Fred Rutten
| Fred Rutten | ||||||||
 |
||||||||
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Fredericus Jacobus Rutten | |||||||
| Geboortedatum | 5 december 1962 | |||||||
| Geboorteplaats | Wijchen,  Nederland |
|||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Spelend bij | gestopt in 1992 | |||||||
| Positie | verdediger | |||||||
| Jeugd | ||||||||
|
||||||||
| Senioren | ||||||||
|
||||||||
| Interlands | ||||||||
|
||||||||
| Getrainde clubs | ||||||||
|
||||||||
| Erelijst | ||||||||
|
||||||||
|
||||||||
Fredericus Jacobus Rutten (Wijchen, 5 december 1962) is een Nederlands voetbaltrainer en voormalig betaald voetballer. Hij kwam als centrale verdediger zijn hele voetballoopbaan voor FC Twente uit.
Inhoud |
Carrière als voetballer [bewerken]
Als kleine jongen begon Rutten met voetballen bij amateurclub vv Alverna. Op 15-jarige leeftijd verhuisde hij naar FC Twente, waar hij op 13 april 1980 onder trainer Hennie Hollink zijn debuut maakte in het eerste elftal. In de thuiswedstrijd tegen Vitesse viel Rutten na 70 minuten in voor Aad Kila. In 1991 eindigde de spelerscarrière van Rutten door een chronische heupblessure. Hij bleef zijn hele carrière bij Twente, in totaal 307 wedstrijden met daarin twaalf doelpunten.
Rutten werd door bondscoach Thijs Libregts enkele keren geselecteerd voor het Nederlands elftal, maar kwam slechts tot één interland. Op 16 november 1988 speelde hij een half uur mee in een vriendschappelijke wedstrijd in en tegen Italië. Deze wedstrijd ging met 1-0 verloren. Rutten zat ook in de voorselectie van het Nederlands elftal voor het Europees kampioenschap voetbal 1988, maar Rinus Michels gaf uiteindelijk de voorkeur aan Wim Koevermans van Fortuna Sittard. Rutten zou hierover later zeggen: "Over de doden niets dan goeds, maar Michels had natuurlijk mij mee moeten nemen. Ik deed absoluut niet onder voor een jongen als Koevermans." Koevermans speelde uiteindelijk zijn enige interland in de aanloop naar het EK tegen Bulgarije en werd op die manier met Oranje Europees kampioen.[1]
Carrière-overzicht [bewerken]
| Periode | Club | Land | Competitie |
|---|---|---|---|
| 1979-1992 | FC Twente | Nederland |
Eredivisie |
Carrière als trainer [bewerken]
FC Twente (eerste periode) [bewerken]
Rutten bleef na zijn actieve loopbaan in het voetbal actief. Eerst ging hij bij FC Twente als teambegeleider aan de slag. Voordat hij daar in het seizoen 1999-2000 hoofdtrainer werd, trainde hij onder meer de A- en B-jeugd. In zijn tweede en laatste seizoen als hoofdtrainer bij Twente bezorgde Rutten de club haar eerste hoofdprijs in 24 jaar. In De Kuip werd PSV na strafschoppen verslagen en nam Twente de KNVB beker mee naar huis.
PSV (hoofd opleidingen en assistent-trainerschap) [bewerken]
In 2001 verliet Rutten FC Twente om hoofd opleidingen te worden bij PSV. Daar stapte hij na één seizoen vanaf om tweede assistent-trainer (achter Erwin Koeman) te worden. Toen Koeman naar RKC Waalwijk vertrok, nam Rutten zijn plek als eerste assistent in. Zijn vervanger was op zijn beurt René Eijkelkamp. Daarna waren Guus Hiddink, Rutten en Eijkelkamp het technisch trio en de eindverantwoordelijken bij PSV. Rutten was officieel assistent, maar hoofdtrainer Hiddink liet veel van zijn veldwerk over aan Eijkelkamp en hem, doordat Hiddink het trainerschap combineerde met het technisch directeur bij PSV en het bondscoachschap (bij Australië).
FC Twente (tweede periode) [bewerken]
In maart 2006 tekende Rutten weer, voor drie jaar, bij Twente, dit keer als trainer en technisch directeur. Op 30 mei 2007 werd hij in het radioprogramma NOS Langs de Lijn verkozen tot trainer van het jaar. De oefenmeester van FC Twente werd geroemd vanwege de vierde plaats van zijn ploeg in het seizoen 2006/2007 en om haar aanvallende manier van spelen. Ook in de trainersverkiezing van het tijdschrift Sportweek eindigde Rutten bovenaan. Daarnaast waardeerden zijn collega's in het betaalde voetbal zijn werk eveneens, want Rutten werd door de trainersvakbond genomineerd voor trainer van het jaar. In die verkiezing moest hij het opnemen tegen Ronald Koeman (PSV), Louis van Gaal (AZ) en Henk ten Cate (Ajax). Van Gaal won dit keer. In 2008 werd Rutten wel tot trainer van het jaar gekozen. Hij versloeg medegenomineerden Ernie Brandts (NAC Breda), Gertjan Verbeek (sc Heerenveen) en Stanley Menzo (FC Volendam).
In november 2007 werd Rutten gevraagd om hoofdtrainer bij PSV te worden na het vertrek van Ronald Koeman naar Valencia. Hij bedankte voor de eer en zette zijn functies bij FC Twente voort.[2]
Schalke 04 [bewerken]
Op 23 april 2008 tekende Rutte een contract bij het Duitse Schalke 04. Vanaf 1 juli 2008 trainde hij dit team uit de Bundesliga, maar een groot succes werd zijn trainerschap in Duitsland niet.[3] Op 26 maart 2009 werd Rutten door de club op non-actief gesteld na een aantal tegenvallende prestaties.
PSV (hoofdtrainerschap) [bewerken]
Lang hoefde Rutten niet te wachten op een nieuwe club. Op 17 april 2009 werd bekend dat hij voor een periode van drie jaar bij PSV tekende, als opvolger van de, ook alweer snel, opgestapte Huub Stevens.[4] Rutte was 2,5 jaar trainer van de Eindhovense formatie. Zowel in zijn eerste als tweede seizoen eindigde de ploeg 3e in de competitie, een positie die geen recht gaf op deelname aan de lucratieve Champions League. Daarnaast pakte PSV in die jaren geen prijzen. Wel verbeterde Rutten op 27 november 2009 een clubrecord dat Kees Rijvers in het seizoen 1974/75 zette, door voor de 32e officiële wedstrijd op rij ongeslagen te blijven. Uiteindelijk eindigde de reeks na 39 wedstrijden op 27 januari 2010.
In de zomer van 2011 investeerde PSV, onder leiding van technisch manager Marcel Brands 28 miljoen euro in nieuwe spelers. Eind 2011 maakte Rutten bekend zijn contract bij PSV niet te verlengen, omdat hij na drie jaar toe was aan een nieuwe uitdaging.[5] Op dat moment voerde de club de eredivisie aan en was zij nog actief in de Europa League. De ploeg begon de tweede seizoenshelft echter slecht en de positie van Rutten kwam, wederom, onder druk te staan. Na een drietal belangrijke, grote nederlagen tegen FC Twente (4 maart, 2-6), Valencia CF (8 maart, 4-2) en NAC Breda (11 maart, 3-1) bleek de positie van Rutten onhoudbaar te worden. Hoewel de selectie zich direct na de nederlagen achter de trainer schaarde.[6][7]
Op 12 maart 2012 besloot PSV het contract met Fred Rutten te ontbinden. Hij werd in Eindhoven opgevolgd door zijn assistent-coach Philip Cocu en Ernest Faber, die vervroegd overkwam van FC Eindhoven.[8] Assistent-trainer Erik ten Hag, die met Rutten overkwam van FC Twente, toonde zich solidair met Rutten en nam ontslag bij PSV.
Vitesse [bewerken]
Kort na het vertrek van John van den Brom bij Vitesse, eind mei 2012, kwamen er geruchten dat de club Rutten graag zou zien als opvolger.[9] Hoewel beide partijen in eerste instantie contact ontkenden, bleven deze geruchten terugkomen.[9] Eind juni werd Rutten in gezelschap met Stan Valckx en een delegatie van Vitesse gezien bij een restaurant in Oosterbeek.[10] Enkele dagen later nodigde de club zijn fans uit om tijdens de eerste training op 1 juli kennis te maken met de nieuwe trainer. Op deze eerste training bleek inderdaad dat Fred Rutten de nieuwe hoofdtrainer van Vitesse was.[11] Rutten gaat in Arnhem samenwerken met de zittende assistenten Stanley Menzo en Albert Capellas. Hij tekende een contract voor 1 seizoen.[12]
Rutten begon voortvarend aan het seizoen, maar zag de resulaten van Vitesse aan het eind van 2012 achteruitgaan. De club eindigde uiteindelijk in de winterstop op de vijfde plaats. Rutten gaf al voor de winterstop aan dat, als Vitesse titelaspiraties wilde houden, er geïnvesteerd moest worden tijdens de winterstop.[13] Ondanks dat diverse namen de ronde deden, lukte het de club niet nieuwe spelers binnen te halen. Na de winterstop ging Vitesse eerst met 4-1 onderuit tegen AZ, won in de competitie nog met 3-2 van Ajax, maar werd later die week in de beker door de Amsterdammers uitgeschakeld met 4-0.
Na de bekerwedstrijd Vitesse - Ajax gaf Rutten scherpe kritiek op voorzitter en investeerder Merab Zjordania. Na afloop reisde Rutten niet met de spelersbus terug naar de club, maar in de auto met technisch directeur Ted van Leeuwen. De dag hierna meldde hij zich ziek, waarna assistent-trainer Stanley Menzo tijdelijk zijn taken overnam.[14] De gerezen problemen werden hierop uitgesproken. Vitesse eindigde dat seizoen op een succesvolle vierde plaats, achter Ajax, PSV en Feyenoord. Na afloop van het seizoen, op 18 mei 2013, liet Rutten de club weten niet in te gaan op de hem aangeboden contractverlenging. Volgens Rutten was er geen conflict tussen hem en clubeigenaar Merab Zjordania, maar bleek dat hun visies te ver uiteen liepen.[15]
Carrière-overzicht [bewerken]
| Periode | Club | Land | Competitie | Functie |
|---|---|---|---|---|
| 1993-2000 | FC Twente | Nederland |
Eredivisie | Assistent-Trainer |
| 2000-2001 | FC Twente | Nederland |
Eredivisie | Trainer |
| 2001-2002 | PSV | Nederland |
Eredivisie | Hoofd Opleidingen |
| 2002-2006 | PSV | Nederland |
Eredivisie | Assistent-Trainer |
| 2006-2008 | FC Twente | Nederland |
Eredivisie | Trainer en Technisch directeur |
| 2008-2009 | Schalke 04 |  Duitsland |
Bundesliga | Trainer |
| 2009-2012 | PSV | Nederland |
Eredivisie | Trainer |
| 2012-2013 | Vitesse | Nederland |
Eredivisie | Trainer |
Trivia [bewerken]
- Behalve als verdediger speelde Rutten ook als doelman in de eredivisie. Op 18 augustus 1991 verdedigde hij de laatste zes minuten van een wedstrijd tegen Feyenoord het doel, nadat alle wisselmogelijkheden al benut waren, en eerste keeper Hans de Koning het veld werd uitgestuurd voor het neerhalen van een doorgebroken speler in het strafschopgebied. Hij wist zelfs de toegekende vrije trap tegen te houden.
Zie ook [bewerken]
Externe links [bewerken]
| Voorganger: Mirko Slomka |
Trainer Schalke 04 2008 - 2009 (mrt.) |
Opvolger: Youri Mulder, Mike Büskens & Oliver Reck (interim) |
| Voorganger: Dwight Lodeweges |
Trainer PSV 2009 - 2012 (mrt.) |
Opvolger: Phillip Cocu (a.i.) |
| Voorganger: John van den Brom |
Trainer van Vitesse 2012-2013 |
Opvolger: n.n.b. |
