Willem van Hanegem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Willem van Hanegem
VanHanegem3.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Willem van Hanegem
Bijnaam De Kromme
Geboortedatum 20-2-1944
Geboorteplaats Breskens, Nederland
Lengte 185 cm
Gewicht 87 kg
Clubinformatie
Positie Middenveld
Jeugd
- Velox SC
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1962-1966
1966-1968
1968-1976
1976-1979
1979-1979
1979-1981
1981-1983
Velox
Xerxes
Feijenoord
AZ'67
Chicago Sting
FC Utrecht
Feyenoord
0?? 0(?)
067 (32)
247 (88)
075 (10)
027 0(6)
054 0(3)
051 0(2)
Interlands
1968-1979 Vlag van Nederland Nederland 52 (6)
Getrainde clubs
1982-1984
1984-1986
1986-1989
1990-1992
1990-1991
1992-1995
1995-1996
1997-1999
2001-2001
2002-2004
2007-2008
Feyenoord (staflid)
Feyenoord (assistent)
FC Utrecht (assistent)
USV Holland
FC Wageningen
Feyenoord
Al Hilal
AZ
Sparta
Nederland (assistent)
FC Utrecht
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Willem van Hanegem (Breskens, 20 februari 1944) is een Nederlands voormalig profvoetballer, trainer en coach. Hij behoort tot de allerbeste voetballers die Nederland gekend heeft. Als voetballer won hij met Feyenoord in 1970 de wereldbeker voor clubteams en de Europacup I. Vier jaar later won hij met de club uit Rotterdam de Uefa-cup. Zijn bijnaam is De Kromme.

Van Hanegems laatste functie in de voetballerij was die van hoofdtrainer bij FC Utrecht. Hij werd daar op 23 december 2008 ontslagen. Hij was eerder onder meer trainer van Feyenoord, AZ, Sparta en assistent-bondscoach. Tegenwoordig is hij columnist voor het Algemeen Dagblad en analyticus voor Eredivisie Live.

Jeugd[bewerken]

Van Hanegem werd geboren in de winter van 1944 als zoon van de garnalenvisser Lo van Hanegem (1905-1944) en Anna van Grol. Moeder Anna was geboren in Rochester (New York) in een familie van Nederlandse emigranten, die terug zouden keren naar Zeeuws-Vlaanderen. Bij een geallieerd bombardement op Breskens op 11 september 1944 kwamen vader Lo, broer Izaäk en zijn zuster om het leven. Lo wist nog met zijn lichaam het leven van een baby te redden, Ben de Pauw, die later hoogleraar in de oncologie aan de Katholieke Universiteit van Nijmegen zou worden. Willem van Hanegem hield aan de oorlogsjaren een levenslange hekel aan Duitsers over.

In het voorjaar van 1946 vertrok zijn moeder met haar kinderen naar Utrecht, waar Willem opgroeide. Als jonge straatvoetballer bleek hij te beschikken over een sterk linkerbeen. Tijdens een training van Velox stond hij langs de lijn en iedere bal die naast het doel verdween, schoot hij zo secuur terug dat trainer Daan van Beek hem vroeg bij de club te komen spelen. Een half jaar later speelde hij al in het eerste van de club.

Voetballer[bewerken]

Van Hanegem deed vooral van zich spreken als speler van Feyenoord, waar hij in 1968 terechtkwam en één van de grootste vedetten in de geschiedenis van de club werd. Zijn tactisch overzicht, passing en wedstrijdmentaliteit worden geroemd. De eerste jaren van zijn carrière werd hij meestal "Wim Hanegem" genoemd. Deze fout komt zelfs voor in het programmablad van zijn eerste interland, in 1968 tegen Schotland. Pas na drie interlands was zijn correcte naam tot de KNVB doorgedrongen.

Het grootste succes als speler haalde hij in 1970, toen hij een belangrijk aandeel had in de winst van de Europacup I. Met Feyenoord werd hij driemaal kampioen van Nederland en won hij de Wereldbeker in 1970 tegen Estudiantes. In 1974 won Van Hanegem met Feyenoord de Uefa-cup door in de finale Tottenham Hotspur te verslaan.

In 1972 was hij de eerste speler die, volgens het in dat jaar ingevoerde systeem, een gele kaart ontving vanwege een overtreding.

Met het Nederlands elftal haalde hij een tweede plaats op het WK van 1974. Tijdens het EK van 1976 bereikte Nederland de halve finale. Tijdens deze wedstrijd tegen Tsjechoslowakije weigerde Van Hanegem naar de scheidsrechter, die hem bij zich riep, toe te lopen, met als reden een vergrijp op Johan Cruijff, waarna doorgevoetbald werd en gescoord. Van Hanegem werd aanvankelijk geselecteerd voor het WK van 1978, maar voorzag dat hij daar vooral op de bank zou komen te zitten. Toen Hugo Hovenkamp zich met een knieblessure afmeldde, besloot ook Van Hanegem niet naar Argentinië te gaan.

Na drie jaar bij AZ'67 en een jaar in Chicago speelde hij nog twee seizoenen bij FC Utrecht, waarna hij zijn loopbaan afsloot bij Feyenoord. In zijn laatste wedstrijd kreeg hij van scheidsrechter Charles Corver een symbolische rode kaart, waarna hij op de schouders van het veld gedragen werd.

Clubs[bewerken]

Prestaties[bewerken]

Van Hanegem scoorde in 17 jaar tijd 84 competitiedoelpunten. Hij speelde 298 keer voor het eerste van Feyenoord en speelde 52 interlands en 41 Europacup-wedstrijden (18 doelpunten). Van Hanegem was twee interlands de aanvoerder van Oranje.

Statistieken[bewerken]

seizoen club land competitie wedstrijden goals
1966/67 Xerxes Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 33 5
1967/68 Xerxes/DHC Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 32 26
1968/69 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 31 14
1969/70 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 28 6
1970/71 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 33 12
1971/72 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 29 6
1972/73 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 27 10
1973/74 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 31 12
1974/75 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 27 11
1975/76 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 31 5
1976/77 AZ '67 Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 30 6
1977/78 AZ '67 Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 30 1
1978/79 AZ '67 Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 15 3
1979 Chicago Sting Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten NASL 30 6
1979/80 FC Utrecht Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 27 1
1980/81 FC Utrecht Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 27 2
1981/82 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 24 1
1982/83 Feyenoord Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 27 1

Trainer/coach[bewerken]

Van Hanegem in gesprek met een journalist van de NOS

Als trainer haalde Van Hanegem zijn eerste grote succes in 1993, toen hij met Feyenoord de landstitel behaalde. In 1994 en 1995 werd de KNVB beker gewonnen, in oktober 1995 moest hij na een nederlaag tegen PSV vertrekken, omdat men hem "te soft" voor zijn spelers vond.

Als assistent van bondscoach Dick Advocaat maakte hij het EK van 2004 mee. In de wedstrijd tegen Tsjechië wisselde Advocaat uitblinker Arjen Robben, waarna de wedstrijd verloren ging. Dit kwam Advocaat op zoveel kritiek te staan dat hij twee dagen later de persconferentie aan zijn assistent overliet. Gevraagd wat hij zou doen als Advocaat in een vergelijkbare situatie opnieuw zo zou wisselen antwoordde Van Hanegem: "Dan sla ik 'm neer."

Vanaf de zomer van 2007 was Van Hanegem actief als hoofdtrainer van FC Utrecht. Hij werd, na een dispuut met de eigenaar van de club, ontslagen op 23 december 2008.

Clubs[bewerken]

Prestaties[bewerken]

  • Landskampioenschap Nederland: 1984 (assistent), 1993
  • KNVB beker: 1984 (assistent), 1994, 1995
  • Landskampioenschap Saoedi-Arabië: 1996
  • Arabische Championsleague: 1996
  • Kampioenschap Eerste divisie: 1998

Commentator[bewerken]

Van Hanegem was een tijdje analist voor Canal+. In 2004 begon hij als analyticus bij de NOS. Ook werkt hij vanaf het seizoen 2005/2006 mee aan de programma's Voetbal Insite en verzorgde hij analyses bij RTL7 van de live-eredivisiewedstrijden op vrijdagavond. Tegenwoordig is Van Hanegem werkzaam als analyticus bij Eredivisie Live.

Privé[bewerken]

Hij woont met vrouw Marianna en de kinderen in Overveen. Zijn zoon Willem jr. koos een andere weg om beroemd te worden, hij maakt deel uit van het dj-duo W&W. Zijn zeventigste verjaardag werd groots gevierd in voetbalstadion De Kuip.

Voorganger:
Wim Jansen
Trainer van Feyenoord
1992-okt. 1995
Opvolger:
Arie Haan
Voorganger:
Martin Haar a.i.
Trainer van AZ
1997-1999
Opvolger:
Gerard van der Lem
Voorganger:
Dolf Roks
Trainer van Sparta
mrt. 2001-2001
Opvolger:
Frank Rijkaard
Voorganger:
Ruud Krol
Assistent-bondscoach Nederlands elftal
feb. 2002-2004
Opvolger:
John van 't Schip
Voorganger:
Foeke Booy
Trainer van FC Utrecht
2007-2008
Opvolger:
Ton du Chatinier

Zie ook[bewerken]