallend spel. Er werd geen enkele rode kaart uitgedeeld.

De halve finale tussen West-Duitsland en Italië staat in Duitsland bekend als het Jahrhundertspiel en in Italië als de Partita del secolo: de Wedstrijd van de eeuw. In het Aztekenstadion in Mexico-Stad zagen ruim 100.000 toeschouwers Italië winnen met 4-3; vijf doelpunten vielen in de verlenging. Ter herinnering aan de wedstrijd werd aan de buitenzijde van het stadion een plaquette aangebracht.

Deelnemende landen[bewerken]

Deelnemende landen
Nuvola single chevron right.svg Zie het artikel WK voetbal 1970 (kwalificatie) voor een uitgebreide beschrijving van de kwalificaties
Groep A Groep B Groep C Groep D

Vlag van België België
Vlag van El Salvador El Salvador
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie

Vlag van Israël Israël
Vlag van Italië Italië
Vlag van Uruguay Uruguay
Vlag van Zweden Zweden

Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Roemenië Roemenië
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije

Vlag van Bulgarije Bulgarije
Vlag van Marokko Marokko
Vlag van Peru Peru
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland

Speelsteden[bewerken]

Guadalajara León Mexico-Stad
Estadio Jalisco Estadio Guanajuato Aztekenstadion
Capaciteit: 71.000 Capaciteit: 30.000 Capaciteit: 107.247
Estadio jalisco.jpg EstadioLeon.jpg Estadio Azteca 07a.jpg
Puebla Toluca
Estadio Cuauhtémoc Estadio La Bombonera
Capaciteit: 36.000 Capaciteit: 30.000
El Estadio Cuauhtémoc.jpg Nemesio diez.JPG

Uitslagen[bewerken]

Groepfase[bewerken]

Groep A[bewerken]

België ging met hoge verwachtingen naar Mexico, tenslotte werden zowel Spanje en Joegoslavië verslagen in de voorronde. De Belgen waren toernooivoetbal niet echt gewend en de ploeg rond Paul van Himst kreeg al snel last van heimwee. De eerste wedstrijd tegen El Salvador ging nog gewoon gewonnen (de eerste overwinning van de Belgen in vijf WK's), maar tegen de Sovjet-Unie werd de ploeg weg gespeeld. De laatste wedstrijd tegen het gastland Mexico moest gewonnen worden, maar door een omstreden strafschop verloren de Belgen ook deze wedstrijd en konden ze naar huis.

Mexico had een matig elftal, maar had het voordeel van het thuispubliek en vooral de scheidsrechters. Vooral de wedstrijd tegen El Salvador was genant: Mexico scoorde, nadat een inworp van de Salvadorianen niet werd gegeven en de doelpuntenmaker stond buitenspel. El Salvador weigerde af te trappen na dit onrecht. In de tweede helft was er nog een doelpunt in buitenspelpositie. Samen met Mexico plaatste het zoals altijd solide Sovjet-Unie zich voor de kwartfinale. De legendarische keeper Lev Yashin was nu reserve.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie 3 2 1 0 6 1 5 5
Vlag van Mexico Mexico 3 2 1 0 5 0 5 5
Vlag van België België 3 1 0 2 4 5 -1 2
Vlag van El Salvador El Salvador 3 0 0 3 0 9 -9 0

31 mei 1970
12:00 (UTC-6)
Mexico Vlag van Mexico 0 – 0 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie Estadio Azteca, Mexico City
Toeschouwers: 107.160
Scheidsrechter: Kurt Tschenscher (Vlag van Duitsland West Duitsland)
wedstrijdverslag

3 juni 1970
16:00 (UTC-6)
België Vlag van België 3 – 0 Vlag van El Salvador El Salvador Estadio Azteca, Mexico City
Toeschouwers: 92.205
Scheidsrechter: Andrei Rădulescu (Vlag van Roemenië Roemenië)
Van Moer Goal 12'54'
Lambert Goal 76' (pen.)
wedstrijdverslag

6 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie 4 – 1 Vlag van België België Estadio Azteca, Mexico City
Toeschouwers: 95.261
Scheidsrechter: Rudolf Scheurer (Vlag van Zwitserland Zwitserland)
Byshovets Goal 14'63'
Asatiani Goal 57'
Khmelnytskyi Goal 76'
wedstrijdverslag Lambert Goal 86'

7 juni 1970
12:00 (UTC-6)
Mexico Vlag van Mexico 4 – 0 Vlag van El Salvador El Salvador Estadio Azteca, Mexico City
Toeschouwers: 103.058
Scheidsrechter: Ali Kandil (Vlag van Egypte Egypte)
Valdivia Goal 45'46'
Fragoso Goal 58'
Basaguren Goal 83'
wedstrijdverslag

10 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie 2 – 0 Vlag van El Salvador El Salvador Estadio Azteca, Mexico City
Toeschouwers: 89.979
Scheidsrechter: Rafael Hormazábal Díaz (Vlag van Chili Chili)
Byshovets Goal 51'74' wedstrijdverslag

11 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Mexico Vlag van Mexico 1 – 0 Vlag van België België Estadio Azteca, Mexico City
Toeschouwers: 108.192
Scheidsrechter: Ángel Norberto Coerezza (Vlag van Argentinië Argentinië)
Peña Goal 14' (pen.) wedstrijdverslag

Groep B[bewerken]

Het WK van Mexico 1970 stond bekend als een spectaculair WK, maar dat gold niet voor de wedstrijden in groep B. Nu stonden zowel Italië als Uruguay nooit bekend als spectaculaire teams, maar nu maakten ze het wel heel bont. In de wedstrijd tussen de twee teams weigerde het publiek de bal opnieuw in het veld te brengen uit onvrede over het vertoonde spel. In totaal werden er zes goals gescoord in deze groep, het laagste ooit in een kwalificatiegroep. Italië speelde onvervalst catenaccio-voetbal en de coach weigerde de twee creatieve spelers Gianni Rivera en Sandro Mazzola samen in de ploeg op te stellen. Het doelsaldo van de ploeg was 1-0 in drie wedstrijden, ze wonnen alleen van Zweden door een fout van keeper Hellstrōm. Uruguay won alleen van Israël en had genoeg aan 1-0 nederlaag tegen Zweden om de tweede ronde te halen.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Italië Italië 3 1 2 0 1 0 1 4
Vlag van Uruguay Uruguay 3 1 1 1 2 1 1 3
Vlag van Zweden Zweden 3 1 1 1 2 2 0 3
Vlag van Israël Israël 3 0 2 1 1 3 -2 2

2 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Uruguay Vlag van Uruguay 2 – 0 Vlag van Israël Israël Estadio Cuauhtémoc, Puebla
Toeschouwers: 20.654
Scheidsrechter: Bobby Davidson (Vlag van Schotland Schotland)
Maneiro Goal 23'
Mujica Goal 50'
wedstrijdverslag

3 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Italië Vlag van Italië 1 – 0 Vlag van Zweden Zweden Estadio Luis Dosal, Toluca
Toeschouwers: 13.433
Scheidsrechter: Jack Taylor (Vlag van Engeland Engeland)
Domenghini Goal 10' wedstrijdverslag

6 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Uruguay Vlag van Uruguay 0 – 0 Vlag van Italië Italië Estadio Cuauhtémoc, Puebla
Toeschouwers: 29.968
Scheidsrechter: Rudi Glöckner (Vlag van Duitse Democratische Republiek Oost-Duitsland)
Report

7 juni 1970
12:00 (UTC-6)
Zweden Vlag van Zweden 1 – 1 Vlag van Israël Israël Estadio Luis Dosal, Toluca
Toeschouwers: 9.624
Scheidsrechter: Seyoum Tarekegn (Vlag van Ethiopië Ethiopië)
Turesson Goal 53' wedstrijdverslag Spiegler Goal 56'

10 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Uruguay Vlag van Uruguay 0 – 1 Vlag van Zweden Zweden Estadio Cuauhtémoc, Puebla
Toeschouwers: 18.163
Scheidsrechter: Henry Landauer (Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten)
Report Grahn Goal 90'

11 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Israël Vlag van Israël 0 – 0 Vlag van Italië Italië Estadio Luis Dosal, Toluca
Toeschouwers: 9.890
Scheidsrechter: Ayrton Vieira de Moraes (Vlag van Brazilië Brazilië)
wedstrijdverslag

Groep C[bewerken]

Guadalajara maakte zich op voor de optredens van de twee laatste wereldkampioenen: Brazilië en Engeland. In hun eerste wedstrijd tegen Tsjecho-Slowakije maakten de Brazilianen al enorm veel indruk, vooal aanvallend. Petráš scoorde eerst uit een uitval voor de Tsjechen en een vrije trap van specialist Rivelino zorgde voor de gelijkmaker. In het begin van de tweede helft probeerde Pelé te scoren vanaf eigen helft, het zuivere schot ging rakelings naast. De tot dan toe gelijkwaardige Tsjechen raakten geimponeerd en werden de hele tweede helft overklast: één goal van Pelė en twee van Jairzinho zorgde voor de 4-1 eindstand.

De tweede wedstrijd tegen wereldkampioen Engeland was een stuk zwaarder dan de eerste. De vrienden Pelé en Bobby Moore vochten verbeten duels uit en keeper Gordon Banks maakte een legendarische redding op een kopgoal van Pelé. Diep in de tweede helft zorgde Jairzinho voor de enige treffer. Het had weinig gespeeld of Moore had het toernooi gemist. Vlak voor het WK zat de aanvoerder van Engeland een paar dagen in de cel in Colombia op verdenking van diefstal. Het maakte het Engelse team het minst populaire team op het WK, terwijl later bleek dat het opgezet spel was. Brazilië won ook zijn laatste wedstrijd tegen Roemenië: 3-2, een duel waarin duidelijk werd dat het sterke punt van de Brazilianen niet bepaald de verdediging en vooral de doelman Felix was. Engeland plaatste zich ook voor de kwartfinale na een zege op de Tsjechen: 1-0

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Brazilië Brazilië 3 3 0 0 8 3 5 6
Vlag van Engeland Engeland 3 2 0 1 2 1 1 4
Vlag van Roemenië Roemenië 3 1 0 2 4 5 -1 2
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije 3 0 0 3 2 7 -5 0

2 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Roemenië Vlag van Roemenië 0 – 1 Vlag van Engeland Engeland
Toeschouwers: 50.560
Scheidsrechter: Vital Loraux (Vlag van België België)
wedstrijdverslag Hurst Goal 65'

į)


3 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Tsjecho-Slowakije Vlag van Tsjecho-Slowakije 1 – 4 Vlag van Brazilië Brazilië Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 52.897
Scheidsrechter: Ramón Barreto (Vlag van Uruguay Uruguay)
Petráš Goal 11' wedstrijdverslag Rivelino Goal 24'
Pelé Goal 59'
Jairzinho Goal 61'83'

6 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Roemenië Vlag van Roemenië 2 – 1 Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 56.818
Scheidsrechter: Diego De Leo (Vlag van Mexico Mexico)
Neagu Goal 52'
Dumitrache Goal 75' (pen.)
wedstrijdverslag Petráš Goal 5'

7 juni 1970
12:00 (UTC-6)
Engeland Vlag van Engeland 0 – 1 Vlag van Brazilië Brazilië Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 66.843
Scheidsrechter: Abraham Klein (Vlag van Israël Israël)
wedstrijdverslag Jairzinho Goal 59'

10 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Roemenië Vlag van Roemenië 2 – 3 Vlag van Brazilië Brazilië Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 50.804
Scheidsrechter: Ferdinand Marschall (Vlag van Oostenrijk Oostenrijk)
Dumitrache Goal 34'
Dembrovschi Goal 84'
wedstrijdverslag Pelé Goal 19'67'
Jairzinho Goal 22'

11 June 1970
16:00 (UTC-6)
Engeland Vlag van Engeland 1 – 0 Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 49.292
Scheidsrechter: Roger Machin (Vlag van Frankrijk Frankrijk)
Clarke Goal 50' (pen.) wedstrijdverslag

Groep D[bewerken]

Peru was de grote verrassing in de kwalificatie-ronde door Argentinië te verslaan en ging onder leiding van de legendarische oud-wereldkampioen Didi met een jonge, veelbelovende selectie naar Mexico. De ploeg werd opgeschrikt door het nieuws van de aardbeving in hun eigen land, waar duizenden mensen de dood vonden en speelden hun eerste wedstrijd tegen Bulgarije met rouwbanden. Peru leek nog onder de indruk en stond met 2-0 achter, maar een spectaculaire inhaalrace met de jonge Teófilo Cubillas in de hoofdrol zorgde voor een 3-2 overwinning.

Marokko was geïnspireerd door het succes van Noord-Korea op het laatste WK en stond in de eerste helft met 1-0 voor tegen West-Duitsland. Goals van Uwe Seeler en Gerd Müller zorgde voor de benauwde overwinning: 2-1. Vervolgens werden Bulgarije en Peru overtuigend verslagen met in beide wedstrijden drie goals van der "Bomber" Gerd Müller. Bulgarije won ook in zijn derde WK geen enkel duel.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland 3 3 0 0 10 4 6 6
Vlag van Peru Peru 3 2 0 1 7 5 2 4
Vlag van Bulgarije Bulgarije 3 0 1 2 5 9 -4 1
Vlag van Marokko Marokko 3 0 1 2 2 6 -4 1

2 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Peru Vlag van Peru 3 – 2 Vlag van Bulgarije Bulgarije Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 13.765
Scheidsrechter: Antonio Sbardella (Vlag van Italië Italië)
Gallardo Goal 50'
Chumpitaz Goal 55'
Cubillas Goal 73'
wedstrijdverslag Dermendzhiev Goal 13'
Bonev Goal 49'

3 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Marokko Vlag van Marokko 1 – 2 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 12,942
Scheidsrechter: Laurens van Ravens (Vlag van Nederland Nederland)
Jarir Goal 21' wedstrijdverslag Seeler Goal 56'
Müller Goal 80'

6 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Peru Vlag van Peru 3 – 0 Vlag van Marokko Marokko Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 13.537
Scheidsrechter: Tofiq Bahramov (Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie)
Cubillas Goal 65'75'
Challe Goal 67'
wedstrijdverslag

7 juni 1970
12:00 (UTC-6)
Bulgarije Vlag van Bulgarije 2 – 5 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 12,710
Scheidsrechter: José María Ortiz de Mendibil (Vlag van Spanje Spanje)
Nikodimov Goal 12'
Kolev Goal 89'
wedstrijdverslag Libuda Goal 20'
Müller Goal 27'52' (pen.)88'
Seeler Goal 67'

10 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Peru Vlag van Peru 1 – 3 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 17.875
Scheidsrechter: Abel Aguilar Elizalde (Vlag van Mexico Mexico)
Cubillas Goal 44' wedstrijdverslag Müller Goal 19'26'39'

11 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Bulgarije Vlag van Bulgarije 1 – 1 Vlag van Marokko Marokko Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 12,299
Scheidsrechter: Antonio Ribeiro Saldanha (Vlag van Portugal Portugal)
Zhechev Goal 40' wedstrijdverslag Ghazouani Goal 61'

Knockoutfase[bewerken]

kwartfinale halve finale finale
                   
       
 Vlag van Brazilië Brazilië  4
 Vlag van Peru Peru  2  
 Vlag van Brazilië Brazilië  3
   Vlag van Uruguay Uruguay  1  
 Vlag van Uruguay Uruguay  1
 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie  0  
 Vlag van Brazilië Brazilië  4
   Vlag van Italië Italië  1
 Vlag van Italië Italië  4
 Vlag van Mexico Mexico  1  
 Vlag van Italië Italië  4 derde plaats
   Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland  3  
 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland  3
   Vlag van Uruguay Uruguay  0
 Vlag van Engeland Engeland  2  
 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland  1

Kwartfinale[bewerken]

Met Mazzola in de eerste helft en Rivera in de tweede helft wist Italië door te stoten naar de halve finales. In de tweede helft werd Mexico met 4-1 verslagen, mede door fouten van de doelman Calderon. Zowel Brazilië als Peru konden absoluut niet verdedigen, daardoor ontstond een uiterst attractief duel. De extra klasse van de Brazilianen gaf de doorslag: 4-2, met twee goals van de "witte Pelé", Tostão. Peru kon met opgeheven hoofd naar huis, Cubillas scoorde in elke wedstrijd. Uruguay plaatste zich pas in de 117e minuut voor de halve finales ten koste van de Sovjet-Unie. Het doelpunt was omstreden, want Espárrago scoorde uit een voorzet, die eigenlijk over de doellijn was gegaan.

León was getuige van de herhaling van de WK-finale tussen Engeland en West-Duitsland van 1966. De wedstrijd was nog spannender dan de wedstrijd op Wembley. In eerste instantie was Engeland veel sterker en kwam op een 2-0 voorsprong door goals van Mullery en Peeters. Franz Beckenbauer bracht West-Duitsland terug in de wedstrijd, vervolgens wisselde de Engelse coach Alf Ramsey Bobby Charlton om hem rust te gunnen voor de halve finales. Een misrekening, want vlak voor tijd passeerde Uwe Seeler doelman Bonetti met zijn nek. De eerste doelman van Engeland Gordon Banks was geveld door een voedselvergiftiging en dat brak de Engelsen behoorlijk op. In de verlenging waren er kansen voor beide partijen, maar alleen Gerd Müller scoorde nog, Duitsland had zijn revanche. Voor de eerste keer in het WK stonden alleen oud-wereldkampioenen in de halve finale.


14 juni 1970
12:00 (UTC-6)
Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie 0 – 1
(nv)
Vlag van Uruguay Uruguay Estadio Azteca, Mexico City
Toeschouwers: 26.085
Scheidsrechter: Laurens van Ravens (Vlag van Nederland Nederland)
wedstrijdverslag Espárrago Goal 117'

14 juni 1970
12:00 (UTC-6)
Italië Vlag van Italië 4 – 1 Vlag van Mexico Mexico Estadio Luis Dosal, Toluca
Toeschouwers: 26.851
Scheidsrechter: Rudolf Scheurer (Vlag van Zwitserland Zwitserland)
Guzmán Goal 25' (e.d.)
Riva Goal 63'76'
Rivera Goal 70'
wedstrijdverslag González Goal 13'

14 juni 1970
12:00 (UTC-6)
Brazilië Vlag van Brazilië 4 – 2 Vlag van Peru Peru Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 54.233
Scheidsrechter: Vital Loraux (Vlag van België België)
Rivelino Goal 11'
Tostão Goal 15'52'
Jairzinho Goal 75'
wedstrijdverslag Gallardo Goal 28'
Teófilo Cubillas Goal 70'

14 juni 1970
12:00 (UTC-6)
West-Duitsland Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 3 – 2
(nv)
Vlag van Engeland Engeland Estadio Nou Camp, León
Toeschouwers: 23,357
Scheidsrechter: Ángel Norberto Coerezza (Vlag van Argentinië Argentinië)
Beckenbauer Goal 68'
Seeler Goal 82'
Müller Goal 108'
wedstrijdverslag Mullery Goal 31'
Peters Goal 49'

Halve finale[bewerken]

De halve finales waren confrontaties tussen teams uit Zuid Amerika en Europa. Brazilië had het in de eerste helft erg moeilijk met het sterk verdedigende Uruguay. De aanvallers kwam er niet doorheen en door een bekende misser van de matige Braziliaanse verdediging en keeper Felix kwam Uruguay op een 1-0 voorsprong door een goal van Cubilla. Vlak door rust maakte Clodoaldo gelijk. In de tweede helft domineerden de Brazilianen zoals in al hun wedstrijden en wonnen met 3-1 door goals van Jairzinho en Rivelino. Legendarisch was de wedstrijd geworden door een historisch gewoorden "dummy" van Pelé, die via een misleiding zonder de bal te raken keeper Mazurkiewicz de andere kant opstuurde, Pelé mistte echter.

De andere halve finale had tot een anti-climax kunnen leiden. Italië kwam snel op een 1-0 voorsprong tegen West-Duitsland door een doelpunt van Boninsegna. Italiē beperkte zich daarna tot verdedigen en de Duitsers moesten komen onder aanvoering van Franz Beckenbauer. Ze kregen veel kansen, maar de uitblinkende doelman Albertosi was niet te passeren. Zoals zo vaak scoorde Duitsland vlak voor tijd door een doelpunt van de bij AC Milan spelende Karl-Heinz Schnellinger. Daarna volgde een wonderlijke verlenging: 1-2 door Gerd Müller, 2-2 door Burgnich en 3-2 door Luigi Riva in de eerste verlenging. In de twee verlenging ging het doelpuntenfestijn vrolijk verder: 2-2 door weer Müller (zijn tiende van het toernooi) en meteen vanaf de aftrap de winnende goal van de Italianen: uitgerekend wisselspeler Gianni Rivera scoorde de 4-3. De wedstrijd is de geschiedenis ingegaan als de "Wedstrijd van de Eeuw". Beckenbauer speelde de hele verlenging met een mitella. Hij brak zijn sleutelbeen na een grove charge, maar moest verder, omdat alle wisselspelers waren verbruikt.


17 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Uruguay Vlag van Uruguay 1 – 3 Vlag van Brazilië Brazilië Estadio Jalisco, Guadalajara
Toeschouwers: 51.261
Scheidsrechter: José María Ortiz de Mendibil (Vlag van Spanje Spanje)
Cubilla Goal 19' wedstrijdverslag Clodoaldo Goal 44'
Jairzinho Goal 76'
Rivelino Goal 89'

17 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Italië Vlag van Italië 4 – 3
(nv)
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Estadio Azteca, Mexico City
Toeschouwers: 102.444
Scheidsrechter: Arturo Yamasaki (Vlag van Mexico Mexico)
Boninsegna Goal 8'
Burgnich Goal 98'
Riva Goal 104'
Rivera Goal 111'
wedstrijdverslag Schnellinger Goal 90'
Müller Goal 94'110'

3e/4e plaats[bewerken]

West-Duitsland won zonder Beckenbauer met 1-0 van Uruguay en pakte de derde plaats. Spits Uwe Seeler speelde zijn laatste WK-wedstrijd en werd tweede, derde en vierde. maar nooit wereldkampioen. Hij speelde 22 wedstrijden, op dat moment een record en scoorde negen doelpunten.


20 juni 1970
16:00 (UTC-6)
Vlag van Uruguay Uruguay 0 – 1 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland Estadio Azteca, Mexico City
Toeschouwers: 104.403
Scheidsrechter: Antonio Sbardella (Vlag van Italië Italië)
wedstrijdverslag Overath Goal 26'

Finale[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Finale wereldkampioenschap voetbal 1970 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

21 juni 1970
12:00
Brazilië Vlag van Brazilië 4 – 1 Vlag van Italië Italië Estadio Azteca, Mexico City
Toeschouwers: 107.412
Scheidsrechter: Rudi Glöckner (Vlag van Duitse Democratische Republiek Oost-Duitsland)
Pelé Goal 18'
Gérson Goal 66'
Jairzinho Goal 71'
Carlos Alberto Goal 86'
wedstrijdverslag Boninsegna Goal 37'
1970 Wereldkampioen
Vlag van Brazilië
BRAZILIЁ
Derde titel

Topscorers[bewerken]

No. Naam D W D/W¹ Land
1. Gerd Müller 10 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
2. Jairzinho 7 Vlag van Brazilië Brazilië
3. Teófilo Cubillas 5 Vlag van Peru Peru
4. Pelé 4 Vlag van Brazilië Brazilië
Anatoliy Bishovets 4 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie

Statistieken[bewerken]

Aantal wedstrijden 32
Totaal aantal doelpunten 95
Eigen doelpunten 0
Aantal rode kaarten 0
Aantal gele kaarten 0
Doelpuntgemiddelde per wedstrijd 2,97
Toeschouwerstotaal 1.673.975
Toeschouwersgemiddelde 52.311


Bronnen, noten en/of referenties