David Trezeguet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
David Trezeguet
David Trezeguet.jpg
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 15 oktober 1977
Geboorteplaats Rouen, Vlag van Frankrijk Frankrijk
Lengte 190 cm
Clubinformatie
Spelend bij Vlag van Argentinië CA Newell's Old Boys
Rugnummer 7
Positie Aanvaller
Interlands
1998-2008 Vlag van Frankrijk Frankrijk 71 (34)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

David Sergio Trezeguet (Rouen, 15 oktober 1977) is een Frans betaald voetballer die als aanvaller opereert. Hij tekende in juli 2013 een contract bij CA Newell's Old Boys. Van 1998 tot en met 2008 speelde hij zeventig interlands voor het Frans voetbalelftal, waarmee hij het WK 1998 en het EK 2000 won.

Carrière[bewerken]

Het begin[bewerken]

Trezeguet is de zoon van Argentijnse ouders. Niet lang na zijn geboorte keert de familie terug naar Argentinië, waar Trezeguet opgroeit. Hier speelt hij twee seizoenen bij Club Atlético Platense. In juli 1995 arriveert Trezeguet voor het eerst in Monaco, waar voetbalclub AS Monaco zijn werkgever wordt. Hij zou hier samen komen te spelen met Thierry Henry. Beide spelers begonnen in het tweede elftal en moesten hun plek in het eerste verdienen. Zijn debuut in het eerste elftal maakt hij tegen Paris Saint-Germain. Steeds vaker mag hij invallen en het seizoen 1996/1997 geldt als zijn doorbraak. Trezeguet scoorde in 27 wedstrijden 18 doelpunten en scoorde ook nog eens vier doelpunten in Europees verband.

Franse nationale voetbalteam[bewerken]

Jeugd elftallen[bewerken]

De internationale doorbraak van Trezeguet kwam in het seizoen 1995/1996. Bondscoach van Frankrijk onder 18 Gérard Houllier was zo gecharmeerd van zijn kwaliteiten dat hij hem opriep voor de wedstrijd tegen Slowakije. In deze wedstrijd maakte hij ook zijn debuut en maakte een goede indruk door meteen twee doelpunten te scoren. In de zomer van 1996 werd hij Europees kampioen voor spelers onder de 18 jaar. Met vier doelpunten tijdens dit EK is Trezeguet tevens topschutter van het toernooi. In 1997 werd het wereldkampioenschap onder de 18 werd gehouden in Maleisië. Hij wist twee keer te scoren tegen Zuid-Korea en één keer tegen Mexico. In de kwartfinale treft het Franse team Uruguay en wordt uitgeschakeld.

Les Bleus[bewerken]

De eerste wedstrijd voor Les Bleus volgt in de voorbereiding richting het WK 1998 in eigen land. Zijn eerste doelpunt maakt hij tegen Saoedi-Arabië en ook tegen Italië weet Trezeguet het net te vinden. Frankrijk zou mede dankzij Zinédine Zidane wereldkampioen worden door Brazilië in de finale te verslaan. In 2000 vond in Nederland en België het EK 2000 plaats. Een basisplaats in het elftal heeft hij niet af weten te dwingen, maar invallen mag hij met enige regelmaat en in de kwalificatiewedstrijd tegen IJsland scoort hij de derde Franse goal. Op het EK 2000 zit Frankrijk in een groep met Nederland, Tsjechië en Denemarken en weet Trezeguet eenmaal te scoren. Zowel Nederland als Frankrijk plaatsen zich voor de kwartfinale. Frankrijk bereikt de finale en speelt daarin tegen Italië. In de finale leek het uit te lopen op een strafschoppenserie. De verlenging werd gespeeld en de golden goal leek niet vallen. Totdat ver in blessuretijd Robert Pires [1] de bal ontvangt, de bal aangeeft richting Trezeguet, die vervolgens de winnende goal tegen de touwen schiet. Frankrijk is Europees kampioen in Rotterdam en Trezeguet is de matchwinner. Op slag verandert de bankzitter in een nationale volksheld en op de Arc de Triomph in Parijs komt enige tijd een afbeelding van Trezeguet te hangen.

Het WK 2002 in Japan en Zuid-Korea loopt anders. Frankrijk is direct gekwalificeerd voor dit toernooi als titelverdediger van de in 1998 gewonnen WK. Frankrijk verliest de eerste wedstrijd van Senegal. Ook tegen Uruguay weten de Fransen en Trezeguet niet te scoren en na de nederlaag tegen Denemarken is de uitschakeling een feit. Frankrijk keert als titelverdediger huiswaarts na drie wedstrijden zonder één doelpunt te maken. Op het WK van 2006 in Duitsland reikte hij tot de finale, waar hij als enige faalde in de strafschoppenserie. Hierdoor ging Italië met de beker naar huis. Tijdens het EK 2008 in Oostenrijk en Zwitserland ontbrak Trezeguet. Hij leefde al enige tijd in onmin met toenmalig bondscoach Raymond Domenech. Na de zwakke prestaties van het Franse nationale elftal op dat toernooi kondigde hij aan niet meer voor Frankrijk uit te willen komen.[2] Daardoor speelde hij ook niet op het WK 2010 in Zuid-Afrika.

Olympische Spelen[bewerken]

Als dispensatiespeler acteert Trezeguet ook op de Olympische Zomerspelen van 2000 in Sydney. In de wedstrijd tegen Oekraïne weet hij drie keer te scoren en scoorde hij eveneens tegen Rusland. In de derde wedstrijd tegen Italië laat hij verstek gaan vanwege een blessure. Frankrijk plaatst zich niet voor de volgende ronde, waarmee het Olympisch avontuur voorbij is.

Juventus[bewerken]

Na zijn winnende doelpunt in de finale van Euro 2000 wekt Trezeguet de interesse van menig topclub. Hij kiest voor Juventus FC. In het eerste seizoen scoort hij vijftien doelpunten, waarvan veertien in de Serie A en één in Europees verband. Tijdens de eerste wedstrijd van zijn tweede seizoen scoort hij tegen Venezia meteen twee doelpunten. In diezelfde week scoort hij tegen Atalanta Bergamo en twee doelpunten in de UEFA Champions League tegen Celtic FC. In de laatste wedstrijd van het seizoen 2001/02 dient Juventus te winnen van Udinese Calcio om het kampioenschap veilig te stellen. Juventus wint met 2-0 door een doelpunt en een assist van Trezeguet en mag zich kampioen van Italië noemen. Trezeguet werd topschutter van de Serie A met 24 doelpunten. Een jaar later stond hij met zijn teamgenoten in de finale van de UEFA Champions League, die zij verliezen van AC Milan. Het seizoen 2002/03 begint met het winnen van de Italiaanse Supercup. Ook in 2004/2005 werd Trezeguet met Juventus kampioen van Italië (deze titel werd Juventus later afgenomen wegens het Italiaans omkoopschandaal) en kwalificeerde hij zich met Frankrijk voor het Wereldkampioenschap voetbal 2006 in Duitsland.

Hercules Alicante[bewerken]

In 2010 vertrok Trezeguet naar de Spaanse promovendus Hércules Alicante. Hij kwam over van Juventus.

Baniyas SC[bewerken]

Na een degelijk seizoen bij Hercules Alicante (12 goals in 31 wedstrijden) vertrok hij, omdat de club zakte naar de Segunda Division . Hij ondertekende een contract bij Baniyas SC, een club uit de Verenigde Arabische Emiraten. Na een half seizoen vertrok hij ook hier weer.

CA River Plate[bewerken]

In de tweede helft van het seizoen 2011/12 kwam Trezeguet uit voor de Argentijnse topclub CA River Plate, dat vorig seizoen zakte naar de tweede klasse. Met 13 doelpunten in 19 wedstrijden had hij een groot aandeel in het terugkeren naar de eerste klasse. Ook het volgende seizoen speelde hij voor deze ploeg.

CA Newell's Old Boys[bewerken]

Na het seizoen 2012/13 besloot hij zijn aflopende contract bij CA River Plate niet te verlengen. De 35-jarige Trezeguet ondertekende op dinsdag 23 juli 2013 een contract bij de regerende landskampioen CA Newell's Old Boys.

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Wedstrijden Goals
1993/94 Vlag van Argentinië CA Platense Primera División 3 0
1994/95 Vlag van Argentinië CA Platense Primera División 2 0
1995/96 Vlag van Frankrijk AS Monaco Ligue 1 4 0
1996/97 Vlag van Frankrijk AS Monaco Ligue 1 5 0
1997/98 Vlag van Frankrijk AS Monaco Ligue 1 27 18
1998/99 Vlag van Frankrijk AS Monaco Ligue 1 27 12
1999/00 Vlag van Frankrijk AS Monaco Ligue 1 30 22
2000/01 Vlag van Italië Juventus Serie A 25 14
2001/02 Vlag van Italië Juventus Serie A 34 24
2002/03 Vlag van Italië Juventus Serie A 17 9
2003/04 Vlag van Italië Juventus Serie A 25 16
2004/05 Vlag van Italië Juventus Serie A 18 9
2005/06 Vlag van Italië Juventus Serie A 32 23
2006/07 Vlag van Italië Juventus Serie B 31 15
2007/08 Vlag van Italië Juventus Serie A 36 20
2008/09 Vlag van Italië Juventus Serie A 8 1
2009/10 Vlag van Italië Juventus Serie A 19 7
2010/11 Vlag van Spanje Hércules CF Primera División 31 12
2011/12 Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Baniyas SC VAE Liga 3 0
Vlag van Argentinië CA River Plate Primera B Nacional 19 13
2012/13 Vlag van Argentinië CA River Plate Primera División Argentinië 14 2
2013/14 Vlag van Argentinië CA Newell's Old Boys Primera División Argentinië 22 7
2014/15 Vlag van India FC Pune City Indian Super League 8 2
Totaal 443 227

Zie ook[bewerken]

Voorganger:
Hernán Crespo
Topschutter in de Serie A
2002
(gedeeld met Dario Hübner)
Opvolger:
Christian Vieri
Bronnen, noten en/of referenties