Johnny Rep

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johnny Rep
John Rep.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Nicolaas Rep
Bijnaam De Blonde Engel
Goudhaantje
Geboortedatum 25 november 1951
Geboorteplaats Vlag van Nederland Zaandam, Nederland
Clubinformatie
Positie Aanvaller
Jeugd
Vlag van Nederland ZFC Zaandam
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
1971-1975
1975-1977
1977-1979
1979-1983
1983-1984
1984-1986
1986-1987
Vlag van Nederland AFC Ajax
Vlag van Spanje Valencia CF
Vlag van Frankrijk SC Bastia
Vlag van Frankrijk AS Saint-Étienne
Vlag van Nederland PEC Zwolle
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van Nederland HFC Haarlem
097 0(41)
055 0(22)
065 0(33)
131 0(44)
032 00(5)
043 00(5)
005 00(0)
Interlands
1973-1981 Vlag van Nederland Nederland 42 (12)
Getrainde clubs
1994-1996
1996-2001
2002-2005
2007-2008
Vlag van Nederland VV Zwarte Schapen
Vlag van Nederland FC Omniworld
Vlag van Nederland VV Texel '94
Vlag van Nederland RKSV Pancratius

* Bijgewerkt op 28 januari 2013
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Nicolaas ("Johnny") Rep (Zaandam, 25 november 1951) is oud-voetballer en international. Hij speelde voor het "Gouden Ajax" twee finales om de Europacup I en een om de Wereldbeker, en voor Nederland de WK-finales van 1974 en 1978.

Als speler[bewerken]

Johnny Rep, 1973

Rep kwam van de Zaanse amateurclub ZFC toen hij 29 augustus 1971 bij Ajax debuteerde. Ajax had toen een uitstekende selectie, met spelers als met name Cruijff, Krol, Dick van Dijk en Keizer, maar ook Hulshoff, Haan, Neeskens en Gerrie Mühren. In de seizoenen 1971/1972 en 1972/1973 werd Ajax 2 maal kampioen met een huizenhoog doelsaldo: +84 (104-20) in 1971/1972 en +84 (102-18) in 1972/1973. In 1971/1972 won Ajax maar liefst 30 duels en verloor er slechts 1. Na aanvankelijk door 3 gelijke spelen in de beginfase van de competitie een kleine achterstand opgelopen te hebben, nam Ajax in november 1971 de 1e plaats van Feyenoord over tot en met het einde van het seizoen (mei 1972). Ajax werd met 8 punten voorsprong op Feyenoord kampioen (63 versus 55). Tevens werd de EuropaCup I gewonnen. Het seizoen 1972/1973 startte Ajax in de 1e competitiehelft sterk qua doelcijfers, maar leed wel 3 uit-nederlagen tot en met Sinterklaas, waardoor deze competitie uiteindelijk spannender werd dan de voorgaande. Ajax behaalde het landskampioenschap in mei 1973 met een krappe voorsprong van 2 punten op Feyenoord (60 versus 58) (30 gewonnen, 0 gelijkgespeelde en 4 verloren duels). Rep´s bijnaam het goudhaantje dankte hij aan het vermogen om te scoren op beslissende momenten. Hij drukte als spits zijn stempel op de returnwedstrijd om de Wereldbeker in 1972 tegen het Argentijnse Independiente, met twee van de drie Ajax-doelpunten (3-0). In 1973 zorgde hij voor de beslissende 1-0 in de Europacup I-finale tegen Juventus. Na het vertrek van Johan Cruijff (eind augustus 1973), finishte Ajax na een zeer sterke 1e competitiehelft en een zwakke 2e competitiehelft als 3e in de competitie van 1973/1974 (doelsaldo +58 (88-30)). In een wat gelijkmatiger seizoen 1974/1975 finishte Ajax wederom als 3e, zij het ditmaal wat moeizamer (doelsaldo +42 (76-34). De laatste grote prijs die Ajax in de periode half 1971-half 1975 won, was de Europese SuperCup 1973, die gespeeld werd halverwege het seizoen 1973/1974: in januari 1974 veegde Ajax na een 1-0 uit-nederlaag, thuis de vloer aan met AC Milan: 6-0

Op het WK 1974 maakte Rep deel uit van mogelijk de beste voorhoede die het Nederlands Elftal ooit heeft gekend: John Rep, Johan Cruijff, Rob Rensenbrink. Het Nederlands elftal scoorde op dit toernooi maar liefst 15 maal en kreeg slechts 3 treffers tegen (doelsaldo +12), Oranje maakte onder aanvoering van Johan Cruijff en coach Rinus Michels faam met het schitterende totaalvoetbal. In de 1e ronde trof Nederland Uruguay (2-0 zege), Zweden (0-0), Bulgarije (4-1 zege). Nederland versloeg in de 2e ronde Argentinië (4-0), Oost-Duitsland (2-0) en Brazilië (2-0). Nederland finishte als 2e, na in de finale met 2-1 te hebben verloren van gastland West-Duitsland.

In 1973 en 1974 presteerde het Nederlands Elftal zeer goed, maar in 1975 waren de resultaten zwak, misschien mede door experimenteren met vele nieuwe spelers. Op het eind van het jaar kwalificeerde Oranje zich alsnog voor het EK 1976 In Joegoslavië. Het 1e EK-duel werd met 1-3 verloren van Tsjechoslowakije (rode kaarten Van Hanegem, Neeskens), het 2e duel (uit!) werd met 2-3 gewonnen van thuisland Joegoslavië. Dit gebeurde met een totaal ander team dan in het 1e duel. Cruijff reisde voortijdig af met een knieblessure, Van Hanegem en Neeskens werden geschorst en spelers als Meutstege, Arntz, Peters, Geels en Kist maakten hun opwachting in dit 2e duel.

Na een zwakke start eind 1976 kwalificeerde Oranje zich door goede resultaten in heel 1977 voor het WK 1978. Na een enigszins stroef verlopende 1e ronde op het WK 1978 in Argentinë, met soms een te laag speeltempo (3-0 zege op Iran na 2 strafschoppen, 0-0 tegen Peru, 2-3 nederlaag tegen Schotland), werd in de 2e pouleronde aanmerkelijk beter gepresteerd door Nederland. Rep redde het Nederlands elftal in 1978 met een doelpunt tegen Schotland (2-3 nederlaag) van een voortijdige afgang op het wereldkampioenschap in Argentinië. Nederland ging op doelsaldo door naar de 2e, betere pouleronde, waarin ondanks de sterkere tegenstanders er beter werd gespeeld en gepresteerd (doelsaldo +5 (9-4) in 3 duels) dan in de 1e pouleronde; Schrijvers, Poortvliet, Brandts, Wildschut en Schoenaker maakten hun opwachting in het team in de 2e pouleronde. Oostenrijk werd met 5-1 verslagen (2 goals Rep), tegen West-Duitsland werd het 2-2, en Italië werd met 2-1 verslagen. In de finale tegen thuisland Argentinië, verloor Nederland na een stand van 1-1 na 90 minuten, uiteindelijk met 3-1 na verlenging, met een team dat bijna hetzelfde was als in de 1e ronde. Dick Nanninga scoorde de enige goal. Bij de stand van 1-1 schoot de man met de fluwelen techniek, Rob Rensenbrink, na een pass van Krol, op de paal. Op het WK 1978 scoorde Nederland met een hoge frequentie: in totaal 15 goals, maar Oranje moest wel 10 tegengoals incasseren (doelsaldo +5).

Eind 1978 startte Oranje sterk voor de kwalificatie voor het EK 1980, maar door enkele mindere resultaten in 1979 werd de kwalificatie nog een spannende zaak. De laatste wedstrijd eind 1979 stond Oranje 2-0 achter in Oost-Duitsland. Na een rode kaart voor Tscheu La Ling speelde Oranje verder met slechts 10 man, desondanks werd alsnog met 2-3 gewonnen, hetgeen kwalificatie betekende. Het laatste toernooi dat Rep met het Nederlands elftal speelde was het EK 1980 in Italië. Nederland slaagde er in de pouleronde net niet in zich te kwalificeren voor de volgende ronde. Tegen Griekenland werd met 1-0 gewonnen, tegen West-Duitsland werd na een snelle 3-0-achterstand uiteindelijk dankzij goals van Willy van de Kerkhof en Rep de schade beperkt tot een kleine 3-2 nederlaag, tegen Tsjechoslowakije was de uitslag 1-1. In 3 duels behaalde Oranje dus een neutraal doelsaldo: 0 (4-4).

Zijn laatste interlands speelde Rep tussen maart 1981 en november 1981. Met name door 2 kleine uitnederlagen (2-1 en 1-0) in de kwalificatiewedstrijden eind 1980 tegen Ierland en België waar Rep niet in meespeelde, wist het Nederlands Elftal zich net niet te kwalificeren voor het WK 1982 in Spanje. Ondanks een inhaalrace in 1981, kwam Oranje net tekort voor een 2e plaats. Oranje haalde een 3e positie in de eindklassering in zijn poule voor kwalificatie voor het WK 1982, achter Frankrijk en België[1].

In totaal scoorde Rep 12 keer voor Nederland (1973-1981) en 50 keer voor Ajax (1971-1975).

In 1975 vertrok Rep van Ajax naar Valencia, zijn opvolger bij Ajax werd rechterspits Tscheu La Ling. Daarna speelde Rep nog voor SC Bastia, AS Saint-Étienne, PEC Zwolle, Feyenoord en HFC Haarlem. Met Bastia haalde Rep in het seizoen 1977/1978 de finale van de EuropaCup III (UEFA Cup), die uiteindelijk van PSV verloren werd (0-0, 3-0), dat onder andere coach Rijvers en spelers als Van der Kuijlen, Willy en René van de Kerkhof, Van Kraay, Lubse en Poortvliet in de gelederen had. In het seizoen 1978/1979 kreeg Rep bij Bastia gezelschap van de bij Feyenoord vertrokken Wim Rijsbergen. Vanaf medio 1979 speelde Rep samen met onder andere Michel Platini en Santini voor het Franse Saint-Etienne. In het seizoen 1980/1981 werd Saint-Etienne kampioen van Frankrijk. Bij PEC Zwolle werd Rep in 1983/1984 met zijn oude ploegmakker Piet Schrijvers herenigd. Met Feyenoord eindigde Rep in 1984/1985 en 1985/1986 als 3e in de Nederlandse eredivisie.

Rep speelde nog in het eerste zaterdagteam van ZFC waarmee hij in 1990 de fusie tot Hellas Sport Combinatie meemaakte.

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Wedstrijden Doelpunten Competitie
1971-1975 Vlag van Nederland Ajax Amsterdam 97 41 Eredivisie
1975-1977 Vlag van Spanje Valencia CF 55 22 Primera División
1977-1979 Vlag van Frankrijk SC Bastia 65 33 Division 1
1979-1983 Vlag van Frankrijk AS Saint-Étienne 131 44 Division 1
1983-1984 Vlag van Nederland PEC Zwolle 32 5 Eredivisie
1984-1986 Vlag van Nederland Feyenoord 43 5 Eredivisie
1986-1987 Vlag van Nederland FC Haarlem 5 0 Eredivise

Als trainer[bewerken]

Vanaf 1987 was Johnny Rep werkzaam als trainer en scout voor diverse amateurclubs. Als trainer maakte hij de overstap van VV Zwarte Schapen (DZS) van Amsterdam naar Almere mee waar de club een jaar als Sporting Flevoland speelde om daarna FC Omniworld te worden. Met DZS degradeerde hij uit de hoofdklasse en promoveerde een jaar later weer terug. Tussen 2003 en 2006 trainde hij vierde klasser VV Texel '94. In het seizoen 2007/08 was hij tijdens het seizoen trainer van RKSV Pancratius uit Badhoevedorp geworden na het ontslag van de trainer. Met Pancratius wist hij degradatie uit de tweede klasse pas na de nacompetitie te voorkomen. Hierna moest hij weer plaatsmaken.[2]

Periode Club Competitie Functie
1994-1996 Vlag van Nederland VV Zwarte Schapen KNVB Amateurs Hoofdtrainer
1996-1997 Vlag van Nederland Sporting Flevoland KNVB Amateurs Hoofdtrainer
1997-2002 Vlag van Nederland FC Omniworld KNVB Amateurs

Hoofdtrainer

2003-2006 Vlag van Nederland Texel'94 KNVB Amateurs Hoofdtrainer
2007-2008 Vlag van Nederland RKSV Pancratius KNVB Amateurs Hoofdtrainer

Erelijst[bewerken]

Met clubteams[bewerken]

Met Nederland[bewerken]

Persoonlijke prijs[bewerken]

Trivia[bewerken]

  • De Franse popgroep Mickey 3D heeft in 2004 een tribuut single voor Johnny Rep uitgebracht. Het lied gaat over Reps eerste match voor AS Saint-Étienne in 1979. De “ASSE” was toentertijd een arbeidersclub, en Rep was de eerste sterspeler die voor veel geld aangekocht werd. De supporters waren sceptisch, maar binnen 90 minuten in de UEFA Cup wedstrijd tegen Widzew Łódź werd hij, na het maken van een hattrick, de "blonde engel" genoemd.
  • Rep nam zelf ook een single op in 1980 met de titel Hey Johnny (TREMA 410138)
  • In augustus 2010 kwam de biografie uit over Johnny Rep, getiteld Rep Een roerig (voetbal)leven, geschreven door Mik Schots, schrijver, vertaler, columnist en recensent van sportboeken.
  • Rep is geboren op een historische datum voor wat betreft het Nederlands Elftal. Op die dag, 25 november 1951, werd de legendarische wedstrijd Nederland-België gespeeld (uitslag 6-7), de wedstrijd waarbij linksachter Henk Schijvenaar zijn been brak.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Interlands Johnny Rep, voetbalstats.nl
  2. Pancratius heeft weer een trainer, Het Parool, 6 oktober 2008