Ernst Happel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ernst Happel
Happel in 1978
Happel in 1978
Persoonlijke informatie
Volledige naam Ernst Franz Hermann Happel
Geboortedatum 29 november 1925
Geboorteplaats Wenen, Oostenrijk
Overlijdensdatum 14 november 1992
Overlijdensplaats Innsbruck, Oostenrijk
Clubinformatie
Functie Trainer
Jeugd
1938-1942 SK Rapid Wien
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1942-1954
1955-1956
1956-1959
SK Rapid Wien
RC Paris
SK Rapid Wien
177 0(8)
042 0(9)
063 (17)
Interlands
1947-1958 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 051 0(5)
Getrainde clubs
1962-1969
1969-1973
1973-1974
1974-1978
1978
1979
1979-1981
1981-1987
1987-1991
1991-1992
ADO Den Haag
Feyenoord
Sevilla
Club Brugge
Nederland
KRC Harelbeke
Standard Luik
Hamburger SV
FC Swarovski Tirol
Oostenrijk
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Ernst Franz Hermann Happel (Wenen, 29 november 1925 - Innsbruck, 14 november 1992) was een Oostenrijkse voetballer en voetbalcoach. Als speler verdedigde hij meer dan 10 jaar lang de kleuren van SK Rapid Wien. Hij werd in totaal ook 51 keer geselecteerd voor de nationale ploeg van Oostenrijk. Als trainer stond Happel, die voornamelijk in de Lage Landen actief was, bekend als een succescoach. Hij won met Feyenoord en HSV de Europacup I en bereikte met Oranje de finale van de Wereldbeker in 1978. Met Club Brugge won hij drie landstitels op rij en verloor hij twee keer een Europese finale.

Voetballer[bewerken]

Happel werd met Rapid Wien 7 keer kampioen van Oostenrijk. Hij speelde 51 wedstrijden als verdediger voor het Oostenrijkse nationale elftal, waarvan 4 bij het WK 1954 (waar Oostenrijk 3de werd) en 2 bij het WK 1958.

Trainer[bewerken]

Zijn trainerscarrière begon in 1959 bij Rapid Wien. Na een landstitel in 1960 en bekerwinst in 1961 vertrok hij in 1962 naar ADO Den Haag, waar hij in 1968 de KNVB beker won. Daarna ging hij naar Feyenoord, waarmee hij in 1971 landskampioen werd en in 1970 de Europacup I (tegen Celtic FC) en de Wereldbeker (tegen Estudiantes) won. Na een korte periode bij Betis Sevilla trainde Happel van 1974 tot 1978 Club Brugge, waarmee hij meerdere Belgische titels won, en 2 Europese finales haalde (allebei tegen Liverpool). Nadat hij in 1979 RC Harelbeke aan het behoud in de Belgische Tweede Klasse hielp, ging hij tussen 1979 en 1981 aan de slag bij Standard Luik, waarmee hij de Belgische beker won.

In 1978 was hij bondscoach van het Nederlands Elftal, dat op het WK in Argentinië tweede werd. Naar verluidt bestond zijn wedstrijdbespreking voor de finale uit de zin: "Meine Herren, zwei Punkte."

In Duitsland trainde Happel tussen 1981 en 1987 Hamburger SV (2 landstitels, 1 beker, 1 Europacup 1 en 1 UEFA Cup-finale).

In 1987 werd hij trainer van FC Swarovski Tirol. Landskampioen in 1989 en 1990, bekerwinnaar in 1989. In 1992 werd hij nog bondscoach van Oostenrijk.

Na zijn dood werd het Praterstadion in Wenen omgedoopt tot het Ernst Happelstadion. Op 23 januari 2005 is in de Rotterdamse Kuip door zijn zoon een borstbeeld onthuld.

Quote[bewerken]

  • "Kein geloel, fussball spielen!"[1]
  • "Kakprofs!" (wanneer de vedetten van zijn Club Brugge niet naar behoren presteerden. Hij introduceerde er dan ook meteen het premiestelsel: laag contract, maar hoge winst per punt)

Zie ook[bewerken]

Noot[bewerken]

  1. keinkeloel.nl
Voorganger:
Rinus Loof
Trainer van ADO
1962-1969
Opvolger:
Rinus Loof
Voorganger:
Ben Peeters
Trainer van Feyenoord
1969-1973
Opvolger:
Wiel Coerver
Voorganger:
Jaak de Wit
Trainer van Club Brugge
1974-1978
Opvolger:
András Béres
Voorganger:
Jan Zwartkruis
Lijst van coaches van het Nederlands voetbalelftal
1977-1978
Opvolger:
Jan Zwartkruis